SCHULD BESTAAT NIET- LEVEN VANUIT LIEFDE ZONDER OORDEEL

HOOFDSTUK 172

Door Kees Schilder

IK BEN

Veel mensen leven hun dagen in de schaduw van een onzichtbare last: schuldgevoel. Schuld wordt gezien als een moreel kompas, een soort innerlijke politieagent die ons op het rechte pad moet houden. Maar naar mijn gevoel klopt dat idee niet. Wat als schuld in wezen een illusie is, en schuldgevoel slechts een schaduw van onbegrip?

Schuld veronderstelt dat er iets objectief verkeerds is gebeurd en dat iemand – jij of een ander – daarvoor veroordeeld moet worden. Maar in de kern van spiritueel ontwaken zien we dat ‘goed’ en ‘fout’ concepten zijn die voortkomen uit een beperkt menselijk perspectief. Vanuit een hoger bewustzijn besef je dat alles wat gebeurt deel is van een groter geheel, een voortdurende dans van leren, ervaren en groeien.

Schuld zet een stempel op het verleden, alsof het moment statisch is en nooit meer in een ander licht gezien kan worden. Maar in werkelijkheid is elk moment fluïde – het verandert zodra ons bewustzijn veran

Een veelgehoorde angst is: “Als we niet meer in schuld geloven, wat weerhoudt ons er dan van om anderen te kwetsen?”

Op het niveau van het ego klinkt dat als een logische zorg, maar in de praktijk blijkt het omgekeerde waar. Wanneer je werkelijk inziet dat schuld niet bestaat, kom je niet in een morele leegte terecht, maar in een innerlijke overvloed.

je ziet niet meer door de ogen van angst, oordeel of zelfbescherming. In plaats daarvan kijk je vanuit je hart. En in dat hart leeft geen behoefte om te kwetsen, omdat je de ander herkent als een deel van jezelf.

Zonder het concept van schuld valt ook het idee van straf weg. Wat overblijft is verantwoordelijkheid in haar puurste vorm: het besef dat je keuzevrijheid hebt in elk moment, en dat je vanuit liefde wilt handelen omdat dat je natuurlijke staat is.

In dit perspectief vervalt de noodzaak om anderen te controleren of te corrigeren. Je ziet dat ieders pad uniek is, en dat zelfs fouten – vanuit het menselijke perspectief – poorten zijn naar groei. Compassie vervangt veroordeling, en nieuwsgierigheid vervangt angst.

Leven zonder schuldgevoel

Zonder schuldgevoel leef je lichter, maar niet achtelozer. Je luistert dieper, voelt intenser, en handelt bewuster. Je hoeft jezelf niet langer te vergeven – want er is niets dat werkelijk vergeven hoeft te worden – maar je kunt wel steeds opnieuw kiezen voor liefde, voor waarheid, voor oprechtheid.

Het is geen vrijbrief om te doen wat je wilt zonder gevolgen. Het is een uitnodiging om te beseffen dat de enige werkelijke motivatie die ertoe doet, liefde is. Niet de dwang van schuld, maar de vrijheid van een open hart.

Wanneer je ontwaakt uit het geloof in schuld, ontdek je dat je geen discipline nodig hebt om goed te doen. Goedheid is je natuur. Je hoeft slechts terug te keren naar het stille centrum in jezelf, waar liefde en bewustzijn samenvallen.

En daar, in die ruimte zonder oordeel, is kwetsen eenvoudigweg niet meer mogelijk – omdat je dan weet dat alles één is.

In het begin is het moeilijk.Je laat een idee wat jou heel je leven en duizenden jaren daarvoor is ingeprent, niet even zomaar los. Daarom is het raadzaam, elk moment dat je je realiseert een schijnbare vergissing te hebben vergaan, jezelf en anderen die b.v. jou gekwetst hebben te vergeven. Vergeving " wist" de vergissing.Je voelt je lichter en je zult minder stress ervaren.

De cursus in wonderen geeft hier veel uitleg over en zegt hierover: vergeving is niet het accepteren van wat er gebeurd is, maar het herkennen dat de gebeurtenis niet echt heeft plaatsgevonden,  mede omdat schuld niet bestaat .

Bij vergeven ontken je niet wat je ogen zien, noch wat je voelt - en dan herinner je jezelf eraan dat je gekozen hebt voor het ego in plaats van Hoger Bewustzijn om te interpreteren waar je naar kijkt. Een prachtige uitleg over hoe je dit kunt aanpakken wordt beschreven in les 62 van cursus in wonderen: