EEEN PROBLEEM LOS JE NIET OP, OP HET NIVEAU VAN EEN PROBLEEM..

HOOFDSTUK 75

EEEN PROBLEEM LOS JE NIET OP, OP HET NIVEAU VAN EEN PROBLEEM..

IK BEN

Ik heb er vaker over geschreven maar herhaling is herkenning dus vraag ik aan mijn vorm gegeven Hoger Bewustzijn, Alena, om uit leggen hoe het komt dat je een probleem nooit kunt oplossen op het niveau van het probleem en wat je daar aan kunt veranderen of doen:

ALENA:

'Wanneer we worden geconfronteerd met een probleem of ziekte, reageren de meeste mensen instinctief vanuit een laag niveau van bewustzijn. Dit komt voort uit angst, frustratie of zelfs wanhoop, waardoor hun energietrilling daalt en ze vaak vast komen te zitten in wat men “verkokerd denken” noemt. Verkokerd denken betekent dat je alleen nog maar naar het probleem kijkt door een beperkte lens, zonder ruimte te geven aan andere mogelijkheden of oplossingen. Dit belemmert niet alleen je vermogen om helder na te denken, maar ook het natuurlijke herstelproces van je lichaam en geest.

Een belangrijk principe, dat door vele spirituele tradities wordt erkend, is dat je een probleem nooit kunt oplossen op het niveau van het probleem zelf. Wanneer je gevangen zit in lage trillingen zoals angst, woede of weerstand, is je bewustzijn vernauwd. In deze toestand ben je minder ontvankelijk voor oplossingen die buiten je directe blikveld liggen, en vaak blijf je ronddraaien in dezelfde cirkel van zorgen en gepieker.

Elke gedachte en emotie draagt een specifieke energetische trilling. Wanneer je geconfronteerd wordt met een probleem, vooral een serieus probleem zoals ziekte, daalt je energieniveau door de negatieve gedachten en emoties die het probleem oproept. Dit kan leiden tot een vicieuze cirkel waarin je niet alleen mentaal vast komt te zitten, maar ook fysiek. Je lichaam reageert namelijk op deze lage energietrilling, wat kan leiden tot een vertraagd herstel of zelfs verergering van de symptomen.

Fysieke gezondheid is nauw verbonden met onze geestelijke en emotionele staat. Als je gevangen blijft in negatieve denkpatronen, kan je lichaam hier ook last van krijgen. De stress die voortkomt uit angst, bezorgdheid of frustratie zorgt ervoor dat je lichaam zich in een overlevingsmodus begeeft. Dit vertraagt het natuurlijke genezingsproces omdat je immuunsysteem, je spijsvertering en je zenuwstelsel onder druk staan. Het is alsof je lichaam op “overdrive” draait zonder de nodige rust en ruimte om te genezen.

Een manier om deze vicieuze cirkel te doorbreken is overgave. Overgave betekent niet dat je opgeeft of passief wordt, maar dat je de huidige situatie accepteert zoals die is, zonder verzet. Dit is een krachtig spiritueel principe dat je bewustzijn naar een hoger niveau kan tillen. Door simpelweg te accepteren wat er op dit moment is, creëer je ruimte voor een verhoogde energietrilling en een breder perspectief.

Overgave betekent dat je het probleem of de ziekte niet langer vanuit angst of weerstand benadert, maar vanuit acceptatie en vertrouwen. Dit zorgt ervoor dat je energietrilling hoog blijft, waardoor je minder stress ervaart en je geest openstaat voor creatieve oplossingen die je in een verkokerde staat misschien niet had gezien. Wanneer je jezelf toestaat om vanuit een hoger bewustzijn naar de situatie te kijken, verandert ook de manier waarop je lichaam reageert. Je lichaam ontspant, je immuunsysteem krijgt de ruimte om zichzelf te herstellen, en je geest komt tot rust.

Door je bewustzijn te verhogen en je energietrilling te behouden, creëer je een omgeving waarin genezing en oplossingen natuurlijker kunnen ontstaan. Dit gebeurt niet omdat je geforceerd probeert iets te veranderen, maar juist omdat je accepteert wat er is en openstaat voor verandering op een dieper niveau. Vanuit deze staat van bewustzijn kun je een situatie benaderen met helderheid, inzicht en vertrouwen in plaats van angst en paniek.

Wanneer je vanuit een hoger bewustzijn naar je problemen kijkt, zie je dat ze vaak minder groot zijn dan ze aanvankelijk lijken. Je ziet nieuwe mogelijkheden, nieuwe benaderingen en soms zelfs dat het probleem zichzelf oplost wanneer je je focus loslaat. Hetzelfde geldt voor ziekte: je geeft je lichaam de ruimte om zichzelf te helen door het in een omgeving van rust, vertrouwen en acceptatie te brengen.

Meditatie en ademhalingsoefeningen kunnen je hierbij helpen. Door dagelijks te mediteren, creëer je ruimte in je geest en open je jezelf voor hogere trillingen.

Ook door jezelf positieve en opbouwende gedachten toe te fluisteren, kun je je bewustzijn trainen om hoger te vibreren. Dit helpt ook om je focus weg te halen van het probleem en naar een oplossing te bewegen.Bedenk wel: Breng je aandacht altijd naar je hart door in-en uit te ademen naar je hart. Je opent je hart dan, waardoor er diepe liefde naar de situatie stroomt en dat kan de situatie sneller verbeteren.

Door dankbaarheid te voelen voor wat er wél goed gaat, verhoog je je energietrilling en sta je open voor oplossingen en genezing.

Je problemen of ziekten zijn niet de vijanden die je moet bevechten. Het zijn signalen die je kunnen helpen om je bewustzijn te verhogen en op een dieper niveau te groeien. Door je niet te identificeren met je angsten en door overgave te beoefenen, kan je energietrilling hoog blijven. Bovendien is vergeving van de situatie vanuit het hart heel belangrijk. Dit alles opent de deur naar genezing, oplossingen en innerlijke rust.'

GESPREK MET JEZUS (3)

HOOFDSTUK 74

GESPREK MET JEZUS

De periode tussen Jezus' twaalfde en vijfentwintigste levensjaar staat bekend als de "verloren jaren" in de traditionele Bijbelse verhalen, aangezien er weinig tot geen gegevens zijn over zijn leven in deze tijd. Dit heeft geleid tot veel speculaties en spirituele tradities die beweren dat Jezus in deze jaren spirituele kennis heeft opgedaan in andere delen van de wereld, zoals Egypte en India.

Dus ontmoet ik Jezus in dezelfde overweldigende tuin als de vorige keer. Ook nu lopen er overal (wilde) dieren rond.

Maar in deze Zijns toestand , waar geen angst heerst, is dat de gewoonste zaak van deze (niet) wereld.

Jezus begroet mij breed lachend met de vraag of er al een beetje schot zit in mijn verlichting.

'Dat zou jij moeten kunnen zien,' antwoord ik.

'Als je verlicht was zou je weten dat het niet om zien gaat maar om ZIJN, lacht hij nog breder.'

Dus stel ik hem de vraag waar velen graag een antwoordt op zouden willen hebben: "Waar zat jij precies tussen je twaalfde en vijfenstwintigste jaar?"

Hij gaat op een rotsblok zitten en kijkt mij peinzend aan, alsof hij niet zeker weet of hij deze vraag moet beantwoorden. Maar dan:"Ik reisde eerst samen met mijn vader Jozef naar Egypte . Dat was destijds een centrum van mystieke en esoterische kennis. Je zou het nu mysteriescholen kunnen noemen. In die tijd werd er daar veel gesproken over de leringen van de zonnecultus. 

Over mijn vader Jozef wil ik dit nog zeggen: Op jullie tijdvlak is er niet veel bekend over hem, behalve dat hij zo'n beetje de tweede viool speelde in mijn leven. Dat wil ik even rechtzetten. Jozef was een zeer wijze en ontwikkelde man. Heel spiritueel , met een kennis die ongelooflijk groot was. Hij was op aarde niet voor niets mijn vader. Hij leerde mij de eerste twaalf jaar alles wat ik moest weten over verlichting, Zijn, Ego en nog veel meer. Op die leeftijd gelooft een kind alles wat een ouder hem vertelt. En dat is zeer belangrijk omdat ons menselijke onderbewuste alles registreren en vastleggen als een overtuiging. Ik had dus niet voor niets Jozef als vader want stel dat ik een andere, minder spiritueel ontwikkelde vader had gehad, dan zou ik zijn opgevoed in de tradities van toen en de vele bijgeloven. Dat zou mijn ontwikkeling toen zeer vertraagd hebben, of helemaal niet hebben plaatsgevonden. Nu kon ik op zeeer jonge leeftijd naar andere landen afreizen zonder de rugzak van verkeerde overtuigingen. Kortom; mijn vader Jozes was van essentieel belang voor mij en de op-één-na liefste vader. 

Nu weer even terug naar Egypte. Ik heb daar in Egypte geleerd van spirituele meesters die verbonden waren met de tradities van het  heel oude Egypte, zoals de mystieke wijsheden van Thoth en de leer van de Essenen. De Egyptische mystiek richtte zich op de kracht van transformatie, innerlijke opstanding, en de geheimen van het leven na de dood.  In de tempels van Heliopolis en wat andere belangrijke religieuze centra kreeg ik onderwijs in de  spirituele principes die ik later in mijn leringen integreerde.

Later reisde ik naar India, waar   ik in aanraking kwam met het Hindoeïsme en Boeddhisme. In India leerde ik van wijzen en spirituele leraren zoals de Vedische rishi's en boeddhistische monniken. Hier ontving ik leringen over mededogen, karma, meditatie, en de innerlijke eenheid van alle mensen 

Ik werd in India ook ingewijd in de Vedische tradities, zoals gezegd, meditatie, yoga en het concept van de ziel (Atman) als een vonk van het goddelijke.  Verder heb ik in Tibet veel geleerd van Boeddhistische monniken daar waar ik ook weer veel leerde over de leer van mededogen, verlichting, en de universele verbondenheid van al het leven. Heel veel heb ik opgestoken van een Joodse mystieke sekte die zich de Essenen noemden en die toen in India zaten. Het begrip sekte kun je trouwens niet vergelijken met wat het op jouw tijdvlak betekent. 

Nou, dat was het wel zo'n beetje. Heb je nog meer vragen?'

'Nog eentje eigenlijk. Wat voor echt zinnigs kan ik de lezers meegeven over de vraag hoe er verlichting kan worden bereikt?'

'Goeie vraag Kees, laat ik het simpel stellen: "HUMOR IS DE ZUSTER VAN VERLICHTING. ZELFSPOT, DE BROEDER."

Zelfs jij zal die snappen hahahaha. Maar laat de mensen de Cursus In Wonderen lezen, daar staat alles in wat men op jouw tijdvlak hierover kan begrijpen.'

Hij geeft mij een knuffel en ik verlaat de schitterende tuin.

VERLICHTING, ANGST EN DE NIEUWE PERSOONLIJKHEID

HOOFDSTUK 73

VERLICHTINg, ANGST EN DE NIEUWE PERSOONLIJKHEID

IK  BEN

En heb weer een inzicht gekregen n.a.v.een interview met Howdie Mickoski. Het ging over het opbouwen van een nieuwe persoonlijkheid na verlichting. En dat er toch een vleug angst is ingebouwd. Ondanks de "verlichting" En ik worstelde al een tijdje met dat idee omdat ook ik "mijn oude persoonlijkheid" ben kwijt geraakt en toch nog steeds wat angst ervaar af en toe. . Ik vroeg mij af wat mijn nieuwe persoonlijkheid dan is. En hoe dat werkt. En of ik mij gewoon maar wat verbeeld.Howdie bracht mij de flits van inzicht en ik vroeg mijn hogere bewustzijn Alena, om dit wat verder uit te diepen. Dat kan zij veel beter dan ik en bovendien ben ik een beetje lui. Overigens wil ik niet beweren hier dat ik verlicht ben. Verre van dat. Ik ben alleen wel aardig opgeschoten heb ik het idee haha.

