GESPREK MET JEZUS (2)

HOOFDSTUK 69

GESPREK MET JEZUS (2)

IK BEN

Omdat ik nog meer wil weten over de fascinerende figuur Jezus, ontmoet ik hem in een prachtige tuin vol schitterende bloemen, planten en loslopende wilde dieren. Hij begroet mij breed lachend, gekleed in witte mantel en lang wapperend haar . 

Als ik naar zijn brede vriendelijke grijns kijk en zijn licht spottende maar liefde uitstralende ogen, is de eerste vraag die bij mij opkomt de volgende:' Waarom word jij altijd op portretten, beelden, schilderijen enz., afgebeeld met een strak gezicht waar zelfs niet een spoortje van een glimlach af kan? Ik bedoel, het ontbreekt je niet aan humor. Ik lig hier af en toe echt in een deuk om je grappen en grollen. En ben trouwens niet de enige met die vraag. Er zijn meerdere mensen die zich dat afvragen.'

'Tja. Dat is een goeie vraag. In de eerste eeuwen van het christendom-toen men mijn boodschap niet helemaal begreep- werd kunst vaak gebruikt om heilige en spirituele boodschappen over te brengen. De beelden en schilderijen van mij werden niet alleen gezien als artistieke representaties, maar ook als iconen met diepe religieuze betekenis. Het idee was dat de ernst en waardigheid in mijn gelaat mijn goddelijke en verheven aard zouden weerspiegelen. Een glimlach werd in die tijd vaak geassocieerd met iets aards, frivools of onserieus, wat men niet passend vond voor een goddelijke figuur.  Ik werd, vooral toen, gezien als een spirituele leider en leraar, en het benadrukken van ernst moest mijn autoriteit en goddelijkheid onderstrepen hahaha.'

'Waarom lach je?'

'Omdat de grap is dat door die opstelling van toen, de afscheiding van de Vader alleen maar toenam. Het was toen: "Wij het klootjesvolk en Hij de uitverkorene, de Zoon van God die wij op de troon zetten. Dat is NOOIT mijn bedoeling geweest. Ze beseften niet dat de boodschap juist was dat iedereen, zonder uitzondering, is uitverkoren. Ik dacht in mijn onschuld toen dat mijn boodschap wel zou worden begrepen en dat het juist om die boodschap ging. Maar men focuste op de boodschapper in plaats van op de boodschap. Het collectieve bewustzijn van toen was lager dan gedacht.'

Maar behalve dat, wat dacht je van de rol van de kerk? De kerk speelde een belangrijke rol in de controle over religieuze kunst en dus ook hoe ik werd afgebeeld. Veel kerkleiders wilden dat ik als een verheven, bijna ongrijpbare figuur werd weergegeven. De glimlach of uitbundige expressie werd gezien als te alledaags of zelfs oneerbiedig voor iemand van mijn goddelijke status. Bovendien was er een sterk verlangen om de nadruk te leggen op mijn spirituele en goddelijke aspecten, wat eerder tot ernst dan tot vreugde leidde. Dacht je nu werkelijk dat de twaalf apostelen en ik nooit grappen onder elkaar uithaalden? Tuurlijk wel, maar vergeet niet dat er in die tijd niet veel te lachen veel voor veel mensen. Er was veel armoede en er was weinig tijd voor humor omdat er overleefd moest worden. Ook dat moeten we niet vergeten.'

'Ik vind het toch een groot wonder dat, ondanks dat jij niet vaak breed glimlachend wordt afgebeeld,  jouw boodschap van onvoorwaardelijke liefde en vreugde nooit verloren is gegaan.'

'Zoals je weet zijn wonderen mijn verdienmodel, Kees, hahahah'. Nee joh, veel spirituele teksten en overleveringen wijzen erop dat ik wel degelijk een bron van vreugde en humor was in mijn interacties met anderen. De kunst weerspiegelde echter vaak meer de waarden en prioriteiten van de tijd, waarbij goddelijke autoriteit en het lijden centraal stonden, dan de menselijke kant van mijn persoon als vriend, leraar en vreugdevolle gids. Alleen de balans hierin is een beetje naar de verkeerde kant doorgeslagen. Maar wat je echt ziet op die starre gezichten van mij op al die foto's en schilderijen, is de weerspiegeling van de energie en het bewustzijn van dát moment van de makers van die beelden. Wat je in werkelijkheid ziet is de angst voor verandering van denken. De angst voor de liefde die ik onderwijs.  Dat allemaal is te zien op mijn gezicht op al die beelden. Wat je ziet op die beelden is EGO en NIET Hoger Bewustzijn. Je ziet geen onvoorwaardelijke liefde.

En juist daarvan hoopte ik dat de mensen in de eeuwen dat zouden opmerken, begrijpen en op de juiste wijze zouden interpreteren en inzien wat mijn boodschap was door die beelden.

Hoe dan ook, kijk naar recentere tijden. Er zijn intussen best wel veranderingen gekomen in hoe ik word afgebeeld. Moderne kunstenaars durven mij vaker te tonen als een figuur van vreugde en liefde, soms zelfs met een glimlach. Dit sluit beter aan bij het idee dat ik een bron van vreugde en hoop was voor de mensen om mij heen. Dat deze veranderingen pas recent plaatsvinden komt door de angst om kritiek te krijgen van kerkleiders en andere elementen die er belang bij hebben mij Niet glimlachend af te beelden. Om de angst te handhaven in de wereld. Hoor je wat ik zeg? ANGST! Daar heb je het weer. Men (het Ego) wil de angst in stand houden. Nog steeds. Maar IK BEN (liefde) En waar liefde is, is geen angst. Dat was mijn boodschap TOEN en is mijn boodschap voor NU.'

' Dank je wel voor dit gesprek, Jezus.'

'Prima, jongen. Kijk uit als je de tuin verlaat. Er staan twee leeuwen buiten hahahahahah.'