DE INNERLIJK BRON VAN LIEFDE EN EMOTIE

HOOFDSTUK 125

Liefde is geen geschenk dat iemand anders je geeft; het is een energie die altijd al in jou aanwezig is. De ervaring van liefde ontstaat niet doordat iemand jou liefde brengt, maar doordat iets in die ander een resonantie in jou oproept. De liefde borrelt als een eeuwige bron binnenin je omhoog en wordt door een externe prikkel zichtbaar en voelbaar. Dit inzicht is fundamenteel voor spirituele groei, want het herinnert ons eraan dat ware liefde nooit afhankelijk is van een ander, maar een reflectie is van onze eigen innerlijke staat.

Ditzelfde principe geldt voor alle emoties, niet alleen voor liefde. Wanneer iemand iets zegt of doet wat jou kwetst, dan is het niet die persoon die je pijn geeft, maar een diepere laag in jezelf die wordt geraakt. De pijn, de boosheid, de frustratie – ze waren er al, sluimerend aanwezig in je onderbewustzijn. Je partner, vriend of collega is slechts de spiegel die je laat zien wat er binnenin jou leeft. Wanneer je dit begrijpt, verandert de manier waarop je naar emoties kijkt. In plaats van te reageren met verwijt of woede, kun je deze momenten gebruiken als een kans voor zelfonderzoek.

Wanneer je bijvoorbeeld boos wordt door een opmerking van je partner, kun je je afvragen: Wat raakt mij hier zo diep? Waarom doet dit pijn? Vaak ontdekken we dat de werkelijke oorzaak dieper ligt – misschien in oude overtuigingen, jeugdtrauma’s, of een gevoel van afwijzing dat al lang in ons huist. De ander is slechts de aanzet, maar de bron van de emotie ligt in onszelf.

Door verantwoordelijkheid te nemen voor onze eigen gevoelens, ontstaat er een bevrijding. We beseffen dat niemand ons “liefde moet geven” en dat niemand ons “pijn aandoet” zonder dat er in onszelf iets aanwezig is dat geraakt kan worden. Dit besef brengt innerlijke rust, omdat we niet langer afhankelijk zijn van externe factoren om ons gelukkig te voelen. Gevoelens als verlatingsangst of juist het omgekeerde, bindingsangst, zou je dan in een ander licht kunnen zien waardoor je die gevoelens doorziet en daardoor geneest.

Wanneer we erkennen dat liefde altijd vanuit onszelf komt, ontstaat er een dieper begrip van onvoorwaardelijke liefde. Onvoorwaardelijke liefde zegt niet: “Ik hou van jou omdat jij mij gelukkig maakt.” In plaats daarvan zegt het: “Ik hou van jou omdat liefde mijn natuur is.” Het is een voortdurende stroom die niet afhangt van wat de ander doet of laat, maar simpelweg IS.

Dit betekent niet dat we geen pijn of verdriet zullen ervaren, maar het geeft ons de mogelijkheid om deze emoties te benaderen met bewustzijn in plaats van reactief gedrag. Als iemand ons kwetst, kunnen we de pijn erkennen en onderzoeken, in plaats van onmiddellijk de ander de schuld te geven. Door dit te doen, blijven we in verbinding met onszelf en houden we onze innerlijke energie vrij van de ketenen van afhankelijkheid en projectie.Ofwel; als je de reden van je pijn onderzoekt en vindt, dan lost die op en lost ook de energetische blokkade van die pijn op die het vrijelijk stromen van de liefdesenergie blokkeerde.

Wanneer we diep van binnen begrijpen dat liefde, vreugde, verdriet en boosheid allemaal in onszelf ontstaan, opent zich een pad van bewust leven. We stoppen met anderen verantwoordelijk te maken voor onze emoties en leren onszelf op een diep niveau kennen. Dit is de weg naar ware vrijheid – een vrijheid waarin we niet langer zoeken naar liefde buiten onszelf, maar waarin we de liefde die we zijn, laten stromen naar alles en iedereen om ons heen.