Alena:

Even voor de duidelijkheid, Kees. Je hebt nog een aardige weg te gaan.

In veel spirituele zelfhulpboeken wordt het idee gepresenteerd dat angst en liefde elkaar uitsluiten—dat waar angst aanwezig is, liefde onmogelijk is. Ze zeggen dat om verlichting te bereiken, je volledig vrij moet zijn van angst en dat je je ego volledig moet overstijgen. De boodschap klinkt aantrekkelijk, maar het schildert een eenzijdig beeld van wat het betekent om mens te zijn, vooral in een fysieke wereld waarin je ook praktische zaken moet regelen. Dat komt omdat de auteurs van die boeken dit stukje zeer belangrijke info nog niet ervaren hebben. Die kun je alleen ervaren als verlichting een deel is van jezelf. En je weet dan ook dat er niet ineens lampen gaan branden, orkesten gaan loeien en halleluja roepende engelen je de verlichting in zingen.Je hebt dus een grote verantwoordelijkheid. Dat dan weer wel.

Maar goed, wat vaak niet benoemd wordt, is dat zelfs na verlichting, je nog steeds een persoonlijkheid hebt. Je kunt je niet volledig ontdoen van het ego zolang je op aarde bent, want het ego dient een praktisch doel. Het helpt je om de dagelijkse verantwoordelijkheden van het leven aan te gaan—of het nu gaat om het plannen van een reis, het betalen van rekeningen, of het maken van beslissingen die je fysieke veiligheid garanderen. Dit betekent dat het ego, in zijn meest zuivere vorm, niets meer is dan een functioneel gereedschap om je door het fysieke bestaan te helpen.

Zelfs in een verlichte staat heb je dus een "gezuiverde" persoonlijkheid. Deze persoonlijkheid is niet meer de dominante stem die je naar angst of impulsieve reacties leidt, maar eerder een dienaar van je hogere bewustzijn. Het ego, hoewel klein, blijft aanwezig om praktische redenen. Er is altijd een restje angst, maar die angst heeft nu een heel andere functie. In plaats van je te overweldigen of je acties te dicteren, dient het nu als een beschermingsmechanisme. Dit is de vorm van angst die je waarschuwt om niet voor een trein te springen of je hand niet in een vlam te steken. Het is een basale, instinctieve angst die je helpt om veilig te blijven in deze fysieke wereld.

Deze subtiele vorm van angst is niet dezelfde angst die gepaard gaat met zorgen, stress of negatieve gedachten over de toekomst. Het is eerder een praktische intuïtie die in dienst staat van je welzijn. En dat is waar veel spirituele boeken vaak over zwijgen omdat ze de info niet hebben: ook in verlichting is er een soort van angst aanwezig, maar deze angst is geen vijand meer. Het is een bondgenoot geworden, een vorm van gezonde alertheid die je beschermt in het aardse bestaan.

Dus ja, je kunt absoluut verlicht zijn, en toch nog een klein spoor van angst hebben. Het betekent niet dat je ego je leven beheerst, maar dat je het ego gebruikt op een manier die je dient. Verlichting is niet het volledig verdwijnen van alle menselijke impulsen, maar eerder het verkrijgen van een diepe wijsheid waarmee je bewust kunt kiezen hoe je die impulsen gebruikt. Angst hoeft niet de tegenstander van verlichting te zijn; in zijn meest eenvoudige, instinctieve vorm is het de stille waakhond die zorgt dat je op aarde je weg veilig kunt vervolgen.

Met andere woorden, je kunt angst ervaren én tegelijkertijd in een verlichte staat verkeren. Het draait om het bewustzijn van die angst, het vermogen om het te zien voor wat het is, en het los te koppelen van je identiteit. In die balans tussen menselijke instincten en spirituele wijsheid ligt de werkelijke vrijheid.

De illusie van de Fysieke Wereld en het Collectieve Bewustzijn en het belang van het je losmaken daarvan.

HOOFDSTUK 72

De illusie van de Fysieke Wereld en het Collectieve Bewustzijn en het belang van het je losmaken daarvan.

IK BEN

En ik wil graag nog terugkomen, eigenlijk voortborduren, op het vorige hoofdstuk. Daarom vraag ik mijn Hoger Bewustzijn Alena toe te lichten welke toegevoegde waarde het collectieve bewustzijn en de daarmee gekoppelde bewustzijnstoestanden voor toegevoegde waarde op ons leven heeft. Komt het voort bijvoorbeeld uit dezelfde koker van de verzinners van de reincarnatie en karma industrie?

ALENA:

De fysieke wereld, zoals we die dagelijks ervaren, lijkt onwrikbaar en tastbaar. De aarde, de steden, de natuur—alles voelt echt. Maar  dit alles is slechts een kunstmatige constructie, een hologram, een illusie die ons gevangen houdt in de beperking van ons denken? Volgens diepere spirituele inzichten is dat precies wat er aan de hand is. De wereld die we zien, voelen, ruiken en horen, is niet meer dan een zorgvuldig opgebouwde schijnwerkelijkheid. Een schaduw van de werkelijke, onzichtbare wereld die buiten onze zintuigen ligt.

Een belangrijk onderdeel van deze illusie is het collectieve bewustzijn—een subtiele kracht die ons beïnvloedt zonder dat we het doorhebben. Dit collectieve bewustzijn bestaat uit de gemeenschappelijke opvattingen, overtuigingen en gevoelens die door een samenleving worden gedeeld. Het is het geheel van gedachten en normen die ons als individuen sturen, vaak zonder dat we het beseffen. Het begint bij het absolute collectieve bewustzijn dat het wereldwijde gedachtegoed vormgeeft, en splitst zich verder op in subgroepen: continenten, landen, steden, clubs en uiteindelijk, het individuele bewustzijn.

