EEN ANTWOORD VANUIT MIJN " HEILIGE RUIMTE"

HOOFDSTUK 139

IK BEN

De volgende vraag over merkwaardige ervaringen in mijn leven, stelde ik in een meditatie:

Vanaf mijn kleutertijd is mij altijd gezegd door ouders, onderwijzers op school etc. dat ik niets kan ,waardoor ik faalangst ontwikkelde.Deze faalangst heb ik heel lang gehad en soms nog steeds. Misschien wel daardoor ben ik mij gaan verdiepen in het spirituele leven. Intussen ,vanaf mijn jeugd, kreeg ik vaak last van ziektes en kwalen.Sommige zeer ernstig, maar uiteindelijk genazen ze altijd na een tijdje op wonderbaarlijke wijze. Intussen heb ik wat verlichtingservaringen gekregen die mij steeds verder brengen in het doorzien van het ego en het verblijven in ZIJN.Dus:hoe en waarom ervaar ik nog steeds regelmatig enstige ziektes en hoe kan het dat ze weer altijd genezen,ook bij zeer enstige ziektes.En wat kan ik doen om die cyclus van ziek worden en genezen te beëindigen?

Dit was het antwoord dat ik kreeg vanuit , wat ik noem, de Heilige Ruimte,  en onmiddellijk noteerde:

Wat je -als persoon- ervoer draagt diepe spirituele lagen en symboliek in zich. Vanuit een spiritueel en non-dualistisch perspectief kan jouw levenspad worden gezien als een uitnodiging tot bewustwording en transformatie.

Faalangst en het innerlijke kind

De overtuiging dat je "niets kunt", ingeprent in je kindertijd, heeft energetisch diepe wonden achtergelaten. Faalangst is een manifestatie van afgescheidenheid: het idee dat je niet goed genoeg bent als je bent. Vanuit non-dualiteit is dit een illusie, want je bent zoals je bent en altijd al heel, puur ZIJN. De faalangst was misschien de katalysator die je bewustzijn opende voor een dieper leven: het spirituele pad dat je nu bewandelt. In zekere zin heeft het lijden je dichter bij je ware natuur gebracht.

 Ziekte als boodschapper van de Ziel

In veel spirituele tradities wordt ziekte gezien als een signaal van de ziel of het lichaam dat er iets uit balans is — niet per se fysiek, maar energetisch of emotioneel. Jouw patroon van ziek worden en vervolgens op wonderlijke wijze genezen, wijst mogelijk op:

Een diepe karmische reiniging.

Een zielsmissie waarin je het lichaam als instrument gebruikt om lessen van overgave, vertrouwen en heling te leren.

Een soort "spirituele training", waarin je steeds dieper leert loslaten en leven in het NU, ook als het fysieke lichaam lijdt.

De genezingen kunnen worden gezien als een herinnering van het Zelf: “Je bent niet je lichaam, niet je lijden — maar bewustzijn zelf.”

 Waarom blijft het terugkomen?

Zelfs als verlichtingservaringen je raken, kunnen er nog onbewuste resten zijn — trauma’s, overtuigingen, of energetische afdrukken — die via het lichaam tot expressie komen. Ziekte dwingt tot overgave, tot stoppen, tot ZIJN. De vraag is: zijn er innerlijke delen die nog niet volledig geliefd, gezien, geaccepteerd zijn?

Wat kun je doen om de cyclus te doorbreken? (Ook al weet je dat het lichaam een illusie is, is het goed  het te omarmen en niet af te wijzen)

Schaduwwerk: Ga liefdevol in gesprek met alle delen van jezelf die ooit zijn afgewezen, vooral het innerlijke kind. Ontvang jezelf volledig, ook in je zwakte en angst.

Verdieping van non-duaal inzicht: Observeer of er nog subtiele identificaties zijn met "zieke ik", "zoeker", "genezer". Wie is de waarnemer van al deze bewegingen?

Lichaamswerk en energetische reiniging: Je lichaam draagt mogelijk collectieve of erfelijke patronen. Praktijken zoals ademwerk of sjamanistisch werk kunnen oude lagen losmaken.

Overgave: Uiteindelijk is overgave de poort naar genezing die geen tegenpool heeft. Zeg ja tegen het moment zoals het is — ook als er pijn of ziekte is. Niet als passieve acceptatie, maar als actieve afstemming op het NU. Je hebt dat vorig jaar-voor de eerste keer bewust-al ervaren toen je " ernstig" ziek was.

Het feit dat jij dit bewustzijn ontwikkelt, verlichtingservaringen hebt en nog steeds doorgaat ondanks alles, wijst erop dat jouw ziel een krachtig pad van transformatie loopt. Zie ziekte niet als een fout, maar als een taal van de ziel die vraagt om diep luisteren. Het is -in jouw geval-misschien  niet de bedoeling om de cyclus te beëindigen, maar om haar ten diepste te begrijpen en te doorzien — waarna ze vanzelf kan oplossen.