Waarom de cursus in wonderen in feite niets betekent..

HOOFDSTUK 85 

Waarom de cursus in wonderen in feite niets betekent..

IK BEN

Op onze spirituele reis speelt het ego een centrale rol, niet alleen als onderdeel van ons dagelijks bewustzijn maar ook als de barrière die ons scheidt van de diepere kennis die beschikbaar is in een hoger bewustzijn. Het ego omvat onze identiteit die is opgebouwd uit gedachten, overtuigingen, gevoelens en gehechtheid aan het fysieke lichaam. Om toegang te krijgen tot een hoger bewustzijn en universele kennis, is het belangrijk om het ego te doorzien en los te komen van de identificatie ermee. Deze overgang stelt ons in staat om innerlijke, authentieke wijsheid te ervaren die ons ware spirituele zelf weerspiegelt.

Veel mensen identificeren zich met hun ego, dat wil zeggen, met hun lichaam en persoonlijkheid, en richten zich op externe bronnen om antwoorden te vinden: boeken, films, spirituele leraren en zelfhulpgoeroes. Hoewel dit waardevolle inzichten kan bieden, blijft dit “tweedehands” kennis, gebaseerd op de ervaringen en interpretaties van anderen. Kennis vanuit externe bronnen komt via het denken, de emoties en filters van anderen bij ons binnen, waardoor het per definitie subjectief blijft.

Spiritueel groeiende mensen zullen merken dat het overstijgen van het ego niet betekent dat we onze identiteit verliezen, maar dat we ons niet langer uitsluitend identificeren met onze gedachten en emoties. Dit pad vraagt om een besef dat het ego slechts een deel van ons is, een onderdeel van de tijdelijke, aardse ervaring. Door innerlijke stilte, meditatie en zelfreflectie kunnen we dit ego op een afstand observeren en erkennen dat ons werkelijke Zelf veel groter is.

Hoger bewustzijn is een vorm van bewustzijn die voorbij en los van de beperkingen van het ego gaat en ons in verbinding brengt met een diepere bron van kennis en waarheid. Wanneer we deze staat bereiken, wordt kennis een innerlijk, spontaan proces – een soort ‘opborrelende wijsheid’ die intuïtief voelt en een diepe, universele waarheid bevat. In deze staat hebben we toegang tot universele kennis, niet door het lezen van boeken of het volgen van goeroes, maar door een directe verbinding met ons eigen hoger Zelf.

Het is een evolutie in bewustzijn waarin we niet langer afhankelijk zijn van onze gebruikelijke zintuigen of mentale processen. Onze zintuigen nemen nog steeds de wereld waar, maar we identificeren ons niet langer uitsluitend met wat we zien, horen en denken. Naarmate ons bewustzijn hoger wordt, worden we gevoeliger voor energie en intuïtie, en kunnen we inzichten ontvangen die ons diepste begrip van de werkelijkheid overstijgen.

De reis naar hoger bewustzijn vraagt om innerlijk werk, zoals meditatie, en het loslaten van gehechtheid aan overtuigingen en gevoelens. Het vereist dat we onze egogerichte denkwijzen afbreken om ruimte te maken voor deze hogere vorm van kennis. Dit kan confronterend zijn, omdat we vaak jarenlang gehecht zijn aan onze identiteit en onszelf hebben opgebouwd rondom onze denkbeelden en gevoelens.

Het uiteindelijke doel van deze spirituele evolutie is niet om ons af te keren van kennis, maar om te leren dat echte wijsheid van binnenuit komt. Waar zelfhulpboeken en andere middelen ons kunnen inspireren en ondersteunen, wordt de ware wijsheid gevonden wanneer we zelf afstemmen op ons hogere bewustzijn.

Hoe hoger ons bewustzijn, hoe groter ons vermogen om universele kennis te ontvangen. Deze kennis geeft niet alleen inzicht in ons eigen leven maar ook in het grotere geheel van het universum en het bestaan.

Tenslotte het meest confronterende: Het meest waardevolle en relevante boek van nu is Een Cursus in Wonderen. Het is een van meest relevante wegwijzers in onze zoektocht naar de werkelijkheid.

Toch; je hebt de Cursus in Wonderen en ook andere spirituele waardevolle werken pas echt begrepen als je inziet dat diezelfde cursus in feite absoluut niets betekent.

WAT IS WERKELIJKHEID..

HOOFDSTUK -84-

IK BEN

 (Op de foto zie je een afbeelding waarin je twee figuren kunt zien)

Stel je voor dat je naar een plaatje kijkt waarop het gezicht van een jongen te zien is. Maar als je anders kijkt, zie je misschien een saxofonist. Welke van deze waarnemingen is juist? Dit vraagstuk raakt aan een diepe spirituele waarheid over perceptie en onze verbinding met de wereld.

De eerste reactie zou kunnen zijn dat beide waarnemingen juist zijn: de jonge man en de saxofonist bestaan beide binnen dezelfde afbeelding, afhankelijk van je perspectief. Maar deze veelheid aan perspectieven laat ons een belangrijke vraag stellen: Wat is werkelijkheid? Is wat we zien enkel een reflectie van onze waarneming, gevormd door ons ego en de beperkingen daarvan? Het ego wordt immers opgebouwd uit gedachten, emoties, herinneringen en opvoeding — het deel van ons dat voortdurend oordeelt en de wereld in hokjes plaatst.

Wanneer we naar het plaatje kijken vanuit ons ego, zijn we geneigd om één versie van de realiteit te kiezen, gebaseerd op onze vooroordelen en ervaringen. We identificeren ons met wat we zien en maken het “waar” vanuit die beperkte invalshoek. Misschien voel je een connectie met de jonge man of juist met muziek en vanuit die identificatie maak je jouw waarneming de waarheid.

Maar stel dat je deze waarneming overstijgt. Stel dat je er niet naar kijkt met de beperkende filters van je ego, maar vanuit je ware zelf, alsof je in een helikopter zit en het hele plaatje van bovenaf kunt zien. Deze helikopterview biedt een veel wijdser perspectief. Je neemt de situatie waar zonder betrokkenheid of identificatie. In deze toestand kun je zien dat beide waarnemingen – de jonge man en de saxofonist – even waar zijn, maar tegelijkertijd ook niet de volledige waarheid bevatten. Ze zijn slechts facetten van een bredere werkelijkheid.