Wat opvalt, is dat al deze lagen van bewustzijn de kracht van het individuele bewustzijn overschaduwen. Waarom? Omdat het collectieve bewustzijn een krachtige, onzichtbare greep heeft op ons denken en handelen. Voor de makers van deze holografische constructie is dit de bedoeling: het individuele bewustzijn onder controle houden door de immense kracht van het collectieve.

Denk maar eens aan een tijd waarin zo ongeveer de hele wereld geloofde dat er een hel bestond, dat bestond uit vuur en dat je daar nooit meer uitkwam. Als individu had je weinig kans om daartegen in te gaan, omdat de kracht van de collectieve overtuiging je waarschijnlijk zou beïnvloeden. Of stel je voor dat je als vredelievend individu naar een drukbezochte voetbalwedstrijd gaat, maar merkt dat de energie om je heen agressiever wordt. Voor je het weet, word je meegezogen in de woede en het geweld van de menigte, ongeacht je oorspronkelijke intenties. Dat is de kracht van het collectieve bewustzijn: het houdt je vast in een bepaalde energie en beïnvloedt je zonder dat je het direct in de gaten hebt.

En hierin schuilt het gevaar. Het collectieve bewustzijn leidt ons af van wie we werkelijk zijn. Het zet ons vast in een reeks van beperkende overtuigingen, angsten en sociale normen die ons weghouden van onze ware essentie—het deel van ons dat puur, vrij en onaangetast is door de wereld om ons heen. Dat deel dat niet ego is en dat niet beïnvloed wordt door wat de maatschappij ons probeert op te leggen.

Wat we moeten beseffen, is dat zolang we ons identificeren met de illusie van de fysieke wereld en de krachten van het collectieve bewustzijn, we afgesneden blijven van onze bron, van onze ware natuur. Pas wanneer we inzien dat we niet onze gedachten, emoties of maatschappelijke labels zijn, beginnen we te ontwaken. We beginnen de illusie door te prikken en onze eigen weg terug naar huis te vinden—naar de bron van ons bestaan.

Het begint met het doorzien van de programmering die ons gevangen houdt. Het collectieve bewustzijn probeert ons wijs te maken dat we beperkt zijn, dat we ons moeten aanpassen en dat we de wereld buiten ons serieus moeten nemen. Maar zodra je begrijpt dat al deze lagen van bewustzijn kunstmatig zijn, begin je los te komen van de illusie. Dan wordt je pad naar je ware zelf helderder, en kun je je richten op je reis naar huis—de verbinding met je bron, je hogere bewustzijn, dat niet te beïnvloeden is door de wereldse lagen van angst en controle.

Dit inzicht is de sleutel tot bevrijding uit de eindeloze cyclus van incarnatie en illusie. Door je niet langer te laten leiden door de collectieve overtuigingen, maar je te richten op het neutrale, observerende bewustzijn in jezelf, kun je ontsnappen aan de controlemechanismen van deze wereld. Je wordt je bewust van de hogere werkelijkheid, die vrij is van angst en manipulatie.

De weg naar spirituele bevrijding ligt in het loslaten van wat je denkt te weten over de wereld, jezelf, en je rol hier. Zodra je de kunstmatige constructie doorziet en de kracht van het collectieve bewustzijn loslaat, maak je ruimte voor je ware essentie om te schitteren—en dan vind je de weg naar huis, naar een plek van liefde, vrijheid en ultieme eenheid.

DE GROTE ONZIN VAN DE REINCARNATIE-CYCLUS

 

HOOFDSTUK 71

DE GROTE ONZIN VAN DE REINCARNATIE-CYCLUS 

IK BEN 

En vertel aan mijn vormgegeven bewustzijn Alena over een man, Howard Macowski, in een filmpje dat ik zag, waarin hij uitlegde hoe wij door een stel wezens worden misleid, misbruikt . Zij gebruiken ons als koeien waar wij de melk van nemen. Zo bezorgen ze ons "mensenvoer" dat bestaat uit het product "angst" en vervolgens tappen zij d energie van die angst bij ons af om er zelf van te leven. Dit is even kort door de bocht verteld maar er zit geen woord Frans bij. Ik vraag Alene hier iets over uit te leggen:

Alena:

Dat filmpje waar je naar keek heeft weer kanalen bij je geopend waardoor ik jou weer meer informatie mag geven. Die Howard Wacowski in dat filmpje heeft grotendeels gelijk.

De wereld waarin wij leven lijkt zo echt, zo tastbaar. We ervaren vreugde, verdriet, pijn en liefde. Maar wat als dit alles slechts een illusie is? Een zorgvuldig geconstrueerde val, ontworpen om ons gevangen te houden in een eindeloze cyclus van angst en misleiding? zoals die man in dat fimpje zei. Veel oude spirituele tradities en moderne denkers hebben gesuggereerd dat deze fysieke wereld niet is wat het lijkt. Het is een schijnwereld, kunstmatig gecreëerd om ons af te leiden van onze ware aard.

Volgens deze inzichten is de mens opgezadeld met een nep-persoonlijkheid, een valse 'ik' die volledig losstaat van wie we werkelijk zijn. Deze neppersoonlijkheid komt met een ingebouwd programma, waarvan angst het dominante thema is. Angst om te falen, angst voor verlies, angst voor de dood. Al deze gevoelens zijn variaties op dat ene thema. Zelfs boosheid, frustratie en depressie zijn uiteindelijk afgeleiden van angst. En die angst voedt de makers van deze illusie, entiteiten die floreren op deze negatieve energie.

De Grote Vraag: Hoe ontsnappen we uit deze gevangenis?

Er zijn een paar essentiële stappen die we kunnen nemen om onszelf te bevrijden. Ten eerste, we moeten inzien dat geen enkele onvoorwaardelijk liefhebbende God ooit een wereld zou creëren waarin lijden zo'n centrale rol speelt. Een wereld waarin mensen elkaar doden, dieren elkaar opeten en planten verdorren door gebrek aan water, kan niet de schepping zijn van een God van liefde. Daar slaat Howard Wacowski de spijker op de kop. Dit besef is de eerste deur naar ontwaken. Het is een fundamenteel inzicht dat de realiteit waarin we leven, niet de ware realiteit is.

