zaterdag 6 juni 2026

HOOFDSTUK 258-ANDERE DINGEN TE DOEN

hoofdstuk 258

Door Kees

ik ben

LEES VOOR EEN BETER BEGRIP EERST DE HOOFDSTUKKEN 256 EN 257

Ik sta opnieuw voor de poort. Dezelfde bewegende symbolen draaien langzaam om de opening heen. Dezelfde onbeschrijfelijke aanwezigheid is voelbaar achter de scheur in de werkelijkheid. De drie poortwachters staan nog altijd op hun plaats, alsof tijd hier geen betekenis heeft. 

Dit keer voel ik geen drang om direct verder te gaan. Wat ik tijdens mijn vorige ontmoeting achter de poort zag, heeft iets in mij veranderd. Ik weet nu dat er werkelijkheden bestaan die mijn huidige begrip ver overstijgen. Maar ik besef ook dat ik nog niet klaar ben om alles achter me te laten. Niet nu. Niet terwijl ik nog verbonden ben met een leven op aarde. Ik kijk naar de wachters. "Ik ga er nog niet doorheen," zeg ik. De woorden voelen juist. Alsof ze al langer in mij aanwezig waren. De middelste wachter knikt langzaam. Niet als goedkeuring, maar als erkenning. 

"We weten het," klinkt de stem rechtstreeks in mijn bewustzijn. 

"Waarom ben ik hier dan opnieuw gekomen?" vraag ik. 

De lichtfiguur antwoordt: "Omdat je wilde weten of je een keuze had." 

Ik laat die woorden op mij inwerken. Een keuze. Geen bevel. Geen voorbestemming. Een keuze. 

Dan spreekt een andere wachter. "Er zijn nog ervaringen die je wenst te voltooien binnen de aardse projectie." 

"Wens ik dat?" vraag ik verbaasd. 

"Dat heb je zelf bepaald voordat je afdaalde." 

Plotseling verschijnen beelden om mij heen. Niet als herinneringen, maar als levende scènes. Ik zie mensen uit mijn leven. Sommigen herken ik onmiddellijk. Anderen lijken onbekenden, maar toch voel ik een diepe verbondenheid. Ik zie ontmoetingen die nog moeten plaatsvinden. Gesprekken die nog gevoerd zullen worden. Situaties waarin keuzes gemaakt moeten worden. Kleine momenten die op het eerste gezicht onbelangrijk lijken, maar die grote gevolgen hebben voor anderen. Het valt mij op dat het niet gaat om grootse gebeurtenissen. Niet om beroemdheid. Niet om macht. Niet om succes. Het zijn juist de eenvoudige menselijke ervaringen die centraal staan. Vergeving. Mededogen. Loslaten. Begrip. Liefde zonder voorwaarden. 

De beelden verdwijnen weer. 

"Wanneer deze ervaringen voltooid zijn," zegt de eerste wachter, "zul je vanzelf weten wanneer het tijd is terug te keren." 

Ik knik. Er is niets meer te vragen. Ik voel dat het antwoord al in mij aanwezig was. De wachters vervagen langzaam. De poort verdwijnt. De hal lost op. En opnieuw trek ik mijn bewustzijn terug. 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

HOOFDSTUK 230: DE POORT (VERSCHUIVING) VAN VERGEVING

 Bewustzijn groeit door ervaring We denken vaak dat bewustzijn groeit doordat we meer weten, meer begrijpen of spiritueel verder komen. Maar...