Vergeving: DE POORT NAAR BEWUSTZIJN

 

HOOFDSTUK 123

Vergeven is als het indrukken van de "delete"-knop voor alle ego-gerelateerde gedachten en handelingen. Het is het loslaten van oude verhalen, zelfbeelden en overtuigingen die als vastgekoekte lagen op ons bewustzijn liggen. Wanneer we vergeven, schonen we onze innerlijke ruimte op en verhogen we ons bewustzijn, waardoor diepere kennis en inzichten als vanzelf naar boven komen. We bevrijden ons van de neiging om onszelf in schuldgevoelens te frommelen of door anderen daarin te laten dwingen.

In die zuiverdere staat van bewustzijn wordt steeds duidelijker dat niet de leugens waarmee we omringd zijn de ware vijand van de waarheid zijn, maar onze overtuigingen. Een overtuiging is een leugen die door herhaling en acceptatie waarheid is gaan lijken. Stel dat jou van jongs af aan is ingeprent dat je niet goed genoeg bent. In wezen is dat een onwaarheid, maar als deze boodschap jarenlang door opvoeders, leraren of andere autoriteiten is herhaald, nestelt ze zich in je onderbewustzijn als een vaststaande waarheid. Zelfs wanneer de externe bronnen van deze inprenting verdwijnen, blijft de overtuiging vaak bestaan en beïnvloedt ze onbewust je leven.

Vergeving is het gereedschap waarmee we deze overtuigingen kunnen oplossen. Want wanneer je met je hart vergeeft—mensen, situaties en vooral jezelf—ontstaat er een innerlijke ruimte waarin je niet langer onbewust vasthoudt aan oude pijn. Vergeving brengt inzicht, en inzicht brengt de moed om je trauma’s recht in de ogen te kijken. Dat is het moment waarop overtuigingen beginnen te verdampen.

Er zijn mensen, ook verlichte geesten, die beweren dat er niets is na de dood. Dat bewustzijn ophoudt te bestaan en dat de hoop op een voortbestaan slechts een troostend verhaaltje is dat we onszelf voorhouden. Ook wordt er wantrouwen uitgesproken tegen spirituele werken die beweren “van boven” te zijn doorgegeven. Want, zo zeggen zij, waarheid is alleen waarheid als die van binnenuit komt.

Ik respecteer deze visie, maar mijn ervaring vertelt me iets anders. Voor mij is er geen dood, slechts een overgang. Bewustzijn is energie, en energie is eeuwig. Wat sterft, is het lichaam—het ego, de tijdelijke manifestatie. Maar wat we zijn, onze essentie, blijft.

"Wat betreft de waarheid die “van boven” kom,"zegt Jezus, die mijn geschrijf onderbreekt: "Zo boven, zo beneden. Wat betekent dat het grotere kosmische geheel zich weerspiegelt in het individuele menselijke leven. Wanneer waarheid werkelijk universeel is, zal die zich op elk niveau manifesteren.

De manier waarop jullie God voorgesteld krijgen—als een autoriteit buiten jezelf, een macht met een wil die wij moeten volgen—een manipulatie is. Dit idee houdt ons weg van de diepere waarheid: dat God geen wil heeft, want God IS.Een wil impliceert dualiteit, keuzes, tijdsgebondenheid—allemaal concepten die horen bij het ego, niet bij het Absolute.

Wij zijn voortgekomen uit die Bron en dragen dezelfde scheppingskracht in ons. “God schiep de mens naar zijn evenbeeld” verwijst niet naar een uiterlijke vorm, maar naar de essentie: het vermogen om te scheppen, te creëren, en bewustzijn uit te breiden.

En vergeving is misschien wel de meest krachtige manier om dit bewustzijn te ontsluiten. Want wanneer we werkelijk vergeven, niet alleen met woorden maar vanuit ons hart, bevrijden we onszelf van de illusies die ons gevangen houden. En in die bevrijding ontdekken we wie we werkelijk zijn: geen sterfelijke lichamen, geen ego’s met beperkende overtuigingen, maar oneindig bewustzijn, altijd verbonden met de Bron.

Dat is waar ik naar verwijs in de cursus." 

HIj knipoogt en ik schrijf het op..

Liefs