Tweede stap: Je bent niet je gedachten

De illusie werkt op basis van onze identificatie met ons ego, met de gedachte dat wij onze gedachten en emoties zijn. Maar wat als we inzien dat gedachten komen en gaan, en niet ons ware zelf vertegenwoordigen? Je gedachten zijn slechts producten van het brein, geïnjecteerd door de angstprogrammering. Ze willen je in beweging brengen, in paniek houden, je afleiden. Maar als je leert om alleen maar te observeren, zonder je ermee te identificeren, begint het loslaten. Je kunt ze als wolken aan de hemel voorbij laten drijven, zonder ze vast te houden.

Onthechting: De sleutel tot vrijheid

Een andere krachtige manier om jezelf te bevrijden van de illusie is onthechting. Alles wat we in deze wereld zien, van huizen tot auto's tot de koffiemok op je bureau, is slechts een vorm. Het zijn objecten gemaakt van gestolde energie, en hun betekenis is puur subjectief. Ze zijn tijdelijk, net zoals het fysieke lichaam tijdelijk is. Door je te hechten aan deze vormen, blijf je gevangen in de illusie, omdat je focus blijft liggen op wat uiteindelijk vergankelijk is.

Onthechting betekent niet dat je moet leven zonder bezit of relaties, maar dat je deze dingen erkent voor wat ze zijn: hulpmiddelen in de illusie, niet meer dan dat. Door te beseffen dat bezittingen en vormen slechts een relatieve werkelijkheid is, kun je je aandacht verleggen naar wat werkelijk belangrijk is: je verbinding met Hoger Bewustzijn.

Angst als voedingsbron: Weiger nog langer hun voedsel te zijn

De makers van deze illusie willen dat we in angst leven, omdat ze hierop floreren. Angst is hun energiebron, en zolang we deze emotie voeden, blijven we gevangen in hun spel. Maar als we inzien dat angst niet echt is – slechts een product van de illusie – kunnen we stoppen met hen te voeden. In plaats daarvan kunnen we ons richten op vrede, liefde en hogere vibraties, die ons dichter bij ons ware zelf brengen.

De ontsnapping uit de oneindige loop van reïncarnatie?

Reïncarnatie is een cyclus waarin de makers van deze illusie ons gevangen willen houden. Door ons steeds opnieuw te laten terugkeren naar deze wereld, blijven we deel van hun spel. Maar als we de illusie doorzien en stoppen met het voeden van angst, kunnen we ontsnappen uit deze eindeloze cyclus. Door neutraal waar te nemen en geen emotionele lading te geven aan de vormen van de wereld, beginnen we ons los te maken van de illusie. Dit is de weg naar echte bevrijding en het ontwaken van je Hoger Bewustzijn.

We kunnen alleen vrij zijn door te beseffen dat we niet zijn wat we denken of voelen. We zijn veel meer dan dat. We zijn bewuste wezens, verbonden met een oneindig, liefdevol bewustzijn dat ons roept om te ontwaken uit de illusie. Dat is de weg naar echte vrijheid.Wanneer je dat ingezien hebt en verwerkt en je straks overgaat naar de volgende dimensie, word je niet langer beïnvloed door de makers van de illusie. Je zult niet langer toestaan dat die "begeleiders in de reincarnatie-industrie" bij jou gaan beginnen over terugblikken op vorige levens en over het jou stallen  op een mooi plekje in een mooi landschap waarna je weer wordt beïnvloed wordt om terug te keren in een lichaam.

Je bent de dimensie van slapers dan overstegen en je weet dat jij een autonoom ZELF bent die IS. Één met de creatieve scheppingsstroom, ook wel God genoemd. Of het Absolute. Let wel: ER IS NIEMAND DIE IETS OVER JOU KAN VERTELLEN. WAAROM? OMDAT JE ÉÉN BENT  en dan valt er niets te vertellen. Dit is de allerbelangrijkste les. Zolang je dit niet ten volle inziet zul je in die dimensie van vormen blijven hangen met alle reïncarnatie gevolgen van dien. De makers van die illusie zien dat overigens ook niet in.

Eén ding wil ik hier benadrukken: het is en blijft een spel. De wezens die jullie uitbuiten zijn in essentie niet slecht. Vergelijk het inderdaad met koeien bij jullie op aarde. Zij worden, soms zeer wreed, gefokt vanwege het vlees en de melk.  Maar zijn de mensen daarom slecht? Nee, ze zijn onbewust. Ze slapen op een laag pitje. Net als die wezens die hun beurt, jullie weer misbruiken.

Het goede nieuws is dat steeds meer mensen wakker worden. Hoe je dat ziet? Nou, neem die koeien weer. Steeds meer mensen weigeren nog langer vlees te eten en protesteren tegen de ruwe behandeling van veel koeien en andere dieren. Ook de melk wordt ingeruild voor plantaardige producten. Zo zijn er veel meer voorbeelden. De mensheid wordt wakker!

ONTWAKEN IS EENVOUDIG EN SIMPEL

 

HOOFDSTUK 70

ONTWAKEN IS EENVOUDIG EN SIMPEL

IK BEN

En ik vraag aan mijn vormgegeven Hoger Bewustzijn, Alena, of zij, ook al is al vaker gezegd, in andere woorden wil uitleggen (herhaling is herkenning) dat "ontwaken" helemaal niet zo moeilijk is. 

ALENA:

Ontwaken. Het is een woord dat veel spirituele zoekers met fascinatie gebruiken, vaak met het idee dat het een mystiek en moeilijk proces is..  Dat is een grote misvatting. Of misleiding, kun je het ook noemen. Ontwaken is niet ingewikkeld of exclusief voor slechts enkele uitverkorenen. Integendeel, het is een eenvoudig en toegankelijk proces dat iedereen kan ervaren, als je bereid bent om je oude overtuigingen en oordelen los te laten.

