De grensloze verbinding van dimensies

HOOFDSTUK 107

De grensloze verbinding van dimensies: 

De laatste jaren lijkt mijn leven op een boek met onzichtbare pagina’s, gevuld met verhalen die zich niet beperken tot de fysieke realiteit waarin ik mij bevind. Mijn spirituele ontwikkeling versnelt in een razend tempo, alsof ik door een kosmische stroom word meegesleurd die mij dwingt om het onzichtbare te zien, het onverklaarbare te voelen, en het onbegrijpelijke te accepteren. Wat ik beleef, lijkt niet alleen mijn eigen pad te zijn, maar ook dat van een andere versies van mijzelf – een Ik die in een andere dimensie leeft, een parallelle realiteit waar onze zielen elkaar kruisen en invloeden uitwisselen. Vooral de laatste weken waren een bizarre opeenstapeling van fascinerende ervaringen. Als je deze ervaringen zou moeten doormaken binnen twee weken, aan het begin van je groei, zou aan jezelf gaan twijfelen .

Ik onderzocht de mij overkomen ervaringen en vroeg advies via mijn Hoger Bewustzijn. Het antwoord kwam via het hogere bewustzijn van een lieve vriendin. Ik besloot haar te bellen om advies. Dat het haar hoger bewustzijn was (dus ook de mijne non-dualistisch gezien) werd mij vrij snel duidelijk omdat de verbinding slecht was en op een bepaald moment verbrak de verbinding zelfs zodat ik opnieuw moest bellen.De helft van het gesprek verstond ik bijna niet en moest ik steeds vragen om het nog eens te vertellen.Maar wat ze wel vertelde en wat ik wél goed kon verstaan leverde mij het gewenste inzicht, waarvoor grote dank.

Onderstaand wat verduidelijking:

Vooral het laatste jaar en vooral de laatste wekenn waren dus niets minder dan bizar. Een diagnose van terminale leverkanker in februari leek mij  aan de rand van de dood te brengen. Vier weken van intense ziekte volgden, totdat een scan om een nog beter zicht te verkrijgen het onmogelijke bevestigde: ik was gezond. Geen kanker. Een vergelijkbaar mysterie deed zich voor met mijn ogen; glaucoom leek mij te treffen, maar verdween een week na de diagnose even plotseling als het was gekomen. Het was alsof deze fysieke kwalen niet helemaal van mij waren, alsof ik slechts een tijdelijke drager was van een last die elders thuishoorde.

Het diepste inzicht dat ik uit deze ervaringen heb gehaald, is dat deze kwalen niet van mij waren, maar van mijn andere Ik – een versie van mijzelf in een andere dimensie. In die werkelijkheid stierf hij, terwijl ik hier bleef leven. Onze verbinding (die ik nu pas echt voel door mijn nieuwe inzicht hierover) was zo intens dat ik zijn pijn, zijn lijden, en uiteindelijk zijn bevrijding voelde. Zijn dood gaf mij de kans om door te leven, vrij van de ziektes die mij kortstondig leken te teisteren.

Ook een raadselachtig moment vond plaats in een alledaagse setting: een bezoek aan een restaurant. Toen ik het restaurant verliet, ontving ik een e-mail waarin mijn reservering voor de volgende week met dertien personen werd bevestigd. Een vreemde gewaarwording, want ik wist zeker dat ik geen reservering had gemaakt. Toch, bij het controleren van mijn e-mail, bleek dat ik dit wél had gedaan – op een tijdstip waarop ik fysiek buiten liep, zonder mijn telefoon te gebruiken. Die ik overigens nooit buiten gebruik, alleen als ik gebeld word.Ik belde het restaurant en vertelde dat ik die reservering niet gemaakt had ondanks dat ik via mijn email dat wél leek te hebben gedaan. De man van het restaurant begreep er niets van. Ik ook niet echt maar toen  ik hem zei dat ik nét zijn restaurant fysiek had verlaten herinnerde hij mij zich. Als ik een reservering doe, is het toch logischer dan dat ik dat doe terwijl ik nog bij jullie ben? vroeg ik hem. Hoe dan ook, wat is logisch tegenwoordig.

