maandag 22 juni 2026

HOOFDSTUK 262 -GROEI VAN BEWUSTZIJN WERKT NAAR TWEE KANTEN

HOOFDSTUK 262 -GROEI VAN BEWUSTZIJN WERKT NAAR TWEE KANTEN

Door Kees

ikben


(lees eerst hoofdstuk 261)


Ik weet niet hoeveel tijd er is verstreken sinds mijn vorige ontmoeting met Jezus.

Misschien een seconde. Misschien jaren.

In het ZIJN bestaat tijd immers niet zoals wij die op aarde kennen.

Maar op een avond, terwijl ik buiten mijn lichaam zweef en me laat meevoeren door een zachte stroom van bewustzijn, zie ik hem alweer.

Hij zit aan een houten tafel. Voor hem staan twee bekers dampende thee. En een bord met brood. Hij kijkt op alsof hij me al uren verwacht.

"Daar ben je eindelijk." Ik kijk om me heen.

"Weer thee?"

Hij haalt zijn schouders op.  "Ik heb wijn geprobeerd, maar daar gaan mensen zulke ingewikkelde religies van verzinnen."

Ik schiet in de lach. Hij ook.

"Kom zitten."

Ik neem plaats tegenover hem. Het landschap om ons heen is onbeschrijfelijk mooi. Een heuvelachtig gebied vol bloemen die zacht licht uitstralen. In de verte stroomt een rivier die eerder uit muziek dan uit water lijkt te bestaan.

Jezus neemt een slok thee.

"Kijk," zegt hij, "jullie mensen denken vaak dat spirituele groei betekent dat je steeds mooier, liever en wijzer wordt."

Ik knik. "Maar dat is niet zo?"

Hij grijnst.

"Oh zeker wel."

Hij wijst met zijn beker naar mij.

"Maar tegelijkertijd word je je ook bewust van alles wat je níet mooi, lief en wijs vindt aan jezelf."

Hij leunt naar voren.

"Dat is het deel waar de folders een workshops meestal ophouden."

Ik lach.

Hij vervolgt: "Er zijn momenten in een mensenleven waarop het bewustzijn zich opent."

Hij maakt een gebaar alsof hij gordijnen opentrekt.

"Plotseling zie je dingen die altijd al in jou aanwezig waren."

Hij telt af op zijn vingers.

"Angsten. Oude pijn. Verborgen verlangens."

Dan wordt zijn blik zachter.

"Weet je wat er werkelijk gebeurt?"

Ik schud mijn hoofd.

"Meer licht."

Hij wijst naar de zon boven ons. "En als er meer licht komt, zie je meer."

Hij staat op. "Kom mee."

We wandelen naar een oude schuur. Hij opent de deur. Binnen is het donker. Ik zie nauwelijks iets.

Dan knipt hij met zijn vingers. Een helder licht vult de ruimte.

Plotseling zie ik overal stof. Spinnenwebben. Oude rommel. Een half vergane stoel.

Ik trek mijn neus op.

"Wat een bende."

Jezus lacht.

"Was die er net niet?"

"Jawel."

"Precies."

Hij kijkt me aan.

"Het licht heeft de rommel niet gemaakt."

Hij spreidt zijn armen.

"Het maakte haar zichtbaar."

Ik voel hoe die woorden diep binnenkomen.

"Dat is wat er gebeurt bij bewustzijnsgroei. Het werkt naar twee kanten". 

Hij wijst naar mijn borst.

"Niet alleen liefde wordt groter."

Hij wijst naar mijn hoofd.

"Ook angst."

Dan naar mijn buik.

"En soms woede."

Hij denkt even na.

"En bij sommige mensen helaas ook hun mening."

Ik moet hier om lachen en hij lacht tevreden.

Dan kijkt hij mij aan en zegt. "Genoeg voor nu. Ik merk dat je wegdrijft. Volgende keer meer hierover.

En inderdaad drijf ik ineens weer in het oneindige en BEN.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

HOOFDSTUK 230: DE POORT (VERSCHUIVING) VAN VERGEVING

 Bewustzijn groeit door ervaring We denken vaak dat bewustzijn groeit doordat we meer weten, meer begrijpen of spiritueel verder komen. Maar...