DE STILLE AANWEZIGHEID ACHTER DE GEDACHTEN

Door Kees Schilder

HOOFDSTUK 153

IK BEN

Laatst vroeg mij iemand , hoe je het beste alle negatieve gedachten kunt negeren die je binnenkrijgt.

Een begrijpelijke vraag dus laten we daar eens op ingaan:

Elke dag worden wij overspoeld door een onafgebroken stroom van gedachten — positief, negatief, relevant, banaal. Deze gedachten rijzen op als wolken aan een eindeloze hemel, komen en gaan zonder dat wij ze bewust oproepen. Soms lijken ze verbonden aan een thema dat we overdenken, maar vaak verschijnen ze zomaar, zonder dat wij erom hebben gevraagd. als wij inzien dat alle dualiteit, waaronder goed en kwaad, ik en jij, slechts illusies zijn van het denken — roept deze ervaring een diepere vraag op: wie is het die deze gedachten ontvangt? En is het werkelijk nodig ze te behe

De eerste valkuil waarin we vaak stappen is de identificatie met onze gedachten. We zeggen: "Ik denk", of: "Ik voel me slecht door die gedachte." Maar wie is die 'ik' die denkt? In het non-dualisme wordt gesteld dat het ego — het zelfbeeld gebaseerd op herinneringen, voorkeuren en angsten — niet werkelijk is. Het is een tijdelijke constructie binnen het bewustzijn, net als de gedachten die erin verschijnen.Maar het is een constructie die je nodig hebt tijdens je fysieke reis en het is zeker niet een constructie die je moet bestrijden of vernietigen maar er bewust van zijn:DOORZIEN.Je bewust ervan zijn dat het NIET jouw ware Zelf is..

De identificatie met gedachten maakt dat we lijden onder hun inhoud. Een negatieve gedachte lijkt dan niet alleen maar een verschijnsel in de geest, maar een persoonlijke aanval of een bedreiging voor onze innerlijke vrede. We proberen deze gedachten te bestrijden, te onderdrukken of te vervangen. Maar nogmaals; juist die strijd geeft ze kracht. Want alles waartegen je vecht, bevestig je als werkelijk.

Daarom is het raadzaam-zo niet noodzaak- om een radicale omkering te maken: in plaats van de inhoud van gedachten te willen veranderen, verschuiven we onze aandacht naar datgene waarin alle gedachten verschijnen. Wat is dat? Het stille bewustzijn dat zich van gedachten gewaar is. Datgene wat geen oordeel velt, geen voorkeur kent, geen angst kent. Het is dat stille gewaarzijn dat er is vóór een gedachte opkomt, tijdens haar aanwezigheid, en na haar verdwijnen.

Wanneer deze verschuiving plaatsvindt, ontstaat er een vrijheid die niet gebaseerd is op controle, maar op herkenning. Je hoeft een ongewenste gedachte niet te negeren of te bevechten. Je herkent haar simpelweg als een verschijnsel — zoals een golf in de oceaan, zonder vaste vorm, zonder blijvende inhoud. Je kijkt ernaar zonder erin meegezogen te worden. Je bent de oceaan, niet de golf.

De vraag hoe een mens ongewenste gedachten kan negeren is begrijpelijk, maar het impliceert nog steeds een subtiele strijd. Maar er is een andere weg van zien zonder tussenkomst van de wil. Wanneer een gedachte opkomt, kijk je ernaar met open aandacht, zonder oordeel. Merk de gedachte op — voel de energie die ermee gepaard gaat — en laat haar vervolgens weer verdwijnen, zoals alle tijdelijke vormen dat doen.

Deze beoefening vereist geen inspanning, maar eerder een loslaten van de gewoonte om elk mentaal verschijnsel serieus te nemen. In plaats van het gevecht aan te gaan, geef je je over aan de diepe realisatie dat jij niet de denker bent, maar het stille, open bewustzijn waarin denken gebeurt

Gedachten hebben onmiskenbaar invloed op het lichaam en welzijn. Maar hun invloed komt niet voort uit hun inhoud, maar uit onze identificatie ermee. De spanning, stress en emotionele zwaarte ontstaan wanneer we geloven dat een gedachte waar is en dat zij iets zegt over ons. Maar wanneer je haar slechts waarneemt als een verschijnsel in de geest, zonder persoonlijke lading, verliest zij haar greep. In dat moment kan ontspanning ontstaan. Niet omdat de gedachte is veranderd, maar omdat jij je hebt herinnerd wie je werkelijk bent.

De sleutel tot innerlijke vrijheid ligt niet in het veranderen of beheersen van gedachten, maar in het herkennen van hun onwerkelijkheid. In het non-dualisme wordt de mens niet gezien als slachtoffer van zijn geest, maar als het tijdloze bewustzijn waarin geest en wereld verschijnen en verdwijnen. Door deze waarheid in jezelf te herkennen, ontstaat een diepe rust — een vrede die niet afhankelijk is van de afwezigheid van negatieve gedachten, maar van de afwezigheid van identificatie ermee.

Laat de gedachten komen. Laat ze gaan. Jij bent dat wat blijft.

Tenslotte:

Hieronder heb ik een begeleidende meditatie iingesproken die ik; "het gewaarzijn achter de gedachten" zou willen noemen.