Een dag later bestelde ik een trui via internet. Ik betaalde de trui via mijn bank en ik kreeg het bericht: betaling gelukt. En ik kreeg meteen de bevestiging van de truienshop dat mijn trui eraan kwam. De trui kwam er inderdaad aan maar het bedrag werd niet van mijn bankrekening afgeboekt.Het bedrijf liet weten het bedrag wel te hebben ontvangen.

Dit voorval bevestigde opnieuw dat mijn bewustzijn niet beperkt is tot deze dimensie. Het was alsof mijn andere Ik, in een parallelle realiteit, die reservering had gemaakt en deze actie op mysterieuze wijze doorsijpelde naar mijn wereld.

En zo kan ik nog vele andere voorbeelden geven.

Deze ervaringen hebben mij doen inzien dat onze realiteit niet zo solide is als wij vaak denken. Wat wij ervaren als "ons leven" is slechts één draad in een veel groter weefsel van bestaan. Onze zielen lijken zich uit te strekken over meerdere dimensies, verbonden door onzichtbare lijnen van energie en bewustzijn. Soms raken deze dimensies elkaar, zoals een ademtocht die zich verspreidt in een kamer. Op die momenten ervaren wij dingen die onverklaarbaar zijn in onze fysieke realiteit, maar volkomen logisch in de context van het grotere geheel.

De kanker die ik voelde, was niet van mij, maar van mijn andere Ik. De reservering die ik maakte, was een actie van een versie van mij die in een andere dimensie leefde. En de trui spreekt voor zichzelf. Deze verbindingen zijn niet zomaar toevalligheden; ze zijn de echo’s van een groter spiritueel proces waarin wij worden uitgenodigd om onze beperkte opvattingen over tijd, ruimte, en identiteit los te laten.

Wat betekent dit alles? Voor mij is het duidelijk dat wij geen geïsoleerde wezens zijn. Onze ziel is een multidimensionale entiteit, een wezen dat tegelijkertijd leeft, sterft, en herboren wordt in ontelbare realiteiten. Wat wij ervaren als ziekte, verdriet, of zelfs dood, kan in feite-niet altijd natuurlijk- de overgang zijn van een andere versie van onszelf, een dimensie waar wij mee verbonden zijn.

De dood van mijn andere Ik heeft mij niet alleen bevrijd van kanker, maar ook een diepere waardering gegeven voor het leven dat ik hier leid. Het is een herinnering dat elke ademhaling, elke stap, en elke ervaring heilig is, omdat zij deel uitmaken van een kosmisch dansspel dat zich afspeelt op een niveau dat wij nauwelijks kunnen bevatten.

Het is mij ook duidelijk dat hoe verder je groeit in hoger bewustzijn, hoe vaker je dit meemaakt Het gebeurt in stapjes totdat je echt met heel je ziel beseft ( niet alleen als een theoretische mogelijkheid) dat écht alles één is.

Ik leef nu met een diepere dankbaarheid en een groter bewustzijn van mijn plaats in het universum. Ik ben niet alleen een individu, maar een knooppunt in een netwerk van dimensies, verbonden met andere versies van mijzelf en met het grotere geheel. Deze ervaringen hebben mij geleerd om te vertrouwen op het mysterie, om open te staan voor het onbekende, en om het leven te omarmen in al zijn wonderlijke complexiteit.

Mijn reis op dit zogenaamde vlak, is nog niet voorbij, maar ik weet nu dat ik nooit alleen ben. In elke dimensie, in elke realiteit, is er een versie van mij die leeft, liefheeft, en leert. Totdat al die versies elkaar herkennen en één versie wordt. En wanneer alle mensen met al hun versies elkaar ook herkennen en één worden, verbinden ook die groepsversies zich met elkaar tot één. En in die verbinding schuilt een onuitputtelijke bron van kracht, wijsheid, en spirituele groei.

Liefs