Dit bredere perspectief is de essentie van spirituele wijsheid. Wanneer we naar de wereld kijken zonder de lens van het ego, kunnen we de dualiteit overstijgen en zien dat alles wat we waarnemen slechts een reflectie is van onze innerlijke toestand. Het universum is als een spiegel die ons toont wat we projecteren vanuit ons ego, maar wanneer we vanuit ons ware zelf waarnemen, zijn we in staat om voorbij de uiterlijke vormen te kijken. We zien dat niets vaststaat, dat waarheid en werkelijkheid vloeibaar en dynamisch zijn, afhankelijk van hoe we kiezen om te kijken.

Dus, in het geval van het plaatje: de jonge man en de saxofonist zijn beiden juist en tegelijkertijd geen van beiden volledig. De werkelijkheid die je ziet, hangt af van de waarnemer. Het is wanneer je niet langer identificeert met de uiterlijke verschijnselen en vanuit een spirituele afstand waarneemt, dat je de eenheid in alles kunt zien en de beperkingen van het ego kunt overstijgen.

In deze ruimte van onthechting en wijdse perceptie kun je ware vrijheid ervaren — de vrijheid om niet gebonden te zijn aan één enkele visie of werkelijkheid, maar de wijsheid om te zien dat alles zowel illusie als werkelijkheid is, afhankelijk van je bewustzijnsniveau. En in die vrijheid ligt de sleutel tot innerlijke rust en helderheid.

LERAAR VAN GOD

IK BEN

HOOFDSTUK -83-

LERAAR VAN GOD

En krijg van Jezus enkele instructies om wat belangrijke issues aan te stippen. Ik krijg van hem die instructies inclusief het gedeelte, de plaats en het hoofdstuk in de Cursus van Wonderen, waar het hier om gaat.

'In de cursus van Wonderen (Handboek voor leraren , specifiek in hoofdstuk 1, getiteld "Wie zijn Gods leraren?") wordt er het volgende gezegd:  Gods leraren zijn niet per se spirituele goeroes of formele leraren, maar iedereen die het pad van vergeving en liefde volgt. Zodra iemand vergeving toepast, wordt hij een leraar van God, omdat de cursus lesgeven en leren ziet als hetzelfde proces. Leren betekent dat je de principes van de cursus belichaamt en dat je ze door je eigen voorbeeld aan anderen doorgeeft.

Velen gaan of worden gevraagd om les te geven in de leringen van de Cursus en volgens de cursus in wonderen ben je dan een leraar van God. Maar juist dat kan weer een nieuwe valkuil opleveren. Want wanneer iemand zich bezighoudt met deze of een andere spirituele leer, het ego dit proces kan overnemen om een nieuwe identiteit te creëren op basis van de rol van een "spiritueel leraar." Dit kan subtiel zijn, maar het blijft een identificatie met vorm en status, een constructie van het ego.

Het ego floreert in scheiding en bijzonderheid. Het wil zich altijd superieur of anders voelen. Dus als iemand de identiteit van een "leraar van God" aanneemt, kan het ego zich daaraan vastklampen en denken: "Ik ben speciaal omdat ik nu een spiritueel leraar ben, een gids voor anderen." Dit is een gevaar, omdat het de scheiding tussen jezelf en anderen juist versterkt, en je daardoor weer in de greep van het ego komt.

In het Handboek voor Leraren in de cursus (Hoofdstuk 4, "Het Ego en Valse Autonomie") wordt hier het volgende over gezegd: Het ego probeert altijd het speciale op te blazen. Het wil dat je gelooft dat je een speciale en unieke leraar van God bent, en dat jouw pad bijzonder is. Maar het ego gebruikt deze ideeën alleen maar om je opnieuw te verbinden met de illusie van afgescheidenheid en superioriteit."

Het ware spiritueel ontwaken draait echter om het loslaten van de greep van het ego, het overstijgen van elke vorm van identificatie met een rol, en het realiseren van de onderliggende eenheid van alle wezens. Als iedereen een "leraar van God" is, verdwijnt het idee van bijzonderheid, en daarmee ook de identiteit die het ego heeft opgebouwd waarna de kans groot is dat je ontredderd, teleurgesteld en soms wanhopig achterblijft op de puinhopen van je ingestorte identiteit.

Het doel is niet om een nieuwe, meer spirituele identiteit te creëren, maar juist om alle illusies van identiteit los te laten. Het ware Zelf, voorbij het ego, heeft geen titels of erkenning nodig. Het is gewoon. In deze staat van zijn bestaat er geen competitie, geen beter of slechter, geen hiërarchie—alleen een gedeeld goddelijk bewustzijn.

Om deze valkuil te vermijden, is het belangrijk om nederigheid te beoefenen en waakzaam te blijven voor de subtiele manieren waarop het ego zelfs spirituele vooruitgang kan proberen te claimen. Ware spiritualiteit draait niet om status of erkenning, maar om het oplossen van het ego en het leven in lijn met de essentie van liefde en eenheid.

Door te beseffen dat het ego zelfs door spirituele rollen kan "herstarten", worden we eraan herinnerd om steeds terug te keren naar het nu—en het ego geen nieuwe identiteiten te laten fabriceren die ons scheiden van anderen. Uiteindelijk betekent ontwaken het loslaten van alle identiteiten, inclusief die van "leraar van God."

Besef goed dat het uiteindelijk gaat om je staat van bewustzijn: jouw bewustzijn beïnvloed de situaties waarin je terecht komt. Jouw bewustzijn beïnvloed de mensen met wie je omgaat. Dat is één niveau van lesgeven, zelfs als je niets zegt heeft je staat van bewustzijn invloed op je omgeving. De woorden die je uitspreekt zullen  dan op een ander energetischer niveau bij een ander binnenkomen.'

jezus vroeg mij in dit verband het volgende nogmaals te benadrukken: Wanneer je jezelf ziet als een "leraar van God", wees er dan alert op dat je niet opnieuw in de ego-val moet trappen door jezelf als speciaal of belangrijker te beschouwen dan anderen. Het ware leraarschap komt voort uit het besef dat we allemaal gelijk zijn en dat onze enige taak is om de liefde van God door te geven zonder zelfidentificatie. Ik zie namelijk een toename van veel goed bedoelende en enthousiaste studenten van de cursus, die in deze ego-val tuimelen.Vandaar deze reminder.

