DE ILLUSIE VAN TIJD: WAAROM HET HEDEN EN DE TOEKOMST NIET BESTAAN

HOOFDSTUK 94

DE ILLUSIE VAN TIJD: WAAROM HET HEDEN EN DE TOEKOMST NIET BESTAAN

IK BEN (en ben daar oprecht dankbaar voor)

Ik wil even terugkomen op het bericht in mijn vorige blog "Het is net zo simpel als het moeilijk is"

Ik wil in dit blog meer de fysieke kant van leven in het verleden of de toekomst, duiden.

Het idee dat het verleden en de toekomst niet werkelijk bestaan, kan verwarrend klinken omdat we ons beide zo levendig kunnen voorstellen. Het verleden lijkt reëel omdat we het ons herinneren, en de toekomst lijkt een concrete bestemming omdat we er plannen voor maken. Maar wanneer je dieper kijkt, wordt duidelijk dat beide slechts constructies van de geest zijn, en dat alleen het huidige moment werkelijk bestaat.

Een manier om dit concept te begrijpen, is door het proces van waarnemen en het tijdsverloop daarbij te onderzoeken. Dit biedt een fysiek voorbeeld dat helpt te illustreren hoe zelfs onze waarneming van het "nu" eigenlijk een interpretatie van het verleden is.

Fysiek gezien, zien we de wereld altijd met een fractie van een seconde vertraging. Het licht dat van een object of persoon weerkaatst, moet onze ogen bereiken, door onze retina (netvlies) worden opgevangen, en vervolgens via onze hersenen worden vertaald naar een beeld. Dit proces kost tijd, zij het in microscopische hoeveelheden. Toch betekent het dat het beeld dat we waarnemen, al in het verleden ligt tegen de tijd dat het ons bewustzijn bereikt.

Dit is cruciaal: wat we als "nu" ervaren, is een reconstructie van iets dat al heeft plaatsgevonden. Ons brein werkt zo snel dat we het niet merken, maar strikt genomen is onze perceptie van de werkelijkheid altijd een interpretatie van iets dat al voorbij is.

Als je naar deze vertraging kijkt, wordt het duidelijk dat zelfs onze herinneringen aan "het verleden" niets anders zijn dan mentale beelden die we in het huidige moment oproepen. Het verleden bestaat niet als een vaste, objectieve realiteit. Het is slechts een reconstructie in onze geest, net zoals het beeld dat we zien een reconstructie is van lichtgolven die een fractie van een seconde geleden onze ogen bereikten.

Hetzelfde geldt voor herinneringen. Ze zijn geen toegangspoorten tot een werkelijkheid die ooit "bestond," maar interpretaties die nu, in het moment, worden geactiveerd door je brein. Dit betekent dat het verleden alleen in je bewustzijn bestaat – het heeft geen onafhankelijk bestaan buiten jou.

De toekomst lijkt op het verleden, maar in omgekeerde richting. Waar het verleden een herinnering is, is de toekomst een projectie. Het is een verzameling gedachten, verwachtingen en scenario’s die we in onze geest creëren. Maar, net als herinneringen, zijn deze projecties slechts mentale beelden die alleen in het nu bestaan.

De toekomst bestaat niet als een reële tijd of plaats waar je naartoe kunt reizen. Je kunt je het voorstellen, maar je ervaart het altijd in het huidige moment. Zodra de toekomst arriveert, is het immers niet langer de toekomst – het is nu.

Het fysieke voorbeeld van waarneming met vertraging helpt ook om te begrijpen hoe uitzonderlijke sporters zoals Cruijff of Messi sneller kunnen reageren. Ik heb dit al eerder genoemd in een eerder blog maar toch gebruik ik dit voorbeeld ook deze keer weer :

Hun brein-van Johan Cruijff en Messi- verwerkt(e) visuele informatie sneller dan gemiddeld, waardoor zij de acties van een tegenstander eerder kunnen interpreteren en daarop kunnen anticiperen.

Wat hen onderscheidt, is niet dat ze in een andere tijd leven, maar dat ze een fractie van een seconde voorsprong hebben op de interpretatie van het moment. Ze lijken sneller te zien en te handelen, maar in werkelijkheid bevinden ook zij zich altijd in het "nu" – hun brein is simpelweg efficiënter in het verwerken van informatie.

Dit voorbeeld benadrukt dat zelfs onze meest indrukwekkende waarnemingen een product zijn van interpretatie en niet van directe ervaring van het moment zoals het werkelijk is.

De vertraging in onze waarneming, hoe klein ook, benadrukt een diep spiritueel inzicht: wat we denken te zien, is nooit de werkelijkheid zoals die is, maar een interpretatie ervan. Dit geldt niet alleen voor de fysieke wereld, maar ook voor hoe we omgaan met het verleden en de toekomst.

Als we vasthouden aan herinneringen of verwachtingen, leven we niet in het huidige moment. We reageren dan op schimmen van het verleden of beelden van de toekomst, in plaats van op de werkelijkheid zoals die zich nu ontvouwt. Om volledig in het nu te leven, is het nodig om los te laten – om het verleden en de toekomst te zien voor wat ze zijn: illusies.

Het verleden bestaat niet, omdat het alleen leeft in onze herinneringen, die we in het huidige moment oproepen. De toekomst bestaat evenmin, omdat het slechts een mentale projectie is die nog nooit werkelijkheid is geworden. Zelfs onze waarneming van het "nu" is een interpretatie die met vertraging wordt gevormd.

Dit inzicht biedt een bevrijdend perspectief. Wanneer je loslaat wat voorbij is en stopt met het projecteren van wat nog moet komen, kun je het huidige moment volledig omarmen. En alleen in dat moment, zonder de last van herinneringen of verwachtingen, vind je de waarheid van wie je werkelijk bent en de realiteit zoals die is.