INCARNATIES OBSERVEREN

 

                                                    HOOFDSTUK -54-

                                     INCARNATIES OBSERVEREN

IK BEN

En ineens zit ik achter een klavecimbel. Het lijkt een beetje op een piano maar het geluid doet meer denken aan een luit of een ander snaarinstrument. Ik speel weliswaar een beetje gitaar maar een instrument waar ik nu achter zit is mij , qua bespelen, totaal onbekend.

En toch zit ik daar te spelen alsof ik nooit anders gedaan heb. Ik draag kleding die mij doet denken aan de kleding die werd gedragen aan het Franse Hof rond 1700.  De tijd van Koning Lodewijk de X!V ook wel de Zonnekoning genoemd.

Ik draag een ruig aanvoelend hemd, zonder kraag met daarover een zware halflange zwarte jas met dáároverheen twee kruislingse banden. Verder een rode pofbroek met daaronder witte kousen in zwarte lakschoenen met rode gespen.

Verder draag ik een blonde halflange pruik met krulletjes , met de scheiding in het midden.

Ik ben op dat moment 32 jaar. En ik weet dat ik "versmolten ben" met één van mijn eerdere levens op aarde. Rond 1700. Er is geen wederzijds contact met deze persoon. Het enige dat ik weet is dat ik hier een man ben van 32. Dat mijn beroep componist is en dat ik muziek componeer voor o.a de klavecimbel waar ik nu achter zit te spelen alsof ik nooit anders gedaan heb. 

Langzaam voel ik meer informatie komen en ik weet nu dat ik in dienst ben van het Hof van Lodewijk de Zonnekoning waar ik lesgeef aan zijn kinderen. Verder speel ik, samen met wat andere muzikanten op de veelvuldige feesten aan het Hof. Daarnaast speel ik orgel in een grote kathedraal. 

Het besef dat ik verbonden ben met één van mijn vroegere incarnaties dringt tot mij door. Gek genoeg voel ik geen bijzondere band met deze man die door zijn omgeving met de naam François of Francis wort aangesproken. 

Wat ik wel voel is fascinatie. Vooral met de omgeving. Er liggen tegels in de kamer waar ik speel. Op die tegels ligt een dun laagje zand. En zaagsel. Er hangen geborduurde doeken en veel schilderijen aan de verder kale muren. En overal kandelaren met levensgrote toortsen. Er hangt een penetrante stank om mij heen, niet in de laatste plaats door mijzelf veroorzaakt. 

De man die ik "hier" ben heeft veel talent voor muziek. Daar is in mijn huidige leven weinig van terug te vinden. Mijn handen gaan intussen als vanzelf over de toetsen en ik voel nieuwe composities in mij opkomen. Het lijkt alsof er een reservoir openbreekt waaruit moeiteloos de ene na het andere muziekstuk uit stroomt. Op een tafel naast mij liggen stapels bladmuziek van eerdere composities.

De reden waarom ik zo makkelijk dit leven in 1700 kan observeren, is mijn hogere bewustzijn. Ik ben nu steeds meer in staat op een afstand te kijken naar mijn persoonlijkheid van "nu" en ook naar "mijn persoonlijkheden" van vroeger en later.

Dat komt omdat ik mij niet langer identificeer met de persoon van vlees en bloed en opvoeding, overtuigingen en denken en voelen.

Uiteraard voel en denk ik wel maar als je in een auto rijdt geef je ook gas of rem je zonder dat je ervan overtuigd bent dat je die auto zelf bent. Omdat ik mij daar los van heb gemaakt kan ik nu observeren vanuit een hoger bewustzijn. En ik kan meerdere levens tegelijk overzien omdat er geen lineaire tijd bestaat in Hoger Bewustzijn. Je zou het kunnen uitleggen als een groot televisiescherm waarop je in kleine kadertjes naast en boven elkaar, diverse filmpjes tegelijk ziet afspelen. In dit geval, veel vorige en latere levens. Door dat overzicht kies ik makkelijker een "vorig" of "later" leven uit om te observeren. 

Waarom zeg ik "vorig" of "later" leven? Dat is omdat er geen woorden zijn, tenminste bij mij, om uit te leggen dat al die levens zich "NU "afspelen. Je leven dat je op dit moment ervaart gebeurt op hetzelfde moment als je leven in, bijvoorbeeld het jaar 1700. 

Dat is dus in woorden bijna niet uit te leggen.

Déze incarnatie uit 1700, zo krijg ik via zijn onderbewuste door, kent weinig tegenslag in het leven. Hij/ik is zelfs heel gelukkig. Hij/ik is gelukkig getrouwd en heeft meerdere kinderen. Zijn/mijn positie aan het hof maakt een soort notabele van hem/mij waardoor hij/ik steeds meer wordt opgenomen en geaccepteerd in de adel van die tijd.

Spiritueel gezien leert hij/ik weinig, juist omdat het hem/mij zo goed gaat. Hij/ik is zich overigens wel bewust van iets dat verder gaat dan het fysieke leven. Het blijkt een tussenleven. Een rustig leven tussen alle heftige levens daarvoor en daarna. De reden waarom ik juist nu naar deze incarnatie word geleid is mij duidelijk geworden door deze François. Hij heeft zich voorgenomen om, na zijn tijd aan het hof, uit te zoeken wat dat "meer dan het fysieke leven" precies inhoudt. Door zijn/mijn liefde voor muziek en zijn nieuwsgierigheid waar die creativiteit toch vandaan kwam, overtuigde hem er steeds meer van dat er meer is tussen hemel en aarde.

Daar is het niet meer van gekomen omdat hij/ik overleed voordat hij deze zaken kon onderzoeken. Maar het betekende wel het begin voor mij van een spiritueler gericht leven met een groeiend bewustzijn.

In een volgend hoofdstuk zal ik het hebben over de invloed van een "spiritueel geleefd leven" met veel groei, op je andere incarnaties.

DRUK OP LINK VOOR VOORBEELD KLAVECIMBEL

Ik heb het idee dat het niet zal blijven bij deze connectie met een vorig of volgend leven .