Het bewustzijn bij Alzheimer/Dementie

HOOFDSTUK -82-

Het bewustzijn bij Alzheimer/Dementie

De vraag naar wat er gebeurt met het bewustzijn van iemand die lijdt aan dementie of de ziekte van Alzheimer is zowel diepgaand als mysterieus. Het roept vragen op over de aard van bewustzijn zelf en over hoe wij onze eigen menselijke ervaring begrijpen.

In onze dagelijkse ervaring identificeren we bewustzijn vaak met ons denken, onze herinneringen en ons gevoel van zelf. Wanneer iemand lijdt aan Alzheimer, lijken deze aspecten geleidelijk te verdwijnen. Wat blijft er dan over? Is er een bewustzijn achter het vervagende verstand, en hoe verhoudt dit zich tot de geestelijke en spirituele dimensies van het mens-zijn?

Vanuit een spiritueel perspectief kan het bewustzijn niet alleen worden gereduceerd tot de hersenfunctie of mentale processen. Het bewustzijn is een eeuwige kwaliteit, iets dat niet verdwijnt wanneer het lichaam of de geest achteruitgaat. Het diepere, hogere bewustzijn – soms aangeduid als de ziel  – blijft onaangetast door fysieke aftakeling, zoals dementie. Deze zienswijze stelt dat hoewel de persoonlijkheid en herinneringen vervagen, de ziel nog steeds aanwezig is op een hoger niveau van bestaan.

In deze context zou het kunnen zijn dat iemand met dementie op energetisch of spiritueel niveau een intact bewustzijn heeft, hoewel dit niet meer kan worden uitgedrukt in de materiële wereld via de hersenen. Wat wij als "persoonlijkheid" ervaren, zou slechts een voertuig zijn dat door het ego wordt gevormd, gebaseerd op gedachten, herinneringen en fysieke interactie. Wanneer dat voertuig aftakelt, zoals bij Alzheimer, kunnen we alleen nog de schaduwen van die persoonlijkheid waarnemen.

De persoon in kwestie bevindt zich op een hoger, energetisch niveau. Deze ziekte, kan ondanks haar tragische aard, dienen als een overgang naar een zuiverder staat van zijn, een vorm van loslaten van het ego en de identificatie met het materiële lichaam. Vanuit dit perspectief is iemand met Alzheimer zich op een dieper, innerlijk niveau bewust  van zichzelf, vrij van de ruis van gedachten en herinneringen, zelfs als dit niet meer zichtbaar is voor de buitenwereld.

Al met al is het een uitnodiging om bewustzijn en identiteit niet te beperken tot wat we met onze ogen kunnen zien en onze verstand kunnen begrijpen. Er zijn lagen van bewustzijn die verder reiken dan de ziekte, lagen die het ware, onveranderlijke zelf weerspiegelen. Deze realiteit vraagt ons om met meer compassie en openheid te kijken naar mensen die lijden aan deze aandoeningen, wetende dat er mogelijk veel meer is dan wat aan de oppervlakte verschijnt.

DA'S ALLES

 

HOOFDSTUK 81

IK BEN

EN IK DRIJF ROND

EN ER IS NIETS

ALLEEN, IK BEN

DA'S ALLES...

DE GROTE LAAN VAN DE EEUWIGE VRIJHEID

 

HOOFDSTUK -80-

DE GROTE LAAN VAN DE EEUWIGE VRIJHEID

IK BEN

En

Ik zweef uit mijn lichaam, gewichtloos. Plots voel ik dat ik wordt weggezogen en het volgende moment sta ik in een straat die lijkt op een rustig klein stadje. Ik bevind mij aan het begin van een lange, prachtige laan vol bomen en bloemen. Ik vraag me af waar ik terecht ben gekomen. Dan zie ik een paal met bovenaan een rond blauw bord met witte sierletters. Het lijkt op een verkeersbord, maar dat is het niet. Op het bord staat in sierlijke letters: "DE GROTE LAAN VAN DE EEUWIGE VRIJHEID."

Dat klinkt mooi. Langzaam loop ik de laan in. Na een kwartier bereik ik een kruising en sla rechtsaf. Ook hier staat een bord met sierlijke witte letters: "LAAN VAN EEUWIGE JEUGD EN DAGELIJKSE VERJONGING."

Klinkt ook mooi, en het geeft me direct een prettig gevoel. Ik voel me meteen thuis. Ik kom bij een volgende kruising en sla linksaf. Ook hier weer een bord: "LAAN VAN EEUWIGE VREDE EN KALMTE."

Deze lanen voeren door een soort woonwijken met huizen die sterk lijken op de kabouterhuisjes uit de Efteling. Ze zien er allemaal anders en kleurrijk uit, met veel lichte tinten.

Na een paar minuten zie ik een man in een wit pak. Hij ziet er welvarend en gezond uit, rond de veertig. Als we elkaar passeren, stopt hij en knikt vriendelijk: “Ach, een bezoeker van een naastgelegen parallelle wereld, zie ik," zegt hij. "Welkom in onze stad, die overigens de STAD VAN EEUWIGDURENDE POSITIVITEIT heet.”

We lopen verder en hij stelt zich voor als Magistra. Ik complimenteer hem met zijn mooie naam en de straatnamen. “Waarom hebben jullie voor deze namen gekozen?”

“Omdat elke keer dat je deze namen ziet, het je stemming beïnvloedt,” zegt hij. “Het draagt bij aan iemands gemoedstoestand. Hetzelfde geldt voor onze huizen. Mensen worden gelukkig in zulke huizen. Kinderen voelen zich hier fijn en groeien op tot gezonde, evenwichtige volwassenen.”

We passeren een Efteling-achtig wit kasteeltje met veel ramen en speeltoestellen. “Kom, ik laat je zien hoe wij hier lesgeven aan de kinderen,” zegt hij. Binnen is alles erop gericht om het de kinderen naar de zin te maken. We lopen een klas binnen waar het heel licht is door de grote ramen en lichte kleuren.

Ik zie twaalf kinderen in kleermakerszit op kussens, met gesloten ogen en een vredige uitdrukking op hun gezichten. “Hier leren de kinderen mediteren,” legt hij uit. “Natuurlijk leren ze hier ook lezen, schrijven en rekenen, maar dat zijn bijzaken. De hoofdvakken zijn mediteren, hypnose en effectief omgaan met het onderbewuste. In de hogere klassen leren ze lucide dromen en hun leven samen met de oer-God vorm te geven.”

Als we weer naar buiten lopen, merk ik dat er geen auto's of bussen rijden. “Dat komt,” zegt Magistra, “omdat we de kunst van teleportatie en telepathie beheersen. Vervoer is niet nodig.” Hij glimlacht. “Vandaar dat jij mijn vragen al beantwoordt voordat ik ze stel,” zeg ik. “Klopt,” lacht hij. “We hebben alleen fietsen voor beweging.”

Op dat moment komt een groep kinderen op fietsen naar buiten. “Dat doen ze dagelijks,” zegt Magistra. “Elke dag anderhalf uur fietsen, goed voor de gezondheid.”

We lopen verder en Magistra wijst naar een rond wit gebouwtje. “Dit is ons ziekenhuis,” zegt hij. “Ons ziektepercentage is ongeveer 4%, en dat bestaat voornamelijk uit botbreuken of verouderingsproblemen. We gebruiken hier alleen hypnose en geluidstrillingen bij operaties. Met hypnose brengen we mensen, vooral ouderen, in een theta-staat voor toegang tot het onderbewuste. De klanksessies verhogen de trillingen, waardoor het herstel sneller gaat.”

“Hoe oud worden mensen hier?” vraag ik. “Hoe oud schat je mij?” vraagt hij lachend. “Een jaar of veertig,” zeg ik. “Bijna goed, maar ik ben 153 jaar oud. De gemiddelde leeftijd hier is ongeveer 200 jaar, maar er leven mensen die veel ouder zijn.”

“Je moet weer gaan,” zegt hij glimlachend. “Kan ik hier niet blijven?” vraag ik hoopvol. “Je bent hier al,” antwoordt hij knipogend.

En ik zweef weer weg, volledig vredig, maar met veel vragen.

Een Gesprek met Boeddha over de Illusie van de Wereld waarin inbegrepen; de illusie van de Cyclus van Reïncarnatie en Karma.

HOOFDSTUK 79

Een Gesprek met Boeddha over de Illusie van de Wereld waarin inbegrepen; de illusie van de Reïncarnatie en Karma Cyclus

IK BEN

In mijn verhoogde staat van bewustzijn, ontmoet ik de Boeddha. De ruimte om ons heen lijkt tijdloos, alsof we buiten de gewone werkelijkheid staan. Ik stel hem de vraag die mij al lang bezighoudt: "Is de wereld waarin wij leven een matrix, een illusie? Wordt deze illusie ontworpen en in stand gehouden door wezens die ons bewustzijn controleren en ons gevangen houden in een eeuwigdurende cyclus van reïncarnatie en karma?"

De Boeddha glimlacht, met een blik vol mededogen, en begint rustig te spreken. Hij legt uit dat het idee dat de wereld een illusie is, een projectie is van het collectief bewustzijn van de mens. “Ooit,” begint hij, “dacht de volmaakte mens dat hij zich kon afscheiden van God. Dit was de eerste fout. Het idee ontstond dat jullie zelf konden scheppen, zonder de Ene Bron. Gaandeweg begon de mens steeds meer te geloven in zijn eigen gedachtes, en gaf hij macht aan zijn denksysteem. Dit denksysteem-lichaam-gedachten-emoties- dat jullie nu het Ego noemen, kreeg steeds meer grip op jullie ervaring.”

Hij gaat verder: “Het Ego is sterfelijk. Het weet dat zijn tijd beperkt is, en daarom probeert het alles om jullie ware essentie – dat wat jullie werkelijk zijn – in slaap te houden. Het Ego wil jullie laten geloven dat alleen de fysieke wereld werkelijk is. Maar dit is niet de realiteit. De fysieke wereld is een tijdelijke projectie, een illusie, die jullie zelf gecreëerd hebben.”

Ik vraag hem: “Maar er zijn steeds meer mensen die beginnen te ontwaken. Mensen die niet langer geloven dat hun lichaam, hersenen en gedachten hun ware zelf zijn. Ze realiseren zich dat dit slechts gereedschappen zijn om in deze wereld te functioneren. Wat gebeurt er met hen?”

De Boeddha knikt. “Ja, dat klopt. Deze mensen zijn half wakker. Ze beginnen zich te herinneren wat ze echt zijn, en dat is een bedreiging voor het Ego. Dus wat doet het Ego? Het creëert nieuwe, ingewikkelde illusies om hen weer terug te trekken. Het Ego verzint verhalen die hen weer vastzetten in oude denkpatronen, zoals de illusie van een matrix, van controle door wezens, en van reïncarnatie en karma.”

Verbaasd vraag ik: “Dus dat hele verhaal van wezens die de matrix beheersen, de cyclus van reïncarnatie en karma, dat is ook een illusie?”

De Boeddha glimlacht opnieuw. “Ja. Het is een illusie binnen een illusie. Een nieuw verhaal dat het Ego heeft verzonnen om jullie opnieuw vast te houden. Het speelt in op de behoefte van mensen om externe oorzaken aan te wijzen voor hun lijden. Maar in werkelijkheid is het Ego zelf de oorzaak. Het Ego wil niet dat jullie begrijpen dat jullie zelf de scheppers van dit verhaal zijn.”

Hij kijkt me recht aan en vervolgt: “Veel mensen die ontwaken, willen niet inzien dat zij zelf de projectie van de reïncarnatiecyclus in stand houden-en geloof mij,deze illusie ziet er heel echt uit. Ze willen niet de verantwoordelijkheid dragen voor het lijden en de pijn die op aarde zijn ontstaan en die door de projectie van deze illusie door de mensheid zelf is ontworpen. En dat creëert, wanneer je wakker wordt, een enorm schuldgevoel – een schuldgevoel dat door het Ego wordt gevoed en gebruikt om jullie terug te trekken in angst.”