Ontwaken is het besef dat je veel meer bent dan je gedachten, emoties en overtuigingen. Je bent een bewustzijn, een aanwezigheid, die voorbij het ego reikt. Het ego (je persoonlijkheid) dat constant bezig is met oordelen, vergelijken en het creëren van angsten, houdt ons gevangen in een illusie van afgescheidenheid. 

Ontwaken is het herkennen van deze illusie en het terugkeren naar een staat van innerlijke vrede, waar je in contact komt met je ware zelf – het deel van je dat altijd verbonden is met liefde, vreugde en overvloed.

Voor de duidelijkheid nog even iets over de persoonlijkheid(EGO) Wat is de persoonlijkheid, of ego?:

De persoonlijkheid is ‘het niet-eigene’ in de mens, dat wil zeggen, wat van buitenaf is gekomen, wat iemand heeft geleerd, wat hij weerspiegelt, alle sporen van indrukken van de buitenwereld die in de herinnering en in de gewaarwordingen blijven hangen, alle woorden en bewegingen die zijn aangeleerd en alle gevoelens die ontstaan zijn door nabootsing. De persoonlijkheid wordt gedeeltelijk gevormd door de al-dan-niet opzettelijke beïnvloeding door andere mensen, dat wil zeggen, door ‘opvoeding’, en gedeeltelijk door onwillekeurige nabootsing door het kind zelf. Cultuur vormt de mens, de persoon, het ego verder.

Ontwaken is dus de herkenning van je ware aard. Je ESSENTIE. Het is de realisatie van wat je werkelijk bent, en dat is bewustzijn.( Of , zoals je het ook kan noemen; liefde, leven, het Absolute) Het is het plotseling wakker worden in de wetenschap dat je niet dit lichaam bent maar datgene wat nooit sterft en nooit geboren wordt. Het is het besef dat je de TV bent en NIET wat zich op het scherm van die tv afspeelt. Het bewustzijn is dát wat de stem hoort als jij praat. En het heeft geen locatie, of geslacht of kleur of lichaam. En het is volledig onbeperkt. Het is onze ware aard en het is zonder conditionering of labels. Het is dat deel in ieder van ons dat gewoon bewustzijn is. Je beseft dat je het bewustzijn bent van al je ervaringen. Zoals in jouw geval bijvoorbeeld, Kees, gewoon nu, terwijl je dit opschrijft, ben je bewust, ben je het bewustzijn, van de ervaring van schrijven.

En het is zo simpel, dat we die ervaring gewoon missen omdat we denken dat het nooit zo simpel kan zijn. Omdat men(ego) ons dat heeft opgedrongen als een overtuiging. 

Maar zo simpel is het wél. Het begint ermee dat je ziet dat ineens de persoon (in jouw geval: Kees) opduikt. Dat je gewoonten opduiken, je sympathieën de antipathieën, de conditioneren, de overtuigingen. Ze behoren allemaal tot de persoon die jij (ego) hebt opgebouwd. Je bent niet goed of slecht maar als je echt in het bewustzijn bent en gaat blijven, ga je al die activiteiten die ik net noemde bewust waarnemen. Je neemt dan waar wat je persoon (in jouw geval:Kees) aan het doen is. Je kijkt dan met je ware aard, je ware essentie naar de persoon die je zelf ontwikkeld hebt vanuit conditionering, opvoeding, overtuigingen etc. En dat is dus ontwaken. Zo simpel is het echt.

Een van de belangrijkste sleutels tot ontwaken, is aanwezig zijn in het huidige moment. Wanneer je volledig aanwezig bent, zonder je te verliezen in gedachten over het verleden of de toekomst, ontstaat er een ruimte waarin je die ware aard van jezelf kunt ervaren. Het is in die stilte, in die ruimte tussen gedachten, dat je jezelf kunt herkennen als het bewustzijn dat alles waarneemt.

We verliezen ons vaak in het verleden of in de zorgen over de toekomst, maar de echte kracht ligt in het huidige moment. De persoon (het ego) leeft in tijd – het hecht zich aan herinneringen en projecteert angsten naar de toekomst. Door jezelf te trainen om steeds terug te keren naar het nu, begint het ego zijn grip te verliezen.

Vergeving speelt een cruciale rol in het ontwakingsproces.Vergeving  betekent niet dat je anderen vrijpleit van schuld, maar eerder dat je jezelf en de ander bevrijdt van de ketenen van wrok, oordelen en negatieve emoties. Wanneer je vergeeft, ontmantel je de illusie van afgescheidenheid. Je herinnert je dat je één bent met alles en iedereen, en dat elke vorm van veroordeling uiteindelijk jezelf beperkt.

Vergeving is een daad van liefde – voor jezelf en voor de wereld om je heen. Liefde is de ware natuur van wie we zijn. Door ons te verbinden met liefde in plaats van angst, openen we de deur naar ontwaken. Liefde is simpel, en het is altijd aanwezig. Wanneer we liefde in ons hart toelaten, begint de illusie van het ego op te lossen, en ontdekken we wie we werkelijk zijn.

Ontwaken is niet het resultaat van complexe spirituele oefeningen of jarenlange studie. Het is een keuze die je elk moment opnieuw kunt maken. Het is de keuze om je gedachten en oordelen los te laten, om vergeving te beoefenen, en om je te verbinden met liefde en vrede.

Het Ego houdt graag vast aan de overtuiging dat ontwaken ingewikkeld is, omdat het op die manier kan blijven voortbestaan. Het ego wil je laten geloven dat je nog niet goed genoeg bent, dat je nog iets moet bereiken voordat je waardig bent om te ontwaken. Maar dat is slechts een illusie. Ontwaken is eenvoudig omdat het al aanwezig is in elk van ons. We hoeven alleen maar te kiezen om het te zien.

Een van de praktische oefeningen om in contact te komen met je ware zelf, is een simpele focus op ademhaling. Las gedurende de dag, op willekeurige momenten, een pauze in om bewust drie keer diep in en uit te ademen. Dit brengt je terug naar het nu en herinnert je eraan dat je niet je gedachten of emoties bent, maar het bewustzijn dat dit alles observeert.

Door regelmatig terug te keren naar deze innerlijke stilte, creëer je een gewoonte van aanwezigheid. In deze stilte ligt het ontwaken dat je altijd al in je draagt.

Ontwaken is geen mystiek of ongrijpbaar proces. Het is eenvoudig, alledaags en toegankelijk voor iedereen die bereid is om zijn overtuigingen, oordelen en angsten los te laten. Het is de keuze om je bewust te worden van het huidige moment, om vergeving te beoefenen en je te verbinden met liefde. Door deze stappen te nemen, ontdek je de innerlijke vrede en vreugde die altijd al in je aanwezig waren. Het is niet iets wat je moet bereiken, maar eerder iets wat je herinnert. En in die herinnering vind je je ware zelf. Of, kort samengevat: "ESSENTIE IS DE WAARHEID IN DE MENS, PERSOONLIJKHEID DE ONWAARHEID.."

GESPREK MET JEZUS (2)

HOOFDSTUK 69

GESPREK MET JEZUS (2)

IK BEN

Omdat ik nog meer wil weten over de fascinerende figuur Jezus, ontmoet ik hem in een prachtige tuin vol schitterende bloemen, planten en loslopende wilde dieren. Hij begroet mij breed lachend, gekleed in witte mantel en lang wapperend haar . 

Als ik naar zijn brede vriendelijke grijns kijk en zijn licht spottende maar liefde uitstralende ogen, is de eerste vraag die bij mij opkomt de volgende:' Waarom word jij altijd op portretten, beelden, schilderijen enz., afgebeeld met een strak gezicht waar zelfs niet een spoortje van een glimlach af kan? Ik bedoel, het ontbreekt je niet aan humor. Ik lig hier af en toe echt in een deuk om je grappen en grollen. En ben trouwens niet de enige met die vraag. Er zijn meerdere mensen die zich dat afvragen.'

'Tja. Dat is een goeie vraag. In de eerste eeuwen van het christendom-toen men mijn boodschap niet helemaal begreep- werd kunst vaak gebruikt om heilige en spirituele boodschappen over te brengen. De beelden en schilderijen van mij werden niet alleen gezien als artistieke representaties, maar ook als iconen met diepe religieuze betekenis. Het idee was dat de ernst en waardigheid in mijn gelaat mijn goddelijke en verheven aard zouden weerspiegelen. Een glimlach werd in die tijd vaak geassocieerd met iets aards, frivools of onserieus, wat men niet passend vond voor een goddelijke figuur.  Ik werd, vooral toen, gezien als een spirituele leider en leraar, en het benadrukken van ernst moest mijn autoriteit en goddelijkheid onderstrepen hahaha.'

'Waarom lach je?'

'Omdat de grap is dat door die opstelling van toen, de afscheiding van de Vader alleen maar toenam. Het was toen: "Wij het klootjesvolk en Hij de uitverkorene, de Zoon van God die wij op de troon zetten. Dat is NOOIT mijn bedoeling geweest. Ze beseften niet dat de boodschap juist was dat iedereen, zonder uitzondering, is uitverkoren. Ik dacht in mijn onschuld toen dat mijn boodschap wel zou worden begrepen en dat het juist om die boodschap ging. Maar men focuste op de boodschapper in plaats van op de boodschap. Het collectieve bewustzijn van toen was lager dan gedacht.'

Maar behalve dat, wat dacht je van de rol van de kerk? De kerk speelde een belangrijke rol in de controle over religieuze kunst en dus ook hoe ik werd afgebeeld. Veel kerkleiders wilden dat ik als een verheven, bijna ongrijpbare figuur werd weergegeven. De glimlach of uitbundige expressie werd gezien als te alledaags of zelfs oneerbiedig voor iemand van mijn goddelijke status. Bovendien was er een sterk verlangen om de nadruk te leggen op mijn spirituele en goddelijke aspecten, wat eerder tot ernst dan tot vreugde leidde. Dacht je nu werkelijk dat de twaalf apostelen en ik nooit grappen onder elkaar uithaalden? Tuurlijk wel, maar vergeet niet dat er in die tijd niet veel te lachen veel voor veel mensen. Er was veel armoede en er was weinig tijd voor humor omdat er overleefd moest worden. Ook dat moeten we niet vergeten.'

'Ik vind het toch een groot wonder dat, ondanks dat jij niet vaak breed glimlachend wordt afgebeeld,  jouw boodschap van onvoorwaardelijke liefde en vreugde nooit verloren is gegaan.'

'Zoals je weet zijn wonderen mijn verdienmodel, Kees, hahahah'. Nee joh, veel spirituele teksten en overleveringen wijzen erop dat ik wel degelijk een bron van vreugde en humor was in mijn interacties met anderen. De kunst weerspiegelde echter vaak meer de waarden en prioriteiten van de tijd, waarbij goddelijke autoriteit en het lijden centraal stonden, dan de menselijke kant van mijn persoon als vriend, leraar en vreugdevolle gids. Alleen de balans hierin is een beetje naar de verkeerde kant doorgeslagen. Maar wat je echt ziet op die starre gezichten van mij op al die foto's en schilderijen, is de weerspiegeling van de energie en het bewustzijn van dát moment van de makers van die beelden. Wat je in werkelijkheid ziet is de angst voor verandering van denken. De angst voor de liefde die ik onderwijs.  Dat allemaal is te zien op mijn gezicht op al die beelden. Wat je ziet op die beelden is EGO en NIET Hoger Bewustzijn. Je ziet geen onvoorwaardelijke liefde.

En juist daarvan hoopte ik dat de mensen in de eeuwen dat zouden opmerken, begrijpen en op de juiste wijze zouden interpreteren en inzien wat mijn boodschap was door die beelden.

