REIS DOOR DE DIMENSIES: REIS DOOR DE DIMENSIES

Hoofdstuk 1

INLEIDING

Op mijn reis door de fysieke dimensie, en dan bedoel ik de aarde in dit geval, ben ik intussen tegen veel muren opgelopen. Veel bloedneuzen door mijn onophoudelijke gebeuk op die muren. Beuken uit louter verzet. Niet beseffende dat die muren alleen maar dikker werden en mijn bloedneuzen heviger.

Dat het niet meer dan mijn honger naar kennis was die te langzaam in mijn ogen, tot mij kwam, die mijn boze beukgedrag veroorzaakte is geen excuus. Verzet is verzet en het universum doet daar niet aan mee.

Ik ga niet in op deze zoektocht naar kennis omdat het afleidt van de essentie waar ik naar toe wil. En zo verschrikkelijk interessant was die zoektocht niet. Behalve voor mijzelf uiteraard.Dit overdenkende lig ik plat op mijn rug in mijn bed. Er is niemand thuis. Eigenlijk zou ik nu mijn bed moeten uitkomen maar in plaats daarvan doe ik een ademoefening.

Plotseling voel ik twee handen om mijn heupen. Kun je je voorstellen wat er door je heen gaat als je plat op je rug in bed ligt en bezig bent met een ademoefening en je ineens twee handen voelt die er helemaal niet kunnen zijn? Ja, ik ben ervan overtuigd dat je je dit kunt voorstellen. De meeste mensen zouden zeggen: 'ik zou mij doodschrikken!!" Dat zou bij mij ook het geval moeten zijn. Maar nee hoor, alsof er geen vuiltje aan de lucht is blijf ik onverstoorbaar doorademen. Wachtend op wat er komen gaat.

Dan een mentale stem in mij. Niet mijn stem want ik weet hoe die klinkt. 'als ik zeg; spring! stel je dan voor dat je je dan hard afzet en dan springt"

Maar natuurlijk, Ik kan niet nalaten te vragen of ik er een parachute bij moet fantaseren, maar ik krijg geen reactie. Ineens hoor ik spring zeggen. Ik schiet mentaal omhoog en ineens heb ik het gevoel dat ik loslaat. Het beste kan ik dit gevoel omschrijven als kussen van een terrasstoel die uit de hoes waarin hij zit wordt losgetrokken. De handen om mijn heupen zijn dan de handen die de hoes vasthouden.

Mijn bewustzijn schiet half uit mijn lichaam en vervolgens blijf ik zweven. Mijn bovenlichaam zweeft in slowmotion naar de "vloer" terwijl mijn benen in de lucht blijven hangen omdat die nog niet helemaal uit de hoes zijn gekomen. Vrijwel meteen is dat wél het geval waarna mijn benen ook zweven. Ik probeer om mij heen te kijken maar mijn ogen willen niet open. Ik zie niets behalve een licht gloed door mijn oogleden. Wél hoor ik links en rechts van mij veel stemmen. Iedereen praat maar ik kan niemand verstaat. Het is alsof die mensen allemaal achterstevoren praten. Zoals iemand die boer bedoelt, maar "roeb" zegt.

De stem keert terug en legt mij uit dat ik nog even niets mag zien omdat het "licht" te stralend zou zijn voor mij. 'Je hebt enkele dimensies doorkruist met je sprong. Je springt flink.' zegt de stem.

'Waarom ben ik niet door de bekende tunnel gegaan? Die tunnel waar mensen met een bijna-doodervaring het altijd over hebben?' vraag ik.' 'Omdat je een paar dimensies hebt overgeslagen.' zeg de stem. De tunnel wordt alleen gebruikt om zielen vanuit hun fysieke lichaam door de allerlaagste dimensies te loodsen. Die tunnel beschermt de net overgegane ziel tegen de negatieve invloeden van die dimensies. Vanuit de tunnel bereiken ze dan de "plaats", of bewustzijn niveau waar ze qua frequentietrilling toe horen.'

Intussen zweef ik heerlijk rond. Alsof je drijft in water waar je niet kan zinken. Het gevoel van vrede is overweldigend. Ik heb nooit in mijn leven zo'n ontspannen gevoel ervaren. Het enige wat ik kan denken is: HIER BLIJF IK! Hier ga ik dus nooit meer weg. Als dit dood gaan is, vraag ik mij af waar die angst daarvoor op aarde bestaat. Ook ik heb altijd toch wel een wantrouwend gevoel gehouden waar het doodgaan betreft. Ook al weet en wist ik zeker dat mijn fysieke lichaam niet mijn eindstation is.

De stem onderbreekt mijn gedachtegang: 'Genoeg geluierd vandaag. Dacht je werkelijk dat je nu al op deze plaats op je handen kon gaan zitten? Misvatting, hahahah. Vanaf nu ga je regelmatig uitstapjes als deze maken. We willen jou en anderen hier op dit bewustzijnsniveau hebben om te helpen andere zielen hier naartoe te helpen. De aarde maakt een overgangsfase door waardoor wij zielen hier nodig hebben die niet meer bang zijn en niet meer oordelen.

'Die zijn er toch genoeg?' vraag ik verbaasd.

'Niet genoeg, voor de snelheid waarmee de overgangsfase gepaard gaat, 'zegt de stem. Stel je voor dat jij, als helper die andere moet helpen de overgang naar hier te maken, nog oordeelt. Dan zou je oorlogsmisdadigers waarschijnlijk niet helpen. Of andere mensen die je niet sympathiek vindt, of die jou in jouw leven iets hebben "aangedaan" Je kunt dit werk alleen doen als je alles en iedereen inclusief jezelf volledig hebt vergeven. Zonder onderscheid! Heb ik je aandacht? Of geniet je te veel van het zweven haha.

Er zijn nogal wat dingetjes waar je jezelf van bewust moet worden zodat je ook die laatste zaken kunt vergeven. Vandaar dat je in elk volgend uitstapje naar deze regionen, niet zo vredevol zal zijn als nu. Je zult hard geconfronteerd worden met zaken die nog vastzitten bij jou. Die jou kunnen beïnvloeden. Die zaken zullen zéér beeldend zijn. Maar je zult er sneller van leren dan je normaal gesproken zou doen. En...vergeet niet...ik ben nooit ver weg. Maar je zult het alleen moeten opknappen.'

Even later "val" ik weer in mijn lichaam. Ik ben niets vergeten. Behalve dat het levensecht was, deze ervaring. Ik ben al vaker uit mijn lichaam geweest maar dat was altijd in een soort droomachtig iets waar ik mij redelijk van bewust was. Wat ik nu meemaakte is van een heel andere orde..

-2-

HET COLLECTIEVE BEWUSTZIJN

Het volgende uitstapje staat op het programma. Ik voel het.

Daar moet ik iets meer over zeggen. Het is niet zo dat ik nu, alsof je een knop omdraait, even uit mijn lichaam kan springen. Misschien is dat bij anderen wel het gaval, dat weet ik niet. Bij mij werkt het niet zo. Het is erg afhankelijk van hoe ontspannen ik ben. Of dat ik niet te geforceerd focus op een sprong uit mijn lichaam. Soms ben ik ook té ontspannen waardoor ik in slaap val.

Maar nu zijn alle omstandigheden oké en ik stel mij voor dat mijn gids, of hoger bewustzijn mijn heupen vasthoudt waarna ik in gedachten afzet en uit mijn lichaam vlieg met mijn bewustzijn. Ik noem mijn hoge Bewustzijn; de Stem omdat ik hem alleen maar ken als een stem.

De stem laat zich overigens niet horen, dus ga ik op mijn eigen gevoel af. Deze keer kan ik wél zien. Ik bevind mij in een schemerige omgeving. Dat is een tegenvaller, maar de Stem had al gezegd dat mijn uitstapjes niet voor de lol zijn. Ik moet dingen leren en vooral áfleren. Daar ben ik hiervoor en leuk zal het niet altijd worden, vermoed ik.

Ik zie wat schuduwen rondlopen. Ze negeren mij volkomen. Waarschijnlijk zien ze mij niet eens. Iets verderop zie ik een straat met zeven huizen die allemaal identiek zijn. Slechts in één huis brandt er licht. Daarom begeef ik mij naar dat huis. Zwevend uiteraard en ik moet echt moeite doen om mijn focus te behouden en niet op te gaan in het vrije gevoel dat mij doordrenkt.

Omdat de deur toch openstaat zweef ik brutaal naar binnen. De kamer in het huis is leeg, op een groot vloerkleed na. Ik zie geen keuken of een andere kamer. Geen meubilair. Ook geen trap naar boven. Waar de bron van het licht is in dit huis zie ik niet zo snel.

Omdat er ook geen bewoners lijken te zijn zweef ik weer terug naar de deur met de bedoeling de rest van de huizen te onderzoeken. Wanneer ik de deur wil uitzweven word ik plotseling omringd door vier op mensen lijkende wezens. Twee vrouwen en twee mannen. Ze staren mij met dode ogen aan. Ze zwijgen en laten geen enkele vorm van emotie zien. Ze duwen mij naar binnen en drukken mij op de grond. Het lijkt of ze als een stapel lijken bovenop mij liggen en ik krijg nauwelijks lucht. Bewegen kan ik ook al niet terwijl mijn handen toch vrij zijn. Maar ik lijk alle controle over mijn lichaamsfuncties kwijt te zijn.

Al snel voel ik enige paniek opkomen. Het wezen dat het dichtst op mij drukt grijnst dom naar mij en de druk wordt groter.

Mijn handen willen wel maar het signaal om te bewegen komt niet door. Ze willen mij onder geen enkele reden loslaten. Zo voel ik dat.

Maar dan dringt het tot mij door. Ik ben hier om te leren dus ontspan ik en negeer de druk van de wezens op mij. Op dat moment weet ik dat die wezens niet echt zijn, anders zouden ze wel iets zeggen of op een andere manier blijk geven van enige vorm van leven. Op hetzelfde moment lijken mijn handen los te schieten en ik smijt de vier engerds van mij af. Ze blijven dom grijnzend en kwijlend op het vloerkleed liggen.

Zonder mij te haasten zweef ik het huis weer uit en "val" terug in mijn lichaam.

'En?' vraagt de Stem. 'Wat is de les die je hieruit trekt?'

Een flits van weten gaat door mij heen: 'Ik heb mij m'n hele leven ondergeschikt gemaakt aan het collectieve bewustzijn. Dat bewustzijn dat alle mensen onderling verbindt. Ik had nooit helemaal door hoe krachtig dat collectieve bewustzijn je eigen individuele bewustzijn overschreeuwd. En vooral, hoe volksmenner,s door herhaald inpraten op de burgers, invloed uitoefent. Of zakenmensen die door middel van reclame op tv en in andere media het collectieve bewustzijn bespeelt. Bij de meeste mensen wordt het individuele bewustzijn ondergeschikt gemaakt aan het collectieve bewustzijn. Vandaar dat er vaak maar een vonkje nodig is om de vlam in de pan te laten slaan bij een samengekomen menigte.

Zo zijn veel individuele meningen gebaseerd op wat er collectief wordt gedacht. En de meeste mensen weten dat niet eens. Ze denken dat ze hun mening zelf geformuleerd hebben. Als 20 miljoen mensen maar blijven herhalen dat donkere mensen niet volwaardig zijn, zullen steeds meer individuen dit gaan geloven en de mening gaan delen. Dat gaat onbewust.

Ik wist niet dat dit nog zo aan mij kleefde. Dat ik nog steeds onbewust beïnvloedbaar was door het collectieve bewustzijn. Dat betekent dat ik nog steeds niet helemaal los ben van mijn Ego want als ik volledig verlicht was geweest zou ik daar immuun voor zijn. De vier wezens stelden het collectieve bewustzijn voor dat mij in hun greep hield. Dat ik mij van hen en van hun druk wist te bevrijden wil zeggen dat ik de kracht van het collectieve bewustzijn nu doorzie en mij daar niet meer (zo snel) door laat beïnvloeden.'

'Heel goed,' zegt de Stem. Dat is precies de les die je nog moest leren in dit geval. En niet de onbelangrijkste want zolang je niet los bent van het collectief, in die zin dat je je niet negatief laat beïnvloeden, kun je je broeders en zusters niet helpen bij het ontwaken. Tot horens.'

Weg is hij.Prima. Vroeger zou ik gedacht hebben: wat een onbeleefd stuk vreten om zonder verdere uitleg weg te gaan.

Maar dat gevoel heb ik nu helemaal niet. Voor kinderachtig gedrein is er geen plaats én geen tijd meer..

-3-

SCHULDGEVOEL

Intussen voel ik beter wanneer het moment komt dat ik uit mijn lichaam kan "springen." En op dit moment is het weer zover. Ik stel mij in gedachten voor dat mijn hoger bewustzijn de "hoes" vasthoudt waarin mijn fysiek lichaam zich bevindt waarna ik "afzet" met mijn bewustzijn en ik losschiet uit mijn lichaam. Het gevoel lijkt ook dit keer weer op een gevoel alsof ik een terrasstoel ben die is opgeborgen in een hoes waarna iemand de hoes van onderen vasthoudt en de stoel er wordt uitgetrokken.

Eenmaal uit mijn lichaam kijk ik om mij heen. Bomen, planten en bloemen in kleuren die ik niet ken. Een waterval boven een vallei verderop. Halverwege een vrij hoge heuvel zie ik een rond wit huis met drie verdiepingen. Veel glas en het uitzicht op de vallei met de waterval lijkt mij fenomenaal. Omdat ik weet dat ik iets moet leren voel ik dat het huis mijn bestemming moet zijn. Ik loop ernaartoe hoewel lopen niet het juiste woord is . Het lijkt meer op half lopen half zweven. Ik betreed de tuin en loop naar de voordeur waarna ik aanbel. Geen idee wat ik kan verwachten.

Het duurt niet lang voordat de deur wordt geopend en er een prachtige vrouw naar buiten komt. Ze heeft donkerblond haar en groenachtige ogen die mij intens en lief aankijken. Ik ken die vrouw. Ik heb heel veel levens samen met haar doorgebracht. De verliefdheid die ik altijd voor haar voelde komt weer naar boven. Zomaar uit het niets. Hoewel ook zij verliefd kijkt, herkent ze mij duidelijk niet zoals ik háár ken. Totdat ik besef dat zij weliswaar ook uit haar lichaam is maar niet bewust. Zij zit middenin een droom waar ze zich niet van bewust is. Naar "beneden" kijkend zie ik haar fysieke lichaam in een bed liggen. Ze droomt dat haar nieuwe liefde aanbelt om haar mee uit te nemen.

Ze draait zich om, laat de deur openstaan en loopt lachend naar mij toe waarna ze mij omhelst. Op dat moment begint op één van de bovenverdiepingen een kind heel hard en angstig te huilen. Al snel gaat het huilen over in krijsen.

Ik vraag aan de vrouw of er iemand thuis is om het kind te troosten. Ze kijkt mij verward aan, pakt dan mijn hand en trekt mij mee, de tuin uit. Verbijsterd kijk ik haar aan: 'Het kind kan zichzelf redden,' zegt ze zonder enig schuldgevoel en wil doorlopen.

'Nee joh,' protesteer ik en loop weer terug naar de voordeur. 'Je kunt een baby toch niet zomaar alleen thuislaten? Dat kind moet toch getroost worden? Of misschien heeft het wel honger,' probeer ik wanhopig.

'Als je nu niet met mij meegaat naar het restaurant waar ik plaatsen heb gereserveerd, maak ik het uit.' zegt ze geïrriteerd.

'Aan jou de keus.'

Ik kijk haar hoofdschuddend aan. Dan kijk ik naar het huis, naar boven waar het gekrijs vandaan komt. En ik kijk nog een keer naar de vrouw. Ineens weet ik absoluut zeker wat ik hier moet leren. Ik weet absoluut zeker welk schuldgevoel nog onverwerkt in mijn onderbewuste vast zit.

En op dat moment weet ik wat mij te doen staat. 'Oké, ik heb mijn keus gemaakt, ' zeg ik, terwijl de verliefdheid alleen maar heftiger wordt. Toch houd ik stand. Ik laat de vrouw staan, draai mij om, doe de deur die nog op een kier staat verder open en loop het huis in. Snel ren ik naar boven om het kind te troosten. Direct daarna val ik weer in mijn lichaam.

Twee dagen later maak ik mijn dagelijkse wandeling. De zon schijnt en geheel tegen mijn gewoonte in neem ik een andere route. Deze route leidt mij langs het plaatselijke overdekte zwembad dat dicht langs de laan ligt waar ik loop. Aan beide kanten van de laan staan veel bomen. Allemaal hoog en nog helemaal in het blad ondanks dat het eind oktober is.

Ineens, van het ene op het andere moment verdwijnt de zon om plaats te maken voor een dikke mist. En in de mist zie ik een man opdoemen die mijn kant oploopt. Als ik hem wil passeren, stopt hij. Het blijkt een man van een jaar of zeventig met dun grijs haar. Hij heeft geen jas aan. Wel een dikke trui. Hij kijkt mij vriendelijk aan :'Mag ik u wat vragen? Hij wijst op mijn oordoppen die ik óp heb om onderweg naar muziek te kunnen luisteren. 'Waar luistert u naar?'

'Van alles,' antwoord ik. 'Dat doe ik om lekker te ontspannen en aan niets te denken.'

Hij knikt. 'Dat snap ik. Heb je wat geleerd van je laatste trip?'

Ik schrik niet eens. Ik geef gewoon antwoord: 'Jazeker. Ik heb geleerd dat ik nog steeds een schuldgevoel vasthoud over iets wat mij 35 jaar geleden overkwam. Ik was getrouwd en had drie kinderen. En eigenlijk van de ene op de andere dag verliet ik mijn vrouw en kinderen om verder te gaan met een vrouw waar ik toen verliefd op was. En ondanks dat ik het verdriet zag bij mijn vrouw en kinderen, pakte ik mijn spullen en vertrok definitief.'

'En hoe liep dat af?'

'Niet goed, de vrouw bleek al snel niet de juiste keuze te zijn geweest. Ik heb in die tijd veel pijn en verdriet veroorzaakt bij veel mensen en met name bij mijn kinderen. Toen ik dat kind hoorde krijsen zag ik het ineens. Daarom ging ik nu op mijn gevoel én mijn gevoel van verantwoordelijkheid af. Ik vond het niet juist om het kind alleen te laten liggen zonder enige troost. Wat ik ook geleerd heb is dat ik mij een groot deel van mijn leven heb laten manipuleren. Dat ik niet opkwam voor wat ik zélf belangrijk vond.

'Heel goed,' zegt de man. 'Als je je laat manipuleren ben je niet in staat om onder alle omstandigheden te kiezen voor het belang van je medemens. En voor de tijd die er aankomt moet je sterk in je schoenen staan.'

De mist trekt weer op en de man is verdwenen. Ineens. Alsof hij er nooit is geweest.

Waarom verbaast mij dat nou niet..

-4-

ILLUSIE

Mijn hele leven heb ik altijd goed kunnen slapen. Zodra mijn hoofd het kussen raak, slaap ik. Maar sinds kort zijn er nachten waarop ik niet in slaap val. Wel heb ik dan het gevoel dat ik diep wegzak maar niet helemáál weg ben.

Deze momenten heb ik leren kennen als de voorbode van weer iets leren buiten mijn lichaam.

Ik voel de bekende kriebel en verlaat met mijn bewustzijn mijn lichaam. Dat doe ik weer door mij voor te stellen dat ik een terrasstoel ben die uit de hoes wordt getrokken. De hoes is mijn fysieke lichaam.

Ditmaal geen "situatie" waar ik wat van moet leren. In plaats daarvan word ik opgewacht door een vrouw wiens leeftijd moeilijk te schatten is. Ze omhelst mij zodra ik buiten mijn lichaam ben. Ik vraag of wij elkaar kennen. 'Op veel niveaus wel,' antwoordt ze. 'Op dit niveau niet, omdat je bewustzijn nog niet helemaal vrij is. Daar bedoel ik mee, dat je mij nu wel waarneemt op dit niveau van bewustzijn, maar niet één bent met wat je waarneemt. Dus ook niet één bent met mij."

Je bent nu hier om te leren inzien wat het begrip "Illusie" op jullie fysieke Ego niveau werkelijk betekent. Er zijn kasten vol boeken hierover geschreven. Ook in het belangrijkste werk over dit onderwerp; "een cursus in wonderen" gaat het hier in belangrijke mate over.

Velen lezen dit en denken het dan te begrijpen. Mensen denken dan: ach ja, ik begrijp nu wat illusie betekent: alles wat ik zie bestaat niet echt en gaan vervolgens weer over tot de orde van de dag. Hetzelfde geldt overigens voor vergeven. Vergeven is een uiterst belangrijke, zo niet de belangrijkste, weg naar realisatie van Godsbewustzijn, van wakker worden uit de diepe hypnotische slaap waarin jullie al zo lange tijd in verkeren. Velen proberen oprecht te vergeven maar leren vervolgens niet van de vergissing die leidde tot het moment van vergeving. Men maakt weer de zelfde vergissing.

Terug naar de "illusie:" Alles wat je waarneemt zoals denken, voelen, ruiken, proeven, speelt zich in je hoofd af. Illusie is het maken van een verhaal in je hoofd. En dat verhaal wordt uiteindelijk uitgedrukt in een bijna levensechte realiteit die wij de fysieke wereld noemen. Maar omdat het verhaal in je hoofd al niet echt is, is de uitdrukking daarvan in de zogenaamde fysieke wereld ook niet echt. Gedachten echter hebben een enorme kracht. Je schept ermee zoals God dat doet. De bedoeling IS dan ook dat je schept, maar wel samen met God. De meeste mensen echter scheppen liever alleen. Ze zijn het scheppen met God vergeten. Ze zijn vaak God zelf vergeten. Maar zoals een kind niet precies weet wat hij doet als hij met lucifers speelt, weten de meeste mensen ook niet wat de doen als ze zonder God scheppen.

Stel dat je heel kwaad bent op iemand en je in je fantasie die iemand verwenst of nog erger, heel veel kwaad berokkent. Als je dat maar vaak genoeg doet manifesteert die fantasie zich in de pseudo-werkelijkheid van je fysieke leven. Met andere woorden, die andere persoon ondervindt heel veel schade in de fysieke wereld.

Hele oorlogen ontstaan, worden gemanifesteerd, door agressieve verhalen in de hoofden van mensen. Omdat alle mensen zijn verbonden met elkaar, wat wij collectief bewustzijn noemen, kunnen er ineens rampen, oorlogen etc. uit het schijnbare niets ontstaan in jullie fysieke wereld.

Daarom gaat er zoveel "fout" in de fysieke wereld. Omdat zoveel mensen dromend, dus onbewust, scheppen. Zij scheppen vanuit wat wij hier noemen, hun Ego. Zouden die mensen dat inzien, dan zouden ze alleen met God scheppen. Als iedereen in de fysieke wereld dat zou doen dan zou het paradijs op aarde ontstaan.

Het klopt dus inderdaad: alles wat je ziet is niet echt. Net zoals een spannend boek niet echt is. Het komt uit de fantasiewereld van de schrijver maar de persoon die het leest zie je steeds in spanning de bladzijden steeds sneller omslaan. Die persoon hoort of ziet niets om zich heen. Die persoon "zit" volledig in het boek en ervaart wat hij leest, op dat moment als echt. Hetzelfde met films of uitdrukkingen vanuit de media.

Het bekende gezegde is: Je schept je eigen werkelijkheid. Dat is onjuist. Je schept je eigen illusie en alleen dát inzien, schept de werkelijk zoals die is.

Geef dit even door als je wilt.

Ik vraag of ze altijd zo zakelijk en afstandelijk is.

Ze lacht vriendelijk en zegt: 'stel de vraag nog eens als je weet waarom je de vraag stelt.'

Daar moet ik over nadenken en dat ziet ze.

Ze zegt: 'Jij neemt mij waar als zakelijk en afstandelijk. Dat doe je omdat ik jou doe denken aan je leraren op school vroeger. De manier waarop je door hen in die tijd werd "behandeld" zit je nog steeds dwars. Het zit in je als een geblokkeerd stukje energie en je hebt zelf niet door dat je mij en andere leraren waarneemt vanuit het perfectief van toen. Oftewel de illusie die zich nog steeds als een verhaal in je hoofd afspeelt en zelfs hier, naar mij toe, nog invloed heeft.

Wow!!Confronterend. Als ik een hoofd had op dit vlak zou ik zou ik nu rood worden. Maar ik zie ineens in dat ze wel gelijk heeft. Zo krachtig is die illusie dus.

'We nemen nu afscheid, 'zegt ze. 'Ik zie dat de les is aangekomen. Nogmaals, laat ook andere dit weten.'

Ze glimlacht. En weg is ze..

-5-

TERUGBLIK

Ik lig languit op de bank en de bekende prikkeling steekt de kop op. Daarom stel ik mij weer voor dat ik een terrasstoel ben die uit de hoes wordt getrokken. Op hetzelfde moment verlaat mijn bewustzijn het lichaam.

Ik word opgewacht door dezelfde vrouw van de vorige sessie. Ze lijkt nu minder zakelijk en afstandelijk dan de vorige keer. Maar dat komt omdat ik nu anders naar "leraren" kijk.

Ze verwelkomt mij heel vriendelijk glimlachend. Dan wijst ze naar links waar een oneindig lange rij makkelijke stoelen staan opgesteld. Ze staan allemaal naast elkaar met een meter of drie ertussen. Tegenover elke stoel hangt een enorm tv-scherm. Op de stoelen, allemaal mensen die aandachtig naar de beeldschermen staren. Op elke beeldscherm is een andere "film" te zien.

De vrouw kijkt mij alert aan. 'Heb je enig idee waar je naar kijkt?' vraagt ze.

'Ik weet het uiteraard niet zeker maar ik heb wel een idee,' antwoord ik.

'Ik weet wat je denkt, 'zegt ze. 'Wat je ziet zijn mensen die hun fysieke lichaam hebben verlaten en nu een samenvatting te zien krijgen van het afgelopen leven. De wezens achter de stoelen begeleiden dit proces dat voor sommige mensen heel heftig kan zijn.

Iedereen krijgt te zien wat er fout is gedaan in het afgelopen leven, en wat goed is gedaan. Iedereen voelt ook de emoties daarbij. Als je in je afgelopen leven iemand heel erg gekwetst hebt, zul je nu ook de emoties voelen van degene die je gekwetst hebt. Iedereen die hier komt, gaat door dit proces.'

Daar moet ik even over nadenken. 'Volgens mij slapen die mensen nog, in die stoelen, klopt dat?'

'In zekere zin wel. Ga door.'

'Nou, het feit dat ik hier ook ben en niet in één van die stoelen zit, geeft al aan dat wat ik zie, grote onzin is. Of heb ik dat verkeerd?'

'Je drukt je wat grof uit, maar je hebt gelijk. Vertel mij eens in je eigen woorden hoe je tot die conclusie bent gekomen.'

'Tja, ik weet gewoon dat die samenvatting van je leven niet noodzakelijk is. Want uiteindelijk was dat hele leven een illusie. Alles speelde zich als een verhaal in het hoofd af en werd in de fysieke wereld als waarheid uitgedrukt. Omdat alles een illusie was, een droom eigenlijk, kun je niets verkeerd hebben gedaan. Dan kun je niemand gekwetst hebben. En als dat in de droom wel gebeurd is waarom zou ik dat nog een keer moeten zien? Ik zie hier toch ook geen rijen mensen die naar hun nachtelijke dromen zitten te kijken? En in die nachtelijke dromen heb je toch ook ooit wel eens iemand gekwetst? Dat zeg ik, omdat ik nachtelijke dromen even illusionair vind als het "wakkere" leven overdag.'

Ze knikt langzaam en vraagt: 'Even wat anders, vergeef je in je dagelijkse leven alles wat je als een vergissing beschouwt?'

'Vroeger wel, ja. Ik vergaf de hele dag van alles en nog wat. Totdat ik besefte dat ik helemaal niet hoefde te vergeven omdat ik in een droom zat. Op het moment dat ik dat inzag besefte ik dat het enige wat ik hoefde te vergeven, het geloof was dat ik uberhaupt vergissingen maakte. Dat inzicht veroorzaakte een verschuiving in mijn bewustzijn. Vandaar dat ik met enige reserve naar die vertoning daar kijk met die beeldschermen.'

Ze lacht en knikt heftig. 'Daarmee heb jij jij je antwoordt op de vraag waarom jij niet naar zo'n scherm zit te kijken. Maar je moet goed begrijpen, dat al die mensen die je daar in die stoelen ziet zitten, hierbinnen komen met het bewustzijn van het moment van 'sterven' In principe zijn ze nog aan het dromen alleen het verhaal is iets anders. Ze beleven deze dingen in het bewustzijn van hun eigen frequentie. Al deze mensen zijn nog steeds gehecht aan "vormen" Daarom zal er een moment komen dat ze opnieuw de drang naar die vormen niet kunnen weerstaan en zullen ze weer "afdalen" naar een fysiek bestaan. En dat herhaalt zich totdat ze wakker worden en het genot en de drang naar vormen niet langer interessant vinden.'

'Nou..ik heb zelf anders ook nog wel wat kleine verslavingen waar het vormen betreft,' zeg ik.

Ze lacht weer vriendelijk: 'Gelukkig dan maar dat jij nog een kans krijgt om dat in dit leven helemaal te regelen, zegt ze knipogend.

Op hetzelfde moment ben ik weer in mijn lichaam.

-6-

ALERT BLIJVEN

Liggend in bed voel ik de bekende prikkel weer. Dus laat ik mijn lichaam op de bekende manier (zie uitleg bovenstaande hoofdstukken) los en ben op hetzelfde moment "aanwezig" op een ander niveau van bewustzijn.

Ik word opgewacht door een mij onbekende man. Hij straalt één en al vriendelijkheid, kalmte en comfort uit.

'Fijn dat je kom komen,' lacht hij. 'Wij zagen dat je, in plaats van te slapen, bezig was met denken over de diverse oorlogen en de consequenties daarvan op de mensheid.'

'Dat klopt,' beaam ik. 'Vooral de wreedheden over en weer kan ik niet zo goed vatten. De mens verworden tot beest. Hoewel, zelfs een beest is niet tot zulke wreedheden in staat.'

'Aan welke kant sta jij?' vraagt hij dan.

'Ik kies geen kanten,' antwoord ik naar waarheid. 'Elke conflict ontstaat in de hoofden van de mensen zelf en kent alleen verliezers aan beide kanten. Niet echt uiteraard, maar in die droom van conflicten lijkt het behoorlijk echt. Zelfs zó echt dat ik er af en toe in meegezogen lijk te worden.'

De man kinkt begrijpend. 'Dat klopt. '

'Ik heb ook het idee dat die oorlogen en die wreedheden alleen maar wreder en onmenselijker worden,' ga ik door. 'Wat is daar de reden van?'

'Dat is precies één van de redenen waarom je vanavond hier bent, 'zegt hij. Je moet goed begrijpen dat het enige doel van de mensheid op aarde is, om wakker te worden. En met dat wakker worden bedoel ik, het doorzien van het Ego. De meeste mensen denken met het Ego in plaats van met Godsbewustzijn. Zodra je met Godsbewustzijn oftewel samen met God denkt, stop je met oordelen, ben je volledig aanwezig in wat NU is en voel je kalmte, geduld, rust, empathie en mededogen. Dat zijn geen hoedanigheden van het Ego. Het Ego is uitsluitend uit op conflicten en tegenstellingen. Op oordelen en doordrammende meningen. Daar leeft het Ego van. Dat geeft het kracht en macht.

Zodra het aantal mensen toeneemt die dit inzien stroomt de energie uit het Ego. Maar omgekeerd gebeurt het ook op aarde. Hoe meer mensen vaster in de droom van het Ego blijven hangen hoe meer conflicten en oorlogen en rampen je schijnbaar waarneemt. Ik zeg met nadruk, schijnbaar want wat jij ziet is niet echt. Het is een collectieve droom. Daarom lijk jij in de wreedheden en oorlog mee te worden gezogen in je denken. Omdat het collectieve denken/slapen zo sterk is dat ook jij altijd alert moet blijven. '

'Ik kan heel goed vanaf een afstand waarnemen wat er gebeurt,' zeg ik. 'Ik identificeer mijzelf echt niet met die oorlogen. En toch voel ik emoties als ik zie wat er met kinderen, vrouwen en mannen en dieren gebeurt. Dat zou ik toch eigenlijk niet meer moeten voelen vanwege mijn overtuiging dat die oorlogen een illusie zijn.

'Zeker, is het een illusie. Maar dat betekent niet dat jouw ware essentie niets mag voelen. Het leven op dit niveau waar je nu bent bestaat juist uit het voelen van mededogen, empathie en liefde voor al wat is. Jij leeft nog steeds in een lichaam dus die gevoelens horen erbij. Ze zijn wegwijzers naar de wereld waar je je nu, met mij, tijdelijk bevindt.

Wat ik je wil meegeven is dit: Is het je niet opgevallen dat in de oorlog in Israël steeds meer mensen geen partij meer kiezen? Steeds meer mensen gaan gevoelsmatig boven het slagveld hangen en zien de gelijkheid of ongelijkheid van beide partijen. En is het je niet opgevallen dat, terwijl men elkaar op sociale media bijna de hersens inslaat als je het niet eens bent dat óf Israël óf de Palestijnen de schuld van de oorlog zijn, nu ook de mensen die geen partij kiezen worden aangevallen.

Dat is je les van vanavond. Het zou logisch zijn als niemand een mens zou aanvallen die geen partij kiest. Want waarom zou je? En dáár gaat het hier om. Het Ego kent geen logica. Het Ego kent alleen strijd, angst en tegenstellingen en dat is de reden waarom er ook aangeschopt wordt tegen mensen die geen partij kiezen in welk conflict dan ook.

Het Ego ziet ook het aantal mensen toenemen die geen geweld en oorlog meer willen, ongeacht hoe het begonnen is. Dat wil het Ego niet. Daarom maakt het Ego de tegenstellingen nóg groter. Om nog meer angst en strijd te veroorzaken. Want als iedereen zou denken, en genoeg heeft van wat voor conflicten dan ook, zou de energie en de macht van het Ego afnemen en misschien zelfs helemaal verdwijnen. Het Ego zou leeglopen als een lekke ballon en de mensheid zou een belangrijke stap naar eeuwige vrede zetten.

Geef dit door, broer. En blijf alert.'

Het volgende moment ben ik terug in mijn lichaam.

