WOORDEN ZIJN VINGERWIJZINGEN

 Hoofdsuk 192

Door Kees Schilder 

Woorden zijn als vingerwijzingen naar de maan: ze kunnen richting geven, maar ze zijn nooit de maan zelf. In onze menselijke zoektocht naar betekenis grijpen wij voortdurend naar taal, alsof de juiste woorden het mysterie van het bestaan zouden kunnen omvatten. Toch ervaart ieder die werkelijk stilstaat bij de diepste dimensies van het leven dat woorden altijd tekortschieten. Ze raken de kern niet; ze draaien eromheen.Waneer ik hier bijvoorbeeld over mijn ervaringen schrijf, dekken mijn woorden de lading niet.

De weg naar bewustzijn – of eenvoudigweg het Leven zelf – is niet vatbaar voor grammatica of klank. Zodra wij proberen haar in taal te gieten, verliezen wij haar fluistering. Zoals water dat niet in een net gevangen kan worden, zo laat hoger bewustzijn zich niet fixeren door letters of begrippen. Zij is de grond van ons bestaan, de stille ruimte waarbinnen gedachten opkomen en verdwijnen.

In hoger bewustzijn  bestaat er geen gisteren, geen morgen, geen vandaag. Dit betekent niet dat tijd ophoudt te bestaan, maar dat zij haar relatieve plaats krijgt. Het verleden leeft slechts als herinnering, de toekomst als verwachting, het heden als idee van “nu”. Hoger bewustzijn ontsnapt aan al deze concepten. Zij is de tijdloze stroom die alles draagt en tegelijk aan niets gebonden is. Wanneer wij proberen dit in woorden vast te leggen, creëren wij illusies van scheiding, terwijl hoger bewustzijn juist eenheid en onverstoorbare aanwezigheid is.

Toch zijn woorden niet nutteloos. Zij kunnen poorten zijn, hints, symbolen die het hart openen. Het is alsof wij op een berg staan en iemand wijst in de verte: “Daar ligt het pad.” Het gebaar kan de reiziger inspireren om te vertrekken, maar de reis moet zelf gelopen worden, voorbij de klank van de aanwijzing.

De uitnodiging is dan ook om woorden te gebruiken zonder eraan vast te klampen. Lees ze, spreek ze, maar laat ze oplossen in stilte. Want pas in de stilte ontvouwt zich de werkelijkheid zoals zij is – niet gevangen door gisteren, morgen of vandaag, maar oneindig vrij.