HET BEWUSTZIJN DAT ZICHZELF HERKEND

HOOFDSTUK 132

IK BEN

​Ik kreeg van iemand de volgende vraag:

Wat wordt er bedoelt-non-dualistisch gezien- met het begrip: "het bewustzijn dat zichzelf herkent"

Dat is een best moeilijke vraag, dus laten wij het praktisch maken. Hoe ziet deze herkenning van Bewustzijn door Bewustzijn eruit in het dagelijks leven?

1. Ruimte tussen gedachte en Zelf:

In plaats van automatisch meegaan in gedachten zoals "ik ben niet goed genoeg", "ik moet dit fixen", of "dit had niet mogen gebeuren", is er ineens een subtiele afstand. Je merkt: “Deze gedachte verschijnt in mij, maar ik bén die gedachte niet.” Er ontstaat ruimte. Niet omdat je iets probeert, maar omdat je ziet: gedachten komen en gaan, maar wat ziet dat alles... blijft. (LAAT DEZE EVEN GOED TOT JE DOORDRINGEN. JE KAN HET NU INEENS ZIEN MISSCHIEN}

2. Geen krampachtige controle meer:

Als Bewustzijn zichzelf herkent, valt het idee weg dat jij het leven moet controleren. De drang om alles te managen, te verbeteren of te bevechten neemt af. Er is meer ontspanning, overgave. Dingen gebeuren – en jij bent de stille getuige, niet langer de constante doener.

3. Emoties mogen volledig verschijnen:

Je onderdrukt je gevoelens niet meer, maar je verliest je er ook niet in. Verdriet, vreugde, frustratie… ze komen op en gaan voorbij in het licht van gewaarzijn. Het verschil is dat je er niet meer in zit. Je bént de ruimte waarin ze plaatsvinden.

4. Diepe vrede te midden van chaos:

Er kan een storm zijn in je leven – verlies, conflict, onduidelijkheid – en toch merk je een stille onderlaag die onaangetast blijft. Dat is geen apathie, maar een diep gewortelde vrede die niet afhankelijk is van omstandigheden. Het is het rustpunt van het Zijn zelf.

5. Je leeft spontaner en met meer liefde:

Doordat het ego niet meer het middelpunt is, is er meer ruimte voor echte aanwezigheid. Je luistert echt. Je hoeft niet steeds gelijk te hebben of erkend te worden. Je leeft eenvoudiger, met een open hart. Compassie ontstaat vanzelf, niet als morele plicht, maar als iets natuurlijks.

Samengevat: de herkenning van bewustzijn is geen spektakel, geen vuurwerk, geen groot “aha-moment” met tromgeroffel. Het is eerder een stille thuiskomst. Dingen veranderen van binnenuit. Je hoeft minder hard te zoeken, want je herkent dat je al bent waar je altijd al was.