-7-

PARALLEL UNIVERSUM

Ik voel de bekende prikkel en weg ben ik. Met mijn bewustzijn uit mijn lichaam. Deze keer word ik weer opgewacht door de vrouw van een eerdere ontmoeting. (Zie hoofdstuk4) Op mijn vraag of ze eigenlijk ook een naam heeft zegt ze:' Noem mij maar Alena'.

Ze slaat koetjes en kalfjes over, zoals ik dat van haar gewend ben, en gaat meteen naar de kern: 'Ze wijst naar links en daar zie ik een fascinerend tafereel. Fascinerend, omdat ik mijzelf herken in het beeld dat mij wordt getoond. 'Dit,' zegt Alena, is een parrallel universum. Een andere tijdlijn ook.

Herinner je je nog dat je omstreeks je veertigste jaar een burn-out kreeg en stopte met werken bij de baas waar je toen in dienst was?'

'Jazeker, hoewel ik daar niet veel meer aan terug denk, 'antwoord ik.

'Je was geestelijk en lichamelijk een puinhoop, toen je besloot om als laatste redmiddel een docentenopleiding yoga te gaan volgen. Daar maakte je serieus kennis met mediteren en de kracht van adem en gedachten. Jouw leven nam toen een heel andere wending. Mag ik aannemen dat je daar nog wel veel aan terugdenkt?" Ze lacht terwijl ze dat zegt

'Klopt, vanaf dat moment ging het ondanks veel tegenslagen veel beter omdat ik toen leerde om tegenslagen als uitdagingen te zien. Dat maakte mij mentaal sterker.'

Ze knikt. 'Wat ik je nu ga laten zien is het universum waar een versie van jezelf leeft, die NIET de beslissing nam om zich te verdiepen in spiritualiteit.

Ik kijk naar het beeld dat heel echt lijkt. Alsof ik mij midden in een virtuele realiteit in 3D bevind. Ik zie een man die ik als mijzelf herken gebogen door een gure straat lopen. Wankelen is een beter woord. Hij draagt twee boodschappentassen met daarin, dat voel ik gewoon, zijn hele bezit. Onder een brug gaat hij moeizaam zitten en trekt een slaapzak uit een van de zakken. Ik kan nu beter zijn gezicht zien. Het ziet er moe en verwaarloosd uit. Ik schrik ervan. Uit een andere zak haalt hij een halfvolle fles en die zet hij zonder omwegen aan zijn mond. Hij drinkt hem helemaal leeg. Dan gaat hij liggen. Hoestend en rochelend. Als ik weg wil lopen, houdt Alena , die naast mij staat, mij tegen. Na, wat mij een dag lijkt, stoot Alena mij aan en wijst naar de andere versie van mijzelf. Ik zie hem zijn laatste adem uitblazen en zijn bewustzijn zich losmaken van zijn lichaam. Hij wordt opgewacht door een vrouw die ik niet ken maar er lief uitziet.

Dan is het beeld weg. Alena kijkt mij aan en ziet wat het met mij doet. 'Ik wilde je dit laten zien omdat jij op jouw niveau kunt begrijpen wat er hier gebeurt. Dat weten wij omdat je tien jaar geleden al een geleide meditatie schreef over het bestaan van parallelle universa en tweelingzielen.'

'Ja, dat is waar, zeg ik. 'Maar dat deed ik puur op gevoel. Ik kon niet echt ergens bewijzen dat het ook klopte wat ik zei.'

'Juist omdat je het met je intuïtie deed, wist je onbewust dat het wel klopte. Daarom laat ik dit nu allemaal zien vandaag.

Wat je eruit kunt keren, en deze keer bewust, is dat het universum onbegrensd is. Er zijn ontelbare universa. Elke keer als je iets besluit of overkomt dat afwijkt van jouw "normale" levensloop, splitst zich een nieuw universum af waarin een andere versie van jezelf verder leeft. Bijvoorbeeld een versie van een zelf die NIET een besluit nam of die NIETS overkwam wat jou wel overkwam in dit universum. Kun je het nog volgen? Je mag dit zien om, wanneer je in je lichaam bent, nóg beter waar te nemen. Je beslissingen , handelen en gedachten vanuit je hoger bewustzijn waar te nemen. Zie de kracht hier van het ego waarmee je "IK" in dat andere universum zijn beslissingen nam. Denk en handel dus altijd vanuit Hoger bewustzijn. Je Godsbewustzijn. Daarmee creeer je een paradijs zolang je op de aarde bent.

Ik begrijp het helemaal. Helemaal! En dat gezegd hebbende ben ik weer terug in mijn lichaam, stap mijn bed uit en zoek de bewuste meditatie op.

Als cadeautje aan mijn lezers, voeg ik hem bij in dit hoofdstuk. KLIK HIER: MEDITATIE ONTMOET JE TWEELINGZIEL IN EEN PARALLEL UNIVERSUM.

HOOFDSTUK -8-

OBSERVEER, ACCEPTEER, LEEF MET DE ALLERHOOGSTE

Na een paar dagen geen nieuwe uitstapjes, voel ik weer een prikkel en verlaat met mijn bewustzijn, mijn lichaam.

Daar ontmoet ik Alena weer, die een soort gids is tijdens mijn reisjes.

Ze laat er geen gras over groeien: Ze wijst opzij en ik zie een wijds panorama. Heel anders dan de laatste keer dat ik hier was . Ik zie een prachtig landschap van golvende en beboste heuvels. Watervalletjes, bloemen in kleuren die ik nog nooit heb gezien. Daar ergens in het midden een park waarin een stervormig huis de aandacht trekt. Het is een wit huis dat voor het grootste deel uit glas bestaat.

Als we er naartoe "lopen" kijk ik naar binnen en zie wanden met boeken, prachtige schilderijen en beelden. Er klinkt precies het soort muziek waar ik zelf graag naar luister.

Alena wijst naar binnen: 'kijk daar, links' zegt ze. In een comfortabele stoel zit een man met zijn rug naar ons toe. Hij leest een boek. 'Heb je een idee wie dat is? 'vraagt Alena.

'Nee, geen enkel idee, ' beken ik.

'Dan gaan we naar binnen, 'zegt ze en ze loopt dwars door het glas naar binnen. Alsof het de gewoonste zaak van de wereld is, volg ik haar naar binnen. Het "glas" biedt totaal geen weerstand en heeft geen enkel krasje opgelopen door deze binnenkomst.

De man in de stoel staat op, draait zich om en verwelkomd ons glimlachend. Intussen ben ik wel wat gewend maar deze zag ik even niet aankomen. Ik kijk naar mijn evenbeeld. Maar niet zoals ik in een spiegel kijk. Ik weet dat de man een andere uitgave van mijzelf is, maar hij ziet er toch anders uit. Beter. Jonger. Leniger.

'Wat kijk je verbijsterd, 'lacht hij spottend. 'Je had zelf ook in deze bewustzijnsfase kunnen zitten als je iets eerder andere keuzes had gemaakt. '

'Welke keuzes heb jij dan gemaakt om zover te komen?' vraag ik belangstellend.

'Het gaat niet om ver of niet ver komen, 'legt hij uit. 'Het gaat om de keuzes. Kies je altijd in het belang van een ander in plaats van in het belang van jezelf bijvoorbeeld. Of, vel je nooit in, je aardse leven, een oordeel over wat dan ook. Niet over mensen, niet over dieren of planten, niet over dingen of situaties. Je mag best kritisch zijn, dat ben ik ook, maar ik identificeer mij niet met datgene waar ik kritiek op heb. Ik ga er niet in mee. Ik laat mij daar niet door meeslepen. Ik observeer slechts.

Om die reden zit ik nu in een soort paradijs op aarde in dezelfde tijdstroom die jij doorbrengt NU op jouw versie van de aarde.

O, zeker, in mijn dimensie, in mijn versie van de aarde is er ook volop oorlog, geweld en ego strijd.

Het punt is: 'Door mijn inzichten en mijn overgave aan de Allerhoogste, zie ik de wereld als een prachtige droom in plaats van de hel die de meeste mensen ervan maken. Ik schep letterlijk mijn eigen wereld hier. Maar wél SAMEN met God. Dat is een cruciaal verschil met wat de meeste zelfhulpgoeroes, meestal goedwillend maar vaak toch ook vanuit Egobewustzijn prediken. Met alle respect uiteraard.'

Ik kijk eens om mij heen terwijl hij boeiend verder praat. In de boekenkasten veel boeken die ikzelf ook zou lezen. Daartussen een paar boeken die hij zelf schreef. Ik pak er één uit de kast. Op de achterflap lees ik dat hij in lezingen en spreekbeurten veel inzichten met anderen deelt. Ook zijn boeken gaan daar over.

Ik observeer hem nu wat ruimer. Geen grijs haar zoals ik. Glad gezicht, sprankelende ogen.

Hij lacht vriendelijk. 'Ik weet uiteraard wat je denkt. Maar laat mij je één ding zeggen; je bent op de goede weg. Het enige verschil met mij is dat ik mijn keuzes al maakte toen ik de aardse leeftijd van twintig jaar bereikte.'

Hij maakt een wijds gebaar om zich heen:' Dit, wat je ziet, de schoonheid ervan, is slechts bijzaak maar hee, het is voor iedereen beriekbaar, zonder uitzondering. Neem dát mee naar je eigen bewustzijnstoestand. Want ik kan hier nog ellelange monologen en verhandelingen gaan ventileren maar het gaat slecht om één ding: OBSERVEER, ACCEPTEER, LEEF MET GOD.' En het volgende moment voel ik weer de klik en ben terug in mijn eigen lichaam. Slapen komt er voorlopig niet van.

-9-

VOLG DE WITTE PIJL

De bekende prikkel dient zich weer aan en voor ik het weet ben ik met mijn bewustzijn buiten mijn lichaam. Ik word begroet door Alena die als een soort gids in alternatieve bewustzijnstoestanden fungeert.

'Deze keer iets heel anders,' zegt ze. 'Iets bijzonders ook.'

Ze beweegt haar linkerhand waardoor er een soort 'zwaai' ontstaat. Op hetzelfde moment bevinden wij ons in een enorme hal waar ontelbare poorten op uitkomen. In de verte doet het mij denken aan de toegangsslurven voor vliegtuigen. Uit die slurven duiken eindeloze aantallen mensen op waarvan sommigen verward om zich heen kijken. Anderen, bang en weer anderen kijken alsof ze niets anders verwacht hadden.

Als ik zeg mensen, bedoel ik de ijle vorm van een menselijke gestalte. Vreemd genoeg zijn de gezichten niet ijl maar duidelijk zichtbaar.

Ze lopen langs enorme driedimensionale schermen langs alle wanden van de hal. Met driedimensionaal doe ik de beelden op die schermen tekort. Het is/lijkt levensecht. Een felrood licht in de vorm van een enorme pijl wijst de mensen de weg naar de verschillende beelden en situaties op die schermen. Het ene beeld nog krankzinniger dan de andere. Zo zie ik bijvoorbeeld een enorm luxueus bordeel waar mannen en vrouwen schijnbaar goed aan hun trekken komen. Sommige net gearriveerde mensen worden juist door die beelden aangetrokken en blijven er gebiologeerd naar kijken. Sommigen versmelten met het beeld, gaan er letterlijk helemaal in op en beginnen deel te nemen aan de onophoudelijke orgies daar. Anderen lopen na enige tijd door en blijven staan voor een ander scherm. Zo is er een scherm waar enorme buffetten zijn te zien. Eten in alle soorten en maten zijn op lange tafels opgesteld. Er zijn eindeloos veel bars en zithoekjes waar ontelbare mensen zich tegoed doen aan drank en eten.

Een volgend scherm laat een slagveld zien waar op "leven en dood" wordt gevochten. Een aantal net gearriveerde mensen versmelten met/in dat scherm, althans, met de situatie die zich op dat scherm afspeelt. Ze storten zich zonder nadenken in het geweld dat gepaard gaat met veel lawaai zoals geknal, geschreeuw , gillen van doodsangst etc.

Verder zie ik schermen met verschillende sportwedstrijden. Ook hier veel strijd maar meer om een wedstrijd te winnen.

Alena wijst op een aantal voetbalwedstrijden die aan de gang zijn op de schermen. Veel net gearriveerde mensen kiezen voor dit scherm en doen meteen mee met de wedstrijden alsof het de gewoonste zaak van de wereld is.

'Sommige wedstrijden duren eeuwen en eeuwen gemeten naar jouw tijdrekening,' zegt ze. Er zijn hier zielen die al honderden 'jaren' achter een bal aanjagen. Die willen winnen, wat het ook kost. Ze zijn volledig gefocust op winnen en ze zijn zich totaal niet bewust van andere zijnstoestanden. Het zelfde geldt voor de andere activiteiten die je net hebt gezien.

'Wat is hier de hogere bedoeling van, 'vraag ik terwijl ik het antwoord eigenlijk wel kan raden.

Alena legt het uit: 'Alle mensen die je hier ziet aankomen, arriveren in het bewustzijn dat ze net voor en tijdens hun overgang hadden. De hebben allemaal een bepaalde trilling op basis van het niveau van hun bewustzijn. Zo hebben mensen die meteen de sport induiken een iets hogere frequentietrilling dan mensen die hier direct tot een bloedige oorlog worden aangetrokken. Er zijn gradaties dus.

Er blijven maar mensen binnen komen in een onafzienbare rij die kennelijk nooit stopt. Ineens zie ik twee mensen een heel andere kant oplopen. Ze steken de hal over en volgen een felwitte pijl naar de schermen die daar zijn gecreëerd.

Alena en ik volgens ze op een afstandje. Eenmaal aangekomen daar zien we heel andere taferelen. Schermen met prachtige taferelen. Schitterende natuurgebieden. Zielen die in comfortabele zaaltjes les krijgen ergens in. Maar ook gebieden die er abstractrer uitzien. Dan, schermen die volkomen leeg zijn. Er is niets op te zien. Eén van de twee zielen stapt het scherm met het leslokaal in en word lachend en juichend begroet. Hij mag meteen meedoen met de lessen.

De andere ziel loopt door naar een leeg scherm en wordt daar onmiddelijk in opgenomen. Hij is direct onzichbaar voor mij.

'Waarom zie ik dat lege scherm en waarom kiest die daar voor?' vraag ik aan Alena.

'Eerst die andere schermen, 'legt ze uit. 'Die schermen met die prachtige natuur en die leslokalen zijn de bestemming van die eerste ziel. Alle zielen die je hebt gezien bezitten allemaal nog de hang naar 'vormen' Ze identificeren zich het liefst met 'vorm'. Zowel de 'fan' van oorlog als de 'fan' van de prachtige natuurgebieden. Ze leven hier ongestoord hun diepste verlangens uit in hun huidige bwustzijnsniveau.

Uiteindelijk zullen ze enigszins wakker worden uit hun 'bezigheden' en op dat moment zal hun hang naar 'vormen' hen weer terugvoeren naar een fysiek bestaan. Het enige verschil is dat de ziel ,die koos voor de natuurgebieden , een iets hoger bewustzijn heeft maar wel nog steeds een drang naar 'vormen.'

'En die ziel die het lege scherm koos, dan? 'vraag ik nieuwsgierig.'

Alena lacht. 'Dat scherm was niet leeg. Alleen is wat op dat 'scherm' gebeurt voor jou niet zichtbaar omdat je nog niet het juiste bewustzijnsniveau hebt. Er is nog enige hang naar identificeren met 'vormen' bij jou. Met fysieke zaken. Dat is ook de reden dat ik je dit liet zien. De ziel die voor het lege scherm koos, is helemaal ontwaakt. Er is geen enkele identificatie met wat voor vom dan ook. Hij zal geen volgend fysiek bestaan meer ingaan. Tenzij hij dat nodig vindt om anderen te helpen maar dan wel helemaal bewust.

Wees je dus bewust van dit alles. Dat scheelt je straks onnodig gedoe. En als je hier definitief komt; denk dan hier aan terug en volg de witte pijl. Ze knipoogt en verdwijnt.

Zelf 'val' ik terug in mijn lichaam. Er is genoeg stof tot nadenken..

-10-

CONFRONTATIE..

Slapen is voor mij nooit een probleem geweest. Slapeloosheid ken ik niet. Zodra ik mijn kussen raak, slaap ik vrijwel direct.

Tenminste tot de laatste paar maanden. Mijn lichaam slaapt weliswaar een uur of zeven maar mijn geest slechts drie uur.

De overige vier uur bevind ik mij in een bewustzijnsstaat die heel diep is. Dat wil zeggen, dat ik mij klaarwakker voel en alert. Ik ervaar het als een groot voordeel dat ik de fases van piekeren, analyseren, nadenken, boosheid of irritatie vanwege het niet slapen, intussen ben overstegen. Ik hoor mijn lichaam snurken maar ik kan het negeren. Je zou het een staat van volledig ZIJN kunnen noemen. Natuurlijk voel ik echt nog wel de emoties boosheid, ongeduld of frustratie in veel gevallen opkomen, maar ik kan er van een afstand naar kijken. Ik ben mij ervan bewust waar het vandaan komt. Ik zeg ook nooit dat ik boos BEN maar dat ik boosheid VOEL. Dat is een significant verschil. Als je meent dat je boos BENT, identificeer je je met die boosheid. Boosheid is een energie, niet meer dan dat. Als je je daar mee identificeert gaat die energie van boosheid zich ergens in je lichaam vasthechten. En als je dat jaren en jaren blijft volhouden kan je lichaam daar vervelend op gaan reageren.

Als er boosheid opkomt en je weet dat dat alleen maar een gevoel of emoties is, dus dat je boosheid VOELT, dan neem je afstand van die energie omdat je het doorziet. Je weet dat die boosheid een illusie is. Iets in je hoofd. Iets wat niet echt is. Daar bewust van zijnde, dooft dan direct of vrij snel daana zonder invloed te hebben op je lichaam.

Dit werd mij overigens op één van mijn reizen uit mijn lichaam geleerd. Zoals je ziet ben ik boven in de opsomming van emoties een belangrijke emotie vergeten, of eigenlijk onbewust weggelaten. ANGST. En ik begrijp sinds vannacht de reden van dat onbewust negeren van angst: Sterker nog: dat heb ik geweten haha:

De prikkel dient zich aan terwijl ik eigenlijk liever in mijn staat van ZIJN zou willen blijven. Ik voel die staat van Zijn als volledig ontspannen drijven en dobberen in een serene omgeving. Nogmaals er is geen piekeren, noch denken, noch wat anders. Maar dat blijkt iets anders uit te pakken:

De prikkel spoort mij aan mijn lichaam met mijn bewustzijn te verlaten en ik word weer opgewacht door Alena, de gids voor buitenlichamelijke uitstapjes. Intussen weet ik iets meer over haar maar daarover een andere keer.

Ze begroet mij hartelijk en vraagt of ik mij wel eens heb afgevraagd waarom ik mij 's nachts 'slechts vier uren' in een staat van ZIJN bevindt: 'Waarom niet acht uren of zelfs de hele dag en nacht?'

'O,' reageer ik onnozel; 'Kan dat ook dan?'

'Het feit dat je dat niet weet, zegt iets over die staat van bewustheid van jou,' antwoordt zij glimlachend.

'Er zijn een paar dingetjes die je nog niet bewust onder ogen bent gekomen,' zegt ze. 'Om volledig bewust, wakker en verlicht te zijn zal dat toch echt moeten gebeuren. Ik heb het dan over angst. O, wat word je nu ineens bleek om je neus? Gaat er toch nog iets dagen bij jou?'

'Heb je het een beetje naar je zin met al die geintjes? ' vraag ik.

Ze lacht luidkeels en maakt dan een gebaar met haar linkerhand. Een soort zwaai. Op hetzelfde moment bevinden wij ons aan de rand van een afgrond die steil naar beneden loopt. Om mij heen kijkend zie ik een kaal landschap met hier en daar een rotsblok en steengruis. Het ziet er allemaal verdord uit. Tegenover ons, aan de andere kant van de kloof die ongeveer honderd meter van ons is verwijderd daarentegen, ziet het er spectaculair mooi uit. Kleuren van ongelooflijke schoonheid. Intens groene planten en bomen. Velden vol bloeiende bloemen en daartussen wat kleine huisjes die er warm en welkom uitzien. Ik wilde dat ik het beter kon omschrijven maar dit moet jezelf zien om een werkelijk beeld waar te kunnen nemen.

Alena kijkt mij aan: 'Die overkant is je doel. Al dat moois is daar voor jou ter beschikking. Er is alleen een klein dingetje.'

Ze zwaait nog eens met haar linkerhand en ineens ligt er een soort loopplank over de afgrond, die ik qua breedte schat op de breedte van mijn voet.

'Alena wijst naar de plank. 'Hier nog even overheen koorddansen en dan heb je ook deze angst van jou overwonnen.'

Ze heeft het over mijn hoogtevrees die ik al mijn hele leven heb. Zonder dat ik het haar gezegd heb is zij kennelijk daarvan op de hoogte.

'Ik ken deze angst van jou, die zit zo diep dat je hem niet doorziet. En je zult het toch echt moeten doorzien en mee afrekenen voordat je een stap verder kunt komen. Begrijp mij goed, Kees, je HOEFT het niet te doen hoor. Je bent immers al best ver gekomen. Maar dan blijft het in dit leven bij het bewustzijnsniveau wat je NU hebt bereikt.'

Kortom, ik kijk naar de plank en ik kijk naar de afgrond en ik voel de angst in diepe golven door mij heen gaan. Toch loop ik naar het begin van de plank en zet mijn voet erop. Resoluut? Absoluut niet! Ik voel mij een trillend jong vogeltje dat op een dakgoot staat en waarvan door de vader-en moedervogel wordt verwacht te springen en weg te vliegen. Zoiets.

Ik probeer te vermijden om naar beneden te kijken. Toch doe ik dat en ik zie de bodem niet eens. Zo diep is die afgrond. Mijn voet past precies op de plank. Ik zet mijn andere voet ervoor en loop toch allebehalve vastberaden door. Ik moet wel als ik verder wil op mijn reis. Het is alsof je een week zonder water door een woestijn hebt gelopen en honderd meter verder een groot glas koel water ziet staan. De prijs voor je doorzetten, zal ik maar zeggen.

Halverwege de plank begint het 'zweet' mij uit te breken. Ik begin uit mijn evenwicht te raken. Ik bedenk mij ineens dat ik onmogelijk zweet kan voelen, laat staan dat het kan uitbreken want ik ben uit mijn lichaam. Want ik ben alleen bewustzijn. Ik kan helemaal niet uit balans raken. Het gaat als een flits door mij heen. Het hele plaatje is nep. Een illusie. Er is helemaal geen afgrond. Dat beseffende loop ik op mijn gemak en doodgemoedereerd de laatste vijftig meter naar de 'overkant.' Als ik naar beneden kijk zie ik geen plank noch een afgrond. Ik loop gewoon verder en ben ineens tussen de groene planten en bloemen en de licht wuivende zachte wind.

Alena duikt naast mij op. 'Prima, 'zegt ze. 'Deze angst heb je overwonnen en zal niet langer deel uitmaken van je onbewuste geest. Je moest deze confrontatie echt aangaan. De angst in de ogen zien. Elke keer als die angst weer op mocht komen, zul je direct de illusie daarvan inzien, net zoals je dat met boosheid ook inziet. Ze knipoogt en is op hetzelfde moment verdwenen.

Zelf word ik wakker in mijn bed. Fascinerend, mijn lichaam zweet als een otter.

-11-

ACHTERGRONDMENSEN

In hoofdstuk 9 beschreef ik de aankomst van mensen die een ander bewustzijn betraden omdat ze hun fysieke lichaam definitief hadden achtergelaten door hun overlijden.

Wat ik niet beschreef toen, was de oneindige rij 'slaapbanken' waarop mensen plat op hun rug in diepe slaap leken te zijn. Een soort coma, leek het wel. Mijn gids in die regionen, Alena, legde uit dat hier de 'figuranten' werden gecreëerd en dat we daar op een later tijdstip op zouden terugkomen.

Ik liet het gaan omdat ik al indrukken genoeg moest verwerken.

Totdat ik enkele dagen geleden een lieve vriendin tegenkwam met wie ik mijn ervaringen vaak deel. Tussen neus en lippen vertelde ik toen ook over die lange rij met slapende mensen die ik daar waarnam maar waar ik in mijn boek (nog) niet over had geschreven.

Die vriendin legde meteen een verband en legde toen het concept 'achtergrondmensen' uit. Zo zie je hoe informatie overal aanwezig is en je bereikt als je daar voor open staat. Ik wil benadrukken dat je dan ook altijd alert dient te zijn en gefocust zodat het universum je optimaal kan bedienen. Zoals in mijn geval, toen ik tussen neus en lippen over die lange rij slaapbanken begon en die lieve vriendin onmiddellijk een verband zag met iets wat in haar wezen al was opgeslagen als kennis. Door dat weer met mij te delen, ontving ik ook weer een stukje kennis. Zo werkt energie en informatieoverdracht dus. Onthoudt en gebruik dit voor jouw eigen groei.

Omdat ik het beginstation daar heb mogen zien wil ik ook het vervolg daarop laten zien, waar achtergrondmensen voor dienen in het fysieke leven. En dat doe ik door een filmpje waar de visie van Dolores Cannon over achtergrondmensen/figuranten duidelijk wordt uitgelegd.

HIER HET FILMPJE

-12-

ZO BOVEN, ZO BENEDEN

De prikkel is er weer en direct ben ik met mijn bewustzijn uit mijn lichaam. Mijn gids voor deze 'regionen', Alena verwelkomd mij glimlachend: 'Je hebt een vraag, 'merkt ze op.

Ik begin steeds meer te wennen aan het idee dat ze mijn gedachten, als het ware, kan lezen. 'Ik wil iets vragen over die zielen die definitief afscheid hebben genomen van hun fysieke lichaam,' begin ik. 'Ik zag die mensen direct een rode pijl volgen om zich vervolgens te storten in een activiteit op een scherm waar ze langs liepen.' (zie hoofdstuk 9)

Ze knikt en begint uit te leggen:' Je moet het zo zien; ken je het begrip 'zo boven zo beneden?''

'Ja, die uitdrukking ken ik wel. Is dat niet de stelling dat alles wat geldt voor hogere dimensies dan die van de aarde, in zekere in ook geldt voor het fysieke bestaan op aarde?'

'Voor een deel wel. En voor zover het de fysieke mogelijkheden op aarde op dit moment niet te boven gaat.'

'Wat bedoel je daarmee?'

Zo Boven, Zo Beneden betekent dat we, zeg maar, een kopie van het grote universum zien in het kleine op aarde. Waarheid en orde van het kosmische, grotere geheel keert terug in het leven van ieder mens op aarde.

De aarde is de microkosmos in de macrokosmos. Oftewel wij zijn geschapen naar Gods’ beeld en gelijkenis. Dat zou betekenen dat de mensen op aarde alles zouden moeten kunnen doen en realiseren wat in de hogere regionen mogelijk is. Feit is, de uitzonderingen daargelaten, dat vrijwel niemand op aarde de volledige capaciteit van zijn mogelijkheden gebruikt. Het brein is de schakel tussen geest en materie. Dat brein is volmaakt, evenals de geest overigens. Op het moment dat je samen met God creëert , schep je op een gigantisch hoog level. Jammer genoeg, scheppen de mensen met hun ego-geest in plaats van met God en dan maak je brokken. Dat is hetzelfde als een kind van vijf een auto laten besturen. Het brein wordt volkomen beïnvloed door het ego en daardoor ook verkeerd gebruikt. Het ego laat iedereen geloven dat alles wat niet in een reageerbuis kan worden waargenomen, niet echt is. Jezelf genezen door de kracht van gebed, samen met God, is een heel krachtig systeem. De meeste mensen geloven daar niet in hoewel er toch fantastische genegezingen bewezen zijn. Dat je bijvoorbeeld alles kunt creëren wat je graag wilt, is een feit. Zolang je dat doet samen met God. De meeste mensen hebben wel de klok horen luiden maar weten helaas nog niet waar de klepel hangt. Zij lezen ergenS een boek hoe je voor jezelf kunt manifesteren. Op je eigen houtje. Ingegeven, nogmaals, door het ego. Dat werkt niet. En ook hier weer, de uitzonderingen daargelaten.

Op het moment dat de mensen alles accepteert wat er gebeurt en van daaruit schept met God staat God direct klaar om je te bedienen.Het brein werkt dan ook optimaal mee en je wereld verandert volkomen. Ik weet wat je zeggen wilt, dat is moeilijk, maar dat is het niet. Het is inzien en de knop omdraaien.

Maar om op je vraag terug te komen, waar het betreft de stelling zo boven, zo beneden; op aarde is intussen technisch veel vooruitgang bereik. Zo is er het systeem ontwikkeld dat algoritme heet. Een algoritme is, in het kort, een eindige reeks instructies met een vaststaande volgorde, die de oplossing van een bepaald probleem beschrijft. Gebruiken van algoritmes kan ook een risico zijn. De algoritmes van Facebook en Google zijn er bijvoorbeeld vooral op gericht jou te laten zien wat je waarschijnlijk interessant vindt. Het risico daarvan is dat je alleen nog maar dingen ziet die je eigen denkbeelden bevestigen. Ik geef je een voorbeeld. Je zit op internet te zoeken naar nieuwe schoenen. Vervolgens ga je naar Facebook en zie je steeds reclames over schoenen voorbijkomen. Dag na dag. De bedoeling is dan dat je hardholland naar een webwinkel snelt om daar een paar schoenen te kopen.

Kortom, het brein wordt beïnvloed en misleid en de geest is niet sterk genoeg om dat te doorzien. De meeste mensen trappen erin omdat ze met hun ego-geest denken en daardoor hun brein (laten) misbruiken. Mensen die met God denken (Godsbewustzijn) hebben hier geen last van. Zij zijn alle begeertes overstegen, doorzien hun ego-geest, lachen erom en zijn en blijven in Godsbewustzijn. Als zij iets nodig hebben, scheppen ze het met God. Meestal is dat iets wat in het belang is van iedereen.

Nu de overeenkomst met die mensen die sterven en hier "boven "aankomen. Zij nemen hun ego-bewustzijn mee en projecteren hun diepste verlangens op de schermen die je zag. Zij hadden op aarde hun begeertes nog niet onder controle en hier aangekomen hebben ze niet eens door dat ze zelf die verlangens projecteren om daar vervolgens volkomen in op te gaan.Uiteindelijk zal hun drang naar vormen hen weer naar de aarde reincarneren.

Mensen die met Godsbewustzijn denken, hebben lak aan verlangens en lopen via de witte pijl naar hun eigen bewustzijnsbestemming.

O, ik word ergens anders verwacht. Tot ziens maar weer.'

En weg is ze.

Met een klik val ik terug in mijn lichaam.

-13-

WINDSTILTE IN BEWUSTZIJN

De bekende prikkel brengt mij weer met mijn bewustzijn buiten mijn lichaam. De gids voor deze staat van zijn, Alena, wacht mij op: 'Ik zie dat jij wat wil vragen,' merkt ze op.

'Dat klopt,' antwoord ik. 'Hoe kan het dat jij mijn gedachten wél kunt lezen, en ik jouw gedachten niet? Dat vroeg ik mij al een tijdje af.'

'Dat vroeg je je helemaal niet af, makker. Dat weet je allang maar je wilt dat je lezers dit ook weten.'

En weer ben ik toch nog verbaasd over de rechtlijnigheid van Alena: 'Leg het toch maar uit,'zeg ik.

'Oké, de reden daarvan is dat ik een iets hoger bewustzijnsniveau heb bereikt dan jij. Om die reden kan ik wel waarnemen op jouw bewustzijnniveau maar jij niet op mijn niveau. '

'Dus ook hier is sprake van een hiërarchie? vraag ik. En dát terwijl alle wijzen op mijn niveau het hebben over het gelijksheidsprincipe. Over het éénheidsprincipe en iedereen is gelijk. Niemand is beter dan een ander. Dat soort statements.'

'Uiteindelijk is dat ook zo. Maar dan moet je die eenheid wél gerealiseerd hebben. Pas dan is er gelijkheid van trilling.

Zolang jouw bewustzijnstrilling nog als een pingpongbal heen en weer schiet van onder naar boven en weer terug, zul je nog even geduld moeten hebben en jouw staat van ZIJN accepteren maar tegelijkertijd wel inzien dat er meer is.

Pas als er kalmte is, en windstilte in het bewustzijn, is er éénheid. De 'pingpongbal' is dan tot rust gekomen. Dan is er ook geen vom meer. Zolang jij je nog op jouw niveau bevindt, moet ik mij bij onze 'ontmoetingen' als vorm presenteren.

Zodra wij een gelijk bewustzijnsniveau bereiken hoeven wij beiden geen vorm meer aan te nemen om elkaar te herkennen. Wij gaan dan in elkaar op en nemen alles direct waar.'

Deze uitleg is confronterend, maar ze legt wel uit dat dit alles voor iedereen bereikbaar is. Sterker nog, op een bepaalde manier is dat al allemaal gerealiseerd maar we zijn ons er nog niet bewust van.

Na deze uitleg gaan wij, Alena en ik naar een situatie die ik achteraf als zeer confronterend en heel erg zwaar heb ervaren. Ik wist ook niet of ik ook deze ontmoetingen met jullie moet delen maar Alena adviseert mij dat om wel te doen. Dat advies doet zij op haar geheel eigen wijze:'Wie ben jij om kennis te onthouden aan je broeders en zusters, malle?'

Met die woorden verdwijnt ze hard lachend en ik val weer terug in mijn lichaam.

De volgende keer vertel ik over een best wel verdrietige waarneming.

-14-

IN DE KELDER VAN BEWUSTZIJN

De prikkel brengt mij weer met mijn bewustzijn uit mijn lichaam. Daar wacht de gids, Alena, weer op mij. Ze kijkt mij ernstig aan. Niets voor haar want meestal neemt ze mij goedmoedig in de maling en lacht ze veel. In het begin was dat anders. Toen vond ik haar afstandelijk en zakelijk. Intussen heb ik geleerd dat dat aan mijzelf lag. Die afstandelijk lag bij mij zelf en projecteerde ik op haar. Alsof ik in een spiegel keek/kijk en mijzelf daarin zie met een volstrekt ander gezicht.

Alena legde mij uit dat zij mijn hogere Zelf is. Dát deel dat niet meegaat in een reïncarnatie op aarde maar de mens, in dit geval mijzelf, probeert te leiden en beïnvloeden vanuit een hogere bewustzijnsstaat: 'Ik ben blij dat dat redelijk gelukt is,' vertelde ze mij in het begin. 'Vaak zoeken de mensen hun geluk in het Ego-denken en nemen ze geen enkele raadgeving van hun hogere bewustzijn waar. Bij jou ging dat ineens beter al is er nog veel te leren.

