DE WEG NAAR SERENITEIT - VOORBIJ UITERLIJKHEID EN LEEGTE

HOOFDSTUK 168 

Door Kees Schilder

IK BEN

Ik las een citaat dat zei:"Streef niet naar de uiterlijke verwikkelingen; verblijf niet in de innerlijke leegte; wees sereen in de eenheid der dingen; en dualisme verdwijnt vanzelf."

Dat vind ik een mooi citaat dat eigenlijk alles zegt maar voor anderen misschien een kleine uitleg nodig heeft om het nog beter te doorleven:

In een wereld die voortdurend trekt aan onze aandacht – via bezit, prestaties, status en verlangen – klinkt deze oude wijsheid als een fluistering uit een diepere werkelijkheid. Het is een oproep tot ontwaken, niet naar actie, maar naar inzicht. Deze zin is geen gebod, maar een poort. Daarom neem ik je even mee door die poort om eens te kijken wat daar achter te vinden is:

1. Streef niet naar de uiterlijke verwikkelingen

Ons ego zoekt voortdurend houvast in de wereld van vormen. We hechten waarde aan bezit, reputatie, schoonheid en macht – alsof deze ons wezen bevestigen. Maar wat als dit streven ons juist verwijdert van ons diepste zelf? De 'uiterlijke verwikkelingen' zijn als mist die ons zicht op de essentie vertroebelt. Ze houden ons gevangen in een cyclus van verlangen en teleurstelling.

Ware spirituele groei vraagt geen toevoeging, maar aflegging. Niet méér worden, maar minder. Door niet langer te streven naar het uiterlijke, bevrijden we ons van de illusie dat ons geluk buiten ons ligt.

2. Verblijf niet in de innerlijke leegte

Toch is het gevaarlijk om dan het tegenovergestelde te doen – volledig terug te trekken in innerlijke stilte en daarin te verstollen. Innerlijke leegte kan weldadig zijn, maar zij is geen bestemming. Wanneer men zich hecht aan leegte als ultieme toevlucht, wordt stilte zelf een hindernis. Zoals een spiegel niet bedoeld is om leeg te zijn, maar om helder te weerspiegelen, zo is de geest bedoeld om open te zijn, niet afgesneden. Dit heb ik zelf ervaren tot ik begreep dat ik (mijn ego) in mijn enthousiasme over stilte weer een nieuw concept in mijn leven riep. Ik snap dus het belang van dit inzicht.

Een wijs iemand had het over:"de geur van verlichting" – subtiele ego-hechting aan spirituele staten. Zelfs leegte kan een identiteit worden. Daarom: verblijf er niet in. Erken haar, maar wees er niet aan gehecht." 

3. Wees sereen in de eenheid der dingen

Het alternatief is geen streven, geen terugtrekking, maar sereniteit – een stille aanvaarding van de éénheid van alles. In deze ervaring is er geen scheiding tussen innerlijk en uiterlijk, tussen zelf en ander, tussen geboorte en dood. Alles stroomt in samenhang, en je rust in die stroom.

Deze eenheid is geen concept, maar een levende realiteit voor wie haar ervaart. Ze komt niet tot stand door denken, maar door zien – helder, open, zonder oordeel. Wie deze eenheid proeft, merkt dat het leven geen tegenstellingen kent, enkel schakeringen van hetzelfde mysterie.

4. En dualisme verdwijnt vanzelf

Dualisme is geen werkelijkheid, maar een constructie van de denkende geest. Goed en kwaad, ik en jij, lichaam en geest – het zijn scheidingen die voortkomen uit perceptie. Wanneer we rusten in de eenheid van alles, lossen deze illusoire tegenstellingen vanzelf op. Er is dan geen 'doel' meer, geen 'ik' dat erheen moet. Alleen zijn, in eenvoud.

Dualisme verdwijnt niet door het te bevechten, maar door het te doorzien.

Ten slotte

Deze uitspraak/citaat is een kompas voor de spirituele reiziger: ze wijst de weg voorbij de uiterlijke wereld, voorbij de leegte van het innerlijk, naar een serene aanwezigheid in het hart van de werkelijkheid. Daar, in het centrum van de eenheid, verdwijnt elke strijd. Wat overblijft is vrede – niet als gevoel, maar als grond van zijn.

In die stilte is alles al oké.