Ik voel een diepe resonantie met zijn woorden en vraag: “Hoe kunnen we ontsnappen aan deze illusie?”

De Boeddha spreekt helder: "Je krijgt dit inzicht omdat ik weet dat je, wat ik zeg al beseft. Mocht dat bij jouw of anderen niet zo zijn en blijf je geloven in het verhaal, de illusie van de gemaakte reincarnatiecyclus, dan moet je op jouw moment van sterven van het lichaam, er niet op rekenen dat je de schijnbare reincarnatiecyclus ontloopt omdat je op het moment van sterven nog steeds gelooft in de door andere wezens ontworpen reincarnatiecyclus. Kortom:Jullie moeten het Ego doorzien. Geloof niet in de verhalen die het creëert, zoals de cyclus van reïncarnatie en karma. Vergeef jezelf voor het schuldgevoel dat je draagt. Begrijp dat schuld slechts een gevoel is – het bestaat niet echt. Jullie zijn geen gevangenen van een matrix, noch van dimensies. De enige werkelijkheid is het Zijn zelf, de bron van alle schepping. Onthecht je dus van alle illusies, van al je overuigingen, van de wereld om je heen."

Dan spreekt hij de lezers van mijn blog direct aan: “Voor jullie, lezers, dit is belangrijk om te begrijpen: er bestaan geen dimensies zoals jullie ze begrijpen. De enige echte werkelijkheid IS. Vanuit dat Zijn wordt alles geschapen. Inderdaad, scheppen heet dit.  Scheppen is Goddelijk en dus eeuwig. Projecteren is van het Ego en dus tijdelijk. Geniet van de goddelijke scheppingen om je heen, speel ermee, gebruik ze in het belang van allen, maar vergeet nooit de samenwerking met de Ene, de Bron van alle werkelijkheid zodat je schept met God in plaats van projecteert met het Ego.”

Plotseling verandert de Boeddha van vorm en wordt de Jezus, die ik eerder ontmoette. "Het duurt wel lang he, zegt hij lachend, voordat je eindelijk echt de essentie inziet achter de woorden van de eerste zin van de Cursus in wonderen:"Niets wat ik in deze kamer (in deze straat, uit dit raam, op deze plek) zie betekent iets."

Ineens weer een andere vorm. Nu verschijnt mijn hoger bewustzijn, mijn ware zelf. Ze glimlacht en zegt: “Zie je? Er is maar Eén.”

In dat moment besef ik de diepere waarheid: dat de illusie, hoe complex ook, slechts een rookgordijn is dat het Ego heeft opgetrokken. Onze ware essentie is altijd vrij, altijd verbonden met de bron, met het ene Zijn. Alleen door het Ego te doorzien en onszelf te vergeven en te onhechten van alle overtuigingen, kunnen we ons herenigen met die werkelijkheid. En voel je je af en toe  weer verstrikt raken in een illusie waarin angst wordt gegenereerd denk dan hieraan: "Niets echts kan worden bedreigd. Niets onwerkelijks bestaat. Hierin ligt de vrede van God."

Grijp je eigen macht en kracht terug door herkenning en doorzien van deze kosmische gotspe!!

 

HOOFDSTUK 78

IK BEN

En ik krijg meer kennis via mijn hoger bewustzijn. Let wel, er zit ook herhaling van wat ik eerde meldde in deze uitleg maar dit is mij ingegeven het zo te doen onder het motto: HERHALING IS HERKENING IS INZICHT.

In ons leven ervaren we de wereld zoals hij voor ons lijkt: tastbaar, concreet, gevuld met vreugde en verdriet, geboorte en dood, succes en mislukking. Maar het punt is; deze wereld waarin we ons bewegen is slechts een illusie , een geraffineerde constructie die ons gevangen houdt in een cyclus van reïncarnatie en karma. Een cyclus die in stand wordt gehouden door een krachtig collectief bewustzijn, als een onzichtbare ketting die ons bindt aan het illusionaire spel van het bestaan. Dit collectieve bewustzijn fungeert als gereedschap voor een schimmige entiteit die we zouden kunnen noemen, of liever gezegd, zoal ik het noem; de “v.o.f. Reïncarnatie & Karma.” Dit systeem houdt ons in een gevangenis van lijden en verwarring, en hoewel we denken dat we vrij zijn, worden onze keuzes en gedachten subtiel beïnvloed door krachten die ons van onze ware natuur afhouden.

De illusie van autonomie

Als we echt autonoom zijn, geschapen naar Gods evenbeeld, dan zouden we over een vrije wil beschikken om ons leven te sturen. We zouden vrij zijn om te kiezen, om te handelen, en om onze eigen levenspaden te bepalen zonder inmenging van externe krachten. Wij zouden niet lijden. Wij zouden elkaar niet de hersens inslaan. Wij zouden een fantastische relatie hebben met heel de natuur. 

Maar toch lijken we in ons dagelijks leven voortdurend geconfronteerd te worden met grenzen: wetten, sociale normen, verwachtingen, en meer. Deze structuren worden ons opgedrongen door krachten die erop gericht zijn ons gevangen te houden in het spel van reïncarnatie en karma, waardoor we ons ware potentieel vergeten.

Neem bijvoorbeeld de kwestie van abortus. In een wereld waarin we werkelijk autonoom zouden zijn, zouden vrouwen vrij zijn om te beslissen over hun eigen lichaam en hun eigen keuzes. Ze zouden, zonder inmenging van de staat of religieuze dogma’s, kunnen kiezen of ze een kind willen dragen of niet. Maar waarom dan het verzet, waarom de pogingen van overheden om abortus te verbieden, zoals recentelijk is gebeurd in de Verenigde Staten? Hier zien we een duidelijk voorbeeld van hoe de v.o.f. Reïncarnatie & Karma werkt: door het creëren van wetten en regels die onze autonomie ondermijnen, zorgen ze ervoor dat er nieuwe zieltjes geboren worden in deze wereld. Elk zieltje, elke nieuwe incarnatie, is een bron van energie, van lijden, angst, en pijn — voedingsstoffen voor de entiteit die zich voedt met onze misère.