En nu vertelt ze mij wat mijn taak gaat worden hier. 'Je hebt hier zelf voor gekozen ook al kun je je dat niet meer herinneren,' legt ze uit.' Ik laat je over een moment de laagste regionen van bewustzijn zien. Je zult die staat waarnemen en vanaf dat moment sta je er alleen voor. Je zult het zelf moeten oplossen daar. Ben je er klaar voor?'

Ik knik bevestigend hoewel ik er geen flauw benul van heb van wat mij staat te wachten.

Alena draait met haar hand naar links en direct ben ik ergens anders. Ik sta in een kleine slecht verlichte ruimte zonder ramen. Het is al een wonder dat ik hier sowieso iets kan zien. Maar erg opwekkend ziet het er niet uit. Ik sta tot mijn enkels in het drab. En met drab bedoel ik een groen/geelachtige substantie. Rioolwater ziet er fris uit hierbij vergeleken. Ik zie een man van een jaar of zestig languit in de drab liggen. Hij draagt iets wat ooit een zwart pak geweest moet zijn. Hij licht languit voorover met zijn gezicht in het drab. Naast hem zit een hond. Hij kijkt droevig en jankt een beetje. Kennelijk hoort hij bij de man. Iets verderop begint het drab te golven en steekt er ineens een hand en een arm boven het drab uit. Iets later zie ik dat het een vrouw blijkt te zijn. Ze is volkomen naakt en gaat nu moeizaam op haar knieën zitten. Ze draait haar hoofd naar mij toe en kijkt mij met nietsziende dode ogen aan. Intussen hoor ik ploppende geluidjes en ik kijk verder om mij heen. Er loopt van alle kanten drabachtig vocht van de muren naar de vloer.

Het gekke is dat ik niets kan ruiken. Nu doet ook de man zijn hoofd omhoog uit het drab. Ook hij kijkt mij verdwaasd aan. Dan ineens uit het niets, overvalt mij een verdriet waarvan ik het bestaan niet kende. Zo hevig. Zo intens en zo indringend dat de tranen bij mijzelf uit mijn ogen beginnen te stromen. Ik voel dat ik huil. Met grote schokken. Het is niet te beheersen en toch blijf ik volledig bewust van wat ik waarneem.

De vrouw gaat nu zitten en ze kijkt met iets meer bewustzijn in haar ogen. Ook de man lijkt zich meer bewust te worden van zijn omgeving. Verschillende emoties dreigen mij uit mijn centrum te knallen maar voor dat gebeurt sta ik weer naast Alena die mij intens aankijkt.

'Wat was dát in Godsnaam???' vraag ik geschokt.

'Dat waren een vrouw en een man,' antwoordt ze. Er lagen daar nog veertig mensen onder het drab, maar alleen die twee mensen merkten jou op. De hond is van de man en blijft zijn baasje trouw. DE hond is overigens de enige reden waarom die man niet verder is afgedaald. De vrouw is iets verder in haar bewustzijn dan de man maar heeft wel een steuntje nodig zoals je zag. Die andere mensen kon jij niet waarnemen omdat die zó diep zijn afgezakt dat jouw bewustzijn niet toereikend is om hen te helpen. Het is daar niet alleen smerig maar ook pikdonker. Het feit dat je kon zien dank je aan je eigen licht, hoewel nog schemerig haha. Deze mensen zijn zo in hun eigen schuld en schuldgevoel gekropen dat ze naar een heel laag bewustzijn zijn afgedaald. Ze doen vrijwillig boete en hebben geen idee dat er geen schuld bestaat in deze werelden.

Jij hebt jezelf de taak gegeven om deze mensen uit hun illusie te halen. Dat twee mensen begonnen te ontwaken, kwam omdat ze jouw, en ik herhaal; nog steeds vrij schemerige, licht, opmerkten en daardoor werden gewekt. In een volgend stadium zul je die zielen verder inwijden en wakker maken uit hun illusie. Daar is veel empathie en mededogen voor nodig. Beide heb je wel enigszins maar nog niet voldoende. Je zag dat je door je emoties werd overmand. Dat is niet erg want je was hier niet op voorbereid. Maar hee, je bent hier om te leren. Toch?' Ze lacht nog een keer en weg is ze weer.

Ik val weer terug in mijn lichaam en heb veel stof te verwerken.

-15-

OVER VERGEVING

Enige prikkels en ik "ben" weer buiten mijn lichaam, waar Alena mij opwacht. Ik vraag haar wat je kunt doen aan negatieve gedachtes die je hebt. Vooral waar het de negatieve gedachtes betreft die je soms, of misschien zelfs wel vaak, over andere mensen hebt. Ik stel die vraag naar aanleiding van een filmpje dat ik zag over dit onderwerp. Daar werd besproken wat de gevolgen zijn voor iemand waar negatief over wordt gedacht.

Alena knikt en legt uit: 'om die reden is vergeving zo belangrijk, vooral in jullie fysieke dimensie waar het ego (nog) een grote rol speelt. De grote meester Jezus bracht de noodzaak van vergeving in vrijwel al zijn leringen ter sprake. Of, eigenlijk beter gezegd; hij vond het zelf de belangrijkste boodschap aan de mensheid die hij kon geven. Zonder vergeving geen groei. Zonder vergeving geen realisatie van bewustzijn. In zijn meesterwerk "Een cursus in wonderen" kun je lezen wat en hoe hij dat precies bedoelt.

Ik wil het hier laten bij het benadrukken van het belang van vergeving. En dan bedoel ik, vergeving vanuit het hart. Gemeende vergeving dus.

Onderschat de verwoestende werking niet van negatieve gedachten. Niet alleen voor de geadresseerde, maar ook , en juist vooral, voor de afzender van die negatieve gedachte.

Onderschat dus nooit de kracht van gedachten in het algemeen.

Iedereen kent wel de anekdote van een man die opgewekt op kantoor kwam en direct werd aangesproken door een collega die hem verschrikt aankeek en vroeg waarom hij zo bleek zag. Twee minuten daarna vroeg de volgende collega of hij soms ziek was. De derde collega deed er nog een schepje bovenop en adviseerde de man meteen een dokter te raadplegen.

Kortom; na tien minuten voelde de man zich ineens doodziek en misselijk waarna hij besloot naar huis te gaan om het uit te zieken.

De collega's die dit hadden afgesproken lachten zich intussen een bult. In dit voorbeeld is de man, eenmaal thuisgekomen, weer snel "beter" Voor de collega's echter heeft het meer gevolgen. Voor hen komt deze "grap" drie keer zo hard terug in wat voor vorm dan ook. In dit geval, zal dat niet zo ernstig zijn omdat het om een "onbewuste" grap ging. Maar stel dat het om echte haat zou gaan. Dan krijgt de geadresseerde de negatieve drab van die negatieve gedachtes in volle kracht door en over zich heen. Het hecht zich aan hem vast. De afzender zal de gevolgen van zijn negatieve gedachten aan het adres van de geadresseerde, zevenmaal erger voor zijn kiezen krijgen in de vorm van negatief karma. Bedoelt om te leren overigens, niet bedoelt als straf want straf bestaat niet in de denkwereld van God.

Hoe kun je dit neutraliseren, zelfs als het al een eeuwigheid geleden is? Vergeef jezelf voor de negatieve gedachten aan je broeder of zuster en vergeef ook degene voor wie die gedachte bedoeld was. Vergeef hem/haar voor wat hij NIET deed. Wat ik daar mee bedoel moet je maar in de cursus van wonderen opzoeken haha'

Door te vergeven neutraliseer je de negatieve gedachte en het gevolg daarvan. De "tijd" zal worden samengevouwen waarna een werkelijkheid ontstaat die anders en positiever verloopt dan die was verlopen zónder vergeving. Dat geldt voor beide partijen.

Het leven, kortom, zal voor beide partijen, na echte vergeving, positiever verlopen."

Na deze uitleg val ik terug in mijn lichaam.

In het begin van deze sessies vroeg ik mij tijdens een wandeling in het fysieke leven mij af of al deze dingen die ik waarnam wel echt was. Hallucineerde ik niet gewoon. Dat vroeg ik in gedachten aan mijn gids, of hogere bewustzijn zo je wilt. Het antwoordt kwam vrijwel meteen. Ik liep nog twee stappen en ineens werd mijn blik getrokken naar het fietspad naast mij. Daar lag het antwoord in de vorm van een kruisje. 'Hoeveel "bewijs" wil een mens nog hebben.' Die stem hoorde ik in gedachte, gevolgd door een licht spottend maar ook toegeeflijk bulderend gelach..

Hieronder een foto die ik direct maakte van het KRUISJE

kruisje .

-16-

LAAT HET STOPPEN BIJ JOU!!!!!

In het vorige hoofdstuk werden, negatieve gedachten en vergeving besproken en uitgelegd. Dat in gedachten houdend voel ik weer de prikkel en vervolgens ben ik weer buiten mijn lichaam.

De term "buiten mijn lichaam" wil ik hier nog even duidelijker maken. Veel mensen vragen zich af of dat wel kan. Als jij tot die groep mensen behoort, adviseer ik je het gewoon zelf te onderzoeken omdat je, en terecht, niets klakkeloos aanneemt)

Ik kan je wel een tip geven: focus je op je handpalmen en voel daar vervolgens (kan even duren) een prikkelend gevoel. Doe daarna hetzelfde met je voetzolen. Ook daar voel je een prikkelend gevoel als je daarop focust. Wat er op dat moment gebeurt, is dat jouw bewustzijn zich "beweegt" naar de plek die jij aangeeft. Daarin zie je dat je bewustzijn dus niet vastzit op één locatie, ergens in je lichaam. Het is vrij zich van het ene naar het andere punt te bewegen. Daaruit volgt weer dat, wanneer het bewustzijn zich kan verplaatsen BINNEN het lichaam, dat dus ook mogelijk is naar buiten toe. Buiten je lichaam dus.

Het addertje onder het gras is de angst hiervoor. Zolang verplaatsing binnen het lichaam plaatsvindt lukt het nog wel, maar zodra ik mij ging focussen op een locatie buiten mijn lichaam, schrok ik op het laatste moment terug. En dat laat weer zien dat je zeer gehecht bent aan het lichaam. Niks mis mee maar je komt niet verder dan. Uiteindelijk, na veel zelfonderzoek en mijn besef dat ik NIET mijn gedachten gevoelens of onverwerkte trauma's ben, ging het vanzelf.

Ik raad NIEMAND aan om het effe op een doordeweekse avond te proberen. Je weet niet wat je tegenkomt. Dat is niet om bang te maken want je wordt altijd wel geholpen, maar je gaat ook niet in een cockpit van een vliegtuig zitten als je geen vliegbrevet hebt.

Tot zover de uitleg.

Alena wacht me zoals gewoonlijk weer op. 'Ik wil het over macht hebben,' zegt zonder enige inleiding. (als ik het over zeggen heb, bedoel ik denken, want we communiceren via mentale weg).

'Ik heb het niet over fysieke macht, zeg maar de gehanteerde macht op jouw aardse niveau, maar over de macht die je krijgt als je uitsluitend schept met God. Daarvoor moet je je eerst bewust zijn van jouw identificatie met je lichaam en gedachten. Nog steeds gelooft 95% van de mensen die nu op aarde leven, dat ze hun lichaam zijn. Erger nog, dat ze hun gedachten zijn. Die verhalen komen van een kunstmatige identiteit die wij Ego noemen. En de meeste verhalen in je hoofd geloof je ook. Dat is ook wat er gebeurt met mensen die een groot probleem hebben, daar veel over willen praten, maar het niet oplossen omdat ze overtuigd zijn van het verhaal achter het probleem. Ze rennen achter hun eigen staart aan.

Dat begint al op kleuterleeftijd. Allerlei verhalen en overtuigingen worden overgenomen door ouders, leraren, familie etc.

Kinderen tot een jaar of acht geloven alles wat een volwassene hen vertelt. En als dat eenmaal heeft plaatsgevonden heeft het kind daadwerkelijk een valse identiteit oftewel een Ego gecreëerd.

Al die problemen verstoren de energiestroming in het lichaam. Omdat negatieve energie zwaarder is dan positieve energie zal er een soort energetisch bolletje ontstaan in een energiebaan in je lichaam. Voorbeeld? Neem jezelf maar: Jij hebt heel lang longproblemen gehad omdat je onverwerkt verdriet liet bestaan. Zodra je dat wél verwerkte namen die problemen af. Oftewel, oplossen van een probleem lost ook de energieopeenhoping op die samengaat met het trauma dat iemand laat bestaan.

Dat alles gaat supersnel wanneer je eenmaal beseft dat je méér bent dan je lichaam en gedachten. Gedachten heb je als gereedschap om te handelen op aarde. Niet om voortdurend aan je probleem te blijven denken. Tenzij je je probleem accepteert voor wat het is maar je er NIET mee identificeert. Dan kun je jezelf op een afstand waarnemen.

En dat geeft macht om dingen te realiseren die nu veel sneller gaan. Zaken die in het algemene belang zijn. Je doet ze nooit alleen (ego) maar altijd met God. Daarom is vergeven ook zo belangrijk. Ze neutraliseren de negatieve gedachten jegens anderen. Wees daarom altijd alert op wat je denkt en zegt. Elk woord en elke gedachte heeft een enorme kracht. Ga daar zeer zorgvuldig mee om. In het belang van je broeders en zusters die ook jouw eigen belang is. Waarom? Omdat het patroon van negatieve gedachten zelfs kan doordringen in de genen, die energetisch gezien, weer doorgegeven worden aan de kinderen. Dat kan generaties terug al gebeuren. Daarom: laat het stoppen bij jou!! En creëer daarmee een nieuwe bewustere generatie.

Nogmaals er bestaat geen schuld of straf. Onze vriend Jezus doelde hierop toen hij aan het kruis hing en de twee misdadigers links en rechts van hem vergaf, door te zeggen:"Vader vergeef hen want ze weten niet wat ze doen. " Oftewel; vertaald naar NU: "Vader vergeef hen, want ze zijn volledig onbewust."

En weg is ze.

Ik val weer terug in mijn lichaam.

-17-

WEERSTAND

Ik ben.

Buiten mijn lichaam.

En zit in een grote ruimte.

Om mij heen talloze zielen zoals ik. Voor mij, achter mij. Overal.

Een vrouw (niet Alena, maar non-dualistisch gezien, wél Alena) legt uit wat het betekent om boos te zijn in het leven. Of van streek. Of Angstig.

Stel jezelf een situatie voor die jij graag wilt meemaken of waarnemen. Stel je voor dat je op weg naar het strand bent. Maar dat je na een uur rijden in een hete auto, niet verder kunt omdat ineens de weg is afgesloten. Dan zucht je, dan ben je van streek. (Het eerste teken dat je ego het aan het overnemen is en je bewustzijn verdwenen is) Of je bent boos. Of nog erger, je bent woedend. Of nog véél erger, je bent agressief en wilt de Boa's die de weg versperren, iets aan doen.

Je vraagt je zelfs niet af wat de reden is van het oponthoud. Je voelt een enorme weerstand.Dat is het teken dat je Ego het helemaal heeft overgenomen. Je bent helemaal onder controle van het Ego dus in een diepe hypnotische slaap.

Weerstand is een oud gewoontepatroon en trekt je altijd terug naar het onbewuste "doen" Het is een innerlijke weerstand dat zich voordoet tegen alles in het huidige moment.

Wat kun je doen om dat om te draaien? Blijf alert kijken naar wat er gebeurt. Neem waar hoe impulsief je reageert. Maar laat het komen, accepteer gewoon wat je ziet. Maar blijf ernaar kijken met je Godsbewustzijn waardoor er een helder licht van bewustzijn over de situatie begint te schijnen. Oordeel op geen enkele manier over de situatie of de reden van de situatie. Kijk ernaar zoals je soms verveelt naar een stel stoeiende katjes kijkt. Ondertussen laat je dat licht van bewustzijn over de situaties schijnen. Het is een lichtstraal van bewustzijn die straalt op elke situatie.

Dan ineens kan het zijn dat er iets verandert in de situatie. Het kan zomaar ombuigen, mee stromen met de wens hoe jij WEL de situatie gezien zou willen hebben.

Er is dan geen weerstand die die transformatie tegenhoudt. Er zit dan geen ruis op de lijn. De energie van verlicht bewustzijn kan dan onbeperkt stromen over de situatie. Ineens gaat de weg open en de Boa's nodigen je vriendelijk uit om door te rijden.

Of het kan zijn dat de weg gesloten blijft waardoor je besluit om terug te rijden en te genieten van wat je om je heen ziet. Bijna thuisgekomen barst er een hevig noodweer los en net op tijd loop je met droge kleding je huis binnen.

Ook dan is het heldere licht van bewustzijn jou ten dienste geweest want als de weg niet gesloten was geweest had je nu in een hevige regen en onweer en bliksem doorgebracht aan het strand.

En als ik zeg dat het licht van bewustzijn jou ten dienste geweest is, zeg ik dat omdat woorden niet kunnen uitleggen in jouw wereld dat helder bewustzijn en jij, één zijn.

Het goede nieuws: Je weet, als je boos of erger bent, dat je Ego terug is. Het is een soort wekker voor je Godsbewustzijn om het maar eens oneerbiedig uit te drukken. Je kunt dan direct omschakelen náár dat bewustzijn.

Ik val terug in mijn lichaam

En heb veel te overdenken

-18-

BETER EEN UURTJE LATER KOFFIE DAN EEN UURTJE LATER GROEI

Ik ben..

Schijnbaar buiten mijn lichaam..

Of, beter gezegd, in een andere staat van bewustzijn.

Alena, de gids voor deze staat, wacht mij op:

'Ik wil het hebben over kansen, uitdagingen. Veel mensen in de fysieke staat van bewustzijn, dus zij die nog volop in het ego bewustzijn leven, verzuchten vaak hoe en waarom er altijd zoveel dingen misgaan in hun leven. Waarom er altijd dingen gebeuren waarover zij zich rot voelen, bang voelen, angstig voelen. Waarom is het niet zo dat alles in mijn leven op rolletjes gaat, verzuchten ze vaak.

Nou, daar kan ik het volgende over zeggen: Stel je voor dat je naar de bioscoop gaat, of naar de tv kijkt en een film ziet waar helemaal niets misgaat. Dat alles zich, vlak en zonder enig probleem of negatieve gebeurtenis, afspeelt. Zonder enige spannende actie. Hoelang zou het dan duren voordat je in slaap valt? Hoelang zou het duren voor je gaat gapen en gaat denken, wat doe ik hier in hemelsnaam?

Wakker worden en het realiseren van een hoger bewustzijn gaat een stuk moeilijker als jouw levenssituatie altijd op rolletjes loopt. Dat je van rustige dag, naar rustig weekend, naar rustige vakantie, leeft. Dat is een vlak leven, zonder hoogte of dieptepunten. Want als je geen dieptepunten kent, ken je ook geen hoogtepunten (op fysiek niveau) Ik zeg niet dat het NIET kan want er zijn altijd mensen die het wel realiseren. Maar de snelste kans op groei maak je toch echt als er negatieve dingen gebeuren in je leven. Of trauma's.'

Ik kijk haar vragend aan.

'Ja, je kijkt vragend en ik zal het uitleggen. Mensen die nog leven in een ego-staat vinden negatieve gebeurtenissen in hun leven maar helemaal niks. En ze hebben er een hekel aan, of wanhopen er zelfs over, dat ze daar geen controle over hebben. Dat er vervelende dingen gebeuren zonder dat ze dat kunnen vermijden.

Op zichzelf klopt dat wel. De meeste gebeurtenissen in je leven zijn niet te vermijden. En niet voor niets. Want het grootste trauma of de grootste persoonlijke ramp, kan jou zomaar doen besluiten om je over te geven aan wat is. Je laat je weerstand dan los. Je geeft je verzet tegen het leven, het universum, helemaal op. Omdat je het gevoel hebt niet anders meer te kunnen dan dát. Dat heeft tot gevolg dat je gaat samenwerken met het leven, het universum. En dat heeft weer tot gevolg dat je, zomaar van het ene op het andere moment, een enorme groei in bewustzijn maakt. Want overgave leidt tot groei.

Als je dat eenmaal hebt ervaren of inziet zul je weten dat alle gebeurtenissen zich in je hoofd afspelen en dus per definitie niet de werkelijkheid zijn. Je neemt dan afstand, je identificeert je niet langer meer met de gebeurtenissen en de bijbehorende emoties en gedachten. En dat leidt weer tot nog meer groei van bewustzijn.

Begin dus niet meteen te klagen als je koffiefilters een keer op zijn, haha. Accepteer het gewoon en lach erom. Beter een uurtje later koffie dan een uurtje later, groei.'

Ik kom weer terug in mijn lichaam met de geur van verse koffie in mijn neus.

-19-

OPNIEUW GEBOREN WORDEN

Ik ben..

Hoger Bewustzijn..

En ik neem Alena waar, mijn vormgegeven Hoger Bewustzijn. Ik weet nu dat alle kennis die Alena mij overdraagt allang aanwezig is in IK BEN. Maar ik heb/had nog vorm nodig, Er is/was nog te veel gehechtheid aan vorm om dat helemaal te beseffen.

Alena wijst op iets achter mij en ik kijk om. Wat ik zie, of eigenlijk NIET zie, is het koord van zilver dat mijn bewustzijn in al mijn reizen buiten mijn lichaam, aan dat lichaam bleef vasthechten. Ik was altijd verbonden met mijn lichaam. Ik wist dat ik nooit de weg zou kwijtraken omdat mijn koord mij automatisch terug zou leiden naar mijn lichaam.

Echter, dat koord zit er niet meer. Ik heb nu het gevoel dat ik eenzaam en alleen in de oneindige ruimte drijf zonder mijn "levenslijn", het koord.

Grote paniek slaat toe bij mij. Als ik nog zou ademen hier, zou ik zeggen dat de paniek mij de adem benam. Alena legt haar hand op mijn "schouder" en ik voel mij rustiger worden. . Maar ik blijf die opgejaagdheid voelen. Het gevoel dat ik iets definitief ben kwijtgeraakt. Het gevoel dat ik voor eeuwig de weg kwijt zal zijn. Het gevoel dat ik nooit meer terug kan en niets meer hetzelfde zal zijn. Het is doodsangst in z'n meest pure vorm.

Alena legt haar andere hand op mijn schouder en meteen stroomt de vrede weer in mij en kan ik weer waarnemen zonder controle te willen uitoefenen.

'Opnieuw geboren worden, noemen we dit,' merkt Alena op. 'Jij dacht steeds dat je buiten je lichaam was, omdat je je volledig en al honderden eeuwen identificeerde met een lichaam. Je hebt altijd gedacht dat jij een lichaam was die toevallig ook kon denken, hoewel dat laatste bij jou nog wel meeviel hahahah.

Maar sinds jouw bewustzijn een ietsepietsie gegroeid is komt er automatisch kennis vrij waar je over kan beschikken. Omdat die kennis nog niet helemaal is uitgekristalliseerd vanwege jouw identificatie met het lichaam, verzon je het reizen buiten je lichaam. Voor het gemak verzon je mij, als je hogere bewustzijn, erbij. Natuurlijk ben ik wel een deel van jou, maar een in jouw geest afgesplitst deel die de kennis uitlegt die in jezelf zit. En omdat je nog steeds geloof hechtte aan het feit dat je een lichaam, een vorm, bent, verzon je er een koord bij als veiligheidsklep.

Auteurs die boeken schrijven over "het leven na de dood" melden dat zilveren koord ook altijd als ze schrijven over bijna-dood-ervaringen of bij het sterven.

Wat ze er niet bij schrijven, en dat komt omdat ze zichzelf nog niet hebben losgemaakt van het lichaam, is de paniek die vaak ontstaat bij zielen die sterven en ineens hun lichaam moeten achterlaten. Ze zien als het ware hun lichaam terwijl ze zelf ergens anders lijken te zijn. Dat is de keiharde confrontatie, oftewel het acuut wakker worden uit de droom van identificatie met het lichaam, vorm.

Dat gevoel mocht je net even ervaren. Veel mensen die sterven met een verhoogd bewustzijn hebben geen last van die confrontatie omdat zij al zover wakker zijn dat zij zich (deels onbewust) al niet meer identificeerden met hun lichaam. Zij gaan meteen door naar de dimensie van hun eigen trilling.

De meesten echter, worden opgewacht door dierbaren uit hun leven die al vóór hen overgegaan waren. Zij geven de troost en vrede om het loslaten van het lichaam te verzachten. Daarna gaan ze meestal door naar een bewustzijnsdimensie van hun eigen trillingsfrequentie. Ná eerst te zijn geholpen met de gevolgen van de overgang.

(Ik ben) weer terug in mijn fysieke dimensie en kijk om mij heen. Ik sta op en kijk uit het raam. Dan denk ik alle objecten die ik waarneem, weg. Alle huizen, mensen, dieren,bomen, auto's, straten, tuinen, lantaarnpalen, kortom alles wat ik zie, denk ik weg. Wat overblijft is ruimte. Wat overblijft is stilte. Wat overblijft is Bewustzijn. Wat overblijft is IK BEN. En IN die ruimte, in die stilte, in dat bewustzijn, in dat, IK BEN zie ik weer vormen ontstaan: Huizen, bomen, mensen, auto's, tuinen enz.

En dat is precies wat het is. Alles wat je ziet is vormgegeven bewustzijn. JIJ (bewustzijn) die vormgeeft in het fysieke domein met behulp van het gereedschap dat God je meegaf op deze reis: JE Denkgeest. En als ik Je zeg, zeg ik, IK.

Je geeft vorm, om het fysieke te kunnen ervaren in deze staat van bewustzijn. Maar onthoudt dat alle vormen zijn ontstaan in je hoofd en niet echt zijn. Ze zijn alleen bedoeld om het fysieke bewustzijnsniveau optimaal te kunnen ervaren. Want hoe kun je leren en groeien op dit vlak zonder de hulp van vormen. Hier op het fysieke niveau LEER je scheppen. Dat doe je door het manifesteren van vormen.

Zonder het te willen bagatelliseren vertelde Alena mij dat we dit fysieke niveau moeten zien als een kleuterklas waar je mag fröbelen. De reden waarom het trillingsniveau van energie hier zo laag is, komt vanwege de langere termijn die het kost om hier iets van vorm te manifesteren. Zouden je gedachten en emoties direct om worden gezet , zoals in hogere dimensies, in vormen dan zou dat rampzalig zijn voor het voortbestaan van de Aarde. Dat is het in feite nu al. Je zet kleuters die nog moeten leren en ervaren en groeien ook niet meteen in een grote auto achter het stuur onder het motto van: "Nou , stap maar in en laat het maar zien."

Als nu een gedachte komt, wordt het weliswaar vormgegeven maar het duurt dus langer voor die vorm ook is gemanifesteerd. Er is nog TIJD om het een andere vorm te geven of het helemaal te verwijderen. In de meeste gevallen doe je dat (in het begin van je groei) met je geweten en naarmate je verder groeit met VERGEVING. Dat is één van redenen waarom er überhaupt TIJD bestaat in jullie fysieke dimensie: Om dit allemaal mogelijk te maken! Voordeel is: Je leert en groeit hier het snelst.

Maar blijf " vorm" daarom als hulp zien ook al heeft de droomstaat, door de lage trilling, op dit fysieke niveau de neiging deze vormen als echt te beschouwen.Blijf het zien als een kleurboek waarin je de plaatjes kleurt of een schetsboek waarin je tekeningen vorm geeft.

Je krijgt de TIJD om ze te beoordelen. Je krijgt de TIJD om ze nog te veranderen, aan te passen of helemaal uit te vlakken.

Liefs, Kees

-20

TUSSEN TWEE ADEMHALINGEN

TRANSCENDENTIE (OF HET OVERSTIJGEN VAN DE WERELD VAN GEDACHTEN)

IK BEN

In een ander bewustzijn

En ik stel Alena, mijn vorm gegeven, Hoger Bewustzijn, de vraag wat je in je fysieke ruimte, nog steeds onder invloed van het Ego, kunt doen om Godsbewustzijn, of Aanwezigheid, te realiseren:

Ze knikt en legt uit: 'Er is stilte. Maar die wordt vaak verduisterd door de stroom van denken in ons en door externe gebeurtenissen buiten ons.

Externe gebeurtenissen, de dingen die gebeuren buiten jou, die je schijnbaar waarneemt buiten jou, is een reflectie van de gedachten die je denkt. Je moet je hier bij bedenken dat er niet echt een "buiten" bestaat. Alle kennis is IN jou. Wat je ziet projecteer je in iets wat "buiten" lijkt.

Je hebt voorkeuren. Voor wat je wel wilt of niet. Dan zie je de wereld buiten jou op basis van deze gedachten. Want onze gedachten manifesteren de wereld die we zien. De wereld wordt gekleurd naar onze gedachtenvormen. Je hebt ergens vrees voor. Je wilt iets niet. En dan word je wereld gekleurd door jouw vrees ergens voor of voor datgene wat je wenst. En dat alles wordt dan jouw leven. Of levenssituatie. Mensen realiseren zich dat mechanisme niet; de onderliggende structuur van wat ze hun leven noemen. En dat leven, dat zo echt lijkt maar het niet is, slokt de aandacht van de meeste mensen compleet op.

Het denken, emoties en externe gebeurtenissen vragen de aandacht. Ze komen samen

Dus is dat alles wat er is? Of is er nog een andere dimensie aan ons leven. Er is zéker een andere dimensie aan ons leven dat transcendent is aan wat er gebeurt.

Transcendentie is het overstijgen van de dualiteit van ons denken. Als wij dus dieper gaan kunnen we daadwerkelijk uit de eerste hand een dimensie realiseren die dieper gaat dan wat er gebeurt in wat wij noemen, ons leven.

Dat bevrijd je van de beperkingen van je leven dat bestaat uit gedachtenvormen die zich extern (schijnbaar buiten jou) laten zien. Denken, emoties, gedachten; kortom; het ego.

Elk mens is dus op zoek naar zichzelf, iets dat niet onderhevig is aan verlies, verval of dood.

En dat wat je zoekt is al in je, op dit moment.

Waar dan? zou je zeggen. Alle spirituele boeken zou je kunnen samenvatten in slechts één alinea: "richt je op de stilte tussen twee gedachten of twee woorden in plaats van alleen geïnteresseerd te zijn in de woorden omdat de woorden, zijn wat er gebeurt."

Als je alleen luistert naar de woorden die je hoort, stuit je weer op je beperkingen.

Maar als je kunt luisteren of je je bewust kunt zijn van de ruimtes tussen de woorden, dan gaat er iets open dat dieper is dan wat er 'gebeurt' in jouw extern waargenomen leven. Dus als je je bewust kunt zijn van de ruimtes tussen de woorden ontstaat er iets dat niets te maken heeft met wat er 'gebeurt.'

Maar het is niet makkelijk te benoemen wat er ontstaat als je luistert, je bewust bent van de ruimte, de stiltes, tussen de woorden of gedachten.

Er moet een ruimte zijn waarin deze woorden worden waargenomen. En dat is een dimensie, dieper dan de wereld van veranderende woorden, en dat is dieper dan wat wij noemen; ons leven. En dus noemen we ruimte tussen de woorden, het leven zelf en noemen we het gebruikelijke leven van woorden en gedachten, onze levenssituatie met zijn beperkingen.

Er is maar één manier om die beperkingen te transcenderen, zodat je niet gevangen zit in je kleine zelf, je ego, met zijn wensen, angsten fantasieën, sympathieën en antipathieën.

Richt je, of zie, voor de rest van je leven niets anders dan de interactie met de wereld DóóR je angsten, verlangens, voorkeuren en afkeer heen: verbind je met de transcendente dimensie van je leven, wat je in wezen BENT. We noemen het transcendent omdat het de wereld van de fysieke vormen overstijgt.

Nogmaals, richt je op de ruimte, de stilte, tussen de woorden of gedachten..'

Dank, Alena!

KLIK HIER https://podcasters.spotify.com/pod/show/meditatieinvolendam/episodes/Tussen-twee-ademhalingen-e2ejpuq voor een meditatie die ik insprak om je hier bij te helpen.

-21-

OVER DE EGO-GEEST EN HOE JE DAARVAN TE BEVRIJDEN

Ik ben...

In een ander bewustzijn,

en Alena, mijn vormgegeven hoger bewustzijn begint direct iets uit te leggen over de werking van het Ego:

'Wanneer je je "bevindt" in de fysieke dimensie en je jezelf identificeert met je gedachten word je gebruikt door je (ego) geest. Je identificeert je ermee en denkt dat jij het bent die denkt maar het is gewoon de geconditioneerde geest-dát deel van de geest dat we EGO noemen- die in jou denkt. En jij geeft hem een gevoel van eigenwaarde. Maar er zit geen zelf in die geest, dat EGO.

Ego dus, datgene waar de meeste mensen zich mee identificeren is overigens sterfelijk .Dit in tegenstelling tot jouw onsterfelijke Geest/Ziel.

Ongelukkig voelen is iets van de ego-geest en ligt niet aan de feitelijke situatie waarin je je bevindt. Het gaat dus om wat de ego-geest je vertelt over de situatie:

Stel, je staat in de rij voor de kassa van een supermarkt en er is geen beweging. Een soort oponthoud of traagheid of geklets van de kassière. En de mensen raken dan makkelijk geïrriteerd, boos, ongelukkig over de situatie. En ze denken dat ze van streek zijn vanwege de situatie.

Maar als ze beter naar de oorsprong van de irritatie zouden kijken, zullen ze ontdekken dat ze niet ongelukkig zijn omdat ze in de rij staan, maar omdat hun ego-geest ze zegt dat het een slechte situatie is om daar in de rij te staan. De ego-geest zegt allerlei dingen; de stem in het hoofd becommentarieert, oordeelt.

Als je bewúst zou zijn oftewel, aanwezig zou zijn in die situatie, zou je je bewust worden van wat je ego- geest zegt, of raaskalt, beterbgezegd. En als je aanwezig (Godsbewustzijn) zou zijn in die situatie of welke situatie dan ook, ook de ernstige, als je écht in de situatie aanwezig zou zijn zou je zien dat het ongelukkig zijn dat je ervaart, daadwerkelijk opkomt vanuit je ego-geest. Dat gevoel wordt uiteindelijk niet veroorzaakt door de situatie zelf want die situatie ís wat het is, een situatie, meer niet.

Er is dus een verschuiving van zelfidentificatie met een stroom van denken naar inzien dat er een stroom van denken is (ego-geest) dat de werkelijkheid vaak op een bepaalde manier interpreteert, die lijden veroorzaakt voor jou en anderen. En dan kun je ontdekken dat je er vrij van kunt zijn.

En als dat ontdekt wordt komt de mogelijkheid van VRIJHEID om de hoek kijken; de mogelijkheid om te kiezen: wil ik deze gedachten blijven denken en me ongelukkig voelen of wil ik gewoon vrij zijn in die situaties. En dan komt aanwezigheid in het NU (Godsbewustzijn) sterker naar voren. En plotseling accepteer je de situatie zoals die is en is er een complete verschuiving in de manier waarop je de sitautie ervaart. Je zult verlost zijn van de ellende van ongelukkigheid en lijden. Je zult dan glimlachend en volkomen ontspannen in de rij voor de kassa staan hahaha.

Dit is één voorbeeld van hoe "aanwezigheid" (Godsbewustzijn) je leven kan transformeren.

Ook in relaties. Wanneer je mensen niet langer continue veroordeelt door middel van de geconditioneerde ego-geest. Je ervaart dan veel veranderingen in de manier waarop je je verhoudt tot andere mensen.

Het belangrijkste in je leven is dus dat je deze verschuiving in de 'mind' ondergaat, zodat je niet langer bent overgeleverd aan de conditionering van de ego- geest. Plotseling ontstaat de mogelijkheid om je geconditioneerde ego-geest te ontstijgen en de vrijheid te bereiken.

Daarom wordt de term "bevrijding "vaak gebruikt. Bevrijdt, uiteindelijk van je eigen geconditioneerde ego-geest. Je bent dan beter in staat je geest en denkvermogen effectiever te gebruiken want wat veranderd is: is dat je niet meer misbruikt wordt door je ego-geest, maar je GEBRUIKT zélf je geest.

Op een later moment zeg ik meer hierover. Voor nu, liefs.'

En ik ben "in mijn lichaam"

-22-

OORDELEN OF WAARNEMEN

Ik ben...

In een ander bewustzijn

En mijn vormgegeven Hoger Bewustzijn (in de vorm van Alena), komt terug op iets uit het vorige hoofdstuk over de machinaties en manipulaties van het Ego:

'Veel mensen op jullie fysieke niveau die een sprankje licht van Hoger of Godsbewustzijn mochten ervaren, storten zich vervolgens op meters boeken over spiritualiteit of zelfhulpboeken. Dat is prima. Op een bepaalde manier helpt je dat vooruit. Maar houdt wel in je achterhoofd dat al die boeken zijn geschreven door auteurs in hun, op dát moment, manifesterende bewustzijn trilling. Zij schrijven vanuit hun eigen perceptie. Zij schrijven vanuit hun eigen trilling.

Dat betekent dat er veel te leren valt voor de lezers van schrijvers die Hoger of Godsbewustzijn hebben gerealiseerd. Maar dat er ook (soms) doodlopende wegen worden ingeslagen door lezers van schrijvers die nog denken en schrijven vanuit hun ego. (Let wel: niet altijd, want soms kan het nodig zijn een verkeerde afslag te nemen, maar daarover een andere keer)

Je zou zeggen; oké, dus ik moet een keuze maken. Ik moet oordelen over een schrijver die ik verder niet ken.

Je volgende vraag zou dan zijn; maar jij hebt zelf verteld dat je nooit moet oordelen over mensen of situaties.

Voor de goede orde; die vraag stel je dan vanuit je Ego-denkpatroon.

Waarom? Omdat, wanneer je trilling hoog is en je steeds vaker "aanwezig" bent (Hoger of Godsbewustzijn) zou je niet oordelen maar waarnemen.

Oordelen doe je vanuit ego en is gebaseerd op, en de uitkomst ván, je geconditioneerde denken en vastgeroeste overtuigingen.

Waarnemen doe je vanuit aanwezigheid, helderheid. Je neemt waar wat er gebeurt en neemt een beslissing (vanuit Hoger of Godsbewustzijn) of je iets móet met wat je waarneemt of dat je het negeert. Waarnemen is zien zonder denken of emoties met de daaruit voortvloeiende oordelen en beslissingen.

Er schijnen veel mensen te zijn die op het pad van verlichting lopen en druk bezig zijn om alle oordelen uit te bannen. Ze durven nergens meer NEE op te zeggen omdat ze anders misschien oordelen of negatief zijn.

Je mag best NEE zeggen als iets jou niet bevalt. "Ik zou het je ook zeker aanraden, anders word je snel een prooi." (Hans Laurentius)

Maar zeg nee vanuit wáárneming.

Waar het echt om gaat hierin is, hoe lang je blijft hangen in het negatieve gevoel dat leidde tot het zeggen van Nee. Want nogmaals, voor je het weet maakt je ego weer een verhaal van die situatie en vervolgens denk jij steeds aan het verhaal en wordt het verhaal groter en groter , komen er de bijbehorende emoties bij en hup, het kan zomaar ontploffen.

Iets doen, wat dat ook is, vanuit Ego, is prima. Maar iets doen vanuit alerte, aanwezige waarneming, voegt iets toe aan het "doen" Het voegt Gods of Universele zegen toe omdat wát je doet vanuit die staat, altijd positief zal zijn. Want anders zou je niet in die staat van helder, aanwezig bewustzijn zijn. Er stroomt dus een dimensie extra in het resultaat van wat je doet. En dat zal leiden tot een snellere manifestatie van datgene wat je wenste met dat "doen", of tot een betere kwaliteit van wát je doet..

Als je NEE zegt vanuit Hoger of Godsbewustzijn zul je nooit in de aanleiding tot dat NEE blijven hangen. Daarom nog even dit bekende voorbeeld: Twee eenden vechten op leven en dood in de sloot. Veren vliegen alle kanten op. Het kwakend gekrijs tart je gehoor. Maar dan ineens. Als donderslag bij heldere hemel zwemmen ze ieder een kant op, ze schudden nog even met hun veren en vervolgens zwemmen ze ontspannen of er nooit iets is gebeurd ieder een kant op.

Daar kun je iets van leren. Die eenden zitten volledig in het moment, ze vechten, ze stoppen met vechten en gaan verder met hun leven. Ze blijven niet hangen in het gevecht. Hun "woede" tijdens het gevecht verdampt direct als ze stoppen met vechten en ieder een kant opzwemmen. En hoewel dieren stress kennen, zullen ze dat nooit oplopen omdat ze in een negatief "gevoel" blijven hangen.

Nog even iets over het "doen" van iets. Als je stofzuigt, doe je iets. Doe je dat vanuit Hoger of Godsbewustzijn, dan is het resultaat beter en schoner dan wanneer je stofzuigt vanuit ego, zoals jij bijvoorbeeld haha. Dat lijkt echt nergens naar. Accepteer dus dat niet elke klus even leuk is maar voeg bewust plezier en warmte toe aan wat je ook doet. Daarmee bereik je al een hogere trilling en een beter resultaat. Doe desnoods net alsof. Na een paar keer faken, verandert je doen en oordelen in waarnemen en krijg je écht plezier in wat je doet.

En ik ben "terug in mijn lichaam"

-23-

POPPENKAST

Ik ben

Hoger bewustzijn.

Mijn gids, Alena begint meteen iets uit te leggen over iets waar veel mensen mee worstelen:

'Mensen op het fysieke bewustzijnsniveau vragen zich steeds vaker af; waarom maak ik in hemelsnaam ruzie? Waarom voel ik boosheid naar anderen? Waarom ben ik bang vóór- en soms zelfs geïntimideerd door anderen? Waarom durf ik mijn echte mening nooit te uiten?

Allemaal begrijpelijke verzuchtingen. Andere mensen doen de hele dag niets anders dan van alles analyseren: Waarom zegt die man, die dingen? Hoe kan ik deze situatie het beste in mijn voordeel beslissen? Waarom dit? Waarom dat?

Weer andere mensen zijn de hele dag bezig met presteren. Vooral de sportwereld heeft hier een handje van. Dan investeren zij een groot deel van hun leven in het behalen van de ultieme prestatie. Kampioen worden ergens in. Dan leven zij van NK naar EK en van EK naar WK en weer opnieuw. Ze zijn uitsluitend op zichzelf gericht in die periode en alles wat NIET te maken heeft met hun "doel" noemen ze een randverschijnsel. Dat gaat zover dat, wanneer zij op de Olympische spelen nummer 2 worden in plaats van nummer 1, zij geschokt zijn, soms in huilen uitbarsten en in sommige gevallen worden ze zelfs depressief omdat ze 2e zijn geworden.

Kortom; dit zijn allemaal voorbeelden van leven/beleven vanuit EGO.

Is aan sport doen dan slecht? Zeker niet. Maar het gaat om hoe je die sport beleeft. Beleef je het als boven omschreven, dus vanuit Ego? Of beleef je het vanuit Godsbewustzijn waar je de sport niet per se doet om te presteren maar om de sport te beleven. Er zit dan geen prestatiedrang achter, geen moeten, geen dwang, geen stress. Iemand die vanuit Godsbewustzijn sport bedrijft, zou in elke sport moeiteloos een prijs winnen. Waarom zie je die mensen dat dan niet doen? Juist omdát ze vanuit Godsbewustzijn sporten en totaal geen behoefte meer hebben om te presteren, of zichzelf of aan anderen iets bewijzen. Ze hebben geen erkenning meer nodig. Ze weten wie ze zijn, wat ze zijn en weten dat ze goed zijn zoals zij zijn. Want waarom zou je van een ander willen winnen? Alles is één, dus waarom zou je in vredesnaam van jezelf willen winnen. Bovendien; wanneer jij wint, verliest een ander. Jij veroorzaakt dan verdriet. Als je uit Godsbewustzijn leeft wil je een ander geen verdriet doen.

Laat mij een voorbeeld, een eyeopener geven om dit beter te begrijpen.

Stel jezelf een poppenkast voor. Er is publiek in de zaal, maar dat publiek ziet niet de poppenspeler in de poppenkast. De poppenspeler heeft in iedere hand een pop die hij Jan Klaasen en Katrijn noemt. Met in zijn handen die poppen en met een verdraaide stem laat de poppenspeler verborgen in de poppenkast, die poppen allerlei avonturen beleven.

Na een poosje spelen laat hij Jan Klaasen roepen wie het publiek liever vindt, hem, Jan Klaasen of Katrijn.

Het publiek joelt en iedereen schreeuwt door elkaar. De ene helft is voor Jan Klaasen terwijl de ander helft van het publiek Katrijn liever vindt.

De poppenspeler bespeelt het publiek dat zich met hart en ziel inleeft in alles wat de poppenspeler, Jan Klaasen en Katrijn laat doen.

Nu de uitleg:

Zie de poppenspeler als het Universele Bewustzijn. De achtergrond waarin alles zich afspeelt. Zie die poppenspeler vormgeven aan zowel Jan Klaasen als Katrijn en aan alles wat die beleven. Met andere woorden; het publiek ziet twee poppen met een eigen verhaal. Maar datzelfde publiek beseft niet dat die twee poppen komen vanuit dat ene bewustzijn, namelijk de poppenspeler. Het LIJKEN dus twee poppen, maar in werkelijkheid is en blijft het er maar één.

Dat doortrekkend naar je eigen leven, waar jij je afvraagt waarom je ruzie maakt met een familielid of een vriend of wir dan ook, weet je nu dat je net zo goed niet kunt ingaan op die ruzie. Want waarom zou je ruzie maken en schreeuwen tegen jezelf?

Nou, omdat ik boosheid voel. Of woede zelfs, zou je antwoorden.

En dat klopt helemaal. Die woede en boosheid komen voort uit angst oftewel het EGO dat alleen kan bestaan bij de gratie van conflicten en angstsituaties. Daar voedt het zich mee. Eckhart Tolle noemt dit "het pijnlichaam"

Vanuit Godsbewustzijn (het waarnemen van de poppenspeler die zijn kunstje doet) negeer je elke ruzie omdat je weet dat het een vormgegeven verhaal is. Het Universele Bewustzijn dat jullie beiden in een verhaal plaatst.

Als je dat inziet, accepteer je makkelijker de zaken die gebeuren en voorbijgaan. En hoe meer je dit inziet hoe minder vat het Ego op jou heeft. De energie die woede, angst en boosheid feitelijk is, stroomt weg. Het krijgt geen voeding meer en houdt eindelijk op met bestaan.

Dan, en alleen dan, ben je aanwezig en alert. Je ziet dan niet meer wat er gebeurt maar je ziet in wat er werkelijk gebeurt. Je neemt het waar. Je kijkt dan naar jezelf vanuit de positie van de poppenspeler.'

Nou, als je nog vragen hebt, hoor ik het wel.'

En weg is ze.

IK BEN

Ook nog fysiek.

-24-

JEZELF IDENTIFICEREN MET IETS WAT NIET DE WERKELIJKHEID IS

IK BEN

Hoger bewustzijn

Sinds een tijdje begin ik deze blog met IK BEN. Meer niet! Dat komt door het inzicht dat ik kreeg toen Alena, mijn vormgegeven gids, iets uitlegde over identificatie:

'Zodra je jezelf identificeert met iets, vertel je jezelf een verhaal dat niet de werkelijkheid is, maar zoals gezegd een verhaal.

Bijvoorbeeld; ik ben te dik of te dun, ik ben dom, ik ben ziek, ik ben niet goed genoeg enz.

Je vertelt daarmee het verhaal dat je dat bent. En je gelooft dat steeds meer naarmate je er vaker aan denkt.

Maar wat nou als iemand in, ik noem maar een land, China, heel andere opvattingen heeft over wat "dik" is. Of wat "dun" is. Dat jouw Chinese tegenhanger in China het top vindt om dik te zijn omdat dat daar misschien de opvattingen over schoonheid totaal anders zijn dan hier.

Dan heb je dus twee mensen die vinden dat ze dik zijn waarvan één daar heel blij mee is en de ander heel verdrietig. Wat is dan de waarheid?

Met je gedachten creëer je je verhalen, ingegeven door geboorte, opvoeding, indoctrinatie etc. Maar de grap is dat jij niet je gedachten bent. Gedachten zijn je gereedschap die je alleen gebruikt om je hier door de fysieke wereld te kunnen bewegen.

Wat ben je dan wel. Simpel:

IK BEN

Meer niet. Zodra je achter "IK BEN" iets anders gaat neerzetten begin je een verhaal te verzinnen en meestal daarna een identificatie met dat verhaal.

Ter verduidelijking. : Ons brein als mens werkt vrij fascinerend op het eerste gezicht. Ons brein is simpel te beïnvloeden, door ons of door de buitenwereld. Als de supermarkt morgen, tien keer per dag, een reclamespotje op tv begint uit te zenden over hoe goed paardenpis is voor de gezondheid van de mens dan kun je er vrijwel zeker van zijn dat na een week bij veel mensen een fles paardenpis in de kast staat.

Zodra je dat doorziet heeft zulke beïnvloeding geen reden van bestaan meer en trap je niet zo snel meer ergens in.

Dus elke keer wanneer jij je afvraagt wie of wat ben ik, antwoord dan altijd; IK BEN.

Met andere woorden; je kunt dan zeggen: IK BEN KEES.

Dat kan, maar Kees is een naam die je ouders je gaven bij je geboorte en waaraan jij een identiteit/persoonlijkheid hebt opgehangen, gebaseerd op opvoeding, conditionering, en verhalen vanuit die perspectieven.

Zie in dat er niets anders is dan IK BEN. Want dán identificeer je jezelf niet meer met iets wat je denkt te zijn. Dan leef je het leven zoals het komt. Dan accepteer je het leven zoals het is.

En vanaf dat moment gaan dingen makkelijker voor je in het leven.Niet dat er geen negatieve zaken meer plaatsvinden maar je accepteert dat dan meteen. Acceptatie geeft rust. Vechten tegen iets waar je geen invloed op hebt, geeft stress.

Kortom; wat je ook doet, wat je ook waarneemt, vergeet nooit dat er niets anders is dan IK BEN.

Dank.

Liefs, Kees

-25-

HET LEVEN WAS NIETS MEER DAN EEN DROOM

Veel mensen hebben angst voor de dood. Angst dat er niets meer is hierna. Of angst dat er wél iets is hierna. Ik vroeg Alena, mijn vormgegeven bewustzijn, of ze hierover iets kon toelichten , ook omdat ik vorige week een angstig persoon tegenkwam die mij toevertrouwde bang te zijn voor de dood. Ik vond het moeilijk om daarop te reageren omdat die persoon zei , zich nooit te hebben verdiept in andere zaken dan aardse zaken.

'Angst voor de dood. Allemaal heel begrijpelijk,' zegt Alena. Elk mens die nog bijna helemaal of hélemaal beinvloed is door het Ego, heeft dat wel in meer of mindere mate.

Anderen hebben weer angst voor het leven. Dat ze vrijwel nooit controle hebben over wat er gebeurt in hun leven. Ook begrijpelijk.

Misschien kan het volgende verhaal tot steun zijn in je denken en je een andere, misschien lichtere kijk op leven en dood geven:

Er was een man die sliep en droomde dat hij soldaat was in een oorlog. Op het slagveld werd hij afgesneden van zijn collega's en omringd door vijanden. Zijn paniek steeg tot grote hoogte. Plotseling werd hij dodelijk getroffen door vijf kogels van vijandeljke soldaten .

Op dat moment werd hij volledig in paniek wakker, keek een paar keer om zich heen en dacht: "Gelukkig, het was maar een droom"

Er was ook een man die NIET droomde. Hij was écht soldaat, in het échte leven en sloop door de vijandelijke linies. Plotseling stapte hij op een landmijn en zijn lichaam werd in duizenden stukken uiteengereten.

Op hetzelfde moment werd hij volledig in paniek "wakker", keek om zich heen en dacht: "Oh, nu zie ik het pas. Het leven was niet meer dan een droom."

Beiden, droom en zogenaamde fysieke werkelijkheid zijn illusies. Ze zijn optelsommen van opgedane ervaringen, opvoeding en constante conditionering door zogenaamde waarheden van anderen. Het gevolg is een projectie naar buiten toe waarmee je je eigen bedachte werkelijkheid creëert . Zogenaamd naar buiten, moet ik zeggen. Want er is geen buiten, buiten jezelf. Alles manifesteert zich binnen in jou. Wat je buiten je ziet, is projectie van de geest. Je denkt dan ook dat je met je ogen ziet. Ook dat is een illusie.

Want vraag jezelf maar eens af hoe je kunt zien, kunt kijken in je droom als je slaapt. Want je ogen zijn toch echt gesloten. Ook hier is het de geest die projecteert, zij het ditmaal vanuit het onderbewuste omdat je waakbewustzijn is uitgeschakeld. Maar nogmaals; beiden de "droom" en de "fysieke werkelijkheid" zijn twee kanten van één medaille. En, o ja. Als je weer eens iemand tegenkomt die zegt bang te zijn voor de dood, kun je altijd antwoorden: Dood?? Wat is dat?

Daarmee verras je iemand waardoor het kwartje zomaar zou kunnen vallen. Zou kunnen.. Dus ga nou niet meteen iedereen die je tegenkomt vragen wat de dood is hè.'

Wat moet je met dit verhaal. Dat ligt aan jezelf. Je kunt denken, het zal allemaal wel en verder gaan met je leven. Je kunt jezelf ook de kans geven, je bewust te zijn van wat hierboven beweerd wordt. Je geeft jezelf dan de kans om misschien een glimp op te vangen van wat de echte werkelijkheid is. De echte werkelijkheid neem je waar. De illusie daarentegen dénk je te zien.

Liefs, Kees

-26-

INTUSSEN IN HET ZIEKENHUIS....Hoe je ook voor hulp aan iemand anders gestuurd kan worden naar een situatie waar je niet echt op zit te wachten:

Ik Ben..

Hoger Bewustzijn..

Aan die gedachte moet ik denken als ik uit mijn badkamer strompel met hevige pijn in de rug en borststreek. Het is zaterdagnacht 1 uur 15. Vanaf dinsdag lig ik vanaf het ene op het andere moment met een longontsteking op de bank. De dokter schreef een antibioticakuur voor maar die hielp niet. Op vrijdag, nog maar eens de dokter gebeld en leg hem de situatie uit. Dat het beter lijkt te gaan met de pijn maar voor de rest blijf ik "buiten mijn adem" bij elke handeling.

Dokter stelt voor tot maandag te wachten. Ik accepteer. Mijn vrouw vraagt zich wanhopig af waarom ik accepteer. Geen idee eigenlijk. Zo zit ik in elkaar.

En nu is het zaterdagnacht. De pijn is scherp bij elke inademing en dat is jammer want normaal gesproken controleer ik pijn juist met mijn adem. Dat gaat niet. Wat zeg ik? Ik krijg het steeds benauwder. Dus tik ik mijn vrouw op haar schouder. Dat vindt ze na een week keihard werken vanaf zes uur 's morgens tot zes uur 's avonds niet zo geestig en dat is een understatement. Maar ze ziet mijn situatie (ze werkt in ziekenhuis Amsterdam) en belt meteen Purmerend spoedeisende hulp.

We kunnen meteen komen. Ik zal jullie mijn expeditie, met aankleden, pijn verbijten, bijna stikken, besparen, maar we komen aan en ik kan net aan de wachtkamer bereiken. Nog één stap en dan was ik midden op straat gaan liggen.

Tijdens deze hele expeditie naar het ziekenhuis neem ik van afstand mijn lichaam waar. En de pijn. En de oorzaak. Dat vermindert die pijn niets maar ik neem die pijn waar voor wat het is: projectie vanuit mijn doodsbange ego in een ultieme poging mij af te leiden van mijn Godsbewustzijn. Dat lukt niet meer. Ik voel pijn ja. En niet zo'n beetje ook maar ik neem die pijn niet serieus. Daarom stroomt de negatieve energie eruit en kan ik, zonder de bijbehorende angstemoties, daarnaar kijken. Kortom, ik accepteer wat er gebeurt NU. Dat heeft gevolgen, maar daar later meer over.

Een huisarts ontvangt ons en begint met vragen. Ik ben in staat om die fris en fruitig (haha) te beantwoorden. Hij neemt mijn koorts op: 36.8. Geen koorts dus. Bloeddruk: kan niet beter! Hij kijkt mij lang aan en stelt voor om longfoto's te maken, bloedonderzoek te doen. De hele riedel. De verpleegsters daar zijn super.

Na twee uur wachten komt een longarts met een verpleegster binnen met de resultaten. Ze verontschuldigt zich uitgebreid voor de lange wachttijd omdat het zo druk is. Ik vertel haar dat het geen probleem is omdat ik dat begrijp en ik kan ook in een wachtkamer naar mijn pijn zitten kijken in plaats van thuis. Ze is verbaasd over mijn reactie. Dat snap ik want veel mensen die hier s nachts binnenkomen willen à-la-minuut geholpen worden en dat reageren ze soms agressief af op het personeel. Ga er maar aan staan.

Ze vertelt dat de longen er schoon uitzien maar dat er wel een ontsteking zit en dat ik resistent ben voor de aan mijn voorgeschreven antibiotica. Het bloed heeft topwaardes behalve de ontstekingswaarde uiteraard. Maar ja, dan komt de saturatie om de hoek kijken. Saturatie is de hoeveelheid zuurstof die ze in je bloed meten. Normaal is die tussen de 98 en 100% . Bij mij schommelt hij tussen de 88 en 91%. Dat is veel te laag. Omdat ik zoveel pijn ervaar kan ik moeilijk ademen en als ik (moeilijk) adem ervaar ik nog meer pijn. Een gevalletje kip of ei, wie was er het eerst.

Dus een nachtje blijven. Mijn vrouw gaat om half 6 naar huis en ik word een kamer opgereden om nog wat te slapen. Het is een kamer voor 4 personen maar er ligt maar één persoon.

Als ze me hebben geïnstalleerd en ik alleen ben, begint de persoon schuin tegenover mij te snikken en te kreunen. Een vrouw. Ze lijdt duidelijk hevige pijn. Ze staat moeizaam op en verdwijnt de gang op. Zelf val ik enigszins in slaap.

Om zeven uur ontbijt. De vrouw zit aan het tafeltje voor het raam. Ze is ongeveer midden veertig en ik herken haar. Niet als persoon of lichaam, maar als bewustzijn. Ze is duidelijk een lichtwerker die zich niet bewust is van wie ze écht is. Die herken ik altijd meteen. Wat de omstandigheden ook zijn. Ze stelt zich voor als Nada (gefingeerde naam) en ik stel mij ook voor. Ze vertelt haar verhaal en wat haar mankeert, en dat is niet mis. Kennelijk herkent ze ook iets in mij want anders zou ze nooit zo openhartig over haar ziekte praten tegen een wildvreemde.

Na het ontbijt komt de longarts langs en Nada krijgt de mededeling dat ze maandag in Hoorn wordt geopereerd. Haar drainage wordt ter plekke verwijderd waarna ze weer zonder veel pijn verder kan.

Zelf mag ik naar huis omdat de saturatie is toegenomen en nu continue boven de negentig schommelt. Ik blijf buiten adem maar dat moet ik weer opnieuw opbouwen.

Mijn dochters komen mij ophalen. Ondertussen praat ik nog wat met Nada. Ze is eigenaar van een sportschool en in mijn ogen een bijzonder sterke persoonlijkheid.

Dan komen mijn dochters binnen. Eén van hen is helderziend medium met een hele grote praktijk in mijn woonplaats. 'Jij hier?????'vraagt mijn dochter aan Nada. Nada kijkt van mijn dochter naar mij en begint dan te huilen: 'Nou snap ik het zegt ze geëmotioneerd. Ze vertelt dat in haar sportschool mijn dochter haar klant werd en de eerste de beste keer dat mijn dochter daar ging sporten liep ze tegen Nada op. En zonder aarzelen vertelde ze Nada dat ze toch echt rustig aan moest gaan doen en meer zaken die ik hier niet vertel omdat ze privé zijn. Nada vertelt dat ze onder de indruk was maar niet naar het advies luisterde en uiteindelijk in de situatie belandde waar ze nu in was. 'Ja, en dan kom ik nu jou tegen en ook nog je dochter. Dat is geen toeval meer.'

Later begreep ik van Alena, mijn vormgegeven bewustzijn, dat deze lichtwerker aan bewustzijn verhoging toe was en dat het op deze wijze kon worden geregeld. Jij was toch ter plekke hahahahahah.' Ik lach niet mee. Je mag raden waarom. Overigens zocht ik vanmorgen haar naam op Google op en kwam erachter dat ze tijdens de brand in 2001 onder het Hemeltje iets zat te drinken.Toen de hel losbrak was zij één van die, vaak anonieme, mensen die de eigen veiligheid negeerden en continue hulp bood aan slachtoffers van die brand. Over lichtwerkers gesproken. Zij was toen 22.

Nu nog even terugkomen op het feit dat je je pijn kunt waarnemen voor wat het is en het daarom niet in staat is jou angst in te boezemen: Op maandag ging ik naar mijn medisch dossier en las de verslagen van zondag. De behandelend arts schrijft: 'ik zie een man die goed uit zijn woorden kan komen. Ik zie absoluut geen zieke man. Maar ik stuur hem wel door.'

Wat ik bedoel is: dit kan ook een foute diagnose van het lichaam veroorzaken. Daar kan de arts niets aan doen omdat wat ik waarneem, buiten het fysieke domein valt en dat kan verwarrend voor een arts zijn. De volgende keer zal ik jankend en schreeuwend van ellende de wachtkamer inkruipen.

Tenslotte, en dat was héél fascinerend, begon ik op de zondag vóór dit alles begon en ik nog niets mankeerde ineens te huilen waarna ik tegen mijn vrouw zei, dat ik het gevoel had dat mijn leven hier, niet zo lang meer zou duren. Twee dagen later begon het gedoe. Ik ben nog hier en zal dat ook nog een tijdje zijn maar het gevoel dat ik had trof mij diep in mijn hart.

-27-

GEESTEN/VORMEN WAARNEMEN

Aan mijn vormgegeven hoger bewustzijn vraag ik wat de reden is dat ik de laatste tijd steeds minder "geesten" zie. Heel lang zag ik ineens mensen in mijn kamer rondlopen die er ineens waren maar ook ineens weg waren. Katten zien dat ook vaak.Zodra zodra er een opduikt zijn ze meteen alert. Als ze slapen zitten ze direct rechtop en kijken zij naar deze vreemde gewaarwording. Ik heb ook vaak bij mensen thuis dit soort geesten, waar die mensen bang voor waren, de weg gewezen naar hun "plek" van bestemming.

Meestal hielden die geesten zich op rond een kinderslaapkamer. Dat vond ik ook al zo fascinerend:

'Geesten zien is een halte op weg naar volkomen wakker worden en realiseren van Godsbewustzjn. Het betekent dat jouw intuitie zich heeft/had ontwikkeld tot het niveau waarop je kan waarnemen in een iets hogere trilling dan alleen het fysieke. Dieren kunnen beter waarnemen op dit niveau omdat ze niet gehinderd worden door zaken als vooroordelen, conditionering en valse overtuigingen. Dieren leven en zien per definitie vanuit hun intuïtie of instinct wat in zekere zin hetzelfde is.

Maar, zodra je meer bewustzijn realiseert en je langer in een hogere trilling kunt bewegen, zul je inzien dat al die geesten, net als al het andere, vorm gegeven bewustzijn is. Let wel: vorm gegeven door JOU in dit geval.

Heb je een nóg hoger bewustzijn gerealiseerd dan zul je juist dit aspect inzien. Je doorziet wat er gebeurt. Je weet dat je bij het zien van een geest, vorm geeft aan die geest. Vanaf dat moment van inzicht zul je geen geesten meer zien omdat je behoefte dan ontbreekt om in vormen creëren als dat geen doel heeft.

Ik zeg met nadruk; creëren omdat je nog niet het volle Godsbewustzijn hebt gerealiseerd. Heb je dat wel, dan wordt creëren, scheppen met God. Wanneer je schept met God, dan zijn al je scheppingen eeuwig omdat er is geschapen met Godsbewustzijn.

Scheppen vanuit Ego noem ik daarom creëren. Soms is je creatie heel langdurig houdbaar. Maar de meeste creaties vanuit Ego zullen uiteindelijk uiteenvallen, oplossen. Deze creaties missen de creativiteit van scheppen met Godsbewustzijn. Kijk naar de eeuwenoude kathedralen. Kijk naar de piramides. En kijk dan naar de huizen en gebouwen die de laatste eeuwen zijn gebouwd. Die kathedralen en piramides staan nog steeds overeind en er hangt een energie van heiligheid omheen. Dat komt omdat ze in die tijd gebouwd werden vanuit een hoger bewustzijn. De gebouwen van nu zijn voor een groot deel gebouwd vanuit de drang om veel geld te verdienen. Creatie vanuit een lager bewustzijn dus.

Je ziet geesten vaak bij kinderslaapkamers omdat kinderen nog niet helemaal zijn geconditioneerd en meer vanuit intuitie waarnemen. Vanuit een hogere bewustzijnsniveau dus. Om die reden 'zien' kinderen vaker geesten dan volwassenen.'

Toen ik onlangs in het ziekenhuis belandde, zag ik daar ontelbare "geesten" Dat vond ik fascinerend omdat ik dacht dat ik geen behoefte meer had om die "vormen "per se te zien. Ik vraag daarnaar bij Alena:

'Dat komt omdat je pijn had en benauwd was. Volkomen gericht op je lichaam (ego) terwijl je je daar heel goed bewust van was. Toch zakt de trillingsfrequentie van je bewustzijn dan tijdelijk waardoor je die geesten/vormen weer waarneemt. De meeste mensen die geesten/vormen zien hebben júist een hoger bewustzijn bereikt waardóór ze geesten waarnemen. Nogmaals; de volgende stap is dan het inzicht dat ook geesten vormen zijn en je die vormen waarnemen, niet langer meer nodig hebt.

-28-

NEDERIGHEID

Ik Ben..

De longontsteking lijkt vrijwel genezen, mede vanwege alle hulp die ik daarbij kreeg en waar ik zeer dankbaar voor ben.Om meer zekerheid te krijgen moest ik een CT-scan laten doen, Daaruit bleek dat ik uitzaaiingen had van kanker in mijn lever. Om de bron daarvan op te sporen moet ik nog een pet-scan maken.

Maar ik weet dat ik mijn lichaam definitief mag loslaten. Dat wist ik overigens al toen ik in januari nog kerngezond was.Aan mijn hoger bewustzijn, in de vorm van Alena, vraag ik waarom ze het daar nooit over had:

'Omdat jij het al wist. Vandaar ineens al die "buitenlichamelijke" momenten. Je moes(t) nog wat ego dingetjes afschudden. Zoals nederigheid er één van is. Jij hebt het begrip nederigheid altijd "onjuist" of half begrepen. Nederigheid is ook NEE durven zeggen. Nederigheid is ook om hulp durven vragen. Nederigheid is ook je kwetsbaar op durven stellen. Zo liep jij altijd weg van conflicten omdat je het nutteloos vond om in de energie van een conflict te gaan zitten. Dat leidt tot niets, vond jij. En terecht. Op één ding na. Je kunt ook een conflict beëindigen of ingaan door gewoon NEE te zeggen als er over jouw grenzen wordt gegaan.Want zonder dat, en dat heb ik je al eerder aangegeven, word je in de fysieke wereld een prooi. Ook , of misschien wel juist, in hoger bewustzijn mag je je grenzen aangeven. Ik heb je.niet voor niets naar dat ziekenhuis gestuurd drie weken geleden. Daar lag een vrouw met veel pijn te huilen. (HOOFDSTUK 26) De volgende ochtend, weet je nog?, hield zij haar rug recht bij de arts toen zij vertelde dat de drain er bij haar uit moest omdat het niet werkte en te veel pijn deed ondanks de morfine. De dokter stribbelde tegen, maar zij zei NEE en de drain werd weggehaald. Ook zij is iemand met een hoger bewustzijn. En dat had je dan wel weer door. Daarna heeft jouw vrouw je nog eens met je neus op de feiten gedrukt toen je enigszins fel uitviel omdat iets niet lukte toen je pijn had. Ik weet dat je na het ziekenhuis die nederigheid inmiddels herkende maar de energie van je gewoonte om je na pijn, fel uit te drukken, moet nog wegvloeien. Intussen gaat dat goed.

Intussen kreeg ik een pet-ct-scan afgelopen vrijdag om er precies achter te komen waar de kanker en uitzaaiiingen precies zaten. Ze zetten er dus spoed achter. Gister de uitslag. De arts (een andere dan dinsdag) vertelt dat hij er nu niet zeker van is dat het kanker is of de restanten van een infectie aan de longen. Ik vraag hem naar de lever en de uitzaaiingen daar. "Tja," zegt hij, daar ben ik nu ook niet meer zeker van. Afgelopen dinsdag werd mij nog meegedeeld door zijn collega dat het er voor mij zéér verontrustend uitzag vanwege de plek op de long en de uitzaaiingen in de lever.

En nu is er weinig te zien op de scan behalve wat kleine onregelmatigheidjes. Je zou denken; goed nieuws toch? Maar de arts zegt dat ik niet te vroeg moet juichen omdat, ik citeer: 'kanker een wolf in schaapskleren is.' En daar zit natuurlijk wat in hoewel ook een wolf in schaapskleren kan worden doorzien..

Ik moet nu in april een MRI scan maken van mijn lever en nog een ct-scan voor mijn longen om volledige zekerheid te krijgen.

Kortom; ik ben weer bij af. Vorige week woensdag mijn kids en kleinkids op de hoogte gesteld van mijn naderende einde en de huisarts die op bezoek zou komen om te praten over wat nog mogelijk is, mag ik ze vertellen dat het iets anders ligt maar dat het na de volgende scans ook weer heel anders kan zijn.

Maar goed, het is wat het is. Lichamelijk ben ik een wrak maar geestelijk ongebroken en helemaal in vrede.

Want , zoals Alena zei (zie boven) op mijn vraag waarom zij dit niet had zien aankomen :'als je denkt alles te weten kom je erachter dat je niets weet..Energie is niet statisch.. En bovendien moet je sommige lessen zelf leren.'

Liefs, Kees

-29-

GEWOON IETS GRAPPIGS

Het is vlak voor zonsopgang en ik lig half wakker in mijn bed. Ergens heel in de verte hoor ik iets bekends: het gezang van de merel. Mijn lievelingsvogel.

Om hem dichterbij te halen focus ik mij op mijn ademhaling en trek al mijn bewustzijn terug uit mijn denken. Dat gaat automatisch tijdens de diepe ademhalingen. Vervolgens concentreer ik mij op de merel. Op zijn gezang, de reuk, de geluiden er omheen. Mijn hele bewustzijn reikt naar de merel en langzaam wordt het gezang luider. Alsof je aan een geluidsknop draait van een radio.

Ik zie de merel voor mij, zie hem zingen. Hoor hem zingen. Hij zit ergens boven in een boom. Een aantal kilometers bij mij vandaan. Mijn hele bewustzijn is bij de vogel. De merel en ik zijn één. Ik zie de kleinste details. De witte vlek op zijn linkervleugel, bijvoorbeeld.

Wat ik doe is volledig aanwezig zijn in het NU. Ik ben uit de (klok) tijd gestapt. Er is dan niets anders dan ZIJN. Je kunt dan je bewustzijn sturen. Je bewustzijn uitbreiden. Het lijkt inderdaad op het zoeken van een zender op een oude radio en het harder draaien van het volume.

Kan iedereen dat? Jazeker! Wat ik kan, kan iedereen! Wel moet ik erbij zeggen dat het waarschijnlijk niet van de ene op de andere dag lukt. Het kost veel doorzettingsvermogen en o.a. het loslaten van oude beperkende overtuigingen.

Als ik in de loop van de ochtend de tuin inkijk, zie ik daar de merel op de grond zitten. Hij heeft wat grassprietjes in zijn snavel.. Hij groet mij. Ik groet hem terug. Hij heeft een witte vlek op zijn linkervleugel.

Toeval??? Zeker niet. Ik geloof niet meer in toeval. Ik geloof wel in synchroniciteit. Wat dat is? Eenvoudig gezegd: je ervaart iets als "meer dan gewoon toeval"; omdat twee gebeurtenissen voor jou met elkaar te maken schijnen te hebben, maar niet zo dat het ene het andere heeft voortgebracht. Beter kan ik het niet uitleggen.

Ik moet hier iets mee. Dat is wel zeker.

Liefs, Kees

HOOFDSTUK 30

FASES

IK BEN

Ik vraag aan Alena (mijn vorm gegeven Hoger bewustzijn) waarom ik nu minder van haar bewust ben dan de laatste maanden. En of de lichamelijke pijn die ik al best wel lang ervaar daarmee te maken heeft:

'Pijn is iets van het lichaam 'zegt ze. Pijn ervaren brengt je bewustzijn omlaag waardoor je minder breed waarneemt dan wanneer je vanuit een hoger bewustzijn waarneemt. Dat is precies wat het ego (jouw verzonnen werkelijkheid) wil. Het ego is sterfelijk en gebonden aan het lichaam. Het laatste wat het ego wil, is dat jij in een steeds hoger bewustzijn komt. Een hoger bewustzijn van waaruit jij het ego doorziet waardoor het ego het steeds minder voor het zeggen heeft. Jij (je ware zelf) neemt het stuur over waar voorheen het ego alles bestuurde. Om dat te voorkomen heeft het ego allerlei slimme trucs bedacht zoals pijn om ons van een hoger bewustzijn af te leiden.

Jij voelt de pijn wel maar omdat je je niet identificeert met die pijn kun je er op afstand naar kijken. Je weet dat het iets is van het lichaam , veroorzaakt door het denken met het ego. Dat neemt de pijn niet weg maar de acceptatie van de pijn gaat dan beter,

De meeste mensen die pijn voelen, identificeren zich wel met de pijn en dan roepen ze dat ze de strijd aangaan tegen de ziekte die de pijn veroorzaakt. Soms lukt dat ook wel maar in veel gevallen komt het weer terug. De strijd aangaan betekent; weerstand creëren. En als je weerstand creëert verzet je je tegen alles wat gebeurt en ondermijnt dat de impuls tot genezing. Accepteren van je pijn en ziekte echter wil niet zeggen dat je je klakkeloos neerlegt bij ziekte maar dat je je toestand NU accepteert en vervolgens in alle rust gaat kijken wat je er eventueel aan kunt doen. Dan werk je vanuit rust en geestelijke ontspanning waarmee je je lichaam een betere kans op herstel geeft.

'Oké, dat zie ik wel in maar waarom breng ik mijzelf ondanks een hoger bewust zijn in deze pijn en ziekte situatie?'

'Jouw pijn en ziekte komt voort uit angst. Daar komt alles uit voort. Het is de laatste strohalm van je ego om jouw controle weer terug aan hem over te dragen. Het kijkt in jouw onderbewuste om te kijken of er nog wat restanten van trauma's of diepe angst bewaard worden. Dat kan zomaar een angst voor afscheiding van het Absolute Universele Bewustzijn zijn. En die angst gebruikt het ego. Ondanks dat jij dat wel doorhebt.

En nou wij het toch over ego en hoger bewustzijn hebben:

Er zijn drie fases van ontwikkelin En ik noem dat "DRIE-EENHEID WORDT ÉÉNHEID"

FASE 1

Je ziet IK en mijn ervaringen. Je ziet je lichaam los van je ervaringen. En dat is precies wat het ego (zelf verzonnen werkelijkheid) wil. Het houdt controle over de ervaringen en maakt daar gebruik van door angst en conflicten en slechte zelfbeelden te stimuleren.

FASE 2

Je neemt je IK en je ervaringen waar, vanaf boven, alsof je vanuit een helikopter naar jezelf beneden kijkt. Je neemt waar dat "jouw" IK niet echt is maar een bedachte waarheid gevoed door verhalen, conflicten en tegenstellingen. Voor het eerst zie je in dat dat niet jouw ware aard is. Jouw ware aard is liefde en niet datgene wat je waarneemt, namelijk gebrek aan liefde wat neerkomt op angst voor afscheiding van het Absolute Hogere Bewustzijn.

Je ziet in dat JIJ en je ervaringen één zijn. Je ziet in dat alles één is. Om dat inzicht te verkrijgen zijn er ervaringen nodig die wij "goede" en "slechte "ervaringen noemden toen wij nog werden geobsedeerd door het ego. Er zijn helemaal geen goede en slechte ervaringen. Het zijn twee kanten van één medaille. Het ego bepaalde welke ervaringen als slecht of goed moesten worden beoordeeld. Dit, om tegenstellingen te creëren want het ego doet niets liever dan tegenstellingen en conflicten creëren. Je ziet nu in dat ervaringen gewoon ervaringen zijn. Niet meer en niet minder. Ze zijn nodig om jou tot inzichten te brengen.

Je ziet ook in dat je een ego creëerde omdat je bang was voor straf omdat je je schijnbaar had afgescheiden van het Absolute Hogere Bewustzijn.

Je bent in deze fase nog steeds van tijd tot tijd onder invloed van dat ego. Je kunt in het boek Cursus in wonderen lezen hoe je je daar in deze fase mee om kunt gaan. De cursus beschrijft hoe je hardnekkig aan de angst voor afscheiding vasthoudt. Steeds als je de ervaring van ruzie maken of conflicten met anderen of anderen pijn doen, ziet als een vergissing, kun je, in de liefde van het Absolute Hogere Bewustzijn, jezelf en het geloof in die vergissing vergeven. Jouw Hogere Bewustzijn (Alena in dit geval) zorgt er dan voor dat oorzaak en gevolg van jouw vergissing niet op jou terugslaan. Je voorkomt dan karma en een hoop (Aardse tijd) om dat weer te herstellen. Je stapt als het ware uit het rad van leven en eeuwen durende reïncarnaties.

FASE 3

IK, mijn ervaringen en mijzelf als degene die observeert, is één. Het zelf dat zichzelf herkent. De ware IK BEN.

Jij BENT dan de ervaringen. En daar volgt op, dat het Absolute hogere Bewustzijn nog meer creëert en uitbreidt. Op dit punt zie je echt dat je een deel bent van het Absolute Hogere Bewustzijn. Je ervaart dat je één bent met dat Absolute Hogere Bewustzijn en creëer en schep je uitsluitend mét het Absolute Hogere Bewustzijn wat sommige mensen als God herkennen.

Jij zit in de tweede fase terwijl je een aanloop hebt genomen en de sprong hebt gewaagd naar de derde fase.Maar ik zeg er wel bij dat het een heel erg langdurige sprong is. Je kunt tijdens die sprong, als je "achter" je kijkt,zien dat alles achter je instort. Alle opgebouwde zelfverzonnen verhalen, alles waar je aan hechtte, storten tijdens deze sprong achter je volledig en voor altijd. Alleen wanneer je dát áánkan en accepteert komt aan die sprong een einde. Vraag dat maar aan een goede vriend van jou die dit proces al in een soort droom waarnam.

HOOFDSTUK 31

DRIE-ÉÉNHEID WORDT ÉÉNHEID

IK BEN

Mijn vorm gegeven hogere bewustzijn had het in het vorige hoofdstuk over DRIE-EENHEID WORDT ÉÉNHEID (Hoofdstuk 30)

Later gaf ze op mijn verzoek een kleine uitleg/toelichting op dit begrip. Ik begreep het meteen maar ik zeg erbij dat ik het moeilijk vond om het in woorden te vatten die enigszins in de buurt komen van wat Alena uitlegde. Maar oké, ik doe een poging:

Ik begin met een voorbeeld: Iedereen kent de uitdrukking; "Twee zielen, één gedachte "wel. Wat daarmee bedoeld wordt is het volgende: Stel, je komt iemand tegen en herkent direct de ware aard van die ander. Je ziet niet het gebruikelijke masker van een persoon, waar het Ego doorheen schijnt. Wat je ineens waarneemt, en dat kan voor een seconde zijn, is iemand waar de ware aard van de ziel, de éne, doorheen straalt, dwars door het ego heen.

Op dat moment herken je die ander als jezelf. Er is dan sprake van Twee zielen, één gedachte.

Waar zit hem hier dan die DRIE-EENHEID WORDT ÉÉNHEID?

De ene ziel herkent de ware aard van de andere ziel. In één gedachte;

De andere ziel herkent de ware aard van de ene ziel. In één gedachte;

Twee elkaar herkennende zielen met één gedachte transformeren in één ziel.

Met andere woorden; de cirkel is rond. De driehoek van schijnbare afscheiding wordt de eenheid van de cirkel.Eenheid is geschapen. In onze aardse dimensie zie je daar symbolische voorbeelden van als je ze wil zien: De aarde, de maan, de planeten, de cel(deling) in het fysieke lichaam.Alles is rond.

Ik heb dit met de soms best wel beperkte mogelijkheden van mijn fysiek brein proberen vast te leggen in een schema,

HOOFDSTUK 32

JE ZIET HET PAS ALS JE HET DOOR HEBT..

Misschien had ik mijn document met dit hoofdstuk moeten beginnen, maar het is wat het is, en van mijn vorm gegeven Hogere Bewustzijn Alena, krijg ik het advies om het hier op deze plek in te passen.

Het is ook pas nu, dat ik mijn ervaring van toen, in volle omvang begrijp:

Ik was zestien toen ik voor het eerst iets begon te begrijpen over zaken als hoog- en laag bewustzijn.

Dat was op de avond van de Europacup voetbalwedstrijd van Ajax tegen Liverpool. De mistwedstrijd op 7 december 1966.

Op zichzelf vond ik voetbal wel leuk. Ik zat zelfs op een club. Ik kon hard rennen maar dat was het wel zo'n beetje.. Ik scoorde toevallig een paar keer omdat de bal een beetje gelukkig van mijn voet stuiterde en het doel in rolde waarna iedereen dacht dat ik en enorm talent was. Dat duurde overigens maar twee wedstrijden.

Deze avond ging ik naar Ajax kijken omdat een schoolvriend mij vroeg mee te gaan. Van de wedstrijd was weinig te zien omdat er een dikke laag mist over het veld hing. Totdat er een voetballer aan de bal kwam die Johan Cruijff heette. Een jongen van een jaar of achttien of negentien. Zodra hij de bal kreeg zag ik een blauw licht om hem heen. Zijn charisma, sterke persoonlijkheid en hoge energie waren duidelijk waarneembaar. Zelfs in die mist.

Vanaf dat moment volgde ik hem, zonder toen te begrijpen waarom. Het was van mijn kant pure intuitie en ik zag bijna al zijn wedstrijden. Zodra hij de bal kreeg, zag ik iets gebeuren dat ik bij andere voetballers nooit heb gezien. Hij danste met de bal over het veld. Het leek op ballet. Elegant en bijna magisch. De bal was zijn partner die precies wist wat Cruijff wilde. Hij en de bal waren één, hoewel ik mij dat destijds uiteraard niet helemaal realiseerde en dat alles wat er toen gebeurde en ik hier deel, pas op veel latere leeftijd, door een iets hoger bewustzijn, duidelijk werd en goed tot mij doordrong.

Zodra Cruijjf het veld opstapte zag ik hem "overschakelen "naar een hoger bewustzijn. Dat ging kennelijk automatisch. Omdat hij in een hogers bewustzijn verkeerde, zag hij seconden eerder dan de andere spelers op het veld, wat er ging gebeuren.

Voorbeeld? Ik zag hem eens ergens bij de middellijn op het veld staan. De keeper van de tegenpartij had de bal in zijn handen en keek naar zijn verdediging voor zich. Vrijwel altijd speelde die keeper naar een voetballer van zijn verdediging die het spel dan verder opbouwde naar voren.

Cruijff begon ineens als een gek te hollen. De keeper koos niet voor de opbouw maar schoot de bal met een wilde trap naar voren, naar zijn aanvallers. Cruijff voorzag dat kennelijk al voordat het gebeurde. Hij rende al vóór de keeper de bal had uitgetrapt. Hij was op tijd bij de bal om die in één beweging mee te nemen richting het doel van de tegenstander. De keeper kwam breed uit zijn doel en Cruijff had misschien zelf gescoord. Maar zonder te kijken schoot hij met een lichte voetbeweging de bal naar een medespeler, die hij niet kon zien maar kennelijk wél "voelde" , schuin achter hem liep. Omdat de keeper naar Cruijff liep had de medespeler nu een leeg doel voor zich en scoorde.

Cruijff anticipeerde altijd op mogelijkheden die een ander nog niet had gezien. Hij nam door zijn hogere bewustzijn, eerder waar waar het naartoe ging. Andere spelers waren best goed maar ze werden beter alleen al omdat ze met Cruijff samenspeelden. Cruijff was een echte leider. Maar hoe bekend hij ook was over de hele wereld, hij bleef altijd eenvoudig. Hij bleef zijn ware zelf. Hij had altijd oog voor de mensen om zich heen en deed later veel goed werk met zijn sportacademie en zijn Cruijff veldjes voor de jeugd die dan op straat in een afgesloten park kunnen oefenen.

Niet dat hij heilig was, want ook hij had zijn nukken waar rancune er één van was. Maar alleen als hij vond dat zijn vrienden of hijzelf onrechtmatig behandeld werden. Ook bij hem ontbrak het element Ego niet.

Vrijwel niemand kon hem volgen. Hij deed dingen die anderen nou eenmaal niet zagen. Laat staan, kónden zien zoals hij. Hij inspireerde mensen met zijn voetbal , zijn uitstraling en vooral zijn uitspraken waar de grootste Zen guru nog een puntje aan kon zuigen.

Zo vroeg iemand, ik denk een verslaggever, hem ooit waar zijn geweldige talent vandaan kwam. Of hij dat even wilde uitleggen. Met vragen als: 'wat doe jij anders dan andere voetballers?'

Dan keek Cruijff de man met een milde blik aan en legde, daar waar de meeste spirituele guru's vuistdikke boeken nodig hebben om elk besef van een hoger bewustzijn en het loslaten van je ego uit te leggen, in één zin van negen woorden. Dan zei hij:' vóór ik een fout maak, maak ik hem niet.' En hij maakte die fout niet omdat hij vooruit kon zien.

Slechts één zin!

Nog een voorbeeld: Hij legde iets uit aan een verslaggever en die verslaggever begon steeds te kreunen dat hij er niets van begreep. Hij behandelde Crujjff alsof die volslagen getikt was. Ik kon zien dat Cruijff zijn geduld begon te verliezen maar hij lachte vriendelijk naar de man en zei:' als ik had gewild dat je het zou begrijpen, had ik het je wel beter uitgelegd.' Waarop hij op milde wijze een eind maakte aan een irritant verlopen gesprek.

'Iedereen doet net of hij Jezus is,' klaagde iemand laatst tegen mij. Ik zag meteen wat hij bedoelde. Cruijff was iemand van wie je iets kon leren. Als je ogen en oren had om te zien en te horen. Niet dóór het voetbal maar VIA het voetbal. Je kon, en dat was zo bijzonder, fysiek iets leren over intuïtie en hoger bewustzijn. Hoe dan? Cruijff was fysiek gesproken niet Jezus zelf nee maar symbolische gezien laat het Universum wel even zien, voor de mensen die dat gráág willen zien, dat dat niet veel scheelt. In ware zin was hij natuurlijk wél Jezus. Ook Jezus inspireerde mensen met zijn lessen en uitspraken. Door Cruijff leerde ik al op jonge leeftijd dat er meer is dan alleen wat je ziet. Waar zie je dan de Universele symbolen hier: Hij heeft niet voor niets dezelfde initialen als Jezus Christus. En ze noemden hem in Spanje niet voor niets "de Verlosser." Dat geheel terzijde uiteraard, maar voor de zoeker naar meer is het wel veelzeggend en zijn het inspirerende symbolen.

Ik ben al die jaren naar voetbal blijven kijken maar ineens besef ik dat ik, sinds Cruijff is overleden, geen geduld meer heb om naar een wedstrijd te kijken. Er zit geen magie meer in. Sommige spelers van deze tijd hebben wel iets, maar komen niet in de buurt van het hoge bewustzijn en uitstraling van Cruijff, laat staan dat ze hun ego onder controle hebben. Wat ik nu zie is 22 miljonairs die achter een bal aanjagen en stompend en vechtend een wedstrijd willen winnen. Desnoods zwaar ten koste van hun tegenstanders. Het gaat hen niet om het spel maar om het resultaat. Cruijff wilde ook winnen maar nooit ten koste van de schoonheid van het spel en zeker niet met gemene overtredingen.

Wat ik onder andere met dit verhaal wilde zeggen, is dat spirituele kennis niet alleen is te halen bij de algemeen geaccepteerde guru en in best selling spirituele boeken, maar zeker ook bij mensen van wie je dat helemaal niet verwacht. Kennis zit in eenvoud.

Misschien is het onzin maar zelf ben ik ervan overtuigd dat op die legendarisch avond van 7 december 1966 mijn reis naar een hoger bewustzijn definitief is begonnen. Bij deze voor mij bijzondere ervaring van toen en die ik toen niet in zijn volle omvang begreep, moet ik nu altijd denken aan Cruijff''s Zen-achtige woorden: "Je ziet het pas als je het dóór hebt."

HOOFDSTUK 33

HEBT OF BEN

IK BEN..

In voel mij vredig en mijzelf bewust van wat is. In die vrede van die andere dimensie zie ik een man staan van een jaar of vijftig. Ik kijk hem vragend aan hoewel hij mij bekend voor komt.

Jij vraagt je af wie ik ben,' lacht hij.

'Zeker,' antwoord ik.

'Ik ben gewoon Alena, maar dan in een manlijke vorm. Je hebt je intussen verzoend met het feit dat je zowel manlijke als vrouwlijke elementen hebt in het aardse leven.

Intussen weet je dat je o.a. moest leren dat je zowel vrouw als man bent.

Op aarde ,op het fysieke niveau kun je slechts man of vrouw uitdrukken, tenzij je je laat opereren.

Maar in deze toestand van hoger bewustzijn, waarin je nu bent, ben je zowel vrouw als man. Of geen van beide. In een nóg hoger bewustzijn bén je gewoon.

Vandaar dat je mij nu ziet als man. En volgende week weer als vrouw. Uiteindelijk zie je ons helemaal niet meer omdat wij jou zijn.

Nu even een kleine uitleg die je aan je lezers kunt doorgeven. Misschien hebben ze er wat van of zullen ze er wat aan hebben:

Vaak denken wij in termen van "IK en "MIJ" Zoals: "Ik heb een leven" Of: " MIJN leven speelt zich af enz.."

Alsof er twee identiteiten zijn: IK en Mijn leven. Alsof je een leven 'bezit' Alsof IK, los staat van leven. Daarom is het geloof in de dood zo hardnekkig. Dat geloof houdt stand zolang je denkt dat je een leven HEBT. Want als je iets HEBT, kun je het ook verliezen. Wat je BENT, kún je niet verliezen.

Op het moment dat je beseft dat je leven BENT en niet HEBT zal het geloof in een dood ophouden te bestaan omdat je dan weet dat het leven door jou heen leeft. Het is bewustzijn dat door jou heen tot vorm komt . Vormen zijn vergankelijk dus niet echt. Wanneer het lichaam (vorm) klaar is trekt het leven (bewustzijn) zich terug uit het lichaam maar het teruggetrokken bewustzijn blijft uiteraard bestaan omdat het IS.

Liefs,

Kees

Hoofdstuk 34

HELPEN VANUIT EGO OF VANUIT HOGER BEWUSTZIJN.

IK BEN,

In de toestand van een hoger bewustzijn en die toestand ontmoet ik Alena, mijn vorm gegeven Hoger Bewustzijn.

Zij wijst mij op een vrouw die belangstellend om zich een kijkt .Ze ziet er innemend uit. Dan "ziet" ze Alena en vraagt wie ze is.

Alena antwoordt dat zij hier is om haar te begeleiden en te loodsen hier. De vrouw negeert mij volkomen en dat zou ongemakkelijk moeten voelen wanneer ik lager in mijn bewustzijn zou zitten.

Toch kan ik het niet nalaten Alena te vragen waarom de vrouw mij in het geheel niet schijnt op te merken. Alena kijkt mij verbaast aan en zegt: 'Ze ziet je wel hoor. Door mij te zien. En jij en ik zijn één. Dat zou je toch onderhand moeten begrijpen haha.'

Alena neemt de vrouw mee naar haar terugblik op het afgelopen leven om haar daarin te begeleiden. Omdat er in deze toestand geen tijd bestaat is ze meteen weer terug. Beter kan ik het niet uitleggen. Op aarde gebeurt alles lineair, achter elkaar. "Hier" niet.

Hier bestaat geen tijd.(Uitleg:Ze was nooit weg. Alles gebeurt tegelijkertijd. Is niet uit te leggen. Stel je de hele menselijke geschiedenis voor als lineaire gebeurtenissen op aarde. In hoger bewustzijn heb je zicht op alle gebeurtenissen tegelijk alsof van boven gezien.Panoramisch bijna. Dichter in de buurt met woorden kan ik niet komen)

Je hebt aardig wat begrepen van wat het Ego precies doet, Kees,'zegt ze. Maar ik wil graag dat je nog uitlegt aan je lezers hoe sluw dat Ego eigenlijk is. Als je denkt dat je het ego doorziet komt het weer via een slinkse weg je wezen binnen en ben je vaak voor enige tijd weer bij af. Ze legt mij uit aan de hand van een voorbeeld wat ze bedoelt:

Stel je een verpleegster voor die door haar omgeving bijna als heilig wordt ervaren. Iedereen loopt weg met haar. Ze cijfert zichzelf helemaal weg voor haar patiënten. Velen maken daar misbruik van terwijl zij alles accepteert zonder boos te worden. Ze is altijd in een goed humeur. De belangen van andere mensen of dieren gaan bij haar altijd vóór.Kortom, iemand die het licht wel heeft gezien, het ego onder controle heeft en een hoog bewustzijn heeft bereikt.

Zou je denken....

Maar...nu komen we op de slinksheid van het ego: Iemand vroeg aan die vrouw waarom ze was zoals ze was. Waarom ze zoveel hulp gaf aan anderen zonder te klagen.

De vrouw antwoordde toen:'Dat komt omdat ik mij goed voel als ik anderen help. Ik krijg er een zeer voldaan gevoel van als ik anderen help.'

Op zichzelf een begrijpelijke reden. Je helpt iemand en je voelt je daar goed door. Daar is toch niks mis mee? Dat zit een hoger bewustzijn JUIST toch niet in de weg?

Dat zou je denken dus. Maar hier komt het slinkse van het ego om de hoek kijken. Het ego van de vrouw geeft haar een vals gevoel van voldaanheid. Het ego spiegelt haar voor dat ze onvoorwaardelijk hulp verleend aan anderen en daar uiteraard voldoening bij mag vinden.

Maar dan de werkelijkheid van het hogere bewustzijn: Iemand die echt een hoog bewustzijn heeft bereikt zou geen voldoening voelen bij hulp aan anderen. Iemand met een hoog bewustzijn heeft geen voldoening nodig. Voldoening met al wat is IS er dan namelijk altijd. Daar heb je hulp aan anderen niet voor nodig. Dan help je vanuit pure liefde. Die vrouw echter had mensen nodig die aan het lijden waren, die doodziek waren om voldoening voor zichzelf te creëren. Zij putte voldoening uit het lijden van anderen, om het overdreven confronterend te stellen, terwijl ze die hulp toch echt onvoorwaardelijk uitdeelde. Zij hielp onder invloed van het ego. Zij hielp dus vanuit angst omdat ze dacht dat wanneer ze niet zou helpen, zij dan niet goed genoeg gevonden zou worden door andern.

Begrijp je? Zo sluw en slinks werkt dat ego. Werkte die vrouw dan niet uit liefde? Zeker wel,maar dan moet je ook deze vraag durven stellen: Zou die vrouw even veel voldoening vinden als ze door wat voor reden dan ook niet meer in staat zou zijn om iemand te helpen. Door ziekte of wat dan ook. Dat zou ze zeker als ze een hoger bewustzijn had bereikt maar onder invloed van het ego kun je daar vraagtekens bij zetten.

Daarom mijn welgemeende waarschuwing: Blijf altijd alert en blijf je altijd afvragen: waarom doe of denk of handel ik zoals ik doe.

Altijd krijg je je antwoordt als je gewoon even gaat zitten, ogen dicht doet en je laat gaan van de rimpelingen van het oppervlakkige denken naar de diepere regionen van jouw ware aard.'

Liefs, Kees

HOOFDSTUK 35

Jouw vrijkaartje uit de gevangenis van het Ego-denken

K BEN..

Soms vragen mensen mij wel eens iets ter verduidelijking over wat ik in mijn blog schrijf. Zo vroeg iemand zich af waarom zij geen ervaringen had op het niveau van Hoger Bewustzijn en het realiseren/waarnemen van de werkelijkheid buiten het Ego en anderen die zij kende, wel.

Toevallig weet ik dat die persoon meer ervaringen waarneemt dan ze zelf denkt maar dit terzijde. Waar het mij om gaat is de vraag op zich: waarom geen ervaringen in hoger bewustzijn? Waarom niet één rechte lijn naar realisatie?

Dat komt omdat er nog te veel vanuit Ego wordt geleefd. Wij hebben, vóór we deze reis over de aarde begonnen in een fysiek lichaam, met onszelf afgesproken zoveel mogelijk ervaringen op te doen zodat ons bewustzijn kan groeien waardoor God, Universum, Het Al, noem het zoals je wilt, zich verder kan uitbreiden met de ervaringen die wij via hem leveren.(het volgend hoofdstuk kom ik hier uitgebreid op terug)

Waar het om gaat is dat wij op die reis een aantal stukken gereedschap meekregen om deze reis zo soepel mogelijk te maken:

1) word je bijgestaan en gecoacht door je eigen Hogere Bewustzijn. Die is niet op het stoffelijke vlak te vinden maar spreekt tot jou via je intuïtie. Omdat je met je fysieke zintuigen niet alles kunt waarnemen heb je ook nog een Onderbewuste waar alles wordt opgeslagen wat niet bewust door jou wordt waargenomen. Om toch de lessen te kunnen leren die je wilt, is er ook een manier om met dat onbewuste te communiceren en eventueel vergeten info naar boven te halen, en eventueel aan te passen als je daar last van hebt in het bewuste leven doordat je die info niet bewust meekreeg.

Hoe kun je die info dan aanpassen via je onderbewuste?:

2) Daar heb je je "fantasie" voor meegekregen. Je voorstellingsvermogen.

Veel mensen denken dat iets wat je fantaseert niet echt is. Dat wil ik toch wel even tegenspreken. Alles wat jij fantaseert of voorstelt is net zo echt of onecht als wat je (zogenaamd) écht meemaakt of waarneemt via je fysieke lichaam.

Als jij bijvoorbeeld in het "echte" leven van een trap valt, is dat even echt als fantaseren of denken dat je van een trap valt. Er is geen verschil omdat het allemaal in je hoofd afspeelt. Echt van een trap vallen, speelt zich af in je hoofd? Jazeker, want denk eraan dat jouw lichaam vergankelijk is, dus kan sterven. Dat lichaam is dus niet echt. Het is een product van je Ware zelf en je scheppingsvermogen,samen met God. Met andere woorden, je hebt dat lichaam zelf verzonnen en vorm gegeven via jouw ware Zelf.

En leugens dan? Ook leugens zijn net zo echt omdat ook leugens verzinnen niet meer is dan een vorm. Net zoals fantaseren een vorm is. Net zoals je lichaam of een boom of een dier of een huis, vormen zijn die jezelf creëert.

Omdat je zoveel wilt ervaren op aarde bestaat ons fysieke niveau/vlak uit tegenstellingen: licht versus donker, groot versus klein, mooi versus lelijk. Dat moet ook wel want als je uitsluitend "mooi"ervaart' doe je nooit de ervaring van "lelijk "op. En leer je niets waar je wat aan hebt om uiteindelijk tot realisatie van het licht te komen.

Je lichaam, dat vorm is, is het voertuig van jouw geest die het mogelijk maakt je over de planeet te bewegen. Door de tegenstellingen hier, kun je via twee kanalen leven: Óf via het Ego dat gek is op conflicten, tegenstellingen, angst en rotzooi trappen. Óf je leeft via je Hogere Bewustzijn dat jou de weg wijst uit dit veld van tegenstellingen en jouw gids is op de snelste route terug naar huis (God of Universum)

3) Met je fantasie kun je jouw leven verder vormgeven. Hoe dan? Op dit stoffelijke vlak op aarde is tijd een gegeven. Oftewel, áls dit, dán dat. Oftewel, oorzaak en gevolg. Met je fantasie kun je de oorzaak van iets wat je niet wilt of juist wel wilt, veranderen zodat het gevolg ook verandert. Dat proces kan even duren afhankelijk van hoe hoog je bewustzijn is , hoe hoog je energielevel is en hoe bewust je vanuit je hart kunt vergeven van iets wat jij beschouwt als een begane vergissing.. Als dat gebruiken van jouw fantasie wordt ingezet voor het welzijn van anderen (en dus jezelf) is dat altijd vanuit Hoger Bewustzijn. Gebruik je echter je fantasie om louter onwaarheden halve- en hele leugens te vertellen , dan zet je die leugens in het algmeen genomen, in omdat je onder invloed staat van je Ego.

Dit alles is niet slecht of goed, begrijp mij goed. Het IS gewoon een leerproces ter uitbreiding van het Universum. Het zijn twee kanten van één medaille. Het is ware waarneming versus vertroebelde waarneming.

Mijn eigen ervaring hierin is dat ik intussen weet dat "fantasie" via leugens, verkeerd gebruikte fantasie is. "Fantasie" gebruikt voor het welzijn van alles wat is, is jouw vrijkaartje uit de gevangenis van het Ego-denken en één van de vele wegen op weg naar huis.

KLIK OP LINK : Klein cadeautje voor jou:

Liefs,

Kees

HOOFDSTUK 36

DE KLEDINGMAN

IK BEN,

En ik drijf rond in wat je het niets zou kunnen noemen. Gewoon vol vrede en niets wensend omdat alles er is. En vanuit die toestand voel ik een rimpeling. Anders kan ik het niet noemen. Alsof er iemand naast je drijft die de rimpeling veroorzaakt.

Dat klopt ook want ik zie een man naast mij die mij verbaast aankijkt. Hij vraagt waar hij is en wie ik ben.

Ik zie dat hij maar half wakker is maar zich wel bewust is dat zijn lichaam nog in zijn bed ligt maar zijn geest ergens anders.

Wel neem ik direct waar dat hij een half lucide droom beleeft die voortkomt uit een enorme schok die hij op aarde meemaakte. Lucide dromen zijn dromen waarin je beseft dat je droomt. In zijn geval beseft hij dat maar ten dele.

Ik vraag aan hem of hij iets wil weten.

'Ben ik dood of zo?' vraagt hij verward.

'Nee, je bevindt je in een ander bewustzijn. Je bent kennelijk heel erg van iets geschrokken en dan kan dat soms je geest beïnvloeden. Je vlucht als het ware weg van de ellende, de schok die je ervaarde. Vertel eens, wat was de reden van die schok?'