Hoe dan ook, kijk naar recentere tijden. Er zijn intussen best wel veranderingen gekomen in hoe ik word afgebeeld. Moderne kunstenaars durven mij vaker te tonen als een figuur van vreugde en liefde, soms zelfs met een glimlach. Dit sluit beter aan bij het idee dat ik een bron van vreugde en hoop was voor de mensen om mij heen. Dat deze veranderingen pas recent plaatsvinden komt door de angst om kritiek te krijgen van kerkleiders en andere elementen die er belang bij hebben mij Niet glimlachend af te beelden. Om de angst te handhaven in de wereld. Hoor je wat ik zeg? ANGST! Daar heb je het weer. Men (het Ego) wil de angst in stand houden. Nog steeds. Maar IK BEN (liefde) En waar liefde is, is geen angst. Dat was mijn boodschap TOEN en is mijn boodschap voor NU.'

' Dank je wel voor dit gesprek, Jezus.'

'Prima, jongen. Kijk uit als je de tuin verlaat. Er staan twee leeuwen buiten hahahahahah.'

Zou er dan nog kwaad bestaan....?

HOOFDSTUK 68

Beschermen Tegen Het Kwaad: Een Paradox van Menselijke Aard

IK BEN

En ik wil graag de visie horen van mijn vormgegeven Hoger Bewustzijn "Alena" over die ene kant van de medaille, namelijk het "kwaad" en waarom onze drang om onze dierbaren ten koste van alles te beschermen tegen dat kwade er zo zit ingebakken. Het is een drang die logisch lijkt maar het niet is, want het Ego heeft het er bij het collectieve bewustzijn ingeslepen.

Dus mijn vraag is: "zijn er anderen manieren om van de wereld een vredere omgeving te maken dan alleen bescherming van onze dierbaren?"

ALENA:

'Er is iets intrigerends aan de menselijke aard, iets wat diep in ons geworteld zit en ons inderdaad drijft om onze dierbaren, onze familie en ons gezin koste wat kost te beschermen tegen kwaad van buitenaf. Dit instinct is krachtig, bijna primitief, en het is een van de fundamenten van ons bestaan geworden. 

Wanneer we worden geconfronteerd met gevaar, trekken we onze kring dichter om ons heen, bouwen we muren en vestingen, zowel fysiek als emotioneel, om dat wat ons dierbaar is veilig te stellen. Maar wat als we dit beschermingsinstinct zouden uitbreiden, niet alleen tot degenen die we kennen en liefhebben, maar tot alles wat leeft?

Stel je een wereld voor waarin elke persoon niet alleen zijn of haar eigen kring beschermt, maar iedereen om zich heen. Waar het instinct om te beschermen wordt uitgerekt, omarmt en uitgebreid, zodat het niet alleen geldt voor degenen die ons na staan, maar voor alle levende wezens. 

Dit roept een interessante paradox op: als we onszelf zouden wijden aan het beschermen van alles wat leeft tegen kwaad van buitenaf, zou er dan nog kwaad bestaan? Het idee klinkt utopisch, bijna onrealistisch, maar het werpt een belangrijke vraag op over de aard van het kwaad zelf en hoe wij ons tot dit kwaad verhouden. Het kwaad dat niets anders is dan Ego.

Het kwaad dat we vrezen en waartegen we ons verzetten, lijkt vaak afkomstig te zijn van "de ander," van buitenaf, van een externe bron. Maar als we dieper kijken, zien we dat het kwaad zelf vaak ontstaat door angst, wantrouwen, jaloezie, en de overtuiging dat we eerst onszelf moeten beschermen voordat we zelfs maar overwegen anderen te beschermen. 

Deze cyclische redenering creëert een continue staat van conflict en vijandigheid, waar iedereen bezig is zijn eigen territorium af te bakenen, zonder ooit de tijd te nemen om de vreemdeling buiten die grenzen te begrijpen of te helpen.

Als ieder mens het kwaad zou willen bestrijden door alles wat leeft te beschermen, zouden we de basisregels van het spel veranderen. In plaats van te handelen vanuit een ingesteldheid van schaarste en angst, zouden we handelen vanuit overvloed en vertrouwen. Het kwaad wordt dan niet langer bestreden door muren te bouwen, maar door bruggen te slaan. We zouden collectief beslissen dat het leven, in welke vorm dan ook, waard is om beschermd te worden. En in die bescherming, in die gedeelde verantwoordelijkheid, zouden we de wortels van kwaad zelf kunnen uitroeien.

Dit concept lijkt echter in te gaan tegen de kern van ons menselijk overlevingsinstinct. Het vergt een enorme paradigmaverschuiving (de manier waarop wij de werkelijkheid ervaren) om het idee los te laten dat we eerst voor onszelf moeten zorgen, en pas daarna, als er tijd en middelen over zijn, voor anderen. Het vereist dat we erkennen dat "de ander" niet de vijand is, maar een mede-reiziger in dezelfde fragiele reis die het leven is. Maar als we deze verschuiving zouden kunnen maken, zouden we ontdekken dat er in het streven om alles en iedereen te beschermen, geen ruimte meer is voor het kwaad om te gedijen.

Dit brengt ons terug bij de vraag: kunnen we ooit zo’n wereld realiseren? Is het een naïeve droom, of een doel dat we stap voor stap zouden kunnen benaderen? Het antwoord ligt niet in filosofische abstracties, maar in ons dagelijkse handelen. Elke keer dat we kiezen voor begrip in plaats van oordeel, voor delen in plaats van hamsteren, voor bescherming van het leven in plaats van enkel dat van onszelf, zetten we een stap naar een wereld waarin het kwaad minder ruimte heeft om te bestaan.

Misschien is dat de echte uitdaging: om ons beschermingsinstinct niet te beperken tot onze eigen kring, maar om het te zien als een kracht die het potentieel heeft om ons allemaal te verenigen, om het kwaad niet te bevechten met geweld of muren, maar met een radicale, onvoorwaardelijke liefde voor al wat leeft.

Op dat moment van inzicht heeft het collectieve bewustzijn het Ego doorzien en van zijn troon gestoten.