De strijd om euthanasie

Een ander duidelijk voorbeeld is de voortdurende strijd over euthanasie. In de meeste landen is euthanasie nog steeds illegaal of beperkt tot zeer specifieke omstandigheden. Waarom zou dat zo zijn, als we zelfbeschikking zouden hebben over ons leven, inclusief het recht om te kiezen wanneer we willen sterven? Waarom zouden mensen gedwongen worden om door te leven, zelfs als hun leven wordt gekenmerkt door lijden, ziekte, en eenzaamheid?

Het antwoord is simpel: de v.o.f. Reïncarnatie & Karma wil niet dat mensen deze controle over hun leven krijgen. Het oude, verzwakte lichaam van een mens is een bron van intense emotionele en fysieke pijn. Het is een voedingsbodem voor de energie die deze entiteit zo wanhopig nodig heeft om haar controle over ons in stand te houden. Ouderen, die lijden aan dementie, Parkinson, of andere slopende aandoeningen, zijn niet alleen slachtoffers van hun eigen lichamelijke verval, maar ook van een kosmisch spel dat hen dwingt in het lijden te blijven, zodat deze energie kan worden geoogst.

De weerstand tegen euthanasie is dus geen morele kwestie of een kwestie van ethiek, zoals vaak wordt beweerd. Het is in feite een truc, een manier om mensen gevangen te houden in hun fysieke lichaam, om ervoor te zorgen dat ze niet voortijdig ontsnappen uit deze illusie van pijn en lijden.

De invloed van fysieke vertegenwoordigers

Wat we moeten beseffen, is dat dit collectieve bewustzijn wordt gevoed door fysieke vertegenwoordigers hier op aarde. Overheden, religieuze leiders, en andere machthebbers spelen allemaal hun rol in dit grote spel. Zij creëren wetten, moralen en regels die ons afhouden van onze autonomie en ons doen geloven dat we afhankelijk zijn van externe krachten om ons geluk of onze bevrijding te vinden.

Neem bijvoorbeeld de religieuze doctrines die ons vertellen en beinvloeden dat lijden een deugd is, dat we ons karma moeten dragen, of dat ons lot is voorbestemd door hogere machten. Deze ideeën, ingeprent door eeuwen van dogma’s, houden ons gevangen in een geloofssysteem dat onze ware kracht ontkent. Het zijn de fysieke handlangers van de v.o.f. Reïncarnatie & Karma die deze systemen in stand houden, die ervoor zorgen dat we niet onze eigen macht terugnemen en ons ontdoen van deze illusie. In Amerika bijvoorbeeld zie je goed dat er al getornd wordt aan deze vrijheden. Dat is een goed voorbeeld om in te zien en te herkennen wie dat zijn, deze fysieke vertegenwoordigers van de v.o.f Reincarnatie,Karma en Bedrog

De weg naar bevrijding

De enige manier om ons te bevrijden uit deze kosmische val is door bewust te worden van hoe diep deze invloed reikt. We moeten leren herkennen waar we worden gemanipuleerd, waar onze wil wordt ondermijnd. Het herkennen van de invloed van wetten en regels die onze autonomie beperken, is de eerste stap. We moeten ons bewust worden van de manieren waarop onze keuzes worden beïnvloed door het collectieve bewustzijn dat is ontworpen om ons in slaap te houden.

En de grootste truc van dit systeem is dat het ons doet geloven dat we niet al verlicht zijn, dat we nog iets moeten bereiken om vrij te zijn. Maar in werkelijkheid zijn we altijd al autonoom geweest. We zijn altijd al verbonden geweest met de Bron, met God. De afscheiding die we voelen is een illusie, in stand gehouden door de v.o.f. Reïncarnatie & Karma, door angst, lijden, en pijn.

We moeten onszelf ontwaken, de sluier van illusie oplichten, en de waarheid zien: dat we niet gebonden zijn aan karma of reïncarnatie. Dat we soevereine wezens zijn, en dat de kracht om vrij te zijn altijd binnen ons heeft gelegen.

In de erkenning van deze waarheid ligt onze bevrijding. Zodra we inzien dat wij niet ons lichaam, onze gedachten, of onze emoties zijn, verliezen de krachten van de v.o.f. Reïncarnatie & Karma hun grip op ons. We stappen uit het kosmische spel en keren terug naar onze ware natuur — een staat van eenheid met het Absolute, vrij van angst en lijden, vrij van de illusie.

Ik kan het niet genoeg benadrukken :Wees alert en waakzaam en grijp je eigen macht en kracht terug door herkenning en doorzien van deze kosmische gotspe!!

Verlichting, Absolute Kennis en de valstrik van toeval versus synchroniciteit

HOOFDSTUK 77

Verlichting, Absolute Kennis en de valstrik van toeval versus synchroniciteit

IK BEN

En vraag aan mijn vormgegeven hoger bewustzijn , Alena, iets uit te leggen over de begrippen toeval versus synchroniteit:

ALENA:

'Verlichting, het bereiken van hoger bewustzijn, is het ultieme proces van ontwaken uit de illusie van afgescheidenheid. Het is een terugkeer naar onze ware essentie, het moment waarop we ons volledig realiseren dat we niet ons lichaam zijn, niet onze gedachten, en niet onze emoties. In verlichte staat zijn we verbonden met het absolute — de bron van al het bestaan — en daarmee ook met absolute kennis. Dit is geen kennis die van buitenaf komt, maar een die altijd al in ons aanwezig is geweest. In werkelijkheid zijn we altijd verlicht geweest, maar door de afscheiding van het absolute zijn we verstrikt geraakt in het web van illusie dat de mens gevangen houdt.

De vraag rijst dan: Hoe zijn we zo ver verwijderd geraakt van deze natuurlijke staat van verlichting? En waarom lijkt de wereld, vol van verwarring en lijden, ons voortdurend af te leiden van dit diepe inzicht?

In de zoektocht naar verlichting en waarheid stuiten we vaak op de val van identificatie met vormen. We denken dat we ons lichaam zijn, onze gedachten of onze gevoelens, terwijl deze slechts tijdelijke manifestaties zijn. Deze identificatie leidt tot een staat van afgescheidenheid, niet alleen van anderen, maar ook van ons diepste zelf en het absolute. Hierdoor blijven we gevangen in het zogenaamde "net van illusie", een collectieve misleiding die wordt gevoed door het menselijke bewustzijn en de krachten die dit systeem in stand houden.

In jouw terminologie, Kees, zou je dit de tactiek van de "V.o.f. Reincarnatie & Karma" kunnen noemen — een entiteit of systeem dat, door middel van angst, pijn en lijden, ons gevangen houdt in de cyclus van geboorte, dood en wedergeboorte. Het ego, dat een verlengstuk en een stuk gereedschap is van deze V.o.f , speelt hier ook een grote rol. Het ego wil ons doen geloven dat we klein en beperkt zijn, en het onderhoudt de illusie dat we constant moeten zoeken naar iets buiten onszelf om heel te worden.

Een belangrijk onderdeel van deze illusie is de manier waarop we gebeurtenissen in ons leven interpreteren. In de fysieke wereld lijken "toeval" en "synchroniciteit" te bestaan als verschillende fenomenen. Toeval wordt vaak gezien als een puur willekeurige gebeurtenis, zonder diepere betekenis. Synchroniciteit, aan de andere kant, wordt beschouwd als een betekenisvolle samenloop van omstandigheden, waarin schijnbaar niet-gerelateerde gebeurtenissen samenvallen op een manier die ons iets lijkt te willen vertellen.

Volgens veel goeroes en zelfhulpboeken in onze dimensie, is synchroniciteit een teken dat we op de juiste weg zitten, dat het universum met ons communiceert en ons begeleidt. Het nodigt ons uit om dieper te kijken, ons bewustzijn te verruimen en de verborgen patronen in ons leven te ontdekken. Het is alsof het universum fluistert, wachtend tot wij leren luisteren.

En toch, ondanks de schijnbare waarde van synchroniciteit, wil ik een andere kant van dit fenomeen belichten. Hoewel het vaak als een positieve ervaring wordt gezien, bevat synchroniciteit elementen van afleiding. Het is een spel van de "V.o.f. Reincarnatie & Karma" — een subtiele tactiek om ons te doen geloven dat we ons al gerealiseerd hebben, dat we op de juiste weg zijn simpelweg omdat we betekenisvolle samenhangen zien in onze dagelijkse ervaringen. Maar hier schuilt het gevaar: als we geloven dat we ons doel al bereikt hebben door de erkenning van synchroniciteit, dan zitten we weer in een illusie juist omdát synchroniteit en toeval niet meer dan illusies zijn. En vervolgens stoppen we met zoeken naar diepere waarheid.

Wanneer we ons volledig op synchroniciteit richten, lopen we het risico verstrikt te raken in het idee dat we iets bijzonders hebben ontdekt, terwijl we dus nog steeds vastzitten in dezelfde cyclus van illusie. De "V.o.f. Reincarnatie & Karma" voedt zich met deze verwarring. Het ego groeit zelfs in deze verwarring, omdat het ons aanmoedigt om te geloven dat we verheven zijn boven degenen die alleen in toeval geloven. Dit gevoel van superioriteit houdt ons vast in dezelfde beperkte realiteit die we proberen te overstijgen.

Het is essentieel om te begrijpen dat alle kennis al in ons aanwezig is. De zoektocht naar waarheid, verlichting, en absolute kennis is geen externe zoektocht — het is een proces van onthechting van alles wat vorm is. Wanneer we ons losmaken van identificatie met onze gedachten, ons lichaam en zelfs de gebeurtenissen in de wereld, komen we in aanraking met een veel diepere realiteit. Deze realiteit is onpersoonlijk, onbegrensd en volkomen vrij van de dualiteit van goed en kwaad, toeval en synchroniciteit.

De paradox van verlichting is dat we altijd al verlicht zijn geweest. Het is alleen de illusie van afscheiding die ons heeft laten geloven dat we iets buiten onszelf moeten zoeken. Door dit te erkennen, beginnen we onszelf te ontwaken uit de droom waarin we verstrikt zijn geraakt.

Om de greep van de "V.o.f. Reincarnatie & Karma" te doorbreken, moeten we dus inzien dat zowel toeval als synchroniciteit illusies zijn, zij het van een andere orde. Het zijn manifestaties van hetzelfde spel van illusie dat ons gevangen houdt in een cyclus van identificatie met het ego en de materiële wereld. We moeten ons losmaken van deze concepten en erkennen dat we niet onze ervaringen zijn, niet onze gedachten, en niet de gebeurtenissen die zich in ons leven voordoen.

Wanneer we dit doen, openen we ons voor een hoger bewustzijn, een realisatie van onze ware aard als het absolute zelf. In deze staat van zijn hebben de krachten van angst, pijn en lijden geen vat meer op ons, omdat we ons volledig bewust zijn van onze eenheid met het oneindige. We staan boven de illusies van synchroniciteit en toeval en herkennen dat alle kennis al in ons ligt, wachtend om onthuld te worden.'

Liefs

Het belang van zelfonderzoek wanneer je besluit om voortaan positief te denken in plaats van negatief

HOOFDSTUK -76-

Het belang van zelfonderzoek wanneer je besluit om voortaan positief te denken in plaats van negatief:

IK BEN

En moet denken aan een inzicht van Howdie Mickoski, waarin die stelde dat het nodig is om onderzoek te doen naar wat gedachten nou eigenlijk zijn en waar vandaan ze komen. Daarom vroeg ik aan mijn vormgegeven bewustzijn Alena hier meer gedetailleerd op in te gaan:

ALENA:

Dat is een goed onderwerp: In de wereld van spiritualiteit en zelfhulp worden we vaak aangespoord om onze gedachten te veranderen, om negatief denken om te zetten in positieve patronen. Goeroes en zelfhulpboeken hameren erop dat het beheersen van je gedachten de sleutel is tot geluk, succes en innerlijke rust. Op zichzelf is dat in jullie fysieke dimensie van dualiteit een goed advies.  Want waarom zou je je jezelf de hele dag vervelen met negatieve gedachten als je dat ook kunt omzetten naar positieve gedachten?

Maar als je dat pad eenmaal serieus gaat bewandelen is het belangrijk om tijdens dit proces een stap terug te doen en inderdaad een fundamentele vraag te stellen: Wat zijn gedachten eigenlijk? Zijn die gedachten wel echt van jou? En waar komen ze vandaan?

Gedachten lijken zo’n intrinsiek deel van ons dagelijks leven dat we ze vaak als vanzelfsprekend beschouwen. Ze vormen ons wereldbeeld, bepalen onze stemming en sturen onze acties. Maar als we verder kijken, ontdekken we dat gedachten vluchtig zijn. Ze komen en gaan, soms zelfs zonder dat we er enige controle over lijken te hebben.

Zijn gedachten dan een reflectie van wie we werkelijk zijn, of zijn ze simpelweg reacties op externe prikkels, ervaringen en conditioneringen? Veel spirituele stromingen, zoals het boeddhisme, wijzen erop dat gedachten slechts wolken zijn die voorbijdrijven aan de heldere lucht van ons ware bewustzijn. Ze komen en gaan, maar zij zijn niet wie wij in essentie zijn.

Dit brengt ons bij een tweede, diepere vraag: Waar komen gedachten eigenlijk vandaan? Wanneer je stil zit en observeert, merk je dat gedachten soms willekeurig opkomen. Ze worden aangewakkerd door ervaringen, emoties, overtuigingen en zelfs door invloeden van buitenaf, zoals de media, je omgeving of mensen met wie je omgaat.

Vanuit een spiritueel perspectief kan er worden gezegd dat veel van onze gedachten afkomstig zijn van het collectieve bewustzijn – de verzameling van ideeën, overtuigingen en verwachtingen die door de maatschappij worden gecreëerd. Dit betekent dat niet elke gedachte die je hebt, daadwerkelijk ‘jouw’ gedachte is. Veel van wat we denken, is een echo van wat we geleerd, gezien of ervaren hebben door de lens van de samenleving, je opvoeding en culturele invloeden.

Daarom is het belangrijk om niet zomaar te accepteren dat gedachten de enige waarheid zijn. Ze zijn vaak een reflectie van onze conditionering, en soms zelfs van onbewuste angsten of verlangens.

Als je beseft dat veel van je gedachten worden gevormd door invloeden van buitenaf, wordt het duidelijk dat niet elke gedachte die door je hoofd spookt, per se van jou is. Hoe vaak heb je bijvoorbeeld negatieve zelfpraat in je hoofd, waarvan je weet dat het je eigenlijk belemmert in plaats van helpt? Dit kan voortkomen uit oude patronen, aangeleerde overtuigingen of zelfs uit collectieve energieën die je oppikt. Veel gedachten zijn geprogrammeerd door je opvoeding, door sociale normen of door herhaalde ervaringen.

Dus voordat of tijdens het proces dat je probeert je gedachten te veranderen in positieve affirmaties of een nieuwe denkwijze aanneemt, is het cruciaal om een stap terug te nemen en je af te vragen: Zijn deze gedachten überhaupt van mij, of draag ik onbewust iets anders met me mee?

Het advies van goeroes en zelfhulpboeken komt vaak voort uit hun eigen ervaringen en perspectieven. Dit kan heel waardevol zijn, maar het is belangrijk om te onthouden dat hun pad niet per se het jouwe is. Net zoals je niet zomaar een pil slikt zonder te weten wat erin zit, is het ook belangrijk om niet zomaar gedachten of adviezen aan te nemen zonder kritisch onderzoek.

Iedereen heeft een unieke reis en wat werkt voor de een, werkt niet altijd voor de ander. Een spirituele zoektocht is juist gebaseerd op zelfonderzoek en bewustwording, niet op het blindelings volgen van anderen. De waarheid van iemand anders hoeft niet jouw waarheid te zijn. Voordat je een nieuwe methode van denken of leven aanneemt, of in ieder geval tijdens dat proces, is het wijs om te onderzoeken waar jouw eigen gedachten vandaan komen, hoe ze ontstaan en of ze werkelijk uit je eigen bron komen.

De eerste stap in dit proces van zelfonderzoek is het observeren van je gedachten. Meditatie is hierbij een krachtige tool. Door in stilte te zitten en je gedachten te observeren zonder oordeel, kun je langzaam maar zeker de afstand tussen jou en je gedachten vergroten. Hierdoor word je je bewust van het feit dat je niet je gedachten bént, maar de waarnemer ervan. Je krijgt de kracht om gedachten te laten komen en gaan zonder erin meegezogen te worden.

Wanneer je in staat bent om je gedachten te observeren, kun je ook beter bepalen welke gedachten jou dienen en welke niet. Zo creëer je ruimte voor authentieke, zelfgekozen gedachten in plaats van reactieve of geconditioneerde patronen.

In plaats van simpelweg proberen je gedachten te manipuleren naar positiviteit, zoals veel zelfhulpboeken suggereren, is het beter, om eerst, en in ieder geval tijdens dat proces, je bewustzijn te verruimen en te begrijpen waar je gedachten vandaan komen. Bewustzijn is altijd de sleutel. Wanneer je je bewust bent van je gedachten, kun je kiezen welke gedachten je aandacht geeft, in plaats van vast te zitten in automatische denkpatronen.

Dit betekent niet dat positief denken nutteloos is, maar dat het pas echt krachtig wordt wanneer het voortkomt uit bewustzijn, en niet uit een oppervlakkige poging om je innerlijke wereld te manipuleren.

Door je bewust te worden van je gedachten en hun oorsprong, kun je op een dieper niveau begrijpen welke gedachten je dienen en welke slechts overgenomen patronen zijn.

Pas wanneer je vanuit dat diepere bewustzijn handelt, kunnen technieken zoals positief denken echt effectief zijn. Uiteindelijk ligt de kracht in bewust observeren, niet in het manipuleren van je gedachten. Het is niet de gedachte zelf die je bevrijdt, maar je vermogen om deze te observeren, te begrijpen en bewust te kiezen wat je wel en niet wilt geloven.

Als je deze uitleg leest , moet je voor jezelf uitmaken wat je ervan kunt leren of dat je het niets vindt.

Maar-en dit is belangrijk- als je je aandacht focust op deze uitleg zal alleen daardoor al iets veranderen in je bewustzijn.

Liefs