Hij zakt even weg maar dan is hij weer terug: 'Ik had vijf jaar geleden mijn eigen bedrijf. Ik heb jaren geleerd en dag en nacht gewerkt en geïnvesteerd om die eigen zaak te realiseren en eindelijk was het gelukt. Het was echt mijn grootste droom. Over twee dagen zou de zaak, een grote winkel in kleding in het duurdere segment, feestelijk geopend worden. Maar één dag voor de opening werd ik door de politie gebeld dat mijn zaak, met alles erop en eraan, volkomen uitgebrand was. Hij hapert even.

Daarna belde mijn verzekeringsmaatschappij dat er weliswaar een complete verzekeringspolis was gemaakt maar dat er nog niets definitiefs was getekend. Dat zou ik op de dag van de opening gaan doen. Daar had ik een afspraak over.

Hoe dan ook, ik raakte volledig van de rel. Ik had twee miljoen euro schuld, mijn vrouw verliet mij en ik was helemaal van het padje. Uiteindelijk kwam ik als dakloze terecht in een wereld die ik nooit had verwacht.'

'En dat was allemaal vijf jaar geleden, 'vroeg ik.

'Ja, en ik heb geen idee hoe hieruit te komen. Ik lig en zit maar te malen en te malen en mij zorgen te maken. Het is een chaos in mijn hoofd.'

'Dat is ellendig, 'zeg ik. 'Maar hier is het goede nieuws; je kunt het omdraaien.'

'Omdraaien?"

'Ja. Je loopt nu al vijf jaren te malen. Het is een compleet verhaal in je hoofd geworden dat groter en groter wordt. Er zijn twee dingen die je kunt doen. Je kunt zo doorgaan met weinig hoop op enige verbetering. Of, en dat zou ik je aanraden, je kunt het als een uitdaging zien om hier oké uit te komen.

'Hoe dan?'

'Je hebt vijf jaar lang over niets anders gedacht dan aan de ramp die je overkwam. Die verhalen zitten allemaal in je hoofd.

Dus daarom even iets anders; Kun je aangeven waar je NU, op dit moment bent?'

'Eh..ja, ik praat met jou ergens in een toestand die mij onbekend is.'

'Die toestand heet het NU. En het NU is de enige werkelijkheid die er is. Kijk om je heen. Zie je hier problemen? Zie jij hier brandende onverzekerde gebouwen en iemand die geschokt rondloopt?'

'Nee, dat zie ik niet.'

'Dat klopt want in het NU bestaat geen verleden of toekomst. Alleen wat er is. De werkelijkheid dus. Maar jij focust je nu al vijf jaar op het verhaal in je hoofd en hebt dat, iets uit het verleden dat niet meer bestaat, tot jouw werkelijkheid gemaakt. Je beleeft het nog elke dag als de dag van de ramp. Dat veroorzaakt chaos en angst bij jou waardoor je bewustzijn omlaaggaat en je gevangen houdt in je hoofd. De eerste stap die ik je adviseer is te erkennen dat je in een rot situatie zit. Aanvaar het. Accepteer het. Dat geeft je vrede En vanuit vrede is het veel makkelijker om naar de opties te kijken die jou UIT deze ramp halen.

'Maar ik denk steeds alleen maar aan die ramp,' zegt hij vertwijfelt.

'Oké, stel je dan voor dat je een thriller leest van een serie met een hoofdpersoon die rechercheur van de politie is en waar je je heel verbonden mee voelt omdat je al zoveel goede boeken over deze persoon hebt gelezen. En dan ineens, in het nieuwste boek, sneuvelt die hoofdpersoon tijdens een jacht op een stel moordenaars. Je vindt dat verschrikkelijk want jij bent gehecht geraakt aan die hoofpersoon. Je vindt het zelfs een ramp want nu komen er geen nieuwe boeken meer hierover. Zeg nou eens eerlijk; ga jij nu vijf jaar lang van de schrik elk moment dat boek opnieuw lezen? En jammeren dat het zo verschrikkleijk is? En waarom dit jou nou weer moet overkomen? Of denk je; ja jammer dan, maar het is maar een boek. Het is niet ECHT. Ik zoek wel een ander goed boek?'

Ik zie dat het kwartje valt. Hij kijkt ineens helder uit zijn ogen en op hetzelfde moment is hij weg. Terug in zijn lichaam, vermoed ik.

Even later is hij terug. Hij ziet er opgetogen uit: Voor hem is het (schijnbaar) drie jaar later. Voor mij niet want er is hier geen tijd.

'Ik heb gedaan wat jij mij adviseerde,' zegt hij. Ik heb het eindelijk geaccepteerd en vervolgens kwam alles in een stroomversnelling. Ik kwam een oude studievriend tegen die ook in de kleding zit en die vijf goed lopende filialen bezit. Hij bedankte mij omdat hij zijn studie nooit zou hebben afgemaakt zonder de hulp die ik hem toen verleende. Hij was een praktijkman en veel minder goed in theorie. Ik hielp hem in die tijd door al zijn examens heen. Toen hij hoorde van mijn situatie bood hij mij een baan aan als directeur van zijn nieuw te openen filiaal. En verder hielp hij mij een regeling te treffen voor mijn schulden bij de bank.

Intussen ben ik, na drie jaar, mede-eigenaar van de zaak omdat ideeën van mij om meer winst te genereren, succesvol bleken.

En...ik ben mij nu elke keer bewust van het feit dat ik mij niet meer hoef te focussen op wat er is geweest maar op wat ER IS. Je hebt geen idee hoeveel rust en vrede dat geeft.'

En hij is weer weg.

Wat ik maar wilde zeggen; je bent niet helemaal overgeleverd aan het "lot" Je hebt gereedschap meegekregen om hier op het fysieke vlak je weg goed te kunnen vinden. Één van die stukken gereedschap is het besef om je denken in het verleden of in de toekomst niet serieus te nemen. Je beseft dan dat die twee illusies zijn, omdat verleden al geweest is en de toekomst nog moet komen. Dus beiden bestaan niet. De enige werkelijkheid is de werkelijkheid van DIT MOMENT. Je bent dan verbonden met de ruimte die alles vormgeeft en DAT creëert oneindige mogelijkheden. Daarnaast heb je de beschikking over je voorstellingsvermogen, fantasie. Hiermee kun je, met je hart, vanuit de ruimte die alles vormgeeft, visualiseren hoe jij leven graag zou zien.

Even nog een kleine toelichting op de zin:"Voor hem is het (schijnbaar) drie jaar later. Voor mij niet want er is hier geen tijd.": Op het fysieke stoffelijke vlak is alle tijd lineair. Zo van; áls dit, dán dat! Oorzaak en gevolg. Karma.

Als je in de werkelijkheid van het hogere bewustzijn bent is er geen oorzaak en gevolg omdat er geen tijd bestaat. Er is alleen ZIJN waar alles tegelijk gebeurt. De ruimte, frequentie van alle mogelijkheden. Het is een compleet weten. Helderder kan ik het niet uitleggen op dit moment.

HOOFDSTUK 37

IDENTIFICEREN MET WAT NIET DE WERKELIJKHEID IS

IK BEN

Mijn vormgegeven Hoger Bewustzijn, Alena vraagt mij iets door te geven wat voor veel mensen misschien een eye opener kan zijn. Alles gebeurt omdat het gebeurt. Zowel boven als beneden. Hebben wij daar dan geen enkele invloed op? Wanneer je op aarde rondloopt in een lichaam maar leeft vanuit een hoger bewustzijn, is dat geen probleem. Omdat je weet dat je dat lichaam niet bent maar dat je de essentie bent die dat lichaam bestuurt. En die essentie is weer deel van de bron van waaruit alles gebeurt.

Het punt is, dat de meeste mensen , zodra ze geboren worden op aarde, vergeten zijn dat zij méér zijn dan een lichaam vol gedachten, emoties, conditioneringen etc.

De meeste mensen identificeren zich, vanaf ongeveer hun vierde jaar met hun lichaam. Dit komt omdat ze dat wordt verteld door ouders, leraren, opvoeding etc.

Zodra ze jezelf identificeren met iets, vertellen ze zich zelf een verhaal dat niet de werkelijkheid is, maar zoals gezegd een verhaal.

Bijvoorbeeld; ik ben te dik of te dun, ik ben dom, ik ben ziek, ik ben niet goed genoeg enz.

Je vertelt daarmee het verhaal dat je dat bent. En je gelooft dat steeds meer naarmate je er vaker aan denkt.

Dan heb je dus twee mensen die vinden dat ze dik zijn waarvan één daar heel blij mee is en de ander heel verdrietig. Wat is dan de waarheid?

Met je gedachten creëer je je dus verhalen, ingegeven door geboorte, opvoeding, indoctrinatie etc. Maar de grap is dat jij niet je gedachten bent. Gedachten zijn, net als je brein, je gereedschap dat je alleen gebruikt om je hier door de fysieke wereld te kunnen bewegen.

Wat ben je dan wel.

IK BEN

Meer niet. Zodra je achter "IK BEN" iets anders gaat neerzetten begin je een verhaal te verzinnen en meestal daarna een identificatie met dat verhaal. IK BEN is alles en niets tegelijk. Het is de waarnemer van wat gebeurt. Het is de waarnemer die zichzelf herkent.

Ter verduidelijking : Ons brein is een stuk gereedschap dat ons op onze reis op aarde ondersteunt. Het werkt logisch en doet precies wat het wordt opgedragen. Zolang je je niet identificeert met je lichaam en dat brein, werkt het allemaal prima. Maar.. Ons brein is simpel te beïnvloeden, door ons zelf of door de buitenwereld. En dat is waar het mis gaat. De meeste mensen laten zich leiden door hun Ego. Dat ego laat ons geloven dat wij niet meer zijn dan een lichaam. Dat ego is bang voor iemand die leeft vanuit een hoger bewustzijn. Een hoger bewustzijn dat onsterfelijk is, integenstellig tot het ego dat niet meer is dan een lichaam volgepropt met valse denkbeelden. (Als Albert Heijn morgen, tien keer per dag, een reclamespotje op tv begint uit te zenden over hoe goed paardenpis is voor de gezondheid van de mens dan kun je er vrijwel zeker van zijn dat na een week bij veel mensen een fles paardenpis in de kast staat.)

Zodra je leeft vanuit een Hoger Bewustzijn (IK BEN) doorzie je zulke beïnvloeding, je trapt er niet meer in en dan heeft het Ego geen reden van bestaan meer. De energie loopt uit het ego hoewel het nog heel lang pogingen zal doen ons weer onder zijn invloed te krijgen.

Dus elke keer als jij je afvraagt wie of wat ben ik, antwoord dan altijd; IK BEN

Want dán identificeer je jezelf niet meer met iets wat je dénkt te zijn. Dan leef je het leven zoals het komt. Dan accepteer je het leven zoals het is. Voorbeeld? Als je de emotie boosheid voelt opkomen, bén je niet boos maar vóel je boosheid. Daarmee accepteer je die emotie boosheid wel maar neem je er afstand van door je er niet mee te identificeren. Je blijft er dan ook niet lang in hangen en dat geeft weer rust en vrede.

En vanaf dat moment gaan dingen makkelijker voor je in het leven. Nogmaals, acceptatie geeft rust. Vechten tegen iets waar je geen invloed op hebt, geeft stress.

Kortom; wat je ook doet, wat je ook waarneemt, vergeet nooit dat er niets anders is dan IK BEN

Oftewel, de waarnemer van alles wat er gebeurt..

Volgende keer, dát wat ons ter beschikking staat om dat wat er gebeurt, vorm te geven..

HOOFDSTUK 38

WIL JE OF BEN JE...

IK BEN

En vraag aan mijn vormgegeven hoger bewustzijn Alena of wij als mens op aarde echt alles moeten accepteren wat er gebeurt en daar vrede mee moeten hebben. Of, dat wij toch enige invloed kunnen hebben op wat er in ons leven gebeurt.

Alena:

'Dan moeten wij onderscheid maken in:

1) "jouw leven, of ZIJN" wat geleefd wordt vanuit een hoger bewustzijn, rechtstreeks komend van de Bron én vertrouwend op de Bron van alles.

2) "Jouw levensgebeurtenissen" wat , voor een groot deel, geleefd wordt vanuit het Ego, dat een mengeling is van lichaam, gedachten, emoties, conditionering opvoeding en (vaak) verkeerde overtuigingen.

Wanneer je leeft vanuit een Hoger Bewustzijn weet je dat jouw lichaam een projectie is en meer niet. Het dient als voertuig op aarde voor jouw ware essentie. Omdat je dat weet, bestuur je zelf dat lichaam en weet je ook hoe dat lichaam, subtiel gezien, is verbonden met de Bron van alles.

Jouw lichaam wordt levenslang voorzien van energie vanuit de bron. Die energie stroomt via een aantal Chakra's, verspreid over je lichaam, binnen en zorgt ervoor dat jouw lichaam naar behoren kan functioneren.

Het gaat te ver om hier over Chakra's uit wijden .Er zijn bronnen genoeg die jou het hoe en waarom van chakra's kunnen uitleggen.

Behalve via de chakra's ben je ook met de Bron en je hogere bewustzijn, die één zijn, verbonden via jouw onderbewuste waar al je ervaringen en indrukken, ook die je met je andere zintuigen niet kunt waarnemen, worden opgeslagen.

Mensen met een hoger bewustzijn accepteren inderdaad wat er gebeurt omdat dat hen o.a. een gevoel van vrede en dankbaarheid geeft.

Ze verzetten zich niet. Ze oordelen niet , waarmee zij stressvolle momenten voorkomen.

Wat ze wél doen is vanuit die vrede en dankbaarheid kijken wat hun opties zijn om verandering te brengen in een niet voorziene of ongewilde situatie. Dat zien zij als een positieve uitdaging.

Die mensen gaan in meditatie en verbinden zich met hun onderbewustzijn. Daar "bestellen" ze een andere, positieve, uitkomst met betrekking tot de nieuwe uitdaging. Zij doen dat vanuit het moment van NU. Alsof die andere uitkomst al gerealiseerd is. Ze zien ,kortom, de andere positieve uitkomst al voor zich als een voldongen feit.

Zij gebruiken het onderbewuste om dingen aan te passen en te veranderen. Ze gebruiken dat onderbewuste als bemiddelaar tussen hun ware essentie op aarde en de Bron van alles wat is.

De Bron herkent de positiviteit en liefde van deze gang van zaken en zorgt ervoor dat de verandering wordt geleverd. De Bron herkent zichzelf in de positiviteit en dankbaarheid en zorgt ervoor dat je krijgt wat je wenst.

Wanneer je leeft vanuit het Ego , bestuur jij niet je eigen lichaam maar heb je de touwtjes in handen van je Ego gegeven. Je oordeelt via je ego, over elke levensgebeurtenis want het Ego is gek op negativiteit, conflicten en strijd. Als het een negatieve levensgebeurtenis is, raak je vaak in de war of in paniek en ga je in je hoofd het verhaal aandikken waardoor het nog erger wordt. Elke keer ga je terug naar het punt waarop het gebeurde (verleden) en beleef je die nare gebeurtenis opnieuw. Of je voelt angst voor de toekomst vanwege de nare gebeurtenis. Beiden zijn verhalen van het Ego en beiden bestaan niet echt omdat alleen het NU echt is.

Deze mensen laten zich volledig leiden door dat Ego en zien niet in dat ze ZELF invloed kunnen uitoefenen op een andere wending door te accepteren wat er gebeurt en zodoende stress te vermijden. Zij zien niet in en zijn zo afgeleid van de Bron dat ze volledig missen dat er wel degelijk mogelijkheden tot verandering bestaan. Ze hoeven echt geen prooi te worden van anderen en van het negatieve denken van zichzelf. De Bron oordeelt niet en geeft ook hen datgene wat ze kennelijk willen..

Denk vooral niet dat , wanneer je vanuit hoger bewustzijn of verlichting denkt, dat er nooit uitdagingen of problemen meer zijn. Verre van dat. Het verschil tussen leven vanuit Ego en leven vanuit hoger bewustzijn is, dat wanneer je leeft vanuit Hoger Bewustzijn, geen enkele uitdaging of probleem jou meer ongelukkig zal maken. Je kijkt en reageert anders op een probleem dan iemand die leeft vanuit Ego.'

Om kort te gaan:

Als je vanuit je Ego leeft, wil je..

Als je vanuit een hoger bewustzijn leeft, ben je..

Hoofdstuk 39

VERLICHT OF NIET VERLICHT..

IK BEN

Omdat ik meerdere keren de vraag kreeg wat "verlichting" nou precies betekent, wat het inhoudt, stel ik die vraag aan mijn vorm gegeven Hoger Bewustzijn Alena:

'Laat ik dan beginnen met uit te leggen wat het niet inhoudt. Verlichting is niet de uiteindelijke uitkomst die je krijgt als je maar genoeg spirituele boekjes leest. Of drie keer in de week een spirituele leraar bezoekt. Bij het woord verlichting moet je ook niet denken aan tromgeroffel, sirenes, toeters en bellen en een wereld die ineens tien keer zo licht is als daarvoor.

Je moet ook vooral niet denken dat je ineens alles weet. Of dat er nu helemaal geen uitdagingen meer zijn voor jou. Dat alles op rolletjes loopt tot het moment dat je lichaam het begeeft. Maar hou mij ten goede hoor, er zijn altijd uitzonderingen op die regel haha.

Verlichting kan wél ineens inslaan. Het kan ook geleidelijk aan gebeuren. Het gaat erom hoe zeer jij jouw ego doorziet, vervolgens geen aandacht meer besteedt aan de krankzinnige ideeën van het ego en jij je er ineens van bewust bent dat de energie uit het ego wegvloeit. Natuurlijk komt het terug en zal het pogingen blijven doen jou weer "in het gareel" te krijgen. Sterker nog, zodra het ego merkt dat jij je onder zijn invloed hebt uitgewerkt en alleen nog leeft vanuit je hogere bewustzijn, zal het ego nóg harder terugslaan om jou terug te winnen. En vergis je niet, dat ego is slimmer dan slim.

Neem nou jezelf. Jij leeft vrij aardig via mij , zal ik maar zeggen, je hogere bewustzijn. Steeds meer kennis van de werkelijkheid komt bij jou naar boven, rechtstreeks vanuit de bron. Je zoekt het niet langer buiten jezelf.

Totdat je ineens lichamelijk erg ziek werd. Je kreeg zelfs van de artsen te horen dat het er verontrustend uitzag en dat je leven aan een zijden draadje hing.

Wat je deed, was dat "feit" accepteren waarna paniek en stress, jouw vroegere zwaktes, geen kans kregen om toe te slaan. Je gaf je over. Er is echter nog een lesje dat je niet helemaal hebt geleerd: jouw ongeduld. En daar maakte het ego meteen gebruik van. Je werd telefonisch door het ziekenhuis op de hoogte gebracht dat je een scan-afspraak had gemist de vorig dag. Echter, die afspraak stond op twee dagen later en daar had jij een bevestiging van. Midden in het gesprek werd de verbinding verbroken waarna er opnieuw gebeld werd en meteen weer verbroken. Jouw geduld begaf het en je werd woedend. Het goede nieuws is dat je vrijwel meteen wist dat je woede voelde en dat direct weer losliet zodat je daar niet in bleef hangen. Zo werkt dat ego dus. Niet om mensen af te schrikken maar de uitdagingen zijn er bijna dagelijks als je "verlichting" bereikt.

Ego is kijken en waarnemen via een heel smalle koker. Je ziet alleen wat je ego jou wil laten zien.

Bij Hoger Bewustzijn wordt de koker wijder en wijder, breder en breder, naarmate jouw bewustzijn groeit. Je krijgt dan een blik op de werkelijkheid. Je bent alert en leeft in het moment.

De mens levend vanuit een hoger bewustzijn ziet tijdens het wandelen die ene gele bloem in het verder lege gras. Hij bedankt de bloem in gedachten voor zijn schoonheid waardoor hij ervan kan genieten. De bloem op zijn beurt voelt de intentie van de mens met een hoger bewustzijn en accepteert de intentie van die mens als een kans op een groter welzijn van zichzelf

Hij/Zij met het hogere bewustzijn ziet in de lente de bladeren elke dag groener worden. Hij/Zij voelt de wind om zijn hoofd, ziet de bomen en heeft er contact mee. Hij/Zij ziet de poes in de zon op de vensterbank van een huis knipperend met de ogen tegen het licht van de zon. Hij/Zij voelt de poes genieten. Hij/Zij groet de poes. De poes groet terug. Er wordt volledig in het moment geleefd.

De Ego-mens echter rijdt op de fiets of loopt naar een bestemming en negeert de bloem. Het valt hem niet op. Bomen ziet hij elke dag waardoor hij zie juist NIET meer ziet. Zijn/Haar gedachten gaan alle kanten op behalve naar WAT IS.

'O jee, als ik maar op tijd ben.' 'Waarom is die zon zo heet verdorie!' Waarom heb ik gewoon geen vers brood in huis.' Verdorie, als die bitch van die supermarkt maar niet achter de kassa zit. Dat zijn de gedachten die het ego bezighouden.

Verlichting is niet een constante. Je bent niet klaar of zo. Het universum beweegt en is niet star en bewegingsloos.

Verlichting draait allemaal om acceptatie, overgave en je IKJE, dat aangenomen persoonlijkheidje met al zijn gedachten, niet serieus nemen.

Wanneer iemand zegt: "Ik ben verlicht" is hij dat niet. Wanneer iemand zegt: Ik ben Piet of Klaas, is hij niet verlicht. Wanneer iemand zegt: ik ben boos of ik ben blij of ik heb een auto, is hij niet verlicht. Zolang iemand zich blijft identificeren met een vorm, is hij niet verlicht. Dan plakt hij nog steeds labels op wat hij wél is:"IK BEN"

Wanneer iemand zegt of zichzelf voorstelt als IK BEN , zonder daar een naam aan te plakken, dan mag je in alle waarschijnlijkheid aannemen dat iemand wél verlicht is.

Hij/Zij, IS. Niet meer en niet minder. Iemand die IK BEN heeft gerealiseerd zegt in geval van boosheid: IK VÓEL BOOSHEID" Niet: IK BEN BOOS.

Kortom: Verlichting hoef je niet te zoeken. Verlichting is IK BEN. Je ziet wat er is en je bent dat "wat er is". De waarnemer herkent zichzelf..

En dan ben je een heel eind..

Om met een wijze mens te spreken: Je bent er al! Wat nooit verloren is kan nooit gevonden worden.

HOOFDSTUK -40-

OPEN JE HART

Een goede vriend vertelde dat hij een hartmeditatie deed waarin hij een ervaring kreeg waarin hij zijn huiskamer zag maar deze niet kon betreden omdat er een soort band of muur omheen zat.

Het volgende moment ervaarde hij het moment dat hij wel zijn huiskamer kon betreden en daar een glimlachende man aantrof die hem aan Jezus deed denken. Er werd geen woord gewisseld. Er was begrip op een ander niveau. Voor iemand die dit begrijpt: "De waarnemer die zichzelf herkent"

Deze vriend vroeg hoe ik daarover dacht. Ik kreeg meteen het inzicht dat zijn onderbewuste zijn huiskamer liet zien als "vervanger" voor zijn hart. Zijn huiskamer , dat hem vertrouwd en bekend was, stond dus voor zijn hart..

De man in zijn huiskamer (zijn hart dus) was zijn eigen vorm gegeven hoger bewustzijn die hem verwelkomde na een lange moeizame reis. Dit betekende dat deze vriend zijn hart had geopend. En het hart openen is een belangrijke , zo niet de belangrijkste, weg om hoger bewustzijn te bereiken.

Ik vroeg mijn eigen vorm gegeven hoger bewustzijn hier iets meer over uit te leggen: ALENA:

Het hart is verbonden met een zogenaamd hartchakra, dat het hart energetisch gezien omgeeft waardoor er verbinding is met het hogere. Dit chakra heeft als thema liefde. Specifiek de liefde die jij als persoon voor anderen, de aarde maar ook voor jezelf hebt, we kunnen gerust zeggen dat het hart chakra het centrum van de kosmische liefde is. We hebben het hier dus niet over liefde in de seksuele vorm.

Je kunt dus verbinding hebben met je hogere bewustzijn als dit chakra in balans en open is. Bij veel mensen is dit niet het geval. Het hartchakra is door trauma's uit het verleden, verdriet, angst , pijn en schijnbaar verkeerde overtuigingen voor een groot deel afgesneden van het hoger bewustzijn. Dit komt omdat trauma's ,verdriet, angst, óók energieen zijn, maar dan een soort "gestolde" energie omdat het , door zijn negativiteit, een lagere trilling heeft. Deze gestolde energie zit als een soort energetische bolletjes in het lichaam verspreid en vertragen daardoor de energie die normaal gesproken in balans , snel en daardoor in een hoge trillingsfrequentie door het lichaam stroomt. Door die vertraging wordt de trillingsfrequentie dus ook lager met als gevolg dat je min of meer wordt afgesneden van het hogere bewustzijn.

Bij die vriend vond er dus een verschuiving plaats. Het hart was open en kennis kon/kan ongehinderd naar boven komen. Behalve dat, zal hij blijvende vrede onder alle omstandigheden ervaren wanneer hij dat chakra open houdt.

Het hartchakra is het vierde chakra en het moeilijkst te openen De drie chakra' daaronder; de eerste bij de stuit, de tweede bij het heiligbeen en de derde rond de navel , dienen eerst te worden geopend vóór het hartchakra geopend kan worden. De eerste drie chakra's gaan in één lijn omhoog. Het lijkt of je een ladder beklimt als je je via het eerste chakra naar boven begeeft. Maar dan ineens is daar een haakse bocht naar het hart die ineens veel meer weerstand biedt bij de opening van dat hart. Alle chakra's staan met elkaar in verbinding en hebben invloed op elkaar. Daarom, en nogmaals, is het belangrijk dat je die eerste drie chakra's in balans brengt vóór je het hart opent. Hoe je dat kunt doen, kom ik in een later hoofdstuk op terug.

Jezus zelf heeft diverse malen op verschillende manieren en meestal symbolisch gewezen op het belang van opening van het hart. Hart staat immers voor liefde, compassie en verbinding met jezelf en met de mensen om je heen? Wanneer we ons hart voor onszelf openen, dan zouden wij contact hebben met ons hoger bewustzijn, maar dan zouden we het ook voor anderen kunnen openen en verbinding kunnen creëren. Het laten stromen van je emoties is essentieel voor het welzijn van je hart (chakra)

Zo liet Jezus via het hoger bewustzijn van de heilige zuster Faustina een schilderij maken door een schilder die Eugeniusz heette. Het stelt Jezus voor die met zijn linkerhand wijst naar zijn hart en met zijn rechterhand naar boven wijst, daarmee aangevende het belang van de heilige verbinding tussen hart en hoger bewustzijn.

Liefs Kees

HOOFDSTUK -41-

OVER HET "BEGRIP" NON-DUALITEIT

IK BEN

Omdat er nogal wat onbegrip is over de term NON-DUALITEIT, vroeg ik mijn vormgegeven hoger bewustzijn, Alena hier iets over uit te leggen:

Het begrip nondualiteit is een bewustzijn dat alles laat ervaren in een dualiteit ("TWEEHEID") maar dat die dualiteit een illusie is.

Zonder dualiteit ervaar je geen goed versus kwaad, groot versus klein etc. Elk van de twee delen kan niet ervaren worden als het andere deel niet zou bestaan. Het zijn twee kanten van één medaille. Non-dualiteit wijst naar de "medaille" die elk van deze twee paren omvat. De medaille is rond en één en dat éne moet je zien als nondualiteit. ("NIET-TWEE") Met andere woorden; er is alleen de medaille. De rest is een droom, of illussie

Mensen die hoger bewustzijn hebben gerealiseerd zien in dat er dus geen verschil of tegenstelling tussen goed en kwaad is, want er is maar één ding; de medaille. Zij zien in dat , goed soms ook fout kan zijn en omgekeerd.Het is maar net vanuit welke positie je het bekijkt. Bewoners van twee in oorlog zijnde landen vinden in de meeste gevallen dat het andere land fout is.En omgekeerd. Ook omdat ze tot dat land waar ze wonen denken te behoren en worden beinvloed door het daar heersende collectieve bewustzijn.Maar als je het als neutrale (gerealiseerde) mens, ongehinderd door welk collectief of individueel bewustzijn dan ook , hangend in een helicopter boven de twee landen, bekijkt, zie je dat ze óf alletwee gelijk hebben óf alletwee ongelijk..

De aannames van licht en donker of goed en kwaad is o.a het resultaat van je opvoeding, conditionering en daaruit voortvloeiend; "verkeerde" overtuigingen. Door die "verkeerde" overtuigingen kan iemand die nog NIET hoger bewustzijn heeft gerealiseerd, niet "zien" dat de aannames vanuit die "verkeerde" overtuigingen onwerkelijk zijn.

Mensen met een hoger bewustzijn "zien" dat wél en leven daardoor hun leven op een makkelijke manier.Niet dat er geen uitdagingen zijn dan. Integendeel; de uitdagingen zijn er genoeg en op een ander niveau. Moeilijker meestal. Maar voor hen bestaat geen goed of kwaad maar alleen dat ene: zijzelf. Non-duaal dus. Er is dus niets voor hen waar ze hun hoofd over hoeven breken. Er gebeurt wat gebeurt. Er is overgave en van daaruit (omdat je nu eenmaal in een lichaam leeft) ontspannen kijken naar eventuele opties/beslissingen die je kunt nemen vanuit je hart.'

Liefs

HOOFDSTUK -42-

DE SNELSTE WEG OM THUIS TE KOMEN

IK BEN

Intussen van de artsen gehoord dat er geen sprake is van uitgezaaide kanker in de lever maar alleen van een wegtrekkende longontsteking. (Drie weken geleden inmiddels)

Achteraf (zie hoofdstuk 28) was die rollercoaster voor mijn familie en mijzelf dus helemaal niet nodig geweest.

Volgens Alena, mijn vorm gegeven hoger bewustzijn, worden de uitdagingen van het leven heftiger naarmate je bewustzijn meer stijgt.

Mijn fysieke leven gaat weer verder en nu, na drie weken, voel ik af en toe weer een beetje pijn in de rug. Daarom volgens afspraak even laten controleren door de huisarts of er niet wéér sprake is van een longontsteking.

Er blijkt geen ontsteking zichtbaar na meting van het bloed (CRP-waarde). Er is ook geen vocht achter de longen. Daarna neemt de arts mijn temperatuur op: 35.4 graden..

'Best wel laag,' zegt de arts en ze pakt een nieuwe koortsmeter. Wéér 35.4 graden. Daarna nog een andere koortsmeter: 35.4 graden..

'Is jouw temperatuur altijd zo laag?' vraagt ze.

'Niet zo laag,' antwoord ik. Meestal rond de 36 graden.

Uiteindelijk blijkt er niets aan de hand, fysiek gesproken, misschien een spiertje. Ook blijken nawerkingen als deze na een longontsteking, vaker voor te komen.

's Nachts communiceer ik weer met Alene, mijn vorm gegeven Hoger Bewustzijn. Zij legt uit waarom mijn lichaamstemperatuur op dit moment zo laag is:

'Er kunnen meerdere redenen hiervoor zijn, 'zegt ze. In jouw geval is de oorzaak, het steeds vaker terugtrekken van je Bewustzijn vanuit het fysieke domein naar een hoger bewustzijn. Dat heeft invloed op jouw lichaam. Mét je bewustzijn trek je energie weg uit je fysieke lichaam waardoor dat iets lagere lichamelijk temperaturen oplevert. Nogmaals, dat hoeft niet altijd zo te zijn. Er zijn meerdere redenen. Maar specifiek in jouw geval is verandering van bewustzijn de reden.

Wat je nog moet leren, is dat je je lichaam niet moet gaan ontkennen. Dat je niet onverschillig gaat staan tegenover jouw fysieke lichaam. Het is jouw voertuig. Daar moet je zuinig op zijn. Immers; als je vaak en lang in een file staat, ga je je auto daar toch ook niet de schuld voor geven? Dan ga je die auto toch ook niet onverschillig behandelen of nog erger, negeren door hem te verwaarlozen, omdat je die auto de schuld van de file geeft?

Naar een hoger bewustzijn gaan is je thuiskomst. Zeker! Maar onthoudt dat jouw lichaam één kant is van de medaille en dat je zonder dat lichaam, niet leert (op dit fysieke niveau) hoe je die weg naar huis (hoger bewustzijn) terugvindt.

Eer en erken je lichaam dus voor wat het is: Het belangrijkste stuk gereedschap om je te kunnen bewegen en verplaatsen in de fysieke wereld én de snelste weg om thuis te komen..

Liefs

HOOFDSTUK -43-

DE HERKÉNNING VAN GEDACHTEN IS GÉÉN GEDACHTE

IK BEN

En ik vraag aan mijn vormgegeven hoger bewustzijn, Alena, of en hoe je je levenslange stroom van gedachten kunt accepteren en dan doorzien. ALENA:

De herkenning van gedachten is géén gedachte

Het begin van ontwaken is het besef dat er een stroom van gedachten voortdurend commentaar zit te geven over van alles.

Op het moment dat je beseft dat er een stem in je hoofd zit, is dát geen gedachte. Dat besef is dus géén gedachte. De herkenning van gedachten komt door bewustzijn dat leidt tot alertheid, aanwezigheid wat Hoger Bewustzijn is.

Het is dus een illusie om zelfs maar te zeggen: Ik denk. Want je denkt niet. Je wordt gedacht door het denken. Je wordt geschapen door het denken.

Er is een dimensie leegte. Ruimtelijkheid. Die is in ieder van ons. Maar ze wordt niet herkend door alle chaos en rotzooi van het denken. Pas als je die chaos en rotzooi herkent als de stem in je hoofd, het ego, zul je ook de ruimtelijkeid of hoger bewustzijn in jezelf herkennen. Je hebt dan die onderliggende ruimtelijkheid/hoger bewustzijn gerealiseerd.

De rommel van je geest is er dus. Maar er zijn momenten in je leven waarop je je bewust wordt van iets ruims daaronder. Er komen kleine flitsen daarvan uit die dimensie naar boven. En hoe klein die flitsen ook zijn, het is genoeg om je alert te maken, gezond te blijven. Zoals het waarnemen van een prachtige zonsopkomst iets doet met je lichaam en geest Je verwondert je dan. Het is een moment van intense levendigheid en je ervaart op dát moment een intens gevoel van die verhoogde levendigheid. Je gaat erin op zonder nog één enkele gedachte op te merken. Je bent helemaal in dat moment. Dat is aanwezigheid, alertheid of hoger bewustzijn. Op dat moment voel je een intense vrede. Een diep gevoel van verbondenheid.

Dat gevoel van iets groots, bevrijdde je op dat moment even van die onophoudelijke stroom van denken.

Je ziet dus die zonsopgang, je geeft het op dat moment al je aandacht. En voor een moment denk je niet aan jezelf, je problemen, je verleden of je toekomst. Je denkt even nergens meer aan, de stroom van gedachten neemt af.

En dát is, zonder het zelfs te beseffen, een kleine flits die naar boven komt vanuit die dimensie van ruimtelijkheid.

Daarna zullen die flitsen vaker voorkomen. Je ziet bijvoorbeeld de pracht van een baby. Of je ziet ineens hoe jouw hond of jouw kat , jou liefdevol en onvoorwaardelijk liefhebbend, naar je kijkt. Dat zijn de momenten van flitsen die je steeds meer gaat herkennen in een verhoogde intuitie en die je vaker en langer brengt in een hoger bewustzijn.

Mensen lezen veel boeken of vragen informatie naar "leven na de dood" Dat weet je al. Maar de sleutel tot het NU waarnemen daarvan ligt in de uitleg hierboven.

HOOFDSTUK -44-

DRIE-EENHEID

IK BEN

EN ik drijf rond zonder gedachten maar wel bewust. Ik neem bomen waar met bladeren in een gouden glans. Alles om mij heen is helder. Ik voel mij een met de volop zingende vogels in de gouden bomen. En ik herken de waarnemer in mij die ik uitzond om te observeren. En dóór mijn observant neem ik mijn persoon, mijn IK of Ego waar en kijk naar zijn schermutselingen in de droom die hij leeft.

En ik zie in wat Jezus bedoelde toen hij het had over de drie-éénheid: De vader-De zoon-De heilige geest. Of, om het naar NU te vertalen:

IK BEN (de Vader)

IKJE de persoon of ego (De zoon)

IK de observant of waarnemer (De Heilige Geest)

En ik zie dat ik één ben. Dat alles dus één is.

IK BEN is de essentie wie je bent. Voorbij de (je) persoonlijkheid of IKJE OF EGO. Het essentiële laten doorschijnen in ons leven is ons belangrijkste doel in dit leven. Het herkennen van de observant die één is in jouw IK BEN is de eerste stap daarin.

En in deze hogere staat van ZIJN neem ik dit gedicht waar:

Als ik doordring in het gebied

van niet-denken.

Steeds dieper.

Kom ik in een staat

van dieper bewustzijn.

Dan voel ik mijn eigen aanwezigheid

intensief en vreugdevol.

En ervaar ik alle denken, emoties, mijn lichaam

en de hele schijnbare buitenwereld, in vergelijking daarmee,

als nogal onbelangrijk.

Maar wél,

in dankbaarheid en liefdevol

HOOFDSTUK -45--

DE OMWEG VAN ANGST VERLATEN

IK BEN

In een hogere staat van bewustzijn en zie heldere kleuren. Gouden glans rond de bomen. Heldere kleur bloemen en fluitende vogels die ik begrijp. Versta, bijna. Maar dat is alleen als ik in een hoger bewustzijn ben. Als ik zit of lig met mijn ogen dicht en diep adem waarna ik mijn bewustzijn laat "gaan" waarnaar het wil.

Maar de laatste tijd, gewoon als ik buiten wandel, of wanneer ik gewoon zit en rondkijk, zie ik ook die heldere kleuren. Dan wandel ik buiten en neem de bomen die ik tegenkom waar met een gouden glans rond de bladeren. Maar ook rond de stam. Ik zie de heldere kleuren van de bloemen terwijl ik toch echt (gedeeltelijk) kleurenblind ben. Niet doorlopend zie ik dat maar wel steeds vaker. Daarom vraag ik mijn vormgegeven hoger bewustzijn Alena naar de reden hiervan:

'In het algemeen leef je in een staat van waakbewustzijn (Bèta) Dan projecteer je wat je ziet, met het filter van je onderbewuste, "buiten je zelf" Je onderbewuste (Alfa) is vaak gevuld met ervaringen, zowel goede als minder goede. Maar ook trauma's en "verkeerde" overtuigingen.

Dat alles creëert een filter waardoor jouw waarnemingen "gekleurd" naar buiten worden geprojecteerd. Grof gezegd: hoe meer trauma's opgeslagen in je onderbewuste, hoe "grijzer' de wereld die je ziet naar "buiten" wordt geprojecteerd.

Als je geleerd hebt het verleden, inclusief trauma's en andere opgeslagen negatieve elementen, te accepteren en daarmee grotendeels los te laten, zul je uiteindelijk automatisch in een hoger bewustzijn terecht komen. Dat hogere bewustzijn zal steeds "langer" aanhouden waardoor je de wereld projecteert dóór dat hogere bewustzijn. En omdat je projecteert dóór dat hogere bewustzijn zal datgene wat je waarneemt en projecteert een hogere trilling laten zien waardoor kleuren helderder worden en geluiden intenser. Je zult dan vogels op kilometer afstand horen fluiten. Ik verwijs hier naar onze grote broeder Jezus, die zegt hierover: Je verlaat dan de wereld waar de mens vergat te lachen waardoor de wereld van illusie (afscheiding van God) ontstond. Oftewel; je hebt de omweg van angst ingeruild voor de juiste weg van liefde. Je zult echter nog voor veel uitdagingen komen te staan, dus blijf alert..'

Liefs

Kees

HOOFDSTUKN- 46-

DE AARD VAN WERKELIJKHEID

IK BEN

In een staat van hoger bewustzijn en vraag aan mijn vormgegeven hoger bewustzijn, Alena, iets uit te leggen over de schijnbaar verschillende soorten werkelijkheden die wij schijnbaar waarnemen:

'Niets wat je waarneemt is de werkelijkheid.

Laat twintig mensen kijken naar dezelfde voetbalwedstrijd. Zes zijn blij na afloop, vier teleurgesteld, vier boos, twee gestrest en vier verveeld.

Twintig mensen zien dezelfde wedstrijd en nemen niet hetzelfde waar. Ze zien iets anders, ze zien een andere wereld.

Dus als twintig mensen al naar hetzelfde kijken en iets anders zien, wat is dan de werkelijkheid..

Wat wij in feite waarnemen is een mix van oude bewuste en onbewuste gedachten, meestal voortkomend uit conditionering en opvoeding. Als wij de wedstrijd bekijken , gaat wat wij zien door een filter van onze conditionering/opvoeding en reageren wij op basis daarvan. In feite reageer je vanuit je Ego.

Als je, gericht op je hogere Zelf, kijkt in het moment van NU, kijk je zonder oordeel en zonder mening. Want je hogere Zelf, die werkelijk IS, kent geen oordeel noch meningen. Als je vanuit je hogere Zelf kijkt zou je hoogstwaarschijnlijk helemaal niet naar de wedstrijd kijken omdat competitie je niet wezenlijk interesseert . Strijd in het algemeen zou aan jou dan niet besteed zijn omdat dat iets is wat tamelijk krankzinnig is. Waarom zou de één beter moeten zijn dan de ander?

Als je vanuit je hogere Zelf kijkt, is alles één en strijd dus overbodig. Waarom zou je tegen jezelf strijden?

Als je je dáár bewust van bent, reageer je vanuit je hogere Zelf, kijk je vanuit je hogere Zelf.

Dan benader je de werkelijkheid...

En dan mag je voor hogere Zelf uiteraard ook iets noemen waar je je beter bij voelt zoals, Boeddha, Jezus, Heilige Geest etc.

Liefs, Kees

HOOFDSTUK -47-

WAAROM ZOU JE OP AARDE BLIJVEN ALS DAT NIET NODIG IS?

IK BEN

In een hoger bewustzijn.

Iemand vroeg waarom je nog naar het ingewikkelde aardse leven zou terugkeren, als je in staat bent om met je bewustzijn je lichaam te verlaten . Kortom; waarom zou je dat lichaam ,met al zijn beperkingen en pijntjes, dat tóch al een keer uiteenvalt, niet definitief achterlaten en eeuwig genieten van het eeuwige ZIJN?

Die vraag leg ik mijn vormgegeven Alena voor:

'Dat is een gerechtvaardigde vraag op het eerste gezicht. Nu de uitleg: Stel je God voor, of het Universum zo je wilt, als de ruimte of stilte om je heen die onveranderlijk is. Die ruimte/stilte/God creëerde de mens (en niet alleen de mens)als een vorm met dezelfde eigenschappen als God zelf.

God bracht zijn bewustzijn in alles wat hij schiep en liet alles vervolgens los . De mens koos, vrijwillig, een bestaan in de laagste dimensie, namelijk de fysieke dimensie waar de mens een fysiek lichaam creëerde. Binnen dat lichaam functioneerde ook het bewustzijn dat weer vorm kreeg omdat het brein een zender/ontvanger is die de signalen van het bewustzijn opvangt en vertaalt. Met andere woorden: het bewustzijn is geen resultaat van het brein, zoals veel neurologen vermoeden, maar eerder een oorzaak. Nogmaals het bewustzijn is de ruimte/stilte in jou en je kunt dat bewustzijn ervaren op fysiek niveau, via je brein.

Vervolgens onderzochten de mensen deze dimensie waar tegenstellingen de overhand bleken te hebben. Er kon/kan daar keuzes maken. En er zijn tegenstellingen zoals licht/donker, hoog/laag, fout/goed etc. Het lichaam had/heeft ook beperkingen zodat het scheppen langer duurde. Eerst moest er een idee komen, dan een manier om dat idee vorm te geven en dan wachten tot het idee gemanifesteerd was. Daarom bestond ook het begrip "tijd" in deze dimensie.

In het begin had de mens geen last van die beperkingen. Zodra zij hun bewustzijn richtten op een idee, werd dat idee onmiddelijk gerealiseerd. Dat kon omdat zij wisten dat zij een deel van God zelf waren in een vorm

De mens schiep en schiep en deed grootse dingen. Totdat de werkelijkheid/God die zij nog steeds ervaarden, vervaagde en zij begonnen te denken dat zij God zelf waren en niet een déél van God.

Ze gingen zelf scheppen zonder God. En omdat zij zich afscheidden van God vervingen zij God door een zelf gecreeerd EGO.

Ik maak nu even kliene tussenstap. Stel jezelf voor dat de mens een TV is. En de beelden en films die zich afspelen op die tv, zijn de gebeurtenissen die zich afspelen in het leven van die mens. Door de afscheiding van God ging de mens geloven dat hij de film was die vertoond werd en hij vergat dat hij zelf de tv was, zeg maar de onveranderlijke en eeuwige achtergrond waaruit die films werden vertoond.

De mens ging geloven dat die films echt waren en die tv een stuk materiaal die de films vertoonde.

Het God gedeelte ontbrak! Het Godgedeelte van de mens dat weet dat hijzelf die tv is en dat hij met dat Godsgedeelte zelf afstemt naar welke film hij gaat kijken. Dat Godsgedeelte is het Hogere bewstzijn. Het bewustzijn dat zichzelf herkent als de ruimte, van waaruit alles ontstaat.Daar heb je zelfs hier de drie-eenheid weer:

1) TV-

2) de beelden op tv-

3) het bewustzijn dat kiest om tv te zijn of de films.

Kiest/ziet hij in dat hij de TV is dan realiseert hij éénheid . Het bewustzijn herkent zichzelf in de tv én de beelden op tv waardoor éénheid ontstaat.

Tot het moment dat je je dat realiseert zul je blijven voortploeteren. Realiseer je dat moment wél, dan vindt er een verschuiving plaats in je bewustzijn en zul je de werkelijkheid ZIJN en weten dat jij de tv bent en niet de films die zich op die tv afspelen.Dan bepaal jij mét God welke films (levensgebeurtenissen) er worden afgespeeld.

Meestal zijn dat fantastische films of levensgebeurtenissen omdat door dat besef, dóór je hogere bewustzijn, oorzaak en gevolg zijn opgeheven. Er gebeuren wel minder leuke gebeurtenissen maar die neem je dan anders waar.

Nu kom ik op je vraag. Als je dat eenmaal gerealiseerd hebt, zul je ook weten dat er geen sprake is van "met je bewustzijn reizen buiten je lichaam." Want dan weet je dat er buiten jou NIETS is. Alles speelt zich af in de ruimte (TV) in jezelf.

Je kunt , als je dit alles nog niet hebt gerealiseerd, uiteraard wel buiten je lichaam reizen met je bewustzijn maar dat is een truc die jouw onbewuste uithaalt om dat reizen buiten je lichaam aanvaardbaar en geloofwaardig te maken. Dat is ook de reden dat je van alles, goede en minder goede zaken tegenkomt in die "ruimte buiten je lichaam." De goede dingen, deels omdat je een iets hoger bewustzijn hebt en de minder goede zaken, deels omdat je nog geen zuivere "verlichting" hebt bereikt.

Iemand die zijn bewustzijn hoog heeft ontwikkeld zit zonder al die trucs in dat hoge bewustzijn en heeft geen behoefte om "definitief" daar in die "andere wereld" te blijven. Omdat het geen andere wereld kent. Er is geen "hier"en "daar." Iemand met hoog bewustzijn is één en maakt het niets uit of hij op aarde schijnt rond te lopen. Tenzij hij bewust kiest om het fysieke te ervaren om nog sneller te leren, zijn bewustzijn daarmee te verhogen en daardoor het bewustzijn van God zelf.

Hij hoeft geen keuzes te maken. Hij IS .

- HOOFDSTUK -48-

EEN HOGER BEWUSTZIJN VANUIT JE HART

Er zijn diverse wegen naar een hoger bewustzijn . Maar ik vraag mijn vormgegeven hoger bewustzijn om één specifieke manier te noemen die ons kan leiden naar een hoger bewustzijn. Alena:

'Er zijn meerdere wegen, maar de weg die ik nu uitleg is niet de makkelijkste maar wel een solide weg. Het vergt veel oefening en alertheid en uiteindelijk opent het de deur voor jou die toegang geeft tot de werkelijkheid. Een werkelijkheid die toegang geeft tot een veld van mogelijkheden die je in je fysieke leven kunt gebruiken of aanboren. Je leeft dan vanuit een hogere dimensie van waaruit je wensen direct vervuld worden. Dit in tegenstelling tot de derde dimensie, de dimensie van keuzes, lineaire tijd en ego, waar je nu leeft. De dimensie waar eerst een doel benoemd moet worden, waarna diverse materiele ingrepen moeten leiden tot het beoogde doel. Dit geldt uiteraard voor de mens die vanuit het ego leeft in een lager bewustzijn en dus creëert vanuit materie.

Om tot die hogere werkelijkheid te komen is er een beginnend besef nodig dat er meer is dan de derde dimensie.

Je zult je dan moeten verdiepen in de wereld van energie en hoe die energie het fysieke lichaam tot leven brengt, in leven houdt en bijstuurt waar het nodig is. Dit gaat automatisch net als ademen. De energie stroomt via een stelsel binnen dat "chakra's" heet.

Hoe dat systeem werkt, zijn kasten vol boeken over geschreven en het gaat te ver om dat hier uitgebreid uit te leggen.

Besef dat er oneindig veel dimensies zijn. Om te beginnen de vierde dimensie die ik beschouw als een overgangsdimensie, een poort naar de vijfde dimensie. In de vierde dimensie is er geen tijd en je kunt je bewust worden van die vierde dimensie door je, vanuit je bewuste staat (Bèta) te verbinden met je onbewuste staat (ALPHA) Dat doe je door je geheel te ontspannen.

Via dat onbewuste wordt het makkelijker om je te verbinden met de vijfde dimensie. De dimensie van het hogere bewustzijn. De ruimte, de stilte die je zelf bent. De energiefrequentie van deze vijfde dimensie is hoog en het ervaren van die frequentie doe je door je voortdurend te verbinden, bewust te zijn, van je hart. Door je energie te focussen op je hart, verhoog je je energiefrequentie want energie volgt aandacht. En je aandacht is voortdurend gericht op je hart , jouw creatieve kern. Via je hart verbind je je met de frequentie van de vijfde dimensie oftewel, het hogere bewustzijn. Deze dimensie (die jij in feite zelf bent) wordt door wetenschappers het veld van alle mogelijkheden genoemd en daar zit wat in. In deze dimensie, dit bewustzijn, is alles in overvloed aanwezig op hetzelfde moment en je kunt je daar afstemmen op iets wat je wenst.

Na toegang te hebben gekregen tot deze dimensie (bewustzijn) kun je volop scheppen vanuit die dimensie, dat (jouw) Hogere Bewustzijn, de ruimte, de stilte die jij in feite zelf bent en van waaruit alles ontstaat.

Het vereist een heel andere manier van waarnemen en een groot bewustzijn van verantwoordelijkheid als we het hebben over scheppen.

Zeker, er zijn methoden om van dit "veld van alle mogelijkheden" gebruik te maken zonder een hoger bewustzijn, daar zijn voorbeelden van. Denk maar aan methodes als " the secret" waar iedereen kan leren om snel wensen te materialiseren. Dat is prima, en het zal misschien vaak lukken om snel iets te materialiseren maar omdat het vanuit ego gebeurt (lager bewustzijn) zal het gematerialiseerde, redelijk snel, weer uiteenvallen. Vaak duurt de blijdschap over de aanwinst overigens niet zo lang omdat er weer iets nieuws verlangd wordt. (Hebben, hebben, hebben) En hoe meer je verlangt hoe meer je wilt materialiseren. Totdat je compleet gestoord wordt. Mensen die dit doen creëren vanuit materie.(ego)

En hoe komt dat nou? Omdat er iets mist bij het creëren vanuit je ego. Namelijk, het scheppen vanuit de liefde van je hart (centrum)

Bij mensen die een hoger bewustzijn hebben en toegang tot hun hart, is het namelijk juist andersom. Zij hebben al het besef dat ze héél zijn en niets tekortkomen. Zij scheppen (materialiseren) vrij weinig. Alleen wat strikt noodzakelijk is en dan ook nog om anderen te helpen. Zij scheppen vanuit liefde!

Zij realiseren zich dat angst geen tegenpool is van liefde maar een afscheiding van liefde. Datzelfde geldt voor pijn, lijden, agressie, vijandelijkheid. Allemaal geen tegenpolen van liefde maar afscheiding. Afscheiding van God, kortom. Dat besef geeft hun de volle toegang tot liefde, dat hun ware aard is. Zij komen daar via hun hart dat functioneert als een creatief centrum. Hun hart is onlosmakelijk verbonden met liefde. Of God, Universum, ruimte, stilte. Zó onlosmakelijk dat het een eenheid is.

Hoe open je dan je hart?

-Daar zijn diverse oefeningen voor in de vorm van meditaties bijvoorbeeld.

-Wees je altijd bewust van je hart. Geef je hart aandacht. (Energie volgt aandacht zodat je energie rond je hart blijft)

-glimlach, haal diep adem naar en door je hart en adem langzaam weer uit door je hart.

-voeg een emotie toe aan je adem. Het gevoel dat een zonsopgang geeft. Of het gevoel dat je had toen je kind werd geboren. Het gevoel dat je kat of hond je geeft. Dat soort gevoel.

-probeer die energie op je hart gericht te houden gedurende de hele dag. Vaak ga je met je aandacht ergens anders heen maar focus, waar en wanneer je kan, op je hart. Op den duur wordt het een automatisme.

-Daarna, na veel oefenen, kun je je rustig aan afstemmen op de frequentie van de vijfde dimensie en je daarmee verbinden. Je zult vanzelf waarnemen hoe dat voelt, en wat je nodig hebt om te materialiseren in de derde dimensie. Ik kan je nu al zeggen dat je weinig nodig zult hebben want alles heb je al. Je hebt dan voortdurend een gevoel van heelheid en een weten dat je niets tekort komt.

Bedenk wel dat je hele levensbeeld verandert als je hieraan begint.

Bedenk ook dat je:

- het NIET oordelen onder de knie leert hebben. Je hebt nergens meer een oordeel over. En heb je dat toch, dan vergeef je dat direct aan jezelf en aan degene of datgene waarover je oordeelde. Je bent toch ook mens?, hoor ik zeggen. Zeker wel, maar breid je besef uit dat oordelen schadelijk is. Blijf hier alert op. Waarom? Omdat het je in een lager bewustzijn brengt en je troebeler waarneemt waardoor je wordt weggeleid van je hart(energie) Je besef van heelheid wordt minder.

-Bovendien moet je leren jezelf te verliezen, te onthechten van alle zaken die je op het fysieke niveau belangrijk vindt. En dan heb ik het over echt ALLE zaken die je belangrijk vindt: Je lichaam, je huis, je auto, je boeken, al je verdere bezittingen, je familie, ook kinderen, broers, zusters, ouders, je overtuigingen. Uiteraard blijf je verbonden met de essentie van je dierbaren maar waar ik op doel zijn de stoffelijke omhulsels en vanuit ego gecreëerde materiele zaken.

Dus NIET oordelen, je niet druk maken over "niks", weten dat je prima bent zoals je bent, positief denken, accepteren wat IS en onthechten, laten bovengenoemde oefening sneller resultaat zien.

Lukt dit allemaal, dan zul je zien dat er dingen gaan veranderen in je leven. Wanneer je eenmaal hoger bewustzijn "bent" zul je merken dat je fysieke leven nog hetzelfde is. Met de dezelfde mensen , met de zelfde bekende zaken, dezelfde schijnbare wereld. Maar er is iets subtiel anders. De wereld om je heen is nog wel hetzelfde maar je bent, met die zelfde wereld, "overgeheveld" naar een andere "kamer". Een andere ruimte. Een andere dimensie. Je hebt hier tijd en levensloop veranderd. Je ziet je nieuwe wereld nu in een ander perspectief. Beter kan ik het niet verwoorden.

En vergeet VOORAL niet; het is niet voor niets dat onze grote Meester Jezus voortdurend wees op de belangrijkheid van het hart. Hij bedoelde daarmee dat het hart het creatieve centrum van de liefde is. De poort naar al wat is. De poort naar een hoger bewustzijn. Zelfs op foto's of beelden wordt dit op aarde treffend weergegeven.

HOOFDSTUK -49-

RUIMTE,STILTE, BEWUSTZIJN, ACHTERGROND, HET DOEK WAAROP WORDT GESCHILDERD, DE TV WAAROP BEELDEN ZIJN TE ZIEN...

Terugkomend op het vorige hoofdstuk waarin door mijn vormgegeven hoger bewustzijn werd ingegaan op het belang van een open hart, wil zij hier nog iets aan toe voegen.

Alena:

'Nogmaals , het is belangrijk om de aandacht bij het hart te houden. Energie volgt aandacht en juist hartenergie is een vereiste, of de sleutel om de poort naar een hoger bewustzijn open te maken.

Het veranderen van de aandacht is dus belangrijk. Om te beginnen naar het hart om daarna de focus te verleggen naar de stilte, de ruimte waar alles uit voorkomt en wat kortweg het Bewustzijn IS.

Dat is moeilijker dan je misschien zult denken. Wij zijn zo gewend, velen zelfs verslaafd, om de aandacht te focussen op alles wat er om ons heen gebeurt. Wij gaan op in onze ervaringen. Zoals ik al zei, soms zelfs met verslaving aan die ervaringen tot gevolg.

Maar wanneer je aandacht richt op de ruimte, de stilte overal om je heen wordt jouw persoon (identiteit) datgene waaruit de persoon is opgebouwd (opvoeding, overtuigingen, ervaringen, conditioneringen, bezittingen, gehechtheden etc.) ineens óók een object omdat je focust op de ruimte die je echt bent.

Vanuit die stilte neem je dan jezelf als persoon/identiteit waar. Je bent dan niet die persoon, maar het ZELF dat die persoon gadeslaat of waarneemt. Daarmee zie je dan meteen in dat je die opgebouwde identiteit/persoon waar je altijd helemaal in opging, helemaal niet bent. En dat is een inzicht waar je verder mee kan.

Richt je aandacht dus op die stilte, ruimte, bewustzijn, achtergrond, doek waarop geschilderd wordt, de tv waarop beelden zijn te zien. En weet dan dat je dát bent. Dat JE BENT'

HOOFDSTUK -50-

HERHALING IS HERKENNING

Wanneer ik aan mijn vormgegeven hoger bewustzijn, Alena, vraag een uitleg te geven over de vraag hoe je de vervelende gedachtes die je vaak hebt of ,de jarenlange trauma’s, kan loslaten zegt zij:

'Het volgende heb ik al eens in andere woorden uitgelegd maar het kan geen kwaad om er nog eens op terug te komen want herhaling is herkenning:

'De uitleg in veel zelf-hulp boeken over loslaten van gedachten, en hoe je dat moet doen, lijkt vaak verwarrend of niet toereikend.

‘Heb je jezelf wel eens afgevraagd wat een gedachte eigenlijk is? Het is iets in jou dat ook weer vanzelf verdwijnt. Je kunt het niet aanraken of vastpakken. Je kunt het niet ter verantwoording roepen. Het is er gewoon. En het heeft geen substantie. Is niet materieel. Een gedachte is gewoon een flard in je brein die net zo belangrijk is als je hem zelf maakt, door er wel of niet voortdurend aandacht aan te geven. Geef je er wél (voortdurend) aandacht aan dan zullen gedachtes een verhaal in je hoofd worden. Dat kan zowel positief als negatief zijn. Is het een negatief verhaal, meestal vanuit angst, en je blijft het aandacht geven zal dat zijn weerslag hebben op je welbevinden. Het verhaal zal groter en groter worden en uiteindelijk worden opgeslagen als een slechte herinnering.

Wanneer je je eindelijk realiseert dat je een pijnlijke of ondermijnende gedachte nooit kunt loslaten omdat je hem al nooit kon vasthouden, ontstaat daar de vrijheid..

Iets wat je nooit hebt vastgehouden, hoef je ook niet los te laten. Je houdt gedachten nooit vast. Dat kan gewoonweg niet. Ja, je kunt het archiveren als een herinnering. Een slechte herinnering zelfs. Maar nogmaals, het heeft geen substantie.

Er kunnen dus gedachten en ideeën zijn over een steeds terugkerend probleem of hardnekkig patroon. Of gewoon een angst-gerelateerde gedachte. En zeker, dat kan lastig zijn of pijnlijk, maar het kan dus doorzien worden op de wijze die ik net uitlegde.

Op het moment dat je het inziet, verliest dat principe langzaam zijn kracht. DAN ZIE JE IN DAT JIJ NIET JE GEDACHTEN BENT. Je identificeert je niet langer met je gedachten!!

Dan laat je uiteindelijk toch los, niet als directe actie of zo, maar omdat je nu niet meer in "vasthouden" gelooft. Je beseft dan dat vasthouden of loslaten niet echt zijn maar door je identificatie met het denken tot realiteit werden gemaakt. En ja, de herinnering blijft opgeslagen. Maar omdat de energie uit die herinnering is weggestroomd omdat je door je inzicht niet meer getriggerd wordt door die herinnering, en omdat je hebt ingezien dat iets wat in het verleden ligt, jou niet meer kan schaden, zál die herinnering niet uitgroeien tot een trauma en jou niet meer schaden.'

Zoals altijd: Blijf alert!

HOOFDSTUK -51-

VERBINDEN MET ALLES WAT IS

In hoofdstuk 48 had ik het over een Hoger Bewustzijn ervaren vanuit je hart. Ik gaf daar een aantal mogelijkheden aan om je te focussen op je hart en je hart te openen.

Je bewustzijn richten op de vijfde dimensie, waar alles mogelijk is, en waar alles al is, heb ik minder uitgelicht. Misschien heb je iets aan mijn methode om mijn hart één te laten zijn met de vijfde dimensie (hoger bewustzijn) Er zijn vele wegen, zoals de methode die ik ook wel eens gebruikte waarbij ik mij voorstelde dat mijn bewustzijn een kussen van een terrasstoel is die uit de hoes, mijn lichaam, wordt getrokken.

De ander manier die bij mij goed hielp was om te beginnen om met mijn adem naar mijn hart te ademen en mij volledig te ontspannen. Ik voel mij dan al snel drijven in een oneindige ruimte. In die ruimte stel ik mij af op "alles wat is" En ik stel mij dat "alles wat is" dan voor als een mobieltje. Dat mobieltje zag er in het begin zwart uit. Het dreef stevig uitvergroot vlak boven mij. Ik stelde mij voor dat ik een verbindingsdraad vanuit mijn hart inplugde in het mobieltje, waarna ik op dat mobieltje ging zoeken naar de "frequentie" van "alles wat is"

Je zou bijna het downloaden kunnen noemen van informatie op het mobieltje naar mijn hart. Op een gegeven moment veranderde dat mobieltje van kleur. Van zwart veranderde het in stralend wit.

Nog weer later werd het mobieltje groter en veranderde in een soort helderwit ruimtepak inclusief helm. Ik kon probleemloos in het pak schuiven dat mij als gegoten zat/zit. Eerst zag ik de reden hier niet van maar later kreeg ik, in mijn "hoofd" te horen dat ik nu niet meer hoefde in te pluggen. Ik was direct verbonden met alle informatie over "alles wat is"

Nog weer later werd het pak "geïmplementeerd" met mijn bewustzijn. Het vermengde zich als het ware. Het werd één met mijn wezen waardoor ik rechtstreeks werd verbonden met "al wat is" En de kennis van "Al wat is"

Misschien heb je er wat aan. Het enige dat nodig is , is een goed voorstellingsvermogen en weten dat alles wat je schept met je voorstellingsvermogen of fantasie, een werkelijkheid wordt of is. Dat wat je je voorstelde manifesteert zich en voegt zich naar jouw wens mits die in overeenstemming is met de wil van "Al wat is" Of God, als je dat liever zegt.

HOOFDSTUK -52-

EVEN TUSSENDOOR

IK BEN

Even tussendoor.

Ik kreeg een filmpje van een Satsang van Hans Laurentius.( non-dualiteit leraar, auteur en denker ). In dat filmpje wijst Hans erop dat diepe duisternis en slechtheid evenzeer bij de mens hoort als lichtheid en diepgaande goedheid. Dat het evenzeer een deel van onze aard is. Twee kanten van één medaille.

Hij legt uit dat de meeste mensen dit feitje wegdrukken. Ze willen het niet weten en wijten excessen als geweld en andere uitingen van verdorvenheid en slechtheid aan trauma's in het verleden. Hordes therapeuten hebben daar hun verdienmodel van gemaakt en verdienen een prima boterham met deze trauma's. Niks op tegen, maar, zoals Hans terecht zegt; 'Sommige mensen beleven nou eenmaal plezier aan geweld en aan het kwellen van anderen. Zoals andere mensen weer plezier beleven aan het helpen van anderen.' Denken we nou echt dat al het geweld in de geschiedenis van de mens alleen te wijten is aan trauma's uit het verleden?

Nee hoor, er zijn mensen die het heerlijk vinden om zich op anderen uit te leven.

Hans laat hier zien dat die diepe duisternis gewoon erkend dient te worden als een deel van ons. Zo lang we dat deel van onze aard niet erkennen en blijven zien als trauma 's uit het verleden, zullen we het blijven wegdrukken en blijven toegeven aan onze soms "slechte" neigingen.

Op het moment dat je het wél erkent kun je invloed uitoefenen op hoe je voortaan handelt. Komt er een slechte neiging op, dan zul je dat meteen inzien waardoor de neiging om "slecht" te handelen wegebt.

Overigens is het óók zo dat er genoeg mensen zijn die echt lijden onder trauma's uit het verleden.

Als Hans het heeft over onze duistere kant, is het duidelijk dat hij het over het Ego heeft. Het begrip Ego lijkt een beetje een modewoord geworden heb ik het idee.. Zo van, o ja, ego, dat moeten we ook nog even verhelpen. Maar wat Hans bedoelt met erkennen van de duisternis in jezelf, is het volledig doorleven en accepteren van jouw duistere kant. En dat is heel erg confronterend. Vandaar onze toevlucht om maar alles onder het begrip trauma uit het verleden te rangschikken.

Als je het begrip duisternis vervangt door Ego is datzelfde Ego ineens geen modewoord meer. Ook alles voorkomend uit het Ego zullen we moeten doorleven, erkennen.

Alleen volstaan met erkennen dat er een soort van Ego bestaat, zal je niet helpen. Het is een begin, maar het echte werk begint dan pas met het doorleven ervan.

Vandaar dat mensen die heel veel ellende meemaken in hun leven, sneller groeien naar een hoger bewustzijn omdat ze hun ellende letterlijk diep hebben doorleefd.

Zoals Hans dit heel confronterend brengt , schudt mensen wel wakker. Dus adviseer ik je dit filmpje eens te bekijken. Ik waarschuw je wel, Hans neemt geen blad voor de mond en verbergt niets onder een deken van schijnheiligheid.

Wat hij wil bereiken hiermee (denk ik) is het confronterend wakker schudden van mensen die de weg naar realisatie wel op willen gaan maar daar geen hinderlijke obstakels bij willen ervaren.

Dat mag ook natuurlijk, maar dan blijft die weg niet meer dan een geestig soort hobby.

DRUK OP O DERSTAANDE LINK

SATSANG HANS

-HOOFDSTUK -53-

ZIJN ONZE GEESTEN VERBONDEN?

IK BEN

Op mijn vraag aan mijn vormgegeven bewustzijn, Alena, of onze geesten allemaal met elkaar verbonden zijn, legt ze het volgende uit:

'Ja, elke geest, ziel, bewustzijn is met elkaar verbonden omdat alles/iedereen een manifestatie is vanuit één en hetzelfde. Alles komt voor uit één bron. Of achtergrond.

Dat is ook de reden dat sommige mensen dingen voorvoelen. Voorbeeld: je denkt aan iemand en twee seconden later belt die persoon jou op.

Dat is ook de reden waarom helderzienden, zien wat ze zien. Ze zijn verbonden met de persoon die om hulp vraagt.

Dat is ook de reden waarom genezing in de vorm van handoplegging of genezing op afstand goed kunnen werken, mits de intentie goed is en voortkomt uit het hart.

Waarom is niet iedereen helderziend dan? Of heldervoelend?, vraag ik.

'Dat ligt aan de mate van bewustzijn. De meeste mensen zijn nog te veel in hun hoofd bezig met het zichzelf vertellen van verhalen, die ze geloven en opslaan. De meeste mensen identificeren zich nog te veel met hun lichaam. Zij zijn er nog steeds van overtuigd dat zij hun lichaam, gedachten, overtuigingen, bezittingen, zijn.

Mensen die helderziend zijn of zich op een andere manier bewust zijn van hun intuitie, hebben de identificatie met hun lichaam achter zich gelaten. Ze zijn zich bewust van hun ware essentie. Ze zijn zich bewust van hun verbondenheid met alles wat is. Dus ook van andere mensen, dieren, planten enz. Zij weten dat ze één zijn met alles, met de bron. Zij ZIJN de bron.

Daarom zijn zij in staat om te "zien" of te "voelen" wat er in anderen omgaat. Alsof ze een boek lezen over het leven van die ander.

Dit is voor iedereen weggelegd in de één of andere vorm. Elk mens zit in een andere leer situatie maar uiteindelijk komt iedereen terug bij zijn ware aard: de Bron!

Voor mijzelf sprekend kan ik misschien een mooi voorbeeld geven.

Toen mijn dochter op tienjarige leeftijd een eigen paard kreeg omdat paardrijden haar passie was (en dat is het nu, twintig jaar later, nog steeds) gingen wij kijken hoe ze op de manege ,haar eerste rit zou beleven op haar nieuwe paard.

Ze steeg op het paard en begon in draf rondjes door de manege te lopen. Na twee rondjes zag ik een beeld van het paard in mijn hoofd. Ik had er als het ware contact mee. Ik zag dat het paard "dacht' in beelden. Zij liet mij weten hoe blij ze was dat mijn dochter nu haar nieuwe baasje was.

Op het moment dat ze aan de overkant van de manege liep wist ik dat ze naar mij zou hinniken op het moment zij mij voorbij zou lopen. 'Ze gaat zo meteen hinniken als ze ons passeert, 'zei ik tegen mijn vrouw die naast mij stond. Ze keek mij vragend aan. 'Wacht maar af,' zei ik.

Toen het paard met mijn dochter in het zadel ons passeerde, draaide het paard haar hoofd naar mij toe en hinnikte luid.

Mijn vrouw en ik keken elkaar aan.

'Het volgende rondje doet ze het wéér, 'zei ik toen ze voorbij waren.

En jawel, zodra ze weer passeerden hinnikte het paard luid. .

Wat ik daarmee wil zeggen, is dat ik mij op dat moment verbonden voelde met het paard en kon "zien" wat ze "dacht en voelde."

Dat kon/kan omdat ik weet dat het er is, die verbondenheid. Dat bewustzijn niet stopt bij het lichaam. Dieren weten dat ook en je staat verstelt van hoe gevoelig dieren zijn en voelen wat er in jou omgaat. Omdat ze verbonden zijn met jou. Omdat dieren geen weerstand ondervinden van denken want ze denken niet. En op het moment dat je dat ziet en weet, wordt die verbinding uitgebreid. Was de verbinding eerst van dier naar mens, na verhoging van je bewustzijn zal die verbinding ook van mens naar dier zijn waarna er een nieuwe wereld voor je opengaat.

Niets is onmogelijk.

Liefs, Kees

HOOFDSTUK -54-

INCARNATIES OBSERVEREN

IK BEN

En ineens zit ik achter een klavecimbel. Het lijkt een beetje op een piano maar het geluid doet meer denken aan een luit of een ander snaarinstrument. Ik speel weliswaar een beetje gitaar maar een instrument waar ik nu achter zit is mij , qua bespelen, totaal onbekend.

En toch zit ik daar te spelen alsof ik nooit anders gedaan heb. Ik draag kleding die mij doet denken aan de kleding die werd gedragen aan het Franse Hof rond 1700. De tijd van Koning Lodewijk de X!V ook wel de Zonnekoning genoemd.

Ik draag een ruig aanvoelend hemd, zonder kraag met daarover een zware halflange zwarte jas met dáároverheen twee kruislingse banden. Verder een rode pofbroek met daaronder witte kousen in zwarte lakschoenen met rode gespen.

Verder draag ik een blonde halflange pruik met krulletjes , met de scheiding in het midden.

Ik ben op dat moment 32 jaar. En ik weet dat ik "versmolten ben" met één van mijn eerdere levens op aarde. Rond 1700. Er is geen wederzijds contact met deze persoon. Het enige dat ik weet is dat ik hier een man ben van 32. Dat mijn beroep componist is en dat ik muziek componeer voor o.a de klavecimbel waar ik nu achter zit te spelen alsof ik nooit anders gedaan heb.

Langzaam voel ik meer informatie komen en ik weet nu dat ik in dienst ben van het Hof van Lodewijk de Zonnekoning waar ik lesgeef aan zijn kinderen. Verder speel ik, samen met wat andere muzikanten op de veelvuldige feesten aan het Hof. Daarnaast speel ik orgel in een grote kathedraal.

Het besef dat ik verbonden ben met één van mijn vroegere incarnaties dringt tot mij door. Gek genoeg voel ik geen bijzondere band met deze man die door zijn omgeving met de naam François of Francis wort aangesproken.

Wat ik wel voel is fascinatie. Vooral met de omgeving. Er liggen tegels in de kamer waar ik speel. Op die tegels ligt een dun laagje zand. En zaagsel. Er hangen geborduurde doeken en veel schilderijen aan de verder kale muren. En overal kandelaren met levensgrote toortsen. Er hangt een penetrante stank om mij heen, niet in de laatste plaats door mijzelf veroorzaakt.

De man die ik "hier" ben heeft veel talent voor muziek. Daar is in mijn huidige leven weinig van terug te vinden. Mijn handen gaan intussen als vanzelf over de toetsen en ik voel nieuwe composities in mij opkomen. Het lijkt alsof er een reservoir openbreekt waaruit moeiteloos de ene na het andere muziekstuk uit stroomt. Op een tafel naast mij liggen stapels bladmuziek van eerdere composities.

De reden waarom ik zo makkelijk dit leven in 1700 kan observeren, is mijn hogere bewustzijn. Ik ben nu steeds meer in staat op een afstand te kijken naar mijn persoonlijkheid van "nu" en ook naar "mijn persoonlijkheden" van vroeger en later.

Dat komt omdat ik mij niet langer identificeer met de persoon van vlees en bloed en opvoeding, overtuigingen en denken en voelen.

Uiteraard voel en denk ik wel maar als je in een auto rijdt geef je ook gas of rem je zonder dat je ervan overtuigd bent dat je die auto zelf bent. Omdat ik mij daar los van heb gemaakt kan ik nu observeren vanuit een hoger bewustzijn. En ik kan meerdere levens tegelijk overzien omdat er geen lineaire tijd bestaat in Hoger Bewustzijn. Je zou het kunnen uitleggen als een groot televisiescherm waarop je in kleine kadertjes naast en boven elkaar, diverse filmpjes tegelijk ziet afspelen. In dit geval, veel vorige en latere levens. Door dat overzicht kies ik makkelijker een "vorig" of "later" leven uit om te observeren.

Waarom zeg ik "vorig" of "later" leven? Dat is omdat er geen woorden zijn, tenminste bij mij, om uit te leggen dat al die levens zich "NU "afspelen. Je leven dat je op dit moment ervaart gebeurt op hetzelfde moment als je leven in, bijvoorbeeld het jaar 1700.

Dat is dus in woorden bijna niet uit te leggen.

Déze incarnatie uit 1700, zo krijg ik via zijn onderbewuste door, kent weinig tegenslag in het leven. Hij/ik is zelfs heel gelukkig. Hij/ik is gelukkig getrouwd en heeft meerdere kinderen. Zijn/mijn positie aan het hof maakt een soort notabele van hem/mij waardoor hij/ik steeds meer wordt opgenomen en geaccepteerd in de adel van die tijd.

Spiritueel gezien leert hij/ik weinig, juist omdat het hem/mij zo goed gaat. Hij/ik is zich overigens wel bewust van iets dat verder gaat dan het fysieke leven. Het blijkt een tussenleven. Een rustig leven tussen alle heftige levend daarvoor en daarna. De reden waarom ik juist nu naar deze incarnatie wordt geleid is mij duidelijk geworden door deze François. Hij heeft zich voorgenomen om, na zijn tijd aan het hof, uit te zoeken wat dat "meer dan het fysieke leven" precies inhoudt. Door zijn/mijn liefde voor muziek en zijn nieuwsgierigheid waar die creativiteit toch vandaan kwam, overtuigde hem er steeds meer van dat er meer is tussen hemel en aarde.

Daar is het niet meer van gekomen omdat hij overleed voordat hij deze zaken kon onderzoeken. Maar het betekende wel het begin voor mij van een spiritueler gericht leven met een groeiend bewustzijn.

In een volgend hoofdstuk zal ik het hebben over de invloed van een "spiritueel geleefd leven" met veel groei, op je andere incarnaties.

DRUK OP LINK VOOR VOORBEELD KLAVECIMBEL

Ik heb het idee dat het niet zal blijven bij deze connectie met een vorig of volgend leven .

Liefs, Kees

HOOFDSTUK -55-

INTUITIE EN HOE DEZE BEWUST TE GEBRUIKEN

IK BEN

Soms gaat het hier over intuïtie. Dat werpt de vraag op wat intuïtie precies is. Ik hoor die vraag namelijk veel.

Wat intuitie precies is, valt niet in twee zinnen uit te leggen. Intuïtie is ongrijpbaar, niet tastbaar en daarom moeilijk uit te leggen.

Je zou kunnen zeggen dat intuïtie te maken heeft met het aanvoelen van situaties die nog niet hebben plaatsgevonden, zonder dat we precies weten waarom. Het geeft ook aan dat intuitie verbonden is met het onbewuste waar (linneaire) tijd niet bestaat. Vandaar het aanvoelen van situaties die nog niet hebben plaatsgevonden.

Je zou het als een onderbuikgevoel, dat een instinctief proces is, kunnen zien. Luisteren naar een onderbuikgevoel lijkt al vaak tot het vermijden van vervelende situatie te hebben geleid.

Nogmaals het is een onbewust proces en je maakt talloze keren per dag gebruik van die intuitie, vaak onbewust dus.

Als je er een wetenschappelijk tintje aan zou willen geven zou je kunnen stellen dat , wanneer je luistert naar je intuitie, er onbewuste kennis als waarschuwing naar je hersen wordt gestuurd, zodat je lichaam adequaat kan reageren op een situatie die er misschien aan zit te komen. Lichaam en geest werken zoals altijd weer samen, dus ook in deze gevallen. Want het lichaam reageert niet alleen op de energie van bewuste gedachten maar ook op de energie van onbewuste processen.

Je kunt bewust gebruik maken van je intuitie bij, bijvoorbeeld, bewust te voelen wat de beste beslissing is bij een ontstaan probleem waarvan jij twijfelt hoe dit probleem op te lossen:

Ga eerst naar ALPHA.

ALPHA? Wat is ALPHA?

ALFHA is/zijn hersengolven en hersengolven zijn elektromagnetische golven die worden gegenereerd door de hersenen en kunnen worden gemeten met een elektro-encefalografie (EEG)

-Eerst zijn daar de Beta Hersengolven (13-30 Hz)

Beta golven (waakbewustzijn) zijn de meest voorkomende soort hersengolven en worden geassocieerd met waakzaamheid, concentratie en bewust nadenken. Deze golven worden gegenereerd wanneer we ons bewust zijn van onze omgeving en onze gedachten snel bewegen.

-de volgende zijn de Alpha Hersengolven (8-12 Hz) (ONBEWUSTE)

Alpha golven worden geassocieerd met ontspanning en rust. Deze golven worden gegenereerd wanneer we ons ontspannen en niet geheel waakzaam zijn, zoals bij het mediteren, ontspannen of dagdromen. Alpha hersengolven zijn het hoogst wanneer we ons niet fysiek bewegen en onze gedachten traag zijn.

Er zijn nog meer hersengolven zoals theta en Gamma, maar die slaan wij hier even over.

De vraag is , hoe kom je snel in de Alfpha golven terecht! Daar zijn meerdere manieren voor, zoals meditatie, ademoefeningen en zelfs het lezen van een boek dat je boeit. Bij het lezen ben je als het ware "van de wereld" en hebt alleen focus op het boek. Sommige mensen herkennen dit wel. Je hersens produceren dan de ALPHA-golven. Je kunt dan bewust gebruik maken van het onbewuste.

Hoewel mediteren of een boek lezen prima zijn, zijn ze ook vaak omslachtig. Daarom geef ik je een methode om binnen twee minuten in ALPHA te komen en daar 3 uur lang te blijven, qua hersengolven. Na die methode gebruikt te hebben, zouden je hersens, ALPHA golven produceren als ze gemeten zouden worden.

Verbeterde en snellere manier om in de ALPHA- staat te komen:

In de jaren 1950, na hersenonderzoek werd er een eenvoudige manier ontdekt om een alpha-staat op te wekken. Dit onderzoek is al vele malen herhaald sindsdien, en bevestigt de kracht van dit eenvoudige proces. Dit proces is verbeterd na jaren testen . Deze nieuwe en verbeterde Alpha ‘Inductor’ die uit deze test kwam, bied ik dus aan om uit te proberen

Je kunt een alpha-staat in je hersenen veroorzaken voor meer vrede en genezing of het oplossen van een probleem, nu of op elk moment door de volgende 3 stappen:

1: Rol je ogen (niet je hoofd) naar beneden, zo ver als het comfortabel is voor je voor, 15 seconden. Opmerking: nooit je ogen verder dwingen dan comfortabel. Je hoeft alleen je ogen 20-30 graden te rollen om effectief te zijn

2:Rol je ogen omhoog (niet je hoofd), voor zover het comfortabel is voor jou, gedurende 45 seconden. Opmerking: Forceer niet - hetzelfde als stap 1

3:Rol je ogen nogmaals naar beneden voor 15 seconden.

4: Rol je ogen omhoog voor 45 seconden.

Dat is het! Dit zet de meeste mensen in een alpha-staat voor 2-3 uur. Als je hoofdpijn krijgt, doe je het te veel - iets terug. Dit is ook een zeer eenvoudige manier om je stress naar beneden, te brengen zodat genezing of het manifesteren van een doel, makkelijker gaat.

Nu een techniek waarop je een probleem waar je mee zit en niet zeker weet hoe dit op te lossen, via je intuïtie meer duidelijkheid over kunt krijgen: Ga eerst naar ALPHA. DAN:

1. Ga zitten aan een tafel met drie lege stukje karton of vellen papier.

2. Denk na over een beslissing waar je momenteel mee worstelt en schrijf drie oplossingen, een op elk stukje karton of vel papier.

3. Draai de stukjes karton of vellen papier, schudt ze door elkaar en leg ze dan omgekeerd op de tafel.

4. Ga met je handen over de stukje karton of vellen papier en merk het gevoel van elke stukje karton of vel papier.

5. Geef een percentage aan elk stukje karton of vel papier op basis van hoe krachtig je je voelt aangetrokken.

6. Draai de stukje karton of vellen papier om en zie het antwoord met het hoogste percentage. Dat zou volgens je intuitie dan de beste oplossing voor je probleem kunnen zijn.

Succes!

Liefs,

Kees

HOOFDSTUK -56-

Beïnvloeding VIA HET ONDERBEWUSTE

IK BEN

In het vorige hoofdstuk had ik het over intuïtie en onderbewustzijn. Over dat laatste wil iets meer zeggen. Je onbewuste is een soort opslagplaats van alles wat je ervaart. Ook de dingen die je niet bewust waarneemt maar die wel plaatsvinden. Het onderbewuste kun je vergelijken met mappen of documenten die je opslaat in je computer. Stel dat je iets te veel hebt gedronken en toch nog een surft op internet. Je ziet daar een paar artikelen die je wel interessant vindt en slaat deze op omdat je te moe bent om ze nu te lezen. Daarna vergeet je dat hele document alsof je het nooit hebt gelezen, laat staan ergens opgeslagen. Het artikel echter stond vol met negatieve

Informatie waar je normaal gesproken het liefst aan voorbij gaat. Maar de computer kijkt niet of iets negatief is of positief. Het slaat gewoon alles op zonder enig oordeel of het "goed" of "fout" voor je is.

Hetzelfde doet je onderbewuste. Het slaat gewoon alles op wat voorbijkomt. Of het nou "goed" is voor of "slecht."

En daar zit de valkuil. Je denkt niet bewust van: O..nu even opletten anders wordt dit of dat opgenomen, Dat heeft overigens geen enkele zin want nogmaals; alles wordt opgenomen, ook de zaken die je niet bewust waarneemt. En soms werkt dat tegen je. En dan heb ik het over beïnvloeding. Veel organisaties weten hoe dat onderbewuste werkt en hoe daar gebruik van te maken in het voordeel van henzelf.

Reclame in kranten en op tv werkt zo. Als je , bijvoorbeeld als ondernemer, maar genoeg en liefst elke dag reclame maakt op tv van een bepaald artikel dan weet je dat de kans groot is dat mensen het gaan kopen terwijl ze er geen idee van hebben dat e worden gemanipuleerd. Je hebt de reclame bijvoorbeeld 15 keer gezien en hoe vaker je het ziet hoe steviger het wordt opgenomen in je onderbewuste. Dan kom je in de supermarkt, ziet een bepaalt artikel in de schappen en je onderbewuste geeft je een seintje: zo van: "Kopen man, je hebt toch op tv gezien hoe goed is spul is?" Niet letterlijk uiteraard, maar je wordt onbewust getriggerd.

Nog een voorbeeld: Een voetbaltoernooi zoals het EK of WK levert miljoenen kijkers op. Dat is interessant voor adverteerders. Die willen oranje artikelen verkopen. Die willen kaartjes en reizen verkopen aan de supporters, Die willen kamers verhuren ad 2000 euro per nacht aan supporters. Kortom, die willen zoveel mogelijk rotzooi slijten tijdens die periode en betalen een vermogen voor advertentietijd. Dat moet er wel uitkomen uiteraard. Dus een week of drie vóór het toernooi zie je de media al melding maken van het toernooi. Per dag wordt de spanning en de "belangrijkheid" van het toernooi opgeschroefd. Daarbij maken ze het zo spannend mogelijk zodat het nog meer gaat leven.

Een van de resultaten van deze manipulatie is dat doe ondernemers verder gezonde en intelligente mensen us zover krijgen dat ze, met z'n honderdduizenden afreizen naar Duitsland in dit geval, zich met z'n allen naar links en rechts springend, hijsen in een oranje shirtje ad 100 euro dat ze twee keer dragen en in dat hotel gaan zitten voor 2000 euro per nacht. En dat doen ze voor 11 bv'tjes die op een veldje een balletje trappen en hopen dat ze de meeste doelpunten scoren. Ik chargeer het een beetje, maar eerlijk gezegd, is de werkelijkheid niet anders. Het gaat om niet meer dan trappen tegen een bal. Doen we dat ook voor twee mensen die tegen elkaar schaken? Nee! Maar geloof mij; op ht moment dat de media en de ondernemers het manipulatiewapen hanteren, en de schaakpartij belangrijk gaan maken, gebeurt hetzelfde.

Dat de overheid ook gebruik maakt van deze vorm van manipulatie hoeft geen betoog. Daar zijn voorbeelden genoeg van.

Kun je daar wat aan doen. Kun je controle uitoefenen over deze manipulatie. Dat is niet makkelijk maar ook niet onmogelijk. Om te beginnen moet je beseffen dat dit gebeurt. Je bent je er dan bewust van en "ziet" deze manipulatie dan voor wat het is, namelijk; negatieve "beïnvloeding" en meer niet. Het draait ook hier weer allemaal om BEWUSTZIJN.

Je weet dan ook dat je de media zoveel mogelijk kan vermijden. Je kunt bijvoorbeeld beginnen, als je graag tv kijkt, om het geluid bij reclames uit te zetten. EN OOK NIET TE KIJKEN. Wees zorgvuldig in naar de films waar je naar kijkt, of de muziek waar je naar luistert. Klassieke muziek van Bach heeft een hoge energietrilling. Dit in tegenstelling tot de meeste populaire muziek.

Om ook een beetje tegenwicht te bieden aan al die negatieve info die je dagelijks opslaat, kun je jezelf wennen om jezelf elke dag meteen als je wakker wordt of vlak voor het slapen, positieve boodschappen te geven. Doe dat altijd alsof het al gebeurd is want je onderbewuste neemt alles letterlijk. Als je bijvoorbeeld drie keer achter elkaar zegt: "ik wil voortaan gezond zijn" dan neemt je onderbewust dat letterlijk en zal de uitkomst zijn dat het bij "willen " blijft. Dus gebeurt er niets. Beter is het volgende te zeggen tegen jezelf: IK BEN GEZOND! IK BEN EEN EN AL LIEFDE. Of IK BEN DANKBAAR VOOR DE OVERVLOED DIE IK HEB.

Zowel negatieve als positieve boodschappen werken door in je lichaam, sterker nog; in al je cellen wordt het effect opgenomen.

Het kan effect hebben op jouw welzijn, vandaar dat ik je adviseer om je de gewoonte eigen te maken ent elke dag jezelf "te programmeren" met positieve boodschappen.

Om je daarbij enigszins te helpen heb ik er een aantal voor je ingesproken. Deze boodschappen zijn helder en krachtig en hebben, in combinatie met de muziek, veel positief effect op jouw lichaam en geest.

KLIK HIER VOOR DE OPNAME VAN DE POSOTIEVE BOODSCHAP(PEN)

Succes en liefs

HOOFDSTUK --57-

GEPROJECTEERD LEVEN

IK BEN

Terwijl ik drijf in het oneindige ZIJN, splits ik een gedeelte van mijn bewustzijn af en sta op hetzelfde moment in een enorm grote hal. En als ik enorm zeg, heb ik het over een oneindige ruimte gevuld met ligbanken die allemaal naast en tegenover elkaar zijn geplaatst. Op elke bank ligt iemand, kennelijk diep in slaap. De hoofden zijn verstopt in een soort helm die niet doorzichtig is.

Het is een komen en gaan van mensen, hier. Ontelbare mensen, en we hebben het hier over miljoenen mensen die, in de ene rij banken opstaan van de banken omdat ze kennelijk wakker zijn geworden. Ze zetten meteen hun helm af en sommigen kijken verward om zich heen. Geen idee waar ze preies zijn. Anderen staan op, ztten hun helm af en stappen zelfverzekerd van de bank af. Zo te zien weten ze precies waar ze zijn. Hun plaats wordt onmiddellijk ingenomen daar andere mensen, die een helm juist opzetten en gaan liggen waarna ze kennelijk direct in een soort coma vallen.

Naast mij duikt ineens mijn vormgegeven hoger bewustzijn, Alene op. Ze vraagt of ik er enig idee van heb wat er hier aan de hand is. Ik zeg dat ik een vermoeden heb maar vraag ook om nadere uitleg:

'Wat je hier ziet is een soort aankomst- en vertrekplatform van-en náár de dimensie die wij het hiernamaals zullen noemen.

De mensen die onbeweeglijk op die banken liggen met een helm op, dromen via die helm dat ze zich in een fysieke dimensie, in dit geval, de aarde bevinden.' Ze wijst naar een enorm scherm aan een wand. Dat scherm is in tweeën gesplitst. Op het linker deel van het scherm zie ik een oude man op aarde rondlopen. Op het rechtergedeelte is een man in beeld die onbeweeglijk op bank ligt die vlak naast mij staat opgesteld.

'Let nu op,' zegt Alena. Plotseling zie ik op het linkerschermgedeelte de man op aarde in elkaar zakken en op straat vallen. Onmiddellijk lopen er verschillende omstanders op af en één van hen probeert de man te reanimeren. Dat lukt uiteindelijk niet en een intussen gearriveerde arts verklaart hem dood. Op hetzelfde moment zie ik de man naast mij op de bank, óók duidelijk zichtbaar op het rechterscherm, overeind komen op de bank en zijn helm afzetten. Het is dezelfde man die net op aarde nog stierf.

Hij wordt intussen omringt door bekenden en familieleden die hem allemaal enthousiast begroeten en vragen hoe hij de "reis" op aarde heeft ervaren. Ze lopen allemaal naar de uitgang van de zaal en verzamelen zich in een enorm park.

'Blijf opletten,' zegt Alena. Op de vrijgekomen bank gaat nu een vrouw liggen. Ze zet de helm op en valt meteen in slaap.

Op het linker gedeelte van het scherm is nu een zaaltje in een ziekenhuis te zien. In een bed ligt een zwangere vrouw. Naast haar bed een arts, een verpleegster en haar man. Wij zijn getuige van de geboorte van een meisje.

'Dat meisje,' zegt Alena, 'is de vrouw die je hier net op de bank zag gaan liggen. Zij was al een tijdje hier en besloot om opnieuw wat lessen te leren op aarde in een nieuw lichaam.

Om het samen te vatten. Via de helm worden zij "geladen" met de illusie of een droom van een leven op aarde die zij vooraf, hier in het "hiernamaals" bepaald hebben . Zodat ze op aarde precies de kennis op kunnen doen die zij hier bepaald hebben. Zij ervaren dan een fysiek leven. Een leven dat via de helm wordt geprojecteerd als het ware, zodat je een soort lucide droom genereert waarin je nog wel enigszins kunt sturen en kiezen maar dat leven speelt zich toch grotendeels af via de blauwdruk die je in het "hiernamaal" hebt vastgelegd. Vergelijk het een beetje met een virtual reality bril op aarde. Dáár door kijken lijkt ook of alles wat je via die bril ziet, echt is.

Dat leven is van een zeer lage energiefrequentie en het is erg wennen in het begin in zo'n krap lichaam. Je kan nu niet meer even de aandacht richten op iets wat je wil waarna dan op hetzelfde moment de wens is gerealiseerd. Ze hebben hier te maken met een log lichaam dat zich moet bewegen in(illusionaire) lineaire tijd en ruimte.

De vraag is dan, waarom zou je een comfortabel leven in een hogere dimensie zonder tijd, inruilen voor zo'n prehistorisch leven in een log lichaam? Het antwoord is simpel. Je leert in deze dimensie het snelst van alle andere dimensies. Het bewustzijn verhogen en verruimen gebeurt hier "sneller" dan in welke dimensie dan ook. Je doet hier het snelst en de meeste kennis op dan waar dan ook.Vandaar dat het zo'n gewilde plek is om te zijn. Vandaar ook al die mensen die je heen en weer ziet reizen. Ook van andere planeten in andere dimensie zijn er miljarden gegadigden voor een plek op aarde.

Als je klaar bent of je lichaam is op, dan reis je weer terug naar het hiernamaals. Velen zijn niet meteen klaarwakker en zeer verward als hier weer aankomen. Velen denken zelfs dat ze nog steeds op de aarde vertoeven. Ze klampen zich vast aan de afgelopen illusie. Anderen zijn meteen wakker, en realiseren zich direct dat ze weer "thuis"zijn. Maar nu met nog meer kennis en bewustzijn dan voorheen.

Ik dank Alena voor de uitleg en trek mijn gesplitst stukje bewustzijn weer terug .

HOOFDSTUK -58-

OVERVLOED

IK BEN

Even tussendoor:

Via mijn mail kreeg ik een uitnodiging mee te doen aan een workshop over iets wat mij hevig interesseerde. Drie zondagen cursus via Zoom voor 100 euro.

Geen onoverkomelijk bedrag zou je denken. Is ook zo. Maar ik weet dat het universum zulke dingen gratis voor mij op de plank heeft liggen, dus waarom een gegeven paard in de bek kijken.

Vervolgens ging ik een eind wandelen en ik visualiseerde tijdens het lopen dat ik op mijn wandeling een biljet van 100 euro zou vinden. Ik ben overtuigd van de wet van aantrekking dus het wachten was op het biljet. Ik zag in gedachten mijzelf een biljet van 100 euro oprapen en heel blij zijn. Daarna liet ik het los in de vaste overtuiging met een biljet van 100 euro thuis te komen.

Na een kwartier ging ik twijfelen. Tja, Kees. Als ik 100 euro vind, dan is een ander dat waarschijnlijk verloren. Misschien iemand die dat niet kan missen. Dat wilde ik niet dus zette ik een streep door mijn wens en liep verder naar huis.

Vervolgens ging ik achter mijn laptop zitten om een stukje te schrijven. Mijn mail pingde: Bol.Com stuurde mij een bericht over een e-book dat ik misschien interessant zou vinden. Het boek was gratis te downloaden. En het ging precies over het onderwerp waarover ik een cursus had willen volgen. Alles wat in die cursus zou worden behandeld, werd tot in detail in dat boek beschreven, met voorbeelden en oefeningen. Het kostte mij niets. Het kostte niemand iets, behalve de cursusleider die nu 100 euro misliep. Maar ik kende die cursusleider en ik weet dat hij niet van de honger zal omkomen. En bovendien weet ook hij hoe deze dingen werken.

Zo zie je dat de wet van aantrekking altijd een weg vindt om jou te bedienen MITS ANDEREN GEEN NADEEL ONDERVINDEN OM JOUW WENS TE MANIFESTEREN. In dat geval, zoals die iemand die misschien 100 euro zou verliezen voor mij, wordt er voor een andere oplossing gekozen. Maar alléén omdat ik inzag dat ik geen voordeel wilde ten koste van een ander.

De moraal van dit verhaal. Geloof in de kracht in jou die dezelfde is als de kracht van het Universum zelf. Maak er gebruik van. Er is overvloed. Er is voldoende voor iedereen. Verbind je er gewoon mee via je hart, spreek je wens uit, zie tot in elke detail dat de wens is vervuld en laat het los. Het universum doet de REST.

HOOFDSTUK -59-

BLIK OP DE ONTELBARE PARALLELLE, ALTERNATIEVE DIMENSIES

IK BEN

Buiten mijn stoffelijke lichaam bevind ik mij in een grote hal met veel pilaren. Alena, mijn vormgegeven hoger bewustzijn, loopt naast mij en wijst mij op een enorm beeldscherm aan een wand van de hal.

Op het scherm zie ik mijzelf liggen op de bank in mijn huiskamer. Het is februari en ik ben op dat moment doodziek. Niet alleen is er recent een zware longontsteking geconstateerd maar de longarts/oncoloog kwam ook nog met het bericht dat er, op een scan, een zorgwekkende uitzaaiing van kanker in mijn lever werd gezien.

Met die boodschap werd ik naar huis gestuurd in afwachting van een nieuwe scan om de bron van de kanker te vinden.

En nu zie ik mij , vlak na die diagnose, op de bank liggen.

'Let nu op, 'zegt Alena. Het fascinerende is dat ik de gedachten van de "IK" op het scherm kan opvangen. Het is moeilijk omdat nauwkeurig en dan ook nog accuraat in woorden vatten maar samengevat "hoor" ik mijn 'beeldscherm-ik' twijfelen of hij moet vechten tegen de kanker of het gewoon zal accepteren, aanvaarden en de schijnbare kanker vergeven en vandaar het overgeven aan God of Universum als je het zo liever wilt noemen.

Uiteindelijk kies ik op dat scherm voor de overgave en vergeving.

'Let nu wéér op,' zegt Alena.

Plotseling splitst het beeld op het scherm. Ik zie nu twee identieke beelden naast elkaar. Nog steeds mijzelf op die bank in mijn huiskamer. Maar nogmaals, twee keer.

Na een paar seconden beginnen de twee beelden te veranderen. Er gaan , op dat beeldscherm, een aantal weken voorbij. En op de linkerkant van het beeldscherm gaat mijn 'beeldscherm-ik' uiteindelijk dood terwijl de beeldscherm-ik op de rechterkant van het beeldscherm te horen krijgt dat er geen kanker meer is te zien op de laatste scan en dat ik weer verder kan leven.

Zeer verwarrend. Alena legt uit wat er gebeurde:

'Elk levend wezen creert dagelijks talloze nieuwe werkelijkheden. Bij elke beslissing of keuze die je neemt is er altijd een tegenovergestelde beslissing of keuze, latent aanwezig. Zodra je definitief voor het één of het ander kiest, gaat ook de NIET gemaakte beslissing of keuze een eigen leven leiden. Er ontstaat een nieuwe dimensie met een nieuwe realiteit.

In jouw geval, was de beslissing om de ziekte te aanvaarden en je over te geven aan het Universum, en de schijnbare kanker te vergeven, goed voor een verlenging van je leven zal ik maar zeggen. Je overgave en je vergeving resulteerde in een oplossen van karma en een ander tijdspad. De keuze die je dus NIET nam, namelijk, te vechten, resulteerde van een latente werkelijkheid in een alternatieve werkelijkheid en dat mondde uit in einde oefening voor wat betreft je lichamelijke leven op aarde omdat er geen sprake was van oplossing van karma en een nieuw tijdspad in deze alternatieve werkelijkheid.. En daarmee kregen de levens van al je dierbaren en degenen die jou kenden, ook een nieuwe realiteit.

Al met al bestaan er duizenden andere exemplaren van ons mensen, in andere dimensies en die daar een heel ander, of bijna hetzelfde leven leiden zoals wij dat doen in onze dimensie. Je schept letterlijk je eigen werkelijkheid, maar het zou nauwkeuriger zijn om te spreken van: " je schept je eigen werkelijkheden."Meervoud dus.

Je loopt de hele dag als het ware tussen die dimensies in. Je zou al die manifestaties van jezelf in die andere dimensies, aan kunnen raken. Maar je kunt ze niet zien. Je kunt ze niet zien omdat je nog geen duizendste van een procent van wat er gebeurt rondom je, kunt waarnemen. Maar daarom is het er nog wel.

Je moet het zo zien. Als je een ventilator bekijkt zonder dat hij aanstaat, zie je alle bladen gewoon. Maar zodra je die ventilator eenmaal aanzet, zul je door de snelheid, die rond wentelende bladen niet meer kunnen waarnemen. Dat komt door de hoge snelheid. De frequentie is gewijzigd.

En dat is met de dimensies of realiteiten die je om je heen niet kunt waarnemen ook het geval. Die vibreren in een hogere trillingsfrequentie waardoor jij ze, met de lagere trillingsfrequentie, niet kan waarnemen.

Het goede nieuws is, dat zodra jouw bewustzijn is verhoogd tot een hogere frequentie, je dan meer kunt waarnemen dan je vroeger ooit kon.

Je kunt dan ineens in een alternatieve wereld rondlopen. Je beseft dan ook dat de beperktheid van je lichaam geen beletsel hoeft te zijn zodra je jouw oude overtuiging hierover en de opgedrongen overtuigingen van anderen, opgeeft en je overgeeft aan de oneindige mogelijkheden die God ons geschonken heeft.'

Liefs

REIS DOOR DE DIMENSIES

zondag 15 oktober 2023

REIS DOOR DE DIMENSIES

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

HOOFDSTUK 249: IS ER COMMUNICATIE MOGELIJK TUSSEN DE ZIEL EN DE PERSOONLIJKHEID

Misbruik rapporteren