HOOFDSTUK 124
IK BEN
Verlichting ontstaat niet door inspanning, verlangen of tijd. Het komt voort uit het relatieve niets, als een plotselinge helderheid, een seconde van pure aanwezigheid, een moment waarin het ego verdwijnt en alleen het Zijn overblijft. Of het nu een ademhaling duurt of een eeuwigheid, het maakt niet uit—verlichting is verlichting. Tijd heeft er geen greep op.Tijd is niet relevant voor verlichting.
Toch vragen we vaak: Hoe kan ik dit behouden? Maar misschien is dat niet de juiste vraag. Misschien moeten we eerder kijken naar hoe en waarom we steeds weer terugvallen in onverlicht zijn.
Wanneer verlichting zich aandient, lossen gewoontes, overtuigingen en ego-constructies vanzelf op. Ze verliezen hun grip, en wat overblijft is lichtheid, een hogere trilling, een staat van moeiteloze vrijheid. Er is licht genoeg om de zwaartekracht van het ego te ontstijgen. Maar net zoals de zwaartekracht van de aarde een vogel altijd weer naar de grond trekt, zo blijven er sporen van vroegere neigingen aanwezig—patronen die je langzaam weer naar de illusie van afgescheidenheid trekken.Oftewel; de zwaartekracht van het ego trekt, door vroegere neigingen, het bewustzijn weer naar beneden.
Dit is geen mislukking. Het is de natuurlijke dynamiek van bewustzijn. Doorzie het zonder oordeel. Accepteer het zonder strijd. Vergeef jezelf zonder schuld. En keer terug naar lichtheid, keer terug naar vrijheid. Want verlichting is nooit weg—alleen je identificatie met het ego laat het tijdelijk aan je zicht ontsnappen.Maar omdat je eenmaal lichtheid hebt ervaren zul je onmiddellijk de valkuilen en de trekkracht van het ego doorzien en moeiteloos " overschakelen" naar lichtheid.
De vraag is dus niet hoe je verlichting vasthoudt, maar hoe je steeds weer herkent wanneer je jezelf ervan afsluit. Zodra je dat ziet, ben je